เพียงไม่นานหลังจากที่ชายหนุ่มได้หลบหนีออกไปจากคุก ยานรบขนาดเล็กหลายสิบลำพร้อมกับกองกำลังป้องกันตนเองของสมาพันธ์การ์เดี้ยนก็ได้ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาะโลงมาจาก้าและลงมือฆ่านักโทษด้วยความรุนแรงและโเี้ อาชญากรหลายคนเมื่อเห็นถึงฝีมือนักสู้ของสมาพันธ์ก็เริ่มที่จะใจสั่นและหวาดกลัวเป็อย่างยิ่ง พวกมันถึงจะถืออาวุธปืนอยู่แต่ก็ไม่สามารถยิงพวกนั่นได้โดนเลยซักนิด
บนท้องฟ้าเหนือลานกว้าง ยานรบสีขาวขนาดเล็กลำนึงได้ทะยานเข้ามาใกล้ๆ
"ใครที่ยังไม่อยากตายก็วางอาวุธและยอมแพ้ซะ ถ้าไม่เช่นนั่นพวกแกจะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป!!"
เสียงะโจากเครื่องขยายเสียงได้ดังขึ้นไปทั่ว มันดังมาจากยานรบ้าที่กำลังชี้อาวุธหนักมายังทิศทางนี้
"อะไรกัน/ พวกสมาพันธ์การ์เดี้ยนโผล่ออกมาเร็วชิบ ถึงกับส่งยานรบออกมาเลยหรอเนี่ย"
"บ้าไปแล้ว ไม่กี่นาทีเองนะ แล้วพวกเราจะหลบหนีกันได้ยังไงละ"
"พระเ้า พวกเราหมดสิ้นหนทางแล้ว ข้าไม่อยากตาย!!"
อาชญากรหลายร้อยชีวิตที่เหลือหันมองหน้ากันไปอย่างเลิกลั่ก แต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนักจนแทบจะทำอะไรไม่ถูก ถ้ามองรอบๆให้ดีจะเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วมีจะมีแต่ซากศพของพักพวกของพวกมันทั้งนั่น แม้แต่อังเดรนักสู้แห่งดวงดาวระดับที่1ก็ยังถูกฆ่าตายอย่างอนาถ แล้วลูกพี่ใหญ่ไครเซอละ ผู้ที่พลังริปเปอร์และยังเป็ผู้นำทัพหายไปไหน อย่าบอกนะว่าเขาหลบหนีออกไปแล้วน่ะ พวกมันทั้งหมดเป็เพียงแค่ตัวเบี้ยที่ไว้ใช้หลอกล่อเท่านั้นเองหรอ
เมื่อคิดเช่นนั่นแล้วแต่ละคนก็หมดสิิ้นกำลังใจในการหลบหนีทันที ใบหน้าแต่ละคนหมดสิ้นความหวังในอิสระภาพที่ตนเองจะได้รับ เมื่อถูกล้อมกรอบด้วยกองกำลังที่ทรงพลังเช่นนี้แล้ว อาชญากรที่เป็คนธรรมดาเช่นพวกมันจะทำอะไรได้
ปัก! ปัก! ปัก! .......
พวกเขาวางอาวุธในมือของตนเองลงพลางคุกเข่าบนผืนดินอย่างนิ่งๆ ถ้าพวกมันไม่ทำในตอนนี้ ชีวิตของพวกมันทั้งหมดคงจะจบสิ้นอย่างแน่นอน เพราะสมาพันธ์การ์เดี้ยนนั่นจะไม่ปล่อยให้อาชญากรเช่นพวกมันได้เหิมเกริมอีกต่อไป
"จับพวกมันให้หมด ไอ้พวกสารเลวนี่มันน่าฆ่าตายให้หมดจริงๆ ผู้คุมที่บริสุทธิ์หลายสิบชีวิตต้องตกตายเพราะพวกชั่วนี่!!"
"คนอื่นๆก็เข้าไปตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุซะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกมันทั้งหมดถึงได้มีอาวุธและหลบหนีออกจากที่คุมขังได้เช่นนี้ ถือเป็เหตุการณ์ร้ายแรงเลยก็ว่าได้"
หัวหน้าผู้คุมเรย์ที่สวมชุดรบเต็มยศก็ก้าวเดินเข้ามาท่ามกลางกลุ่มอาชญากร ใบหน้าของเขานั่นเยียบเย็นพร้อมกับสั่งให้คนอื่นๆพันธนาการร่างกายของพวกมันไว้ แต่ละคนเริ่มถูกจับใส่ตรวนแม่เหล็กไฟฟ้าพร้อมกับถูกพาตัวไปยังมุมนึงของลานกว้าง อาชญากรทั้งหมดที่เหลือรอดเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง หลังจากนี้พวกมันคงจะเผชิญบทลงโทษที่ร้ายแรงยิ่งกว่าเก่าอย่างแน่นอน
ภายในคุกสภาเมือง ความเสียหายมากมายได้ปรากฏท่ามกลางตาของทุกคนที่เข้ามา
"เร็วเข้า ทางนี้ก็มีซากศพของผู้คุมอื่นๆ"
"หาต้นเหตุของการลงมือในครั้งนี้ซะ..!!"
แต่ละคนเริ่มที่จะออกสำรวจถึงสิ่งผิดปกติ ไม่ว่าจะที่ไหนๆก็มีซากศพของผู้คุมการ์เดี้ยนจนสิ้น ยังมีร่องรอยของการตัดกรงขังด้วยของมีคมอีก เพียงไม่นานเหตุการณ์ทั้งหมดก็กลับคืนสู่ดั่งเดิม หัวหน้าผู้คุมเรย์ถูกเรียกตัวไปยังห้องโถงแห่งนึงพร้อมกับรองหัวหน้าผู้คุมที่เป็ผู้หญิง เธอตอนนี้กำลังอยู่ในอาการเครียดและวิตกกังวลอย่างถึงที่สุด เพราะกลัวว่านางจะถูกถอดออกจากฐานะตำแหน่งที่มีอยู่ในตอนนี้
"ไม่ต้องกังวลเรย์น่า เื่นี้มันมีมูลและสิ่งผิดปกติจริงๆ พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย"
ชายวัยกลางคนลูบหัวหญิงสาวคนนั่นพร้อมกับพูดขึ้น
"เข้าใจแล้วท่านลุง ฉันคิดว่าเื่นี้มันผิดปกติจริงๆนั่นแหละ เมื่อกี้นี้สมาพันธ์การ์เดี้ยนสาขาเมืองแอลได้เข้าตรวจสอบเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว พวกเขาได้ตรวจดูกล้องวงจรปิดก็พบเจอกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่ได้เกิดขึ้น หวังว่าพวกเราทั้งสองจะได้พบเจอความจริงที่เกิดขึ้น มันอาจจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สังหารหมู่ในห้องขังที่10ก็เป็ได้"
ทั้งสองคนพูดคุยกันอยู่แวบนึงจนกระทั่งมาถึงหน้าห้องประชุมแห่งนี้ พวกเขามองหน้ากันอยู่เล็กน้อยพร้อมกับพยักหน้ารับ ชายวัยกลางคนได้ก้าวเดินไปยังเบื้องหน้าและผลักประตูให้เปิดขึ้น ทั้งสองก้าวเดินเข้าไปในทันทีเพื่อเข้าร่วมประชุมและหารือถึงเหตุการณ์อันร้ายแรงนี้
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงอีกด้านนึงบนถนนทางเดินที่ผู้คนพุ่งพล่าน ร่างเงาที่หล่อเหลาของบุคคลผู้นึงได้ปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าคมเข้ม เส้นผมสีเทาตัดสั้นปะบ่า บริเวณต่างหูทั้งสองด้านมีต้มหูสีเงินรูปไม้กางเขน ดวงตาสีแดงประกายที่เป็เอกลักษณ์ ชุดโค้ทสีดำชั้นนอกและเสื้อซับในสีขาวพร้อมกับเนคไทสร้างบุคลิกให้เขานั่นดูดีมากยิ่งขึ้น ถึงเขาตอนนี้จะอายุ17ปีแล้ว แต่ก็มีรูปลักษณ์ที่ไม่แตกต่างไปจากผู้ใหญ่เลยซักนิดเดียว
หญิงสาวหลายคนเมื่อเห็นถึงรูปลักษณ์ของเขาก็อุทานขึ้นกันยกใหญ่
"นายแบบหรอ? เขาดูดีมากแต่อารมณ์ของเขาดูจะหงุดหงิดอยู่นะ"
"นั่นสิเธอ แกลองเข้าไปขอช่องทางติดต่อของเขาไว้สิ..!!"
แต่ด้วยใบหน้าที่ตอนนี้กำลังแสดงความเ็าอยู่ จึงทำให้หญิงสาวหลายคนนั่นไม่กล้าที่จะเข้าไป ทำได้เพียงจ้องมองอยู่ห่างๆก็เท่านั้น
"ใช้200แต้มตัวร้ายไปกับเสื้อผ้า ส่วนอีก300แต้มก็เอาแลกเป็เครดิต ว่าแต่มันแพงเกินไปหรือเปล่าเนี่ยระบบ อัตรา1ต่อ1เนี่ยนะ"
ไครเซอบ่นขึ้นอยู่ภายในใจพลางหาร้านอาหารที่อยู่รอบด้าน ั์ตาจ้องมองไปยังรอบๆที่ดูจะวุ่นวายอยู่นิดๆ ทั้งรถยนต์ที่กำลังเคลื่อนไหวมาอย่างเชื่องช้า ทั้งเสียงคึกโครมที่ดังอยู่ตลอดเวลานี่อีก
< ติ๊ง! อัตราการแลก1ต่อ1 ถือว่าสมดุลแล้ว เครดิตนั่นไม่ใช่สกุลเงินที่อ่อนปวกเปียกเหมือนเฉกเช่นในอดีต มูลค่าของมันถูกยอมรับไปทั่วทั้งจักรวาล ไม่ว่าจะดวงดาวหรือบุคคลไหนๆ พวกเขาจะต้องมีเครดิตติดตัวกันไว้ทั้งสิ้น คนปกติทั่วไปบางคนทำงานทั้งเดือนก็ได้เพียงแค่50-60เครดิตเท่านั้น เพียงแค่300เครดิตก็มากพอสำหรับโฮสต์ในตอนนี้แล้วละ ฮ่าฮ่า >
ระบบอธิบายออกมาอยู่นิดๆพร้อมกับเสียงหัวเราะที่แข็งกระด่าง
"เหอะๆ มันก็จริงอย่างที่เ้าว่า เครดิตนั่นเป็สกุลเงินสูงสุดจริงๆ"
ไครเซอเมื่อได้ยินเช่นนั่นก็เบะปากอยู่นิดๆ หลังจากที่หลบหนีออกมาได้ตัวของชายหนุ่มก็ไปซ่อนตัวอยู่สักพักนึง เขาเปลี่ยนแปลงตัวตนและรูปลักษณ์ของตนเองใหม่ หลังจากนั่นเขาก็ได้เข้าสู่เมืองแอลด้วยเส้นทางลับที่ไม่ค่อยมีผู้ใดได้รับรู้ มันคือเส้นทางของระบบที่ได้บอกมานั่นเองและในตอนนี้ชายหนุ่มก็กำลังหิวมาก การใช้พลังริปเปอร์ไปนานๆยิ่งเสียพลังงานภายในร่างไปอย่างมหาศาล
ระหว่างที่กำลังเดินอยู่นั่นชายหนุ่มก็เห็นถึงร้านอาหารที่หรูหรา มันตั้งอยู่ตรงหัวมุมนึงของถนนคนเดินนั่น
"เจอแล้ว อยากกินพอดีร้านอาหารดวงดาว ว่าแต่ระบบอยากจะกินอะไรไหมละ เดียวเลี้ยงเอง ฮ่าฮ่า"
แต่ระบบก็ได้พูดสวนออกมาในทันที
< เ้าโง่นี่ ก็เห็นอยู่ว่าระบบเป็ยังไง ไปไกลๆเลย >
207
![[OVER-HEAL] นักบุญเลเวลตันกับระบบฮีลทะลุนรก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776844356_90956942.webp)
