"ทุ่งหญ้า.....ห๊ะทุ่งหญ้าอะไรฟะ เดี่ยวต้องเป็ซุปเปอร์มาเก็ตสิฟะ จะเป็ทุ้งหน้าได้ไงแล้วที่นี้ที่ไหนฟะเนี่ยยยยยยยยยยย"
ด..ด...เดี่ยวน่ะนี้หรือเหมือนในนิยายที่ไปต่างโลก เอ่อแต่ถ้าเป็ทั้งยังงั้นก็ดีน่ะงานก็ไม่ต้องทํางาน ไปปราบมอนส์เตอร์แล้วได้เป็ผู้กล้าสุดท้ายก็ได้แต่งงานกับเ้าหญิง
หุ หุ หุ ความฝันของชายหลายๆคนได้เป็ผู้กล้าล่ะ เดี่ยวก่อนน่ะอายุ29แล้วจะเป็ผู้กล้าได้อยู่ไหมหว่า อืม~ส่วนมากที่อ่านในนิยายผู้กล้านี้เด็กมอปลายทั้งนั้นแล้วก็แถมรักความยุติธรรมชอบเพ้อเจ้อด้วยสิน่ะ
อายุปูนนี้ยังจะฝันเป็ผู้กล้าอีกแต่ก็ช่างเหอะยังก็ขอไห้มีสกิลโกงๆสักอันล่ะกัน ในนิยายนี้ต้องพูดอะไรฟ่ะที่ดูค่าพลังอ่ะ อืมอ่ะ!!!
"สเตตัส"
ฟิ้ว~~~(เสียงลม)
"อืม...งั้นสเตตัสโอเพน"
ฟิ้ว~~~(เสียงลมเหมือนเดิม)
อืม..อืม....หรือไม่ใช้ต่างโลกหว่าอืมนึกไม่ออกล่ะ หรือว่าต้องใช้ลูกแก้วแบบในนิยายบางเื่ป่ะ งั้นก็
"สเตตัสเช็ค"
ปึง!!! มีแสงสว่างตรงหน้าและก็กลายเป็สี่เหลี่ยมผืนผ้าแถมมีตัวอักษรอะไรก็ไม่รู้ แต่ก็อ่านออกซะงั้นปรากฎขึ้นมา
"เยี่ยมต้องงี้สิฟะต่างโลกล่ะ ไม่ต้องทํางานเยี่ยงทาสอีกแล้วเว้ย"
เมื่อผมเห็นสเตตัสแล้วพยักหน้า อืมๆ จนถึงช่องที่เขียนว่าสกิลเพาะตัวผมถึงกับนํ้าตาซึมออกมา สกิลอะไรว่ะเนี่ยความอัดอั้นตลอด5ปีที่เป็ทาสบริษัทไม่มี ไม่มีอีกแล้วที่ต้องนั่งทํางานหลังครดหลังแข็งปั่นงานจนไม่ได้นอนข้าวก็กินไม่ครบสามมือไหนจะค่าแรงอันน้อยนิดที่จ่ายค่าที่พักก็แถบหมด
ชื่อ:กาเวน กาลาฮัด
เผ่าพันธ์:ไฮฮิวแมน
อาชีพ:ชาวต่างโลก(ไม่สามารถเปลี่ยนได้)
เลเวล:1
พลังกาย:75
พลังเวทย์:200
พลังโจมตี:70
พลังป้องกัน:80
ความว่องไว:60
สกิล:ไอเทมบ็อกซ์ ประเมิน เข้าใจภาษา
สกิลเพาะตัว:ซุปเปอร์มาร์เก็ต
สกิลพอยท์:100
"ส..ส...สกิลอะไรว่ะ ท..ทําไมพระเ้าถึงมาเล่นตลกกับกูยังงี้ฟ่ะเนี่ย ไม่ ไม่ตลกเลยสักนิดฟัค#ูไอพระเ้าเฮงซวย มันจะควรเป็อะไรโกงๆอย่าง ผู้กล้า ไม่ก็ปราชญ์ ไม่ใช้หรือไงว่ะ นี้ต่างโลกน่ะโว๊ยแต่กับได้ ซุปเปอร์มาร์เก็ต เอามาทําอะไรฟ่ะ"
อยู่ดีๆก็มีหยดนํ้าไหลออกมาจากตา ใช้ผมร้องไห้ครั้งนึงในชีวิตของลูกผู้ชายคนนึงที่ได้ไปต่างโลกและได้สกิลมา แต่กับ..แต่กับเป็สกิลซุปเปอร์มาร์เก็ตเนี่ยน่ะ อะไรว่ะซุปเปอร์มาเก็ตมันสามารถสั่งซื้อดาบเทพได้เหรอไง
จบล่ะการผมผจญผัยของผมคนนี้ บ่าย บาย เ้าหญิงและฮาเร็มของผม เห้อ~~~~ เอาล่ะเศร้าไปก็ไม่ได้อะไร ต้องมาตั้งหลักกันใหม่ก่อน
ฟู่ ฟู่ หายหัวร้อนล่ะ ในดูสิ เผ่าพันธ์:ไฮฮิวแมน มีความแตกต่างยังไงกับฮิวแมนปกติน่ะอืม~ ช่างมันล่ะกันสเตตัค่าเวทย์สูงมากเลยแหะความฝันในการใช้เวทย์มนต์ของใครหลายๆคนเป็จริงล่ะเว้ยยยย ถ้าพวกจูนิเบียวมาเห็นนี้ต้องอิจฉาตาร้อนแน่
หุ หุ ถ้าจอมเวทย์ในนิยายที่อ่านหลายๆเื่นี้มันก็ต้องเวทย์มิติสิน่ะ เทเลพอตย์เอ้ย ฟันมิติเอ้ย อย่างเท่แต่สเตตัสมันก็แค่200เองน่ะไม่เป้นไรเรายังแค่เลเวล1อยู่ แต่ค่าอื่นๆนี้ก็กลางๆมั้ง
เรายังไม่รู้เลยค่าเฉลี่ยสเตตัสของคนบนโลกนี้มันประมาณเท่าไรมีเื่ไห้คิดหลายเื่เลยแหะ ต่อมาสกิล ไอเทมบ็อกซ์ อืมถ้าเข้าใจไม่ผิดในนิยายที่อ่านหลายๆเื่นี้สามารถเก็บของและหยุดเวลาได้ในห่วงมิติของสกิลได้และไม่สามารถเก็บสิ่งมีชิตรได้สิน่ะ
จัดว่าแจ่มเลยน่ะเนี่ยสามารถเก็บอาหารเอาไว้ได้นานไม่ต้องซื้อบ่อยๆ ต่อมาประเมินสิน่ะไหนลองดูสิ
"ประเมิน ไฮฮิวแมน"
'ไฮฮิวแมน เผ่าพันธ์ที่วิวัฒนาการมาจากฮิวแมน'
"อืมวิวัฒนาการมาจากมาจากมนุษย์ปกติสิน่ะ แต่คําอธิบายน้อยจังน้า"
ลอง ประเมินชาวต่างโลก ด---
'เป็บุคคลที่ถูกเชิญมายังโลกแห่งนี้ดาวอัลตรอน'
หืมคิดในใจก็สามารถประเมินได้หรอสะดวกดีน่ะ แต่โลกนี้ชื่ออัลตรอนเหรอชื่อเหมือนตัวรวยในหนังรวมพลฮีโร่เลยแหะ
เข้าใจภาษาคงไม่ต้องไปอะไรกับมันมากล่ะมั้งความหมายก็ตรงตัวอยู่ล่ะ เอาล่ะสกิลเ้าปัญหา ซุปเปอร์มาร์เก็ต ประเมินซุปเปอร์มาร์เก็ต
'ไม่สามรถปรเมินได้ยังไม่เคยปรากฎออกมาในประวัติศาสตร์'
หืมไม่เคยปรากฎออกมาในประวัติศาสตร์เหลอประเมินนี้ก็ไม่ได้สะดวกทุกเื่แหะดีกว่าไม่มี คติประจําใจผมเกินดีกว่าขาดอ่ะน่ะยิ่งเยอะยิ่งดี ลองเรียกใช้ดูล่ะกัน
"ซุปเปอร์มาร์เก็ต"
มีหน้าต่างปรากฎขึ้นและก็มีรูปสิ่งของมากมายไห้เลือกซื้อ อืมๆมีเป็หมวดๆเลยแหะ
"วอทเดอะฟั# ดาบศักดิ์สิทธิ์ลด50เปอร์เซ็น7วัน ดาบน่ะเฟ้ยไม่ใช้ผักแล้วยิ่งเป็ดาบศักดิ์สิทธิ์อีกแถมยังมีดาบเทพขายอีกอะไรว่ะเนี่ย"
ปวดท้องไปหมดนี้สิน่ะที่เรียกเครียดลงกระเพราะขนาดตอนทํางานยังไม่เป็ขนาดนีี้เลย แต่ราคานี้มันอะไรฟ่ะร้อยล้านเหรียญทองคําขาวลดเหลือห้าสิบล้านเหรียญทองคําขาว
เป็เงินของโลกฝั่งนี้หรือป่าว แล้วตัวเราไม่มีเงินสักกระตังค์มีแต่เงินของโลกฝั้งนู้นแหะ เอ๊ะมีเงินฝากในสกิลด้วยแหะทําไมถึงมีได้ล่ะ
แล้วผมก็หยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมาดูไม่มีตังค์อยู่ในนั้น สงสัยตังค์จะเติมเข้าไปไห้เองอ่ะน่ะดีแล้วล่ะ ในดูสีมีเท่าไหร่สาบสิบแปดเหรียญเงินเหรอซื้ออะไรได้บ้างน้า แล้วผมก็เลือกซื้อของอยู่หนึ่งชั่วโมง จบที่ได้อาหารมาหนึ่งมือ
ส่วนสกิลพอยท์จากที่ประเมินมาสามารถเอาพอยท์ไปแลกสกิลหรืออัพสกิลได้ ก็ประมาณนั้นล่ะแต่ล่ะสกิลแพงชิบมีอยู่หนึ่งร้อยพอยท์แลกไม่ได้สักอย่าง ผมเลยช่างแม่งและลุกขึ้น
"เอาล่ะออกเดินทางดีกว่า"
ผมเดินตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆประมาณสามชั่วโมงหลังจากที่ออกเดินมาจากจุดเดิม แต่เดินมาสักพักแล้วไม่เห็นตัวอะไรเลยน้า ขนาดที่คิดเรื่อยเปื่อย หืม!!! ผมก็ได้เห็นปลายขาอยู่หลังต้นไม้ผมใ แต่ผมตัดใจในทันทีแล้วค่อยๆเดินเข้าไปช้าๆ
หัวใจเต้นแรงเพราะความตื่นเต้นและความกลัวที่ได้เจอสิ่งมีชีวิตรครั้งแรกของโลกฝั่งนี้ ผมไม่แน่ใจว่านั้นใช้คนหรือป่าวแต่ผมเห็นเค้าใส่ร้องเท้าอยู่หน้าจะใช้คนน่ะ คนเหรอเป็ครั้งแรกที่จะได้คุยกับคนของโลกฝั่งนี้ ซึ่งผมยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรว่าใช้ต่างโลกหรือป่าว หรือแค่มโนไปเองแต่ตอนนี้ผมตอบได้อย่างเดี่ยวคือกลัว
"เห้---ไอ้หนุ่มที่นั่งอยู่น่ะเป็ไรหรือป่าว"
"ห...ห..หิ้วนํ้า ข..ขอนํ้าหน่อย"
ไอ้หนุ่มคนนั้นตอบมาด้วยเสียงแหบแห้ง ไอ้หนุ่มคนนั้นขอนํ้าสิน่ะผมเลยใช้สกิล ซุปเปอร์มาร์เก็ต ซื้อนํ้ามาแล้วเดินเข้าไปใกล้ไอ้หนุ่ม พอเดินเข้าไปไกลผมก็ใที่เป็ผู้หญิงสวย รูปร่างสมส่วนเหมือนอัศวินหญิงและมีผิวที่คลํามีกล้ามท้องไห้เห็นเล็กน้อยพร้อมเส้นผมสีแดงเพลิงเด็นสะดุดตาหน้าตาสุดคูลที่ชายคนไหนเห็นก็ต้องเรียกพี่สาวกันทั้งนั้นแต่สภาพของเธอตอนนี้เฮ้อ~ ดูไม่ได้เลยสักนิดผมกระเซิงผิ้วเริ่มหยาบเหมือนคนขาดนํ้า ก็ขาดนํ้านี้น่าแถมด้วยการนอนควํ้ากับพื้นพร้อมกําลังคลานมาหาผม
"น..นํ้า...นํ้าหน่อย จะทําอะไรฉันก็ได้แต่ขอนํ้าให้ฉันหน่อย"
ผู้หญิงคนนั้นตาลอยริมฝี่ปากแห้ง เข้ามาใกล้พร้อมเกาะชายกางเกงของผม