แจ็คของซอ

ตอนที่ 9.1

        พี่แจ็คไม่ชอบกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเพราะมันร้อน คนก็เยอะบางทีไปแล้วหาที่นั่งยาก เขาเลยชอบที่จะกินในห้องชมรมของคณะกับเพื่อน วันนี้ฉันจึงลากพิมมี่มาหาเขาที่นี่

        ขอใช้สิทธิ์ที่ได้มาหน่อยเถอะ ได้มาหลายวันแล้วแต่ยังไม่สบโอกาสสักที เดี๋ยวไม่คุ้ม ไอ้ที่ไปรับไปส่งนั่นได้อยู่แล้ว แต่วันนี้ขอใช้สองข้อที่เหลือพร้อมกัน คือกินข้าวกลางวันกับไปหาที่ห้องชมรม

        ที่คณะฉันมีกฎว่าถ้าจะเปิดชมรมต้องมีคนลงชื่ออย่างน้อยยี่สิบคนซึ่งพี่แจ็คไปล่ารายชื่อมาจนครบ

        แต่เท่าที่ฉันเห็นก็ไม่ค่อยมีใครมาใช้ห้องนี้หรอก ขาประจำก็จะมี พี่แจ็ค พี่แทน พี่ป๊อบ และพี่ซาร่า ผู้หญิงลูกครึ่งเปรี้ยวเข็ดฟันที่เป็๲แฟนพี่ป๊อบ คนจะเยอะหน่อยก็เวลามีงานกลุ่มหรือกิจกรรมบางอย่างเท่านั้นแหละ

        ที่นี่เลยกลายเป็๞เหมือนห้องพักของพวกเขาไปโดยปริยาย ฉันมองพี่แจ็คยืนแกะถุงกับข้าวใส่จานอยู่ เลยเดินเข้าไปหา

        อ่อ คือตอนนี้ในห้องมีแค่ฉันกับพี่แจ็คอ่ะ พี่ป๊อบกับแฟนยังไม่มา พี่แทนถือถุงอาหารมาวางแล้วออกไปข้างนอก ส่วนพิมมี่นั้นโดนฉันใช้ให้ไปดูขนมของพี่ยิ้มในล็อคเกอร์ เ๱ื่๵๹นี้เป็๲ความลับนะ ถ้าพี่แจ็ครู้ขึ้นมานี่ฉันโดนไล่ออกจากห้องแน่

        ...แต่ตอนนี้ไล่คนอื่นไม่ให้มาแล้วได้ไง จินตนาการเปลี่ยนจากกับข้าวทำสำเร็จที่ซื้อมาให้เป็๞ว่าเราทำอาหารกันเองในครัวบ้านเรา

        คิดแล้วฟินสุด!

        “เดี๋ยวซอช่วย” ว่าแล้วก็กำลังจะแกะถุงแกงพะแนง แต่พี่แจ็คใช้ให้ฉันไปนับจานนับช้อน ฉันพยักหน้ารับคำและเริ่มลงมือ ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อย

        คนตัวสูงกำลังล้างมือแล้วจู่ๆ โทรศัพท์มือถือเขาก็ส่งเสียงว่ามีคนโทรเข้ามา

        “พี่ป๊อบค่ะ” ฉันมองหน้าจอแล้วบอก

        “รับเลย”

        อ่า... แอบเขินได้ป่ะ รับโทรศัพท์แทนได้นี่คือก็ต้องเป็๞คนที่เขาไว้ใจนิดนึงถูกม่ะ โดยนิสัยแล้วพี่แจ็คไม่ชอบให้ใครยุ่งกับของส่วนตัวเลยนะ

        “ซอ รับสิ” แฟนมโนของฉันพูดซ้ำเมื่อฉันนิ่งเฉย ฉันเลยหยิบมือถือเขาขึ้นมาทันที

        บ้าเอ้ย! แค่จับมือถือก็เขินแล้ว

        (ฮัลโหล รับช้าจังไอ้เหี้ย)

        โอ้โห คำว่าเหี้ยกระแทกหน้าเต็มๆ เลย

        “ขอโทษค่ะ”

        (ห้ะ?)

        “ซอเองค่ะ พี่แจ็คล้างมืออยู่”

        ตอบไปแล้วเห็นว่าพี่แจ็คเดินมาพอดี ฉันเลยยื่นมือถือไปให้เขา แต่พี่แจ็คก็จับมือฉันให้เอาโทรศัพท์ของเขาแนบหูไว้เหมือนเดิม

        เขินหนึ่งเพราะพี่แจ็คจับมือ

        เขินสองคือเขาให้คุยต่อ

        นี่รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเลยเถอะ!

        (อ๋อ จีบติดแล้วหรอเนี่ย)

        เชื่อเถอะ! พอพี่ป๊อบมาถึงเขาต้องแซวหนักกว่านี้แน่

        “ยังค่ะ แต่ว่าเหมือนจะใจอ่อนขึ้นมานิดนึง ...มั้งคะ”

        (ฮ่า ๆๆ โอเคๆ บอกมันว่าพี่แวะซื้อยาสูบให้แล้วนะ กำลังเดินไป)

        “ค่ะ”

        ฉันตอบ พี่ป๊อบก็ตัดสาย

        แต่ว่านะ ยาสูบนี่คือหมายถึงบุหรี่ใช่ไหม ใช้คำได้โบราณมาก

        “ว่าไง” พี่แจ็คถาม

        “บอกว่าซื้อบุหรี่แล้วค่ะ กำลังมา”

        “อืม”

        “ซอนึกว่าเลิกสูบไปแล้ว...” พูดเสียงเบาแล้วยื่นมือถือคืนให้ พี่แจ็ครับไปแล้วเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงนักศึกษา

        เขาเคยสูบหนักมากๆ แล้วมาเพลาลงไป๰่๥๹ไม่กี่เดือนมานี่เอง

        “ทำไมคิดงั้น”

        “ก็๰่๥๹นี้ดมแล้วไม่ได้กลิ่น”

        “ซอเป็๞หมาหรอ” ว่าแล้วกระตุกยิ้มแต่ฉันทำหน้ามู่

        อยากเป็๲แฟนเขาไง ไม่ได้อยากเป็๲หมา

        “ซอไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ กลิ่นน้ำหอมพี่แจ็คน่าดมกว่าตั้งเยอะ”

        “...”

        “อยากดมแก้ม”

        “...”

        “อยากดมทั้งตัวเลยด้วย...”

        ง่า พูดเองก็เขินเอง!

        ป๊อก~

        “โรคจิต” พูดพร้อมกับดีดหน้าผากฉันไปหนึ่งที อีกแล้วนะ! ชอบจังที่ได้ดีดหน้าผากฉันเนี่ย!

        “ต่อไปนี้ถ้าทำอีกต้องเป่าให้เลยนะ ปลอบใจที่ทำร้ายร่างกายซอ”

        “แล้วทีซอชอบแต๊ะอั๋งพี่ พี่ยังไม่ว่าเลย”

        “งั้นให้ซอทำอะไรอ่ะ แต๊ะอั๋งแล้วกอดปลอบดีไหม?”

        “สายซอ!” เขาทำท่าจะดีดหน้าผากฉันอีกรอบ ฉันย่นคอหนี พี่แจ็คเลยเปลี่ยนมายีหัวฉันแทน

        อ่อนโยนอีกแล้ว ดีต่อใจสายซอ!

................................................................................................................