จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

    ตอนที่ 2

    ตอนที่ 2

                ก็อบบลิน สิ่งมีชีวิตตัวเขียวมีรูปร่างเท่าเด็กมนุษย์หน้าตาอัปลักษณ์และมีนิสัยชอบชุดหญิงสาวเผ่ามนุษย์มาข่มขืนแล้วยังชอบทรมาณมนุษย์เหมือนเป็๞ของเล่น

    “””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””


     ถ้าตามเนื้อหาจากในนิยายหลายๆเ๱ื่๵๹ที่เราอ่านมาไอ้ตัวเขียวนี่ต้องเป็๲ก็อบบลินแน่และดูจากอาวุธที่มันถือคงไม่ได้แค่มาทักทายหรอก


    ซีโร่หยิบดาบที่ข้างกายศพก็อบบลินขึ้นมาดูดาบเก่าแถมยังสึกหรออีกด้วย


    ที่สำคัญเหมือนร่างกายเราจะแข็งแกร่งขึ้นมากเลยแหะถึงขนาดเตะทีเดียวก็อบบลินถึงกับร่างเละเลย



    “เอาล่ะเราจะไป...”


    ซีโร่ที่กำลังสุ่มว่าจะเดินไปทางไหนดีก็รู้สึกถึงสายใยพลังงานบางอย่างไหลเข้ามายังร่าง


    มาจากก็อบบลิน?รู้สึกได้เลยว่าพอสายใยพลังงานนั้นไหลเข้าร่างทำให้พลังชีวิตเราเพิ่มขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นทันทีแม้จะเล็กน้อยก็เหอะ


    ก็มันเป็๞แค่ก็อบบลินนี่


    ยังงี้หมายความว่าเราจะมีชีวิตอยู่ได้ก็ต้องสังหารสิ่งมีชีวิตอื่นไปเรื่อยๆจนกว่าจะเหลือเพียง 1% ?


    ฮ่านี่เหมือนกับจะบอกว่า...


    ถ้าอยากมีชีวิตออยู่จงสังหารสิ่งมีชีวิตอื่นซะและเ๯้าจะหยุดพักได้ก็ต่อเมื่อกำจัดสิ่งมีชีวิตถึงตามกำหนดเท่านั้น


    นี่มันโรงงานนรกหรือไงกัน?


    ซ๊โร่เงยหน้ามองฟ้าก่อนจะครุ่นคิดอยู่ภายในใจ


    สกิล สลักวงจรเวท


    อยู่ดีๆคำนี่ก็พุ่งขึ้นมาในหัวซีโร่เอานิ้วไปลูบดาบในมือพร้อมกับคิดในใจว่า


    ความคม


    ชี่ๆๆๆๆ


    ลวดลายวงจรพรรณปรากฏขึ้นมาบนใบดาบทันที


    ฉัวะ ครืนนนตึง


    ซีโร่มองไปยังต้นไม้ที่ล้มลงมาเพราะการฟันของเขาเมื่อสักครู่ด้วยความเหลือเชื่อ


    ดาบหักๆนั่นฟันต้นไม้ขาดเป็๞สองท่อนได้เลย??


    อย่าบอกนะว่าเป็๞เพราะการสลักวงจรเวทของข้าเมื่อกี้??


    ซีโร่คิดอยู่สักพักก็คิดว่าน่าจะใช่เหมือนยัยเทพธิดาจะบอกไว้ว่าชิ้นส่วนความโกลาหลจะมอบพลังที่เข้ากับแต่ล่ะคนให้เอง


    ช่างเถอะออกเดินทางดีกว่า ถ้าเป็๞ไปได้ก็พยายามหลีกเหลี่ยงสิ่งมีชีวิตแล้วกัน


    ขณะเดียวกันอีก 3คนที่เหลือก็ได้เริ่มออกเดินทางตามทางของแต่ล่ะคน


    ต่างกันอยู่อย่างเดียวคือ ซีโร่คิดที่จะหลีกเหลี่ยงการฆ่าสิ่งมีชีวิตโดยไม่จำเป็๞


    แต่อีก 3คนที่เหลือกำลังมุ่งหน้าเข้าหาสิ่งมีชีวิตต่างๆเพื่อสังหาร


    .


    .


    30นาทีต่อมา...


    “เอ่อใครจะไปคิดว่าเดินตามถนนในป่าจะเป็๞การเดินเข้าหารังก็อบบลินกันหล่ะ”


    ซีโร่ได้แต่เกาหัวไปมา


    ช่างเถอะๆคิดไปคิดมาก็ดีกว่าฆ่ามนุษย์แหละนะถึงยังไงบนโลกนี้เราก็อยู่ในสถานะศัตรูของสิ่งมีชีวิตทั้งมวลอยู่ดีที่สำคัญคนบนโลกนี้บางกลุ่มอาจจะทราบถึงการมาถึงของพวกเราแล้วก็ได้


    ดีไม่ดีอาจส่งคนมาสังหารพวกเราแล้วด้วย


    เฮ้อมีพลังที่แข็งแกร่งไว้ก่อนน่าจะดีกว่าจริงๆ


    “เอาล่ะเชิญคุณท่านทั้งหลายมารับดาบได้เลยครับ”


    กรี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆ


    เหล่าก็อบบลินจำนวนหลายร้อยตัวพุ่งเข้าหาซีโร่อย่างบ้าคลั่ง


    แต่....การเข้าไปของเหล่าก็อบบลินดูช่างไหลความหมายพอกับเอาสำลีไปตีช้างเลยก็ว่าได้


    1 ตัว 2 ตัว 3 ตัว....50ตัว


    ก็อบบลินจำนวนมากถูกฟันจนเป็๲ชิ้นส่วนกองอยู่กับพื้น


    โฮกกกกกกกกกกกกกก


    เสียงตัวไรเห่ากันว่ะ??


    ซีโร่หันไปมองก็อบบลินที่ตัวขนาดเท่ากับผู้ใหญ่


    ฮ็อบก็อบบลิน??