S Family Love Story

Seen xx Daofhan 24 ตอนจบ

“เก่งมากครับ” ซีนบอกให้ชื่นใจ มอบรางวัลเป็นจูบหวาน ๆ ก่อนจะผละออกห่าง เราต่างยิ้มให้กันภายใต้แสงสลัวที่สาดส่องเข้ามาภายในห้อง

“เราโอนให้เป็นชื่อของเหนือ ทั้งที่ดินและตัวอาคาร ให้เป็นของขวัญวันเกิดน้อง” เรื่องนี้ฉันเก็บเงียบไม่ได้บอกน้องรอวันเปิดที่พักถึงจะยอมบอก

“ไนท์...”

“คะ?”

“บ้านหลังข้าง ๆ ตรงนั้นซีนซื้อแล้วนะ”

“อะไรนะ? หลังข้าง ๆ ไหน”

“หลังข้าง ๆ ก่อนถึงบ้านไนท์อ่ะ เขาประกาศขายซีนเลยซื้อไว้แล้ว เอาไว้รีโนเวทใหม่แล้วทำเป็น...” ซีนเว้นเสียงไว้กระชับวงแขนฉันเข้าไปกอดจนแนบแน่น

“เอาไว้เป็นเรือนหอของเรานะครับ”

“คิดไกลขนาดนั้นเชียว”

“ใช่ คิดแล้ว ซีนตั้งใจว่าจะเล่นเกมเป็นงานอดิเรกจบแล้วยังไงก็ต้องเข้าไปช่วยงานที่บ้านอยู่แล้ว อยากสร้างความมั่นคงให้ครอบครัวแล้ว” ฉันอดที่จะยิ้มกับประโยคนั้นของเขาไม่ได้ เขามองอนาคตไว้แบบนี้ฉันเองก็ควรจะเริ่มมองอนาคตที่มีเขาได้แล้วสินะ

“พี่ไนท์!!! เมื่อคืนแข่งชนะด้วยนะ” เหนือวิ่งเข้ามากอดฉันทันทีที่ลงจากรถ ฉันเองก็รับกอดจากน้องชายเหมือนกัน เราคุยกันอย่างกับไม่เจอกันนานนับเดือนทั้งที่ความเป็นจริงเราห่างกันแค่หนึ่งคืน เมื่อเราสองพี่น้องคุยกันเสร็จซีนก็แนะนำให้เหนือได้รู้จักกับครอบครัวคุณลุง น้องร้องไห้ดีใจใหญ่เลยที่เรายังมีญาติเหมือนกันคนอื่น ๆ ปีใหม่นี้ เป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวดี ๆ ของเราใช่ไหม

งานเลี้ยงตอนกลางคืนของวันสิ้นปีเต็มไปด้วยความสนุก เสียงหัวเราะและเรื่องเล่าต่าง ๆ จากพี่ ๆ ทำให้บรรยากาศในค่ำคืนนี้ไม่น่าเบื่อและเป็นกันเองมากจนลืมความตื่นเต้นและกดดันไปเลยเช่นเดียวกัน กลุ่มเพื่อนของคุณฟองก็มาด้วยนะพวกเขาน่ารักและเป็นกันเองมาก ระหว่างที่นั่งล้อมวงดื่มและกินอาหารด้วยกันบวกอากาศที่เย็นมากจนน่าตกใจทำให้ซีนหายเข้าไปในบ้านสัพักใหญ่แล้วกลับออกมาพร้อมกับผ้าห่มผืนเล็ก เขาส่งให้น้องชายฉันหนึ่งผืนส่วนอีกผืนเขาคลี่คลุมร่างฉัน แม้จะผืนเล็กแต่ความอบอุ่นที่ได้รับกลับมานั้นไม่ได้น้อยนิดเลย

“ปีที่ผ่านมา อะไรที่คิดว่ามีความสุขที่สุดเหรอ?” พี่ที่ชื่อพลิ้วเอ่ยถามประโยคหนึ่งขึ้นมา ไม่กี่วิหลังจากคำถามเราทุกคนต่างจมดิ่งกับการเฟ้นหาคำตอบ ความสุขในช่วงปีที่ผ่านมาเหรอ แน่นอนว่ามีหลายอย่างเกิดขึ้นกับฉันและฉันเองก็มีความสุขในหลาย ๆ เรื่องเช่นเดียวกัน ทั้งเรื่องที่พักที่มีลูกค้าเข้าพักประจำจนห้องไม่เคยว่าง น้องชายสอบติด เปิดอพาร์ทเม้นท์ใหม่ได้ มีพ่อกลับเข้ามาในชีวิต รู้ว่าตัวเองมีญาติ ที่สำคัญ คนข้าง ๆ ฉันนี่ไง

เป็นเขานั่นแหละที่ทำให้ฉันมีความสุขในทุกวัน จนไม่รู้ว่าความสุขที่สุดคืออะไรกันแน่

“ของผมคงเป็นวันที่ดาวฝันตกลงเป็นแฟน” คนข้างตัวตอบพร้อมกับก้มมองด้วยสายตาที่สื่อความหมาย ฉันยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถามขต่อจากซีน

“หนูคงเป็นวันที่ซีนบอกจะพาไปกินชานมไข่มุกหลังจากถูกสั่งห้ามไม่ให้กินเกือบหนึ่งเดือน” ฉันเลี่ยงที่จะตอบเรื่องราวที่ชวนอึดอัด จึงตอบทีเล่นทีจริง แต่เรื่องนี้ก็มีความสุขที่สุดเหมือนกันนะ คนที่ชอบชานมมาก ๆ พอถูกสั่งห้ามมันทรมานมากเลยล่ะ

“ก็วันที่ตัวเองยอมสวมแหวนไม่ใช่เหรอ” ซีนแกล้งเย้าเสียงหวาน สายตามันเขี้ยวของเขาทำให้ฉันอยากจะวิ่งหนี ถ้ามองด้วยสายตาแบบนี้เวลาอยู่ด้วยกันสองคนเขาจะเข้ามาฟัดแก้มฉันแรง ๆ เลยล่ะ ซีนหัวเราะชอบใจกับที่ทำให้ฉันมีสีหน้าท่าทางตกใจแบบนี้ได้จากนั้นซีนก็รั้งฉันเข้าไปกอดจนแน่น ไออุ่นที่สัมผัสได้ทำให้รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก พี่ช้อยเอ่ยถามดาวเหนือต่อจากฉันทันที และคำตอบที่ได้ยินทำเอาฉันจุกอยู่ไม่น้อย แม้น้องจะไม่เคยงอแงถามหรือพูดออกมาตรง ๆ เกี่ยวกับครอบครัวหรือญาติ ส่วนตัวฉันเองก็รับรู้มาโดยตลอดว่าน้องเองก็อยากมีญาติ อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์มากกว่านี้

“วันที่รู้ว่าผมกับพี่ดาวฝันไม่ได้อยู่ในโลกนี้เพียงสองคน...” พี่ดาว พี่สาวคุณฟองขยับลุกเดินเข้าไปกอดปลอบดาวเหนือทันที ฉันเองที่ปล่อยให้น้ำตาไหลก็ได้แต่ซุกแผ่นอกซีนหลบซ่อนหยาดน้ำตาของตัวเอง ฉันไม่อยากให้น้องเห็นว่าฉันกำลังร้องไห้ ฉันไม่อยากอ่อนแอให้น้องเห็น

“เก่งมากเลยนะ ที่ดูแลน้องได้ดีจนถึงวันนี้” ซีนกระซิบปลอบเสียงนุ่ม

“...”

“ไนท์เก่งมากเลยนะครับ” ซีนกระซิบ ท่ามกลางเสียงเพลงที่ถูกเพิ่มระดับเสียงขึ้นมาอีกนิด

“มีความสุขจากปีนี้แล้ว งั้น ปีหน้าแพลนอะไรไว้” พี่ช้อยถามต่อ คำถามนี้ก็ดีไม่น้อยเลยล่ะ ทุกคนต่างเล่าแพลนในปีหน้าของตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม ถูกแซวบ้าง จริงจังบ้าง ให้คำแนะนำกันบ้าง กระทั่งคำถามวนมาถึงฉันอีกครั้ง แพลนปีหน้าอย่างนั้นเหรอ?

“ปีหน้า...หนูอยากขยายโรงแรมแล้วก็...”

“...” ฉันมองหน้าเหนือก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข

“ทำสตูอิโอให้เหนือ”

“โห!!! อิจฉาน้องเหนือจังทำไมพี่สาวแสนดีแบบนี้”

“พี่ซี! พี่ไนท์ทำสตูดิโอให้เหนือ พี่ทำสตูดิโอให้ผมบ้างสิครับ” ซอลหันไปงอแงกับคนเป็นพี่ชายคนโต

“อะไรกัน เมื่อวานอยากได้กล้อง วันนี้อยากได้สตูอิโอ พรุ่งนี้ไม่อยากเปิดบริษัทเลยเหรอ?” คุณซีแซวน้องคนเล็กเขากลับอย่างไม่จริงจังเท่าไหร่นัก

“พี่ซีน...”

“ใจเย็นก่อน เรียนให้จบถ้าอยากได้ค่อยมาคุยกัน พี่ซีให้อยู่แล้ว ไปเขียนโครงการมา” ซีนบอกน้องเขาเสียงนุ่ม หึ ไม่กล้าขัดใจน้องหรอกผู้ชายคนนี้ เหมือนที่ฉันเองก็ไม่กล้าขัดใจดาวเหนือนั่นแหละ

“อ้าว เหนือเวลาตัดคลิปลงช่องใครทำให้เหรอ?”

“ตัดเองครับ”

“เก่งจัง เดี๋ยวพี่เข้าไปติดตามนะ”

“ขอบคุณครับพี่”

“วันนี้เรามาก้าวผ่านปีนี้ไปด้วยกันนะทุกคน เรื่องที่เสียใจทิ้งมันไว้ปีนี้แล้วพรุ่งนี้เรามาเริ่มต้นใหม่ ทำทุกอย่างให้เต็มที่ เป็นกำลังใจให้ทุกคนเลยนะ” พี่คนหนึ่งขึ้นพร้อมกับยกแก้วขึ้นชนกับคนอื่น ๆ นั่นสินะ เรื่องไหนไม่ดีเราก็ทิ้งมันไว้เป็นบทเรียน และก้าวเดินต่อไปเพื่อไปสู่จุดหมายที่เราวางไว้

อีกไม่กี่นาทีก็ถึงเวลาเข้าสู่วันใหม่ พ.ศ.ใหม่ เสียงพลุเริ่มดังขึ้นไม่ขาด แสงสว่างวูบวาบเป็นบางบริเวณ กระทั่งเวลา 00.00 บ่งบอกได้ชัดเจนว่าตอนนี้เราได้ก้าวผ่านมายังปีใหม่แล้ว เสียงพลุดังขึ้นใกล้ ๆ พร้อมกับผืนฝ้าที่สว่างวาบเพียงเสี้ยววิก็มีประกายไฟหลากสีแตกตัวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงไฟเริงระบำต่อสายตาเราทุกคน ความสวยงานที่ประจักษ์ต่อสายตาดูดดึงความสนใจจากเราทุกคนได้อย่างดี

“happy new year ครับ” ซีนกระซิบ ฝ่ามืออุ่นกุมใบหน้าไว้ก่อนจะประคองให้หันกลับมายังเขา รอยยิ้มอบอุ่นที่ได้รับทำให้ฉันเองก็ยิ้มส่งกลับไป ใบหน้าหล่อของซีนขยับเข้ามาใกล้กระทั่งริมฝีปากเราสัมผัสกันเบา ๆ จูบที่อ่อนหวานนุ่มนวลที่อีกฝ่ายส่งมาให้ ฉันรู้สึกอบอุ่นมากกระทั่งไม่อยากให้สัมผัสนี้ห่างหายไป

“อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ นะ”

ผละจูบออกห่างซีนรั้งเข้าไปกอดไม่ลืมกระซิบบอกเสียงเบา ฉันลอบมองพี่ ๆ คนอื่นโล่งใจไม่น้อยที่ไม่มีใครสนใจฉันและซีนเพราะทุกคนกำลังดูพลุที่ถูกจุดอย่างต่อเนื่องหลายสิบนัด

“อื้อ ต่อไปฝากตัวด้วยนะคะ”

“ขอใจด้วยนะครับ ไม่อยากได้แค่ตัว”

“ค่ะ ฝากทั้งตัวและใจเลย” ฉันยืนยันคำพูดแสนหวานของตัวเองด้วยการกระชับกอดอีกฝ่ายไว้แน่น ปีต่อ ๆ ไปรบกวนด้วยนะซีน

====

ตอนสุดท้ายของพี่ซีนแล้วนะคะ เป็นยังไงบ้างสนุกกันหรือเปล่า หากใครอยากติดตามต่อสามารถติดตามต่อได้ที่ Meb เพียงค้นหาคำว่า Nanaกะหอยทาก ก็สามารถจับจองเป็นเจ้าของพี่ซีนได้แล้วค่ะ

เรื่องต่อไปเป็นคิวของน้องเล็กอย่างซอล เรื่องนั้นขอเตือนนะคะ ต้องอ่านเวลากลางวันเพราะถ้าอ่านอาจจะทำให้ทุกคนนอนไม่หลับ ^_^