ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

บทที่ 265 สวัสดีตอนกลางคืน(ฟรี)

"ถ้าเธอเข้าฮาเร็มของคุณแล้ว คุณก็บอกมาตรงๆ ฐานหัวหมาป่าของเราไม่เคยแย่งคนรักของใคร แต่ถ้าเธอไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับคุณ แต่คุณปกป้องเธอขนาดนี้ นั่นมีความหมายเพียงอย่างเดียว คือเหลียนเซวียนคนนี้เป็นดาวแห่งโชคลาภที่หาได้ยากจริงๆ คุณเสียดาย ใช่ไหมครับ?"

เฉินต้า: "......"

"คุณก็รู้ พวกเราพวกฐานทัพทางการพวกนี้ บางครั้งต้องสร้างวีรบุรุษชาวบ้าน ดาวแห่งโชคลาภอะไรประมาณนี้ เพื่อปลอบประโลมประชาชน แค่ให้ประชาชนมีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่เท่านั้น เหลียนเซวียนพบอาหารในป่าติดต่อกัน ล้วนเป็นการจัดฉากโดยฐานทัพของเรา ความจริงแล้ว ทั้งทุ่งแก่นตะวันและบึงบัว ไม่ได้เป็นเธอที่พบเลย"

คนฝั่งตรงข้ามแสดงความสงสัย

"จริงหรือ?"

"แน่นอนว่าจริง โลกนี้ที่ไหนจะมีดาวแห่งโชคลาภอะไร"

"งั้นที่เธอสวยก็เป็นเรื่องจริงใช่ไหม พวกคุณเลือกคนนี้เป็นดาวแห่งโชคลาภอะไร คงไม่ใช่เพราะเธอมีความสัมพันธ์กับผู้นำระดับสูงคนไหนของพวกคุณหรอกนะ?"

เฉินต้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง

ฐานหัวหมาป่านี้ไม่ใช่ฐานทัพทางการ ทำอะไรไม่เลือกวิธี ไม่เคยสนใจชื่อเสียง พวกเขาฆ่าประชาชนเหมือนฆ่าหมา

ถ้าเหลียนเซวียนถูกคนพวกนี้จับตามอง พวกเขาไม่ลังเลที่จะใช้วิธีการใดก็ตามลักพาตัวเธอไป

ที่เขาเลือกที่จะเปิดเผยเหลียนเซวียน ก็เพื่อระบายอารมณ์เท่านั้น

ในขณะเดียวกัน เฉินต้าก็รู้สึกว่าเหลียนเซวียนและฉีซวี่ ดูเหมือนจะซ่อนความลับมากมาย

เขาอยากกดดันพวกเขาสักหน่อย ดูว่าพวกเขามีความสามารถอะไรอีก

โดยไม่รู้ตัว เขาก็รู้สึกว่า การที่ฝูงสัตว์กลายพันธุ์ตายไปอย่างไร้สาเหตุก่อนหน้านี้ รวมถึงทุกครั้งที่ประชาชนในเมืองเผชิญกับช่วงเวลาวิกฤต อาการของพวกเขาก็ดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เหตุการณ์แปลกๆ เหล่านี้ดูเหมือนจะเกิดขึ้นพร้อมกับการเติบโตของฉีซวี่

เขาอยากกดดันให้คนทั้งสองเปิดเผยตัวตน

แต่ไม่อยากให้เหลียนเซวียนถูกฐานหัวหมาป่าจับตามอง

ถ้าเหลียนเซวียนและฉีซวี่มีพลังลึกลับบางอย่างจริง เขาย่อมหวังที่จะควบคุมพวกเขาไว้ในมือ ใช้เพื่อประโยชน์ของตัวเอง เป็นบันไดสู่ความสำเร็จ ไม่ใช่ส่งคนมีความสามารถให้ฐานหัวหมาป่า

เขาไม่คิดว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะดึงดูดความสนใจของฐานหัวหมาป่า

ตอนนี้ถ้าต้องการให้ฐานหัวหมาป่าเชื่อว่า เหลียนเซวียนเป็นเพียงดาวแห่งโชคลาภปลอมที่ฐานหมิงเยว่สร้างขึ้น ก็ต้องอ้างว่าเหลียนเซวียนมีความสัมพันธ์กับผู้นำระดับสูงบางคน

ฐานหัวหมาป่าเกรงกลัวอิทธิพลของตระกูลผู้นำระดับสูงของฐานหมิงเยว่ เป็นไปได้สูงว่าพวกเขาจะไม่ใช้วิธีรุนแรง

สิ่งแรกที่เขาคิดถึงคือการโยนความรับผิดชอบนี้ให้เหอเว่ย

แต่เหอเว่ยไม่ใช่คนดินเหนียว เขาไม่มีทางยอมรับความรับผิดชอบนี้แน่

ถ้าทำให้ฐานหัวหมาป่าโกรธ จะเกิดปัญหาตามมาไม่สิ้นสุด

ยังไม่ดีเท่ากับเขาแบกรับความรับผิดชอบเอง ถ้าเหลียนเซวียนและฉีซวี่มีความสามารถพิเศษจริง เขาจะไม่ปล่อยให้คนทั้งสองหลุดจากการควบคุมของเขาอีกต่อไป

อีกอย่าง เขาเฉินต้ามีเมียน้อยมากมาย ไม่รังเกียจที่จะมีเพิ่มอีกคน

ความคิดผ่านเร็วราวสายฟ้า เฉินต้าก็ตัดสินใจแล้ว เขาตอบอย่างสงบไปทางโทรศัพท์

"จริง เหลียนเซวียนคนนั้นหน้าตาดี ถูกใจฉัน"

อีกฝ่ายโทรศัพท์ส่งเสียงหัวเราะเยาะหยัน

"ได้เลย พลเอกเฉิน ยังเจ้าชู้ไม่เปลี่ยน ก็ขออวยพรให้มีลูกชายเร็วๆ นะ"

เฉินต้าวางสายอย่างเงียบๆ

ดูเหมือนเรื่องนี้จะต้องรีบจัดการแล้ว

ฉีซวี่และเหลียนเซวียนฟังบันทึกการสนทนานี้จบ โกรธจนควันออกหัว หมาแก่คนนี้ไม่เหลือทางเลือกให้พวกเขาแล้ว

ทั้งสองมองหน้ากัน ต่างตัดสินใจพร้อมกัน

เอาให้ตายไปข้าง

ดึกสงัด เงียบสนิท ฉีซวี่และเหลียนเซวียนออกมาจากเขตเมืองชั้นใน ฉีซวี่แบกเหลียนเซวียน เหลียนเซวียนใช้เสื้อล่องหนปกคลุมร่างของทั้งสองคน

ทั้งสองมาถึงเขตวิลล่าที่ชนชั้นสูงอาศัยอยู่

เหลียนเซวียนเปิดระบบ ทำลายระบบเฝ้าระวัง ระบบเตือนภัย และกุญแจประตูทั้งหมดของบ้านเฉินต้า

จากนั้นตั้งค่าให้ค้นหา "หมาป่ากลายพันธุ์" และ "สุนัขทั่วไป" และก็พบจุดแดงเล็กที่ประตูวิลล่าของเฉินต้า มีป้ายกำกับว่า "หมาป่ากลายพันธุ์หนึ่งตัว"

เหลียนเซวียนหยิบก้อนข้าวโพดที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ผสมกับตัวเพิ่มกลิ่นหอมและยาสลบในปริมาณมากพอ

ถอดเสื้อล่องหน เปิดประตูบ้านเฉินต้า ก่อนที่หมาป่ากลายพันธุ์จะเริ่มเห่า เธอโยนก้อนข้าวโพดเข้าไปในกรง

ไม่นาน หมาป่ากลายพันธุ์ก็กินก้อนข้าวโพดและผล็อยหลับไป

ทั้งสองเข้าไปในวิลล่า เหลียนเซวียนตั้งค่า "มนุษย์" เป็นเป้าหมายค้นหาเป็นครั้งแรก

ระบบแสดงข้อความ: "คำเตือนสำคัญ: ระบบสามารถช่วยคุณค้นหามนุษย์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเจ้าของค้นหาและช่วยเหลือมนุษย์ ไม่สนับสนุนการใช้มนุษย์เป็นเป้าหมายโจมตี"

เหลียนเซวียนคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว เธอก็ไม่ได้หวังให้ระบบนี้ช่วยฆ่าคนแทนเธอ แค่ต้องการความช่วยเหลือให้รู้ตำแหน่งของคนในวิลล่าหลังนี้ก็พอ

เหลียนเซวียนชี้ไปที่ห้องด้านในสุดของชั้นหนึ่ง 

"ห้องซ้ายมีสามคน ห้องขวามีสองคน"

ทั้งสองเข้าไปในห้อง เหลียนเซวียนหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กออกมาจากกล่อง กดลงบนปากของคนบนเตียง คนคนนั้นพลิกตัว แล้วก็หลับลึก

ทำแบบเดียวกัน ในทันใดก็ทำให้คนทั้งห้าคนในชั้นหนึ่งหมดสติ แล้วใช้เชือกมัดมือและเท้า ใช้ผ้าอุดปาก

"พวกนี้ดูเหมือนจะเป็นคนรับใช้ เจ้าของคงไม่อยู่ในห้องเล็กขนาดนี้"

ทั้งสองพยักหน้าและขึ้นไปชั้นสอง

เข้าไปในห้องหนึ่ง คนบนเตียงได้ยินเสียง ลุกขึ้นนั่งอย่างระแวดระวัง หยิบปืนใต้หมอนเล็งไปที่ประตูในทันที

"ใครน่ะ?"

ฉีซวี่ก็หยิบปืนเล็งไปที่ศีรษะของคนคนนั้น

"คลิก"

ไฟสว่าง ห้องสว่างขึ้นทันที เหลียนเซวียนมองเห็นชัด บนเตียงคือเฉินซิงเฉินกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นเห็นคนแปลกหน้าบุกเข้ามาในห้องนอน ก็กำลังจะกรีดร้อง ฉีซวี่จ่อปืนไปที่ผู้หญิงคนนั้น 

"ถ้าเธอกล้าส่งเสียง ฉันจะยิงเธอเดี๋ยวนี้"

ผู้หญิงคนนั้นปิดปากทันที หลบไปอยู่หลังเฉินซิงเฉินด้วยความหวาดกลัว

เหลียนเซวียนเดินอย่างโอหังเข้าไป หยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กเตรียมจะกดลงบนใบหน้าของเฉินซิงเฉินและอีกคน

เฉินซิงเฉินเล็งปืนไปที่เหลียนเซวียน 

"อย่าเข้ามา ถ้าเดินมาอีกก้าว ฉันจะยิงแก"

เหลียนเซวียนยิ้มน้อยๆ

"ยิงสิ"

แต่ไม่หยุดย่าง เฉินซิงเฉินเหนี่ยวไกปืน แต่พบว่าปืนไม่ทำงาน

คลิก คลิก คลิก เขาเหนี่ยวไกหลายครั้ง แต่ปืนไม่ตอบสนองเลย

เขาตกใจ ลุกพรวดเตรียมจะทำร้ายเหลียนเซวียน 

"ไอ้ตัวแสบ ฉันจะฆ่าแก"

ในเวลานั้น ปากกระบอกปืนเย็นเฉียบจ่อที่ขมับของเขา

เสียงเย็นชาของฉีซวี่ดังขึ้นข้างๆ

"อยากตายหรือ?"

เฉินซิงเฉินรีบยกมือขึ้นสูง

เหลียนเซวียนเอาผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กกดลงบนจมูกของเขา คนคนนี้ก็ล้มลงไปอย่างอ่อนแรง

เธอเรียกผู้หญิงบนเตียงของเฉินซิงเฉิน

"สาวสวย มานี่"

ผู้หญิงคนนั้นตัวสั่น เดินเข้ามาเอง เอาจมูกมาดม ดมกลิ่นผ้าเช็ดหน้าเล็กน้อย แล้วก็หลับไป

มัดมือเท้า อุดปาก แล้วขึ้นไปชั้นสาม

ฉีซวี่โทรหาหวังเถียฉุยทางนาฬิกาข้อมือ

"เถียฉุย ตื่นมาทำงานได้แล้ว วิลล่าเฉินต้า ชั้นหนึ่งห้าคน ชั้นสองสองคน ขนทั้งหมดขึ้นรถ ในโรงรถของเฉินต้ามีรถหลายคัน ชอบคันไหนก็เอาคันนั้น"

"รับทราบ รับทราบ"

เฉินต้ามีภรรยาหลายคน และลูกหลายคนเช่นกัน แต่คนที่อาศัยอยู่ในวิลล่าหลังนี้กับเขาตลอด มีเพียงภรรยาคนแรกเท่านั้น

ภรรยาคนนี้ให้กำเนิดลูกชายสองคนลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายคนโตและลูกสาวคนที่สองแต่งงานไปแล้ว ปัจจุบันมีเพียงลูกชายคนเล็กเฉินซิงเฉินที่บางครั้งจะกลับมาอยู่

ดังนั้น ชั้นสามจึงมีเพียงเฉินต้าและภรรยาคนแรกของเฉินต้า

ตามคาด คนทั้งสองมีห้องคนละห้อง

ทั้งสองใช้ยาสลบกับภรรยาของเฉินต้าก่อน มัดแล้วโยนไว้ที่บันได ตลอดกระบวนการไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว

จากนั้นก็เข้าไปในห้องนอนของเฉินต้า

ไม่ว่าอย่างไร ในฐานะผู้บัญชาการระดับสูงของกองทหารรับจ้าง ความระแวดระวังของเฉินต้ายังคงอยู่ในระดับสูง เมื่อประตูถูกผลักเข้ามา เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ กระโดดลุกจากเตียง คว้าปืนกลที่แขวนอยู่บนผนังเล็งไปที่ประตู

"ใครน่ะ?"

ฉีซวี่เปิดไฟ ยิ้มมองเฉินต้าที่ตกใจ

"สวัสดีตอนกลางคืน!"