สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่แปดสิบสอง หนองน้ำทมิฬ

ผมเริ่มคิดว่า การที่ผมจะผลักโดมิโน่ให้ล้มลงและเหตุการณ์ใหญ่ที่จะเกิดขึ้นเพราะการกระทำเล็กๆนั้นมันอาจจะยากคำนวณแต่หากเราผลักโดมิโน่ทั้งโรงงานหรือแทนที่จะให้ผีเสื้อตัวหนึ่งขยับปีกเราเผาทั้งป่าอเมซอน ก็อาจจะทำให้เกิดผลกระทบใหญ่ที่ตามมาได้เช่นกัน

ตอนนี้ผมรวบรวมกองกำลังบุกเข้าไปหลายร้อยคนแทนที่จะเป็นกลุ่มไม่เกินห้าคนในการจัดการกับก็อบลินและมอนสเตอร์ต่างๆ

ที่ทางเทคนิคหากมองแค่จำนวนรายรับรายจ่ายล่ะก็ต้องมีแต่ตัวแดง

เพราะมอนสเตอร์นั้นในระดับล่างๆให้เงินน้อยมากๆ

สำหรับนักผจญภัยแล้วจึงคิดว่าหากจะเสียงต่อสู้แล้วก็ควรจะเสี่ยงต่อสู่ให้คุ้มกับเวลาที่เสียไปมากกว่า

แต่พวกนั้นก็ถูกเกลี้ยกล่อมโดยการจ้างเข้าแฟมิเลียเพนดราก้อนของผม

ในการจัดการก็อบลินและค่อยๆสร้างนักผจญภัยระดับล่างๆจำนวนมากโดยลดอัตราคนตายระหว่างทำเควสต์แรกๆให้มากที่สุดนั่นเอง

ผมพยายามให้เหล้าและอาหารให้ความชื่นชมแก่พวกนักผจญภัยระดับE DC ที่มองว่าการมาช่วยเด็กใหม่คือการทำงานต่ำกว่าระดับของพวกเขา

ที่ต้องการล่ามอนสเตอร์ระดับที่สูงกว่านี้

แต่ผมทำตัวอย่างร้านอาหารตัวร้ายที่ต้องการผลิตนักผจญภัยระดับล่างๆจำนวนมากก่อน

ดีที่ตอนนี้ผมพยายามเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาว่าพวกเราจะเข้าประกวดการแข่งประเภททีมและอื่นๆของเหล่านักผจญภัย

ที่ตอนนี้ในแฟมิเลียของผมก็แบ่งเป็นหลายๆทีมคอยฝึกซ้อมกันอยู่หลังจากการล่าก็อบลินและมอนสเตอร์ที่ทำความเดือดร้อนให้กับพ่อค้านักเดินทางประจำวันรวมไปถึงเหมืองร้างที่มีภูตผีและวิญญาณอาศัยอยุ่และกลายเป็นรังของมอนสเตอร์เมื่อวลาผ่านไปนานๆหากไม่มีคนไปทำเหมืองก็จะกลายเป็นสถานที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหรือร้ายกว่านั้น รังซ่องสุมของสัตว์ประหลาด

เปรี้ยง

ฮูมมม แปร๋นๆ

สัตว์ประหลาดที่อยู่ในป่า เหล่ามอนสเตอร์ที่อ่อนแอได้หนีหายเมื่อมูมักไพร์มเดินทางนำหน้าในป่า

ราวกับรถถังไม่สินรถแทรกเตอร์ที่จัดการไถทุกอย่างที่ขวางหน้าและเหยียบอย่างราบเรียบ

หมูป่าถูกเหยียบ หมาป่าที่พุ่งเข้ามาโดยกิ่งไม้ล้มทับ

เสือยักษ์ยักษ์โดนดาบผ่าเป็นสองเสี่ยงเมื่อมันพยายามจะปกป้องเขตแดนของตนเอง

ในที่สุดเขาก็มาถึงบึงมรณะที่อาจจะต้องเดินทางมาร่วมสัปดาห์

หากมาในทางอ้อมตามเส้นทางปรกติ

คนที่ไม่ต้องการเจอกับเสือยักษ์ก็จะต้องอ้อมเส้นทางเพราะเสือยักษ์นั้นดุร้ายว่องไวพลังชีวิตเยอะ

แต่เสือยักษ์ก็กลายเป็นตัวเซ่นดาบฆ่ามังกรของมูมักไพร์มที่ฝึกทักษะ

Counter โจมตีสวนกลับมาแล้ว

คือเทคนิคที่ไว้ดักทางพวกที่มีความเร็วสูงกว่ามูกมักไพร์มไว้โดยเฉพาะ

ที่คนทั่วไปคิดว่ามูมักไพร์มจะเคลื่อนไหวเชื่องช้ากว่าซึ่งก็จริง

แม้ผมพยายามจะฝึกในการเพิ่มความคล่องแคล่วให้กับมูมักไพร์มร่างกายเผ่าพันธุ์ของมูมักไพร์มก็ยังมีขีดจำกัดในเรื่องของการหลบหลีกเมื่อร่างกายใหญ่โตเท่าบ้านสามชั้นก็คงยากที่จะหลบหลีกการโจมตี

แต่ทักษะ counter mผมใส่ทักษะของมูมักไพร์มไปทั้งหมดนี้

ก็แสดงผลตอนที่เสือยักษ์พุ่งเข้ามาด้ววงตาสีแดงจะขย้ำมูมักไพร์ม

แต่มูมักไพร์ม

เมื่อผมสั่งว่า

[Counter]

โจมมตีสวนกลับ

ร่างกายอันใหย่โตของมูมักไพร์มก็เหมือนกับสั่นและเลือนหายไปพริบตาหนึ่งก่อนที่จะปรากฎอีกครั้งโดยที่ตวัดดาบฆ่ามังกรขนาดยักษ์ผ่าเสือยักษ์เป็นสองเสี่ยงแล้ว

แปร๋นๆๆๆ

“ฮา ฮา ฮา ดีมากเอารางวัลไป”

ผมโยนสัปปะรดให้มูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ที่ถือดาบขนาดเล็กกว่า(ดาบยักษ์ธรรมดา)

บัลลังก์ทองคำของผมเป็นอุปกรณ์การเดินทางที่ดีมากในการเดินป่าแห่งนี้เพราะจากการเดินนำหน้าของมูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์

ฝูงมูมักนี้ ทำให้ป่าดำลึกลับ กลายเป็นทางเตียนสายหนึ่งมาสู่บึงหนองน้ำทมิฬเป้าหมายของผมนี่เอง

ซึ่งผมก็ต้องคอยโชคในการที่จะได้เจอมอนสเตอร์แบบสุ่มเช่นเต่าดำที่จะ....

“อ๊ะ นายท่านค่ะ มีเต่าออกมาจากหนองน้ำล่ะคะสวัสดีค่ะคุณเต่า”

มาเรียชี้ให้ผมดูก้อนหินก้อนหนึ่งที่ว่ายน้ำขึ้นมาบนบกได้และดวงตาสีน้ำเงินและร่างกายที่มีราสีเขียวต่างๆเกาะอยู่ตามตัวตัวของเต่าดำนั้นพอพอกับสามในสี่ส่วนของมูมักไพร์มทีเดียว

สมกับเป็นมาเรีย แม่นางเอกของผมที่ดวงในการเจอของวิเศษและเหตุการณ์สุ่มนี่เยอะจริงๆ