Secret Dungeon

เธอเริ่มสร้างธุรกิจของตัวเองขึ้น แน่นอนว่าเป็นเงินของตระกูล อาจจะเรียกได้ว่าเธอประสบความสำเร็จตั้งแต่ยังเด็ก แต่สำหรับเธอมันยังเป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น เธอใช้เวลาสองปีเพื่อคืนเงินจำนวนสองเท่าจากที่ตระกูลของเธอได้ให้มา แต่เธอยังคงใช้ชื่อของตระกูลเพื่อทำธุรกิจของเธอต่อไป ภายใต้ความช่วยเหลือของบุคคลที่เธอคัดสรรมาเองกับมือ มันเป็นความพยายามอย่างหนักในการเรียนพิเศษและเรียนเพิ่มเติมด้วยตัวเอง เธอจึงสามารทำมันออกมาสำเร็จ แต่ถ้าเธอไม่มีเงินทุนที่ได้จากตระกูล คงไม่สามารถทำได้
หลังจากเธอเข้าสู่สถาบันของผู้มีความสามารถ โลกของเธอก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง เม็ดเงินที่เธอได้นำมาจากตระกูลหรือเม็ดเงินที่เธอสามารถหามาได้ เมื่อเทียบกับเงินที่ต้องใช้จ่ายสำหรับผู้มีความสามารถมันเหมือนกับอยู่คนละโลก เธอค่อยๆเลิกธุรกิจที่ทำโดยจ่ายค่าตอบแทนให้กับทุกคนที่ทำงานให้เธออย่างดีและนำเงินที่เหลือมาลงทุนเล็กๆกับการเปิดร้านอาหารภายในสถาบันของผู้มีความสามารถ ค่าตอบแทนการเปิดร้านอาหารของเธอ 3 เดือนเท่ากับเงินทั้งหมดที่เธอหามาได้ เธอเริ่มเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างคนทั่วไปกับคนที่มีความสามารถมากขึ้น
นอกจากทำเปิดร้านอาหารแล้ว เธอยังทำกิจกรรมต่างๆภายในสถาบันเพื่อให้คนรู้จักเธอมากขึ้น ถ้าเธอคนรู้จักเธอมากขึ้นร้านอาหารของเธอก็จะมีคนเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน เธอคอยช่วยเหลืออาจารย์และบุคคลากรต่างๆในสถาบันเท่าที่เธอจะช่วยได้จนติดเป็นนิสัย กลายเป็นว่าเธอไม่ได้ทำมันเพราะต้องการชื่อเสียงอีกต่อไป เธอยังคงทำมันอยู่เพราะว่าเธอต้องการช่วยเหลือคนอื่นจริงๆ จนเธอกลายเป็นที่รักของเหล่าอาจารย์และบุคคลากรในสถาบัน
จนเธอได้รู้จักกับอาจารย์คนหนึ่งนามว่า โฮป อาจารย์โฮปเป็นเหมือนกับอาจารย์ใหญ่ของสถาบันวาเดลที่ 1 แต่จากข้อมูลที่เธอหาดูอาจารย์ โฮป เป็นเพียงอาจารย์คนหนึ่งเท่านั้น ความจริงแล้วกับไม่ได้เป็นอย่างนั้น อาจารย์โฮป ที่เธอรู้จักต่างได้รับความเคารพจากทุกคนในสถาบัน ชนิดที่เรียกได้ว่าเมื่ออาจารย์คนไหนเจอกับอาจารย์โฮปต้องทำเคารพทุกครั้ง อาจารย์โฮปไม่ได้สอนอยู่ในวิชาที่เธอได้ลงเรียน เธอเองก็ไม่ทราบว่าท่านสอนวิชาไหน วันที่เธอเจอกับอาจารย์โฮปคือวันก่อนที่เธอจะเปิดร้านอาหาร
เธอกำลังเดินหาสถานที่ภายในสถาบันวาเดลที่ 1 เพื่อต้องการเช่าที่สำหรับเปิดร้านอาหารตามที่เธอได้คิดเอาไว้ จนตกเย็นไม่ว่าจะหาอย่างไรก็ไม่มีสถานที่ไหนที่เงินของเธอจะพอลงทุนสำหรับเปิดร้านอาหาร และเธอก็ไม่อยากขอเงินจากตระกูลของเธอเป็นครั้งที่สอง ในขณะนั้นเองอาจารย์โฮปก็เดินเข้ามาหาเธอและสอบถามเธออย่างเป็นห่วงว่าเธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้คนเดียวในช่วงเวลามืดค่ำแบบนี้ เธอเองกำลังนั่งกังวลและคำนวนเงินของเธออยู่นั้นไม่รู้เลยว่า ตอนนี้เป็นช่วงเวลาไหนแล้ว
เธอมองจากชุดก็ทราบได้ว่าเป็นอาจารย์ท่านหนึ่งจึงเล่าเรื่องที่เธอต้องการเปิดร้านอาหารให้ฟัง อาจารย์พอทราบถึงความต้องการของเธอก็ถามเธอออกมาหลายเรื่อง รวมถึงความคิดของเธอในการเปิดร้านอาหารและความเป็นไปได้ต่างๆ เธอคุยกับอาจารย์อย่างถูกคอ จนในที่สุดอาจารย์ก็แนะนำสถานที่แห่งหนึ่งขึ้นมาให้กับเธอ ในตอนนั้นเธอต้องการจะไปในทันที ติดที่ว่าอาจารย์ห้ามเอาไว้และบอกให้เธอมาใหม่ในวันพรุ่งนี้ เธอขอบคุณอาจารย์ และบอกชื่อของตัวเองก่อนจะถามชื่อของอาจารย์
วันต่อมาเธอรีบไปยังสถานที่ที่อาจารย์โฮปบอกแต่เช้าและได้เช่ามันในทันที มันค่อนข้างน่าเหลือเชื่อ ร้านค่อนข้างใหญ่และมีที่กว้างกว่าที่อื่นๆแต่ราคาของมันกับถูกกว่าที่อื่นมาก เธอจึงสอบถามผู้ให้เช่าอยู่นาน จนผู้ให้เช่ายอมบอกว่ามีอาจารย์ที่น่าเคารพท่านหนึ่งขอมา เธอจึงทราบได้ว่าอาจารย์โฮปให้ความช่วยเหลือเธอ หลังจากนั้นทุกครั้งที่เธอเจอกับอาจารย์โฮป แม้ว่าจะไม่กี่ครั้ง แต่เธอก็เข้าไปหาอาจารย์โฮปทุกครั้งเพื่อหาทางตอบแทนและขอบคุณท่าน นั้นเป็นที่มาของอาจารย์โฮปที่เธอรู้จัก
อยู่มาวันหนึ่งอาจารย์โฮปได้มาหาเธอที่ร้านและบอกให้เธอแนะนำเด็กใหม่คนหนึ่งที่กำลังจะมาเข้าเรียน แน่นอนว่าเธอเคยทำงานนี้มาก่อน แต่เป็นเฉพาะเวลาที่คนขาดหรือเป็นช่วงเวลาที่เธอว่างเท่านั้น ในเมื่ออาจารย์มาขอให้เธอเป็นคนแนะนำเองแบบนี้หมายความว่าคนๆต้องมีความพิเศษ เธอจึงไปรับงานตามที่อาจารย์โฮปบอกและทราบข้อมูลคร่าวๆของเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาว่าเป็น ชายหนุ่มชื่อ หลิน อายุ 20 ปี เพิ่งจะได้เป็นผู้มีความสามารถในปีนี้
เธอค่อนข้างแปลกใจที่อาจารย์โฮปให้เธอมาแนะนำคนๆนี้ทั้งๆที่ดูแล้วไม่ได้มีความโดดเด่นหรือน่าสนใจแต่อย่างใด เธอคิดว่าคนที่อาจารย์โฮปแนะนำจะเป็นเด็กหนุ่มอายุ 17 ปี ก็ได้เป็นผู้มีความสามารถแถมยังเข้าเรียนสถาบันวาเดลที่ 1 ในฐานะระดับชั้นหัวกะทิ แต่พอเป็นอายุ 20 ปี แม้ว่าจะอยู่ระดับชั้นหัวกะทิ แต่ก็ยังช้าเกินไปคนส่วนใหญ่ที่เธอรู้จักอายุ 17-18 ก็ได้เป็นผู้มีความสามารถแล้ว ถึงจะไม่ได้อยู่ระดับชั้นหัวกะทิก็ตาม เธอคิดว่าชายคนนี้อาจจะเป็นญาติของคนรู้จักของอาจารย์ ถึงเข้ามาในฐานะระดับชั้นหัวกะทิได้ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนเธอแค่ทำหน้าที่ให้ดีก็พอ ในเมื่อผู้มีพระคุณขอมาแบบนี้เธอก็จะทำให้เต็มที่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทะเลทราย #17

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทะเลทราย #17

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้