ตู้ม!
คลื่นดาบสีเขียวฟาดฟันไปที่หน้าอกของชายชราเต็มแรง จนร่างของมันกระลอยกลับไปกระแทกพื้นจนสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว
พรื้ด!
ชายชราลุกขึ้นยืนก่อนจะกระอักเลือดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ที่หน้าอกมีร่องรอยการกัดกินของพิษจนเห็นได้ชัด ชายชราพยายามที่จะห้ามพิษนั้นกลับต้องแปลกใจที่ตนเองไม่อาจจะระงับมันได้เลย พลันแหงนหน้าขึ้นมาจ้องมองเทียนฉินด้วยสายตาอ่อนแรง
"นี่มันพิษอะไรกัน? ทำไมเจ้าถึงได้มีความเข้าใจแก่นแท้ธาตุพิษได้!"
เทียนฉินไม่ตอบแต่กลับพริ้วตัวเข้าหาชายชราอย่างรวดเร็วพร้อมกับวาดดาบออกไปทันที ด้วยตอนนี้เขาบรรลุความสำเร็จของเพลงดาบถึงขั้นผสานใจแล้วรวมถึงพลังปราณที่บริสุทธิ์ การออกดาบแต่ละครั้งจึงรวดเร็วมากกว่าเดิมหลายเท่านัก ชายชราที่มีพลังเพียงระดับผันแปรขั้นสูงสุดจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป
ฉั้วะ!
เพียงตวัดดาบอีกครั้งหัวของชายชราก่อนกระเด็นหลุดออกจากบ่าด้วยดวงตาเบิกโพลงราวกลับไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะมาตายอย่างนี้
ในเวลาเดียวกันชายหนุ่มที่ต่อสู้อยู่กับตาเฒ่าหม่า ก็หันมามองชายชราด้วยความตกใจ มันจะไปคิดได้อย่างไรกันว่าผู้ที่บุกรุกเข้ามานี้ จะมีพลังที่สามารถเอาชนะพวกมันได้ง่ายดายขนาดนี้
ตาเฒ่าหม่าเห็นชายคนนั้นเสียสมาธิ ก็ฉวยโอกาสตอนนี้วาดกระบี่ออกด้วยกระบวนท่าเงากระบี่อย่างรวดเร็ว คลื่นกระบี่ที่ผสานไปด้วยแก่นแท้ธาตุไฟพวยพุ่งออกมาเป็นกระบี่เพลิงห้าเล่ม แทงเข้าใส่ร่างของชายหนุ่มเต็มแรง
ตู้ม!
ทันทีที่คลื่นกระบี่เพลิงทั้งห้าเข้ากระแทกใส่ ร่างของชายคนนั้นก็ระเบิดออกอย่างง่ายดาย กลิ่นฉุนจากการเผาไหม้เศษเนื้อของมันตลบไปทั่วทางเดินจนอยากจะสำรอกของที่กินเข้าไปออกมา
เทียนฉินหันมามองทางตาเฒ่าหม่าก็เห็นว่าเขาจัดการชายคนนั้นได้แล้วจึงเดินไปเก็บแหวนของชายชราคนนั้น พลันมองลึกเข้าไปด้านในด้วยแววตาที่มุ่งมั่น
"ถึงแม้พวกมันจะรู้แล้วอย่างไง?"
"ข้าก็จะทำลายพวกมันให้สิ้นซากอยู่ดี!"เทียนฉินเอ่ยออกมาเสียงเหี้ยม เพราะนี่คือเป้าหมายที่ใหญ่ที่สุดของเขา ไม่ว่ามันจะแอบซ่อนที่ไหน เขาจะหามันให้พบและทำลายมันอย่างแน่นอน
"ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้พวกมันใช้กลวิธีอะไรเพื่อซ่อนตัวจากคนของนิกายต่างๆได้!"ตาเฒ่าหม่าเดินออกมามองตามเทียนฉินก่อนพึมพำออกมาเบาๆ
"หลังจากที่พวกมันหลบซ่อนกันมาอย่างยาวนาน คงอยากที่จะออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันกันแล้ว ยิ่งพวกมันมีปีศาจที่ใกล้ตายพวกนั้นอยู่ คงต้องไม่อยากที่จะสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ของพวกมันเป็นแน่!"
"ส่วนท่านก็ระวังตัวไว้หน่อยดีกว่า! พวกมันคงดักซุ่มรอพวกเราอยู่อย่างแน่นอน!"เทียนฉินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเดินลงบันไดต่อไป
ตุ้บๆ
"เจ้าไม่ต้องห่วง! คราวนี้ข้าตุนแก่นอสูรไว้เยอะพอจะเอาตัวรอดได้อยู่บ้าง!"ตาเฒ่าหม่าตบไปที่เกราะแปรอสูรที่เขาซื้อมาจากหอพันสมบัติอย่างมั่นใจ เทียนฉินหันไปมองก็ได้แต่อมยิ้มไม่เอ่ยอะไรออกมา
และทันทีที่เทียนฉินเดินลงมาถึงลานกว้าง เสียงคำรามก็ดังขึ้นมาจากระยะไกล พื้นดินที่เขายืนอยู่ก็สั่นสะเทือน และมีหมอกสีดำลอยขึ้นแผ่กระจายอยู่บนลานนั่นอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของเทียนฉินหลี่แคบลงพร้อมกับจ้องมองดูความเคลื่อนไหวนั้นอย่างไม่วางตา เพียงไม่นานก็มีทั้งกลุ่มคนและสัตว์อสูรที่หน้าตาดุร้ายเดินออกมาด้านหน้า เขาส่งกระแสจิตแผ่ขยายออกไปโดยรอบ ก็พบว่าตอนนี้เขากับตาเฒ่าหม่าได้ถูกล้อมไว้เรียบร้อยร้อยแล้ว
แต่ที่ทำให้เขาไม่รู้สึกกดดันเท่าไหร่นักคงเป็นเพราะจำนวนคนที่อยู่ที่นี่ ถึงแม้ว่าจะมีจำนวนมากแต่ระดับพลังก็ไม่ได้สูงมากนัก เพราะจากที่เขาสัมผัสนั้น จะมีเพียงชายวัยกลางคนตรงหน้าเท่านั้นเองที่มีพลังระดับก่อกำเนิด
"พวกเจ้าเป็นคนของนิกายใดกัน!"
ไม่นานก็มีเสียงหนึ่งทำลายความเงียบงัน ก่อนจะมีชายวัยกลางคนก้าวเดินออกมา หากดูจากชุดที่มันสวมใส่คงเดาได้ไม่ยากว่าต้องมีฐานะสูงกว่าคนทั่วไปแน่ เนื่องจากชุดที่มันใส่นั้นถึงแม้จะเป็นสีดำเหมือนกัน แต่กลับมีลวดลายแตกต่างไปจากคนอื่นอยู่พอสมควร
"ไม่คาดคิดเลยว่าฐานลับของลัทธิอีกาดำจะมีผู้คนอยู่มากขนาดนี้!"เทียนฉินไม่ตอบแต่กลับกล่าวออกมาอย่างไม่ใส่ใจอะไรนัก
"หึ! นับว่าพวกเจ้าใจกล้าไม่เบาที่บุกรุกเข้ามาเพียงสองคนเท่านั้น!"ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดูถูก
"แค่พวกเจ้าที่อยู่ที่นี่ข้าสองคนก็เพียงพอแล้ว!"เทียนฉินยิ้มให้ชายวัยกลางคนอย่างรู้จักกันมานาน
"ฮ่าๆ! ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะยังอวดเก่งได้นานสักแค่ไหนกัน!"
ชายวัยกลางคนแค้นเสียงออกมาอย่างเหยียดหยามก่อนจะตะโกนออกมาเสียงดัง
"พวกเจ้าจงจัดการพวกมันอย่าให้หนีรอดไปได้!"
เมื่อสิ้นเสียงของชายวัยกลางคน พวกคนที่รุมล้อมอยู่ห่างๆก็กระโจนเข้าใส่พวกเขาสองคนทันที ไม่พ้นแม้แต่สัตว์อสูรพวกนั้นด้วย
โฮกก!
มีเสียงคำรามดังสนั่นอีกครั้ง ก่อนจะมีแสงพุ่งทะลุผ่านเพดานถ้ำและพื้นดินเข้าใส่พวกเขาสองคนทันที และในเวลาเดียวกันก็มีเงาสีดำพุ่งออกมา ราวกับผีบินวนอยู่รอบด้าน
เทียนฉินตัดสินใจอย่างเด็ดขาดวาดกระบวนท่าตาข่ายฟ้าออกมาพร้อมกับกระบวนท่าพิรุณโปรยปรายทันที นี่คือวิธีที่เทียนฉินใช้กำจัดกลุ่มคนจำนวนมากได้อย่างดีเยี่ยมมาโดยตลอด และครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อแสร้งทำแต่ทั้งหมดก็เพื่ออนาคต
ตายข่ายเพลิงผสานกับฝนดาบธาตุน้ำเข้าทำลายกลุ่มคนที่กระโจนเข้ามาอย่างเลือดเย็น บางคนที่มีพลังฝีมืออ่อนด้อยถูกคมดาบเชือดเฉือนตกตายในทันที ส่วนบางคนมีไหวพริบหน่อยก็พอหลบหลีกหนีออกไปได้
ลุย!
เทียนฉินหันมาพยักหน่าให้ตาเฒ่าหม่าก่อนจะพุ่งทะยานออกไปอย่างไม่เกรงกลัว
ทันใดนั้นมังกรทั้งสี่ตัวก็พุ่งทะยานออกมาพร้อมกับกู่ร้องคำรามเสียงดัง เทียนฉินโบกมือเพียงครั้งเดียวมังกรทั้งสี่ตัวนั้นก็พุ่งเข้าหาสัตว์อสูรที่วิ่งเข้ามาทันที
ตู้ม! ตู้ม!
เสียงปะทะกันเกิดขึ้นจนชุลมุนไปทั่ว ตาเฒ่าใช้กระบี่สีดำของเขาบุกเข้าห้ำหั่นกับพวกนอกรีตอย่างไม่หวาดหวั่น แต่ละกระบี่ที่วาดออกไปล้วนตัดบางส่วนจากร่างกายของพวกมันได้ทันที ด้วยความเข้าใจแก่นแท้ธาตุไฟที่มาถึงขั้นสูงแล้ว ความร้อนแรงของเปลวเพลิงก็เผาผลาญทำลายคลื่นพลังสีดำของพวกมันจนแตกกระจาย
เทียนฉินเหาะหินขึ้นไปด้านบน ก่อนจะปลดปล่อยเปลวเพลิงทั้งสองสีเข้ารวมกันก่อนออกกระบวนท่าออกมา
"อัคคีกัมปนาท!"
ตุ้ม!
มังกรเพลิงตัวใหญ่พุ่งทะยานดิ่งลงมาก่อนระเบิดพลังออกมาอย่างรุนแรง ชายวัยกลางคนที่มองดูอยู่เห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาสกัดกั้นกลุ่มเพลิงนั้นอย่างรวดเร็ว คลื่นม่านสีดำกลายเป็นเหมือนโล่ห่อหุ้มกลุ่มเปลวเพลิงนั้นไว้ ทำให้สมาชิกส่วนใหญ่ของลัทธิอีกาดำรอดตายอย่างหวุดหวิด
"ข้าดูถูกฝีมือพวกเจ้าไปหน่อย! แต่เจ้าจงดูไว้เถิดว่าพลังที่แท้จริงของลัทธิอีกาดำของพวกเรานั้นยิ่งใหญเพียงใด!"ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาอย่างเคียดแค้น ถึงแม้ว่ามันจะป้องกันผู้คนไว้ได้จำนวนมาก แต่เมื่อได้มาเห็นคนในลัทธิของมันต้องมาตาย ก็ทำให้มันมองเทียนฉินอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ
ร่างของทั้งสองคนพุ่งเข้าหากันเต็มที่ พลังที่ต่างคนต่างใช้ออกมาระเบิดกระจายไปทั่วบริเวณ ถึงแม้ชายวัยกลางคนนี้จะมีพลังระดับก่อกำเนิดแล้วก็ตาม แต่ด้วยพลังปราณที่บริสุทธิ์ของเขารวมถึงความแข็งแกร่งทางร่างกายที่ได้บรรลุกายาต้านพิษถึงขั้นกลางแล้ว นอกจากระดับก่อกำเนิดขั้นสูงขึ้นไป เขาก็มั่นใจว่าสามารถเอาชนะได้อย้างแน่นอน
มังกรทั้งสี่ตัวถูกเรียกออกมาอีกครั้งเข้าปะทะกับฝูงอีกาตัวใหญ่นั้นอย่างดุเดือด ส่วนดาบเขี้ยวพยัคฆ์ก็เข้าฟาดฟันใส่กรงเล็บสีดำของชายกลางคนนั้นอย่างไม่มีออมแรง เมื่อมีโอกาสเทียนฉินใช้ท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทราออกมาอย่างว่องไว หลบหลีกเข้ามาใกล้ชายกลางคนก่อนวาดดาบออกด้วยกระบวนท่าคลื่นมายาทันที
ชายวัยกลางคนสัมผัสได้ถึงอันตรายเร่งกรงเล็บสีดำอันใหญ่ตะปปเข้าใส่คลื่นดาบทั้งแปดนั้นอย่างรวดเร็ว
ตูม!
รัศมีพลังอันรุนแรงระเบิดออกมาจากคลื่นดาบทั้งแปดและคลื่นสีดำจากกรงเล็บทั้งสองฉีกอากาศโดยรอบจนขาดกระจาย จนซัดคนที่อยู่โดยรอบปลิวกระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำกระอักเลือดออกมา
หลังจากการปะทะครั้งนี้ ทั้งสองคนก็ได้ปลิวถอยหลังออกมาก่อนลอยอยู่กลางอากาศในระยะห่างกันพอสมควร สายตาของพวกเขาจ้องมองกันราวกับว่าต้องตายกันไปข้างถึงจะยุติการต่อสู้ครั้งนี้ไ
ด้
คนหนึ่งถูกปกคลุมไปด้วยคลื่นพลังสีดำ
ส่วนอีกคนหนึ่งปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงทั้งสองสี
จบตอนที่ 119