ตอนที่ 2
ก็อบบลิน สิ่งมีชีวิตตัวเขียวมีรูปร่างเท่าเด็กมนุษย์หน้าตาอัปลักษณ์และมีนิสัยชอบชุดหญิงสาวเผ่ามนุษย์มาข่มขืนแล้วยังชอบทรมาณมนุษย์เหมือนเป็ของเล่น
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
ถ้าตามเนื้อหาจากในนิยายหลายๆเื่ที่เราอ่านมาไอ้ตัวเขียวนี่ต้องเป็ก็อบบลินแน่และดูจากอาวุธที่มันถือคงไม่ได้แค่มาทักทายหรอก
ซีโร่หยิบดาบที่ข้างกายศพก็อบบลินขึ้นมาดูดาบเก่าแถมยังสึกหรออีกด้วย
ที่สำคัญเหมือนร่างกายเราจะแข็งแกร่งขึ้นมากเลยแหะถึงขนาดเตะทีเดียวก็อบบลินถึงกับร่างเละเลย
“เอาล่ะเราจะไป...”
ซีโร่ที่กำลังสุ่มว่าจะเดินไปทางไหนดีก็รู้สึกถึงสายใยพลังงานบางอย่างไหลเข้ามายังร่าง
มาจากก็อบบลิน?รู้สึกได้เลยว่าพอสายใยพลังงานนั้นไหลเข้าร่างทำให้พลังชีวิตเราเพิ่มขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นทันทีแม้จะเล็กน้อยก็เหอะ
ก็มันเป็แค่ก็อบบลินนี่
ยังงี้หมายความว่าเราจะมีชีวิตอยู่ได้ก็ต้องสังหารสิ่งมีชีวิตอื่นไปเรื่อยๆจนกว่าจะเหลือเพียง 1% ?
ฮ่านี่เหมือนกับจะบอกว่า...
ถ้าอยากมีชีวิตออยู่จงสังหารสิ่งมีชีวิตอื่นซะและเ้าจะหยุดพักได้ก็ต่อเมื่อกำจัดสิ่งมีชีวิตถึงตามกำหนดเท่านั้น
นี่มันโรงงานนรกหรือไงกัน?
ซ๊โร่เงยหน้ามองฟ้าก่อนจะครุ่นคิดอยู่ภายในใจ
สกิล สลักวงจรเวท
อยู่ดีๆคำนี่ก็พุ่งขึ้นมาในหัวซีโร่เอานิ้วไปลูบดาบในมือพร้อมกับคิดในใจว่า
ความคม
ชี่ๆๆๆๆ
ลวดลายวงจรพรรณปรากฏขึ้นมาบนใบดาบทันที
ฉัวะ ครืนนนตึง
ซีโร่มองไปยังต้นไม้ที่ล้มลงมาเพราะการฟันของเขาเมื่อสักครู่ด้วยความเหลือเชื่อ
ดาบหักๆนั่นฟันต้นไม้ขาดเป็สองท่อนได้เลย??
อย่าบอกนะว่าเป็เพราะการสลักวงจรเวทของข้าเมื่อกี้??
ซีโร่คิดอยู่สักพักก็คิดว่าน่าจะใช่เหมือนยัยเทพธิดาจะบอกไว้ว่าชิ้นส่วนความโกลาหลจะมอบพลังที่เข้ากับแต่ล่ะคนให้เอง
ช่างเถอะออกเดินทางดีกว่า ถ้าเป็ไปได้ก็พยายามหลีกเหลี่ยงสิ่งมีชีวิตแล้วกัน
ขณะเดียวกันอีก 3คนที่เหลือก็ได้เริ่มออกเดินทางตามทางของแต่ล่ะคน
ต่างกันอยู่อย่างเดียวคือ ซีโร่คิดที่จะหลีกเหลี่ยงการฆ่าสิ่งมีชีวิตโดยไม่จำเป็
แต่อีก 3คนที่เหลือกำลังมุ่งหน้าเข้าหาสิ่งมีชีวิตต่างๆเพื่อสังหาร
.
.
30นาทีต่อมา...
“เอ่อใครจะไปคิดว่าเดินตามถนนในป่าจะเป็การเดินเข้าหารังก็อบบลินกันหล่ะ”
ซีโร่ได้แต่เกาหัวไปมา
ช่างเถอะๆคิดไปคิดมาก็ดีกว่าฆ่ามนุษย์แหละนะถึงยังไงบนโลกนี้เราก็อยู่ในสถานะศัตรูของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลอยู่ดีที่สำคัญคนบนโลกนี้บางกลุ่มอาจจะทราบถึงการมาถึงของพวกเราแล้วก็ได้
ดีไม่ดีอาจส่งคนมาสังหารพวกเราแล้วด้วย
เฮ้อมีพลังที่แข็งแกร่งไว้ก่อนน่าจะดีกว่าจริงๆ
“เอาล่ะเชิญคุณท่านทั้งหลายมารับดาบได้เลยครับ”
กรี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆ
เหล่าก็อบบลินจำนวนหลายร้อยตัวพุ่งเข้าหาซีโร่อย่างบ้าคลั่ง
แต่....การเข้าไปของเหล่าก็อบบลินดูช่างไหลความหมายพอกับเอาสำลีไปตีช้างเลยก็ว่าได้
1 ตัว 2 ตัว 3 ตัว....50ตัว
ก็อบบลินจำนวนมากถูกฟันจนเป็ชิ้นส่วนกองอยู่กับพื้น
โฮกกกกกกกกกกกกกก
เสียงตัวไรเห่ากันว่ะ??
ซีโร่หันไปมองก็อบบลินที่ตัวขนาดเท่ากับผู้ใหญ่
ฮ็อบก็อบบลิน??