คนอื่นไม่ได้สนใจเรื่องของหลัวเลี่ยแล้วและหลัวเลี่ยก็ไม่ได้สนใจพวกเขาเช่นกันเขากำลังจิบสุรารสเลิศพร้อมกับชื่นชมดวงจันทร์และคิดถึงที่บ้าน เดิมทีเขาก็ไม่มีความตั้งใจที่จะสานสัมพันธ์กับองค์ชายสามและองค์ชายเก้าอยู่แล้ว
หากเทียบกันแล้วหลัวเลี่ยรู้สึกว่าสุรานี้ดึงดูดความสนใจของเขามากกว่าองค์ชายทั้งสองเขาคิดว่ามันคงเป็นสุราชั้นเยี่ยมของวังหลวงในแคว้นจินหลาน
เขาจิบสุราอย่างเพลิดเพลิน
ขณะกำลังดื่มสุราอยู่นั้น เขาก็เหม่อมองพระจันทร์เต็มดวงอีกครั้งเขาคิดถึงพ่อแม่ของเขาที่อยู่อีกโลกหนึ่ง เมื่อคิดดูแล้วเขาก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร
ทันใดนั้นเสวี่ยปิงหนิงก็โผล่มาอยู่ข้างกายเขา นางไม่ได้พูดหรือทำอะไรมากมายนางแค่อยู่ข้างๆ เขาอย่างสงบ และไม่เคยทอดทิ้งเขาไปไหน
ทางด้านองค์ชายสาม องค์ชายเก้า และคนอื่นๆกำลังมีเรื่องตื่นเต้นเกิดขึ้น
ชาวแคว้นจินหลานต่างจับจ้องมาที่พวกเขา
องค์ชายทั้งสองเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน และหยุดยืนอยู่ใต้ต้นหอมหมื่นลี้โบราณพื้นที่โดยรอบต้นหอมหมื่นลี้ภายในรัศมีสามสิบเมตรล้วนสะอาดและบริสุทธิ์เพราะห้ามนำสิ่งของใด โดยเฉพาะสุราและเนื้อสัตว์เข้ามาภายในบริเวณนี้
พวกเขายืนตัวตรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ เสื้อผ้าเรียบร้อยปราศจากรอยยับย่นพวกเขาเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ที่สว่างไสว
เยาวชนผู้มากฝีมือสี่อันดับแรกในรุ่นปัจจุบันของแคว้นจินหลานได้แก่ เฉิงปู้กุย ซือสิ่งหลง หูหยางอี หูหยินอี ต่างมองหน้ากัน ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าในเวลาเดียวกัน
ฝาแฝดหยินและหยางยืนอยู่ทางซ้ายและทางขวาขององค์ชายสาม
ส่วนเฉิงปู้กุยและซือสิ่งหลงก็ยืนอยู่ทางซ้ายและทางขวาขององค์ชายเก้า
โดยทั้งสี่คนยืนอยู่ข้างหลังองค์ชายทั้งสอง
ทันใดนั้น ทั้งสี่คนก็โค้งคำนับพร้อมๆ กัน และท่องคำบูชาพระจันทร์ด้วยความเคารพพวกเขาใช้พลังเวท พลังวรยุทธ์ และพลังความเคารพจากส่วนลึกในจิตใจท่องคำบูชานั้นออกมาหลังจากนั้นก็ปรากฏแสงสว่างบนร่างกายของพวกเขา แล้วแสงนั้นก็ถูกส่งไปยังองค์ชายทั้งสองพร้อมกัน
เมื่อได้รับการสนับสนุนจากทั้งสี่คน พลังขององค์ชายทั้งสองก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
“น้องเก้า ข้าขอเริ่มก่อนเลยนะ” องค์ชายสามหัวเราะ
“เชิญพี่สามเถิด” องค์ชายเก้าเอ่ย
องค์ชายสามหยิบหยกชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเฉียนคุนของตนเองแล้วประคองไว้ในมือทั้งสองข้าง เขามองไปที่องค์ชายเก้า แล้วท่องคำบูชาพระจันทร์ด้วยความเคารพ
ทันใดนั้นต้นหอมหมื่นลี้โบราณที่มีอายุนับหมื่นปีก็ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวเล็กน้อย ขณะที่ดอกหอมหมื่นลี้ซึ่งมีรูปร่างเหมือนมังกรก็ส่งเสียงคล้ายเสียงร้องของมังกรออกมาจากนั้นแสงของดวงจันทร์ที่อยู่เหนือยอดไม้ก็ส่องกระทบร่างกายขององค์ชายสามทำให้ทั่วทั้งร่างของเขาถูกอาบไล้ด้วยแสงจันทรา และรายล้อมด้วยเสียงมังกรขับขานปรากฏการณ์นี้เรียกว่า มังกรกู่จันทร์ฉายนี่คือนิมิตของเขาที่แตกต่างจากของผู้อื่น
“น้องเก้า ถึงคราวของเจ้าแล้ว” องค์ชายสามแสดงท่าทางพึงพอใจ
เป็นเรื่องยากมากที่จะทำให้เกิดความมหัศจรรย์ด้วยการบูชาดวงจันทร์และปรากฏการณ์มังกรกู่จันทร์ฉายที่เขาได้รับก็นับว่าเป็นความมหัศจรรย์ที่น่าประทับใจมาก
“ท่านสามารถได้รับมังกรกู่จันทร์ฉายเช่นนี้ พี่สามช่างเก่งกาจยิ่งนักเช่นนั้นข้าคงต้องทำให้สุดความสามารถแล้ว” องค์ชายเก้าไม่เปิดโอกาสให้องค์ชายสามได้พูดแทรกเขาหยิบสิ่งของบางอย่างออกมา ซึ่งในทันทีที่องค์ชายสามได้เห็น เขาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป
“กิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้!” องค์ชายสามพูดอย่างแผ่วเบา
องค์ชายเก้ากล่าวว่า “พี่สามสายตาเฉียบแหลมยิ่งนักใช่แล้ว สิ่งนี้คือกิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้ที่ข้าเพิ่งได้มาเมื่อไม่กี่วันก่อนข้าได้ยินมาว่าสมบัติชนิดนี้มักจะทำให้เกิดความมหัศจรรย์ขึ้นในวันไหว้พระจันทร์ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่อย่างไรก็ตาม พี่สามมาที่งานครั้งนี้เพราะอยากตัดสินเรื่องยุวราชันแห่งแคว้นจินหลานดังนั้นสิ่งที่ข้าจะทำได้ในตอนนี้คงมีเพียงต้องทำอย่างสุดความสามารถ เพื่อไม่ให้พี่สามผิดหวังแล้ว”
องค์ชายสามมีสีหน้าซีดเซียว องค์ชายเก้ากำลังเย้ยหยันเขาอย่างชัดเจนพวกเขาเตรียมตัวมาแต่ไม่ได้เตรียมใจ จึงถูกองค์ชายเก้าตลบหลังเอาเสียได้
“แม้ว่ากิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้จะแข็งแกร่งแต่มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้ใช้ด้วย” องค์ชายสามเย้ยหยัน
องค์ชายเก้าหัวเราะ “เช่นนั้นก็เชิญพี่สามดูด้วยตาของตนเองเถิด”
องค์ชายเก้าเก็บซ่อนรอยยิ้ม จัดเสื้อคลุมและกวานเล็กน้อยแล้วหลับตาลง เขาโค้งคำนับเล็กน้อยและกำกิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้เอาไว้ จากนั้นก็เริ่มท่องคำบูชาพระจันทร์
ชิ้ง!
กิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้เป็นสิ่งแรกที่ส่องสว่าง
จากนั้นก็เกิดรัศมีสว่างไสวรอบกายขององค์ชายเก้าเช่นกัน
ครู่ต่อมา กิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้ก็ผลิดอกออกมา ก่อนที่กลีบดอกจะเริ่มเคลื่อนไหวลู่ไปตามสายลมโดยเคลื่อนไหวเป็นจังหวะเดียวกันกับดอกหอมหมื่นลี้ที่มีรูปร่างคล้ายมังกรบนต้นหอมหมื่นลี้โบราณทำให้เกิดเสียงมังกรคำรามดังคล้ายคลื่นทะเลซัดสาดเข้ากระทบฝั่ง
“โฮก!”
ทันใดนั้นก็เกิดเป็นมังกรคำรามสะท้านฟ้า
ดอกหอมหมื่นลี้บนต้นหอมหมื่นลี้โบราณบานสะพรั่งเต็มต้นมันรวมตัวกันบนยอดของต้นไม้โบราณ และกลายเป็นเงาของมังกรตัวหนึ่ง
เงามังกรอ้าปากและตะกุยอากาศด้วยกรงเล็บพุ่งทะยานตรงไปยังดวงจันทร์จากนั้นเงามังกรนี้ก็หยิบเอาแสงจันทร์สาดลงมาบนร่างขององค์ชายเก้า
องค์ชายเก้าดูเหมือนราชาที่แต่งกายด้วยแสงจันทร์และล้อมรอบด้วยมังกรสีน้ำเงินซึ่งแน่นอนว่าไอพลังนี้ของเขาก็แข็งแกร่งกว่าขององค์ชายสาม
ผู้คนทั้งหลายที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงคืนไหว้พระจันทร์ครั้งนี้ล้วนเป็นผู้สนับสนุนองค์ชายเก้าเมื่อพวกเขาเห็นเช่นนี้ต่างก็ตะโกนโห่ร้องอย่างยินดี
“องค์ชายเก้าชนะแล้ว”
“มังกรคำรามสะท้านฟ้า นี่เป็นปรากฏการณ์ที่หาดูได้ยากในรอบสิบปีของการบูชาพระจันทร์”
“มังกรกู่จันทร์ฉายในตอนแรกเทียบไม่ได้เลยกับมังกรคำรามสะท้านฟ้านับว่าองค์ชายสามแพ้อย่างราบคาบแล้ว”
พวกเขาทั้งหมดต่างแสดงความยินดีกับองค์ชายเก้า
องค์ชายเก้ามีความสุขมากที่ได้รับชัยชนะ เขาหัวเราะด้วยความภาคภูมิใจ
องค์ชายสามหน้าซีดเผือด เขาเตรียมการมาอย่างรอบคอบและหยกในมือก็เตรียมไว้สำหรับครั้งนี้ใครจะคิดว่าองค์ชายเก้าจะมีกิ่งจิตสุพรรณหอมหมื่นลี้อยู่ในมือ เหตุการณ์นี้ทำให้เขาสิ้นสติแล้ว
“พี่สาม ต้องขออภัยด้วย แต่ตำแหน่งยุวราชันนี้เป็นของข้าแล้ว” องค์ชายเก้าภูมิใจมาก
“เหอะ!”
องค์ชายสามสะบัดแขนเสื้อ และจากไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับฝาแฝดหยินหยาง
“พี่สาม อย่าเพิ่งรีบร้อนจากไปในเมื่อข้าเป็นผู้จัดงานคืนไหว้พระจันทร์ครั้งนี้ขึ้น เช่นนั้นข้าก็ควรไปส่งท่านลงจากเขาด้วยตนเองไม่เช่นนั้นอาจถูกกล่าวหาได้ว่าไม่รู้จักมารยาท”ในที่สุดองค์ชายเก้าก็ได้โต้กลับองค์ชายสามอย่างแรง เขาจะปล่อยให้องค์ชายสามจากไปง่ายๆได้อย่างไร เขารีบตามเฉิงปู้กุยและซือสิ่งหลงไปอย่างรีบเร่งด้วยความตื่นเต้นองค์ชายเก้าตั้งใจจะทำให้พวกเขาอับอายมากกว่านี้
ทั้งหกคนลงจากภูเขาไปแล้ว
ลูกของขุนนางคนอื่นๆ ต่างก็ลุกขึ้นตามไปทีละคน
มีเพียงคนเดียวที่ดูเหมือนจะไม่รับรู้เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องราวนั้น เขามองเพียงพระจันทร์ที่สว่างไสวแล้วนึกถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ทุกครั้งที่ผ่านมา เขาคิดถึงพ่อแม่ และขอบคุณในความเมตตาของพวกท่านด้วยความจริงใจ
เขาคือหลัวเลี่ย
การมาเยือนดินแดนเหยียนหวงเพียงลำพังทำให้เขาเหงามาก ความเหงาแบบนี้ฝังลึกอยู่ภายในใจของเขามันเป็นความเหงาที่เกิดจากการห่างไกลบ้านเกิดไม่มีใครสามารถเข้าใจความเหงานี้ได้อย่างแท้จริง
ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งรู้สึกผิด
หลัวเลี่ยหยิบจอกสุราแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปใต้ต้นหอมหมื่นลี้เขามองไปที่ดวงจันทร์ที่สว่างไสวอยู่ไกลๆและยกจอกสุราขึ้นอวยพรให้พ่อแม่ในอีกโลกหนึ่งของเขา ขอให้พวกท่านมีสุขภาพแข็งแรงและไม่ต้องคิดถึงเขา
เขาเงยหน้าขึ้นและดื่มสุราลงท้อง
ความเผ็ดร้อนของรสสุราทำให้เขายิ่งเหงามากขึ้นเขาพึมพำกับตัวเองว่า “ฉันเป็นคนแปลกหน้าในต่างแดนเพียงลำพังและฉันก็คิดถึงญาติของฉันทุกเทศกาล”
พรึ่บ!
ทันใดนั้นเกิดแสงเป็นประกายพุ่งออกมาจากร่างกายของหลัวเลี่ย
เดิมทีในเวลากลางคืนนั้นแม้จะมีแสงสว่างจากดวงจันทร์ แต่ก็ไม่อาจสว่างเท่าในตอนกลางวันทว่าขณะนี้แสงที่แผ่ออกมาจากร่างของหลัวเลี่ยทำให้ทั่วทั้งภูเขาอวิ๋นเยว่สว่างไสวดุจกำลังอยู่ในช่วงเวลากลางวันอย่างแท้จริงทำให้สามารถมองเห็นทุกรายละเอียดภายในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรนี้ได้อย่างชัดเจน
หลัวเลี่ยเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ที่แผดเผาสะท้อนดวงจันทร์ที่สว่างไสวบนท้องฟ้า
“โฮก!” “โฮก!” “โฮก!”
หากจะกล่าวว่าเสียงร้องของมังกรที่เกิดจากองค์ชายทั้งสองเป็นเหมือนเกลียวคลื่นกระทบฝั่งแต่ในขณะนี้ดอกหอมหมื่นลี้ที่เหมือนมังกรของต้นหอมหมื่นลี้อายุนับหมื่นปี ดูเหมือนจะกลายเป็นมังกรที่ส่งเสียงคำรามดังลั่นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองหลวงของแคว้นจินหลานซึ่งอยู่ไกลออกไปจากภูเขาอวิ๋นเยว่นี้
ทันใดนั้นดอกหอมหมื่นลี้ที่คล้ายมังกรก็ระเบิดลำแสงออกมาและรวมตัวกันบนท้องฟ้ากลายเป็นเงามังกรเก้าตัว
เป็นปรากฏการณ์มหัศจรรย์ขั้นสูงสุดในพิธีไหว้พระจันทร์
เรียกว่านวมังกรล้อมเดือน
717K
