รุ่นพี่ที่รัก ตอนที่ 4
...หลังจาก วง love senior ของพวกผม ลงจากเวที แล้ววงต่อจากวงผม ก็ขึ้นไปแทน พวกเขาทำได้ดีสมกับเป็มืออาชีพจริงๆ...ส่วนพวกผมเนี่ย ถถถ จะมีอะไร นอกจากแดกเบียร์... ไอ้เก่งนี่นะ ซัดเต็มที่เลย อิอิ แต่ช่างมันเหอะ ยังไง งานของวงผมก็จบแล้ว... ทีนี้ก็ฉลอง ให้กับความสำเร็จ ในงานแรกของพวกเรา... มีสายเปย์อยู่ทั้งคน สบายอยู่แล้ว 55...
" เฮ้ย...เป็ไงกันมั่งวะ ขึ้นเวทีจริงครั้งแรก.....ผมถาม พวกมัน
" โคตรตื่นเต้นอ่ะ แต่มึงอ่ะ ร้องโคตรดีเลยไอ้ต้น กูว่าเด่วได้มีงานอีกแน่.....ไอ้เบสบอก
" พวกมึงก็เหมือนกัน เล่นโคตรเนียนเลย กูเลยพลอยร้องสบายไปด้วย.....ผมบอก
" ตอนแรกกูว่า ไอ้เก่งแม่งทำพังแน่ ไอ้สัส แค่ขึ้นเวที แม่งยังตกบันไดเลย ชิปหาย.....ไอ้ต่อบอก แล้วพวกเราก็หัวเราะกันใหญ่
" อ้าว...ไอ้เชี่ย ก็มันลื่น กูเก้าพลาดแค่นิดเดียวเอง ล่วงสัสเอ้ย.....ไอ้เก่งบอก
" เฮ้ย...ไอ้เก่งชั้นว่าแกเมาวะ 55.....ริต้าบอก
" นี่ๆๆ...ก็ดีนะ สุดยอดกันทุกคนเลย... นี่ๆ ฉลองก่อนกลับมา ชนแก้วดีกว่า.....เนสบอก
...แล้วเ้าของร้านก็เดินมาหาเรา หน้าจะเอาค่าจ้างมาให้เรา จากที่ตกลงกันไว้ 3200 2ชม. ตกแล้วงานแรกของพวกผม ก็คนละ 800... ถึงจะไม่เยอะอะไร แต่ว่า นี่จะเป็การเริ่มต้นที่ดี ของพวกเรา... อ่อ...ผมลืมไป วงเรายังได้ทิป จากแขกในร้านอีกเกือบพัน...
" เป็ไงกันบ้างน้องๆ เหนื่อยกันมั้ยค่ะ.....เ้าของร้านสาวสวยถามพวกเรา
" ไม่เหนื่อยคับ สบายมาก.....ไอ้เบสบอก ไอ้เบสมันรู้จักกับเ้าของร้าน เ้าของร้านสวยด้วยสิ อายุหน้าจะ 30ต้นๆ
" นี่น้องๆ ไหวมั้ย ถ้าพี่จะให้มาเล่นพรุ่งนี้อีกวัน วงน้องเล่นดีอ่ะ แนวเพลง เป็เก่าๆ แต่คนฟัง แล้วมันติดหูอ่ะ เพลงแนวนี้แขกชอบฟัง เหมาะกับนั่งจิบเบียร์เย็นๆดี พรุ่งนี้ว่าไงจ้ะ.....พี่เ้าของร้านถาม
" เฮ้ย...เอาไงดีวะไอ้ต้น เอามั้ย มึงเป็นักร้องนำ กูให้มึงตัดสินใจว่ะ.....ไอ้ต่อบอก
" อ้าว...ถามกูทำไม ยังไงกูก็เอา พวกมึงล่ะเอาป่าว.....ผมบอก
" พลาดได้ไงวะ เงินทั้งนั้น กูเอาอยู่แล้ว กูแค่นั่งตีกลองเอง อิอิ.....ไอ้ต่อบอก
" แล้ว ริต้า มึงมาป่ะเนี่ย.....อ้าว ไอ้เชี่ยเก่ง ถามริต้า ทำไม
" มาสิ ที่รักเขามา กูจะพลาดได้ไงวะ.....ริต้าบอก
" สายเปย์มาด้วย กูไม่พลาดหรอก เลี้ยงเบียร์กูด้วยนะมึง ริต้า.....ไอ้เก่งบอก อืม ไอ้ห่าเอ้ย
" สรุปตกลง นะทุกคน เพื่อนหนูรับอยู่แล้วค่ะพี่.....เนสบอก กับเ้าของร้านแทนพวกเรา
" ดีจ้ะ ขอบใจมากนะ แต่ว่า คืนพรุ่งนี้พี่ขอ 3ชม.นะ เด่วพี่ให้ชม.ละ 2000 เลย เล่นดีๆกันนะ พรุ่งนี้วันเสาร์ คนเยอะกว่านี้อีก.....พี่สาวสวยบอก
" ตกลงคับพี่ พวกเราจะเล่นให้เต็มที่.....ผมบอก เขาไป
" ขอบใจจ้ะ อ่ะนี่ค่าจ้างของคืนนี้ พรุ่งนี้เจอกันจ้ะ.....เ้าของร้านบอก แล้วก็เดินไป
...เมื่องานแรกผ่านไป งานที่สองก็เข้ามาต่อทันที อะไรจะไวขนาดนี้ แล้วถ้าคืนพรุ่งนี้ผ่านไปได้สวยอีกคืน วงของพวกเรา love senior อาจจะมีเพิ่มเป็หกคน... ก็เนส กับยัยริต้า ต้องเข้ามาเป็ทีมเดียวกับเรา คอยช่วยพวกผมในด้านอื่น เช่นเื่หางาน ติดงานให้กับวงเรา อะไรแบบนี้ อิอิ แค่คิดก็เหมือนจะดีแล้ว... ยังไงซะ พวกเราก็เพิ่งเรียนจบ แล้วก็ยังไม่ได้คิดกันเลยว่า พวกเราจะไปทำอะไรต่อ...
...เรานั่งกินกันต่ออีกไม่นาน พวกเราก็กลับมาที่บ้านไอ้เบส เราคุยกันต่อไม่นานนัก พวกผมก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ผมขับมอไซร์ของผมกลับไปคนเดียว ก็ยัยริต้า แม่งเอารถเก๋งมา แต่เสือกไม่ขับไปร้าน แล้วมาซ้อนมอไซร์ผมไปแทน ดูมันทำ อิอิ...ริต้ากลับไปกับเนส... แล้วพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โดยมีนัดกันเวลาเดินที่นี่ บ้านไอ้เบส...
" เฮ้ย...พรุ่งเจอเว้ยเพื่อน คัยไม่มาโดนกระทืบ.....ผมบอกกับพวกมัน
" แน่นอนอยู่แล้ว แล้วเจอกันเว้ยพวก.....ไอ้เก่ง กับไอ้ต่อบอก
" ขับรถกลับบ้านดีๆนะ ที่รัก อย่าลืมคิดถึงเขาล่ะ อิอิ.....ยัยริต้าบอก ที่รักตลอดอ่ะมึงน่ะ
" กลับกันดีๆนะทุกคน บายจร้า พรุ่งนี้เจอกัน.....เนสบอก
...แล้วพวกเราก็แยกย้ายกันตรงนี้ ผมขับรถกลับบ้านทันที ในหัวผมมันมึนๆนิดหน่อย จากเบียร์ที่กินเข้าไป... พอมาถึงบ้าน ผมก็เห็นไฟในห้องพี่ข้าวหอม เปิดอยู่ พี่เขายังไม่นอนอีกหรอ ตีหนึ่งแล้วนะ... แล้วผมก็ขับมอไซค์เข้ามาในบ้าน แม่ผมคงหลับไปแล้ว... ผมกำลังจะเปิดประตูบ้าน... แต่ว่า...!!!
" ต้น กลับดึกจังนะเรา.....พี่ข้าวหอมเรียก
" อ้าว...พี่ข้าวยังไม่นอนอีกหรอ ดึกแล้วนะ.....ผมบอก
" ก็รอแกนั่นแหละ ลงจากเวทีตอนห้าทุ่ม นี่มันตีหนึ่งแล้วนะ ทำไมไม่รีบกลับ.....พี่ข้าวหอมถาม
" ก็กินเบียร์ต่อนิดหน่อยคับ พี่ข้าว รอเ้าของร้านด้วย.....ผมบอก
" แล้วต้นจะไปกินเบียร์ ทำไม เมาแล้วเนี่ย.....พี่ข้าวหอมบอก
" ไม่ได้เมาคับ พี่ข้าวหอม ผมกินไปหน่อยเดียวเอง.....ผมบอก แล้วก็หยิบกุหลาบแดงที่พี่ข้าวให้ผม ออกมาจากหน้ารถ
" เก็บกลับมาด้วยหรอ กุหลาบนะ.....พี่ข้าวหอมถาม
" เก็บสิพี่ ผมจะเก็บ ทับไว้ใต้หนังสือ ทำกุหลาบแห่ง แล้วเก็บอย่างดีเลย... เอ่อ นี่ อย่าบอกนะว่า ที่ยังไม่นอนนี่ รอผมกลับมาน่ะ.....ผมถาม
" ก็ใช่สิ พี่มีเื่ให้คิดด้วยแหละ เลยนอนไม่หลับ... แล้วเห็นรถแกไม่อยู่ แสดงว่ายังไม่กลับ ก็เลยรอ... มันดึกแล้ว ก็เป็ห่วงแกด้วยแหละ.....พี่ข้าวหอมบอก
...คิดได้ไง วันนี้มารอผม ทุกทีเห็นเงียบอยู่แต่ในบ้าน ถ้าไอ้เวรนั้นไม่มานะ...ชิ... แล้วพี่ข้าวหอมก็ เข้าประตูด้านข้าง มานั่งคุยกับผม...
" ถ้าเื่ให้นอนไม่หลับล่ะก็ คงเื่เครียดๆั้แ่เมื่อเช้าดิ.....ผมถาม
" ก็รู้นี่ แล้วจะถามทำมัย... พี่เบื่อว่ะ ต้น.....พี่ข้าวบอก
" แล้วพี่จะทนมันไปทำไม ผู้ชายมีคนเดียวไงพี่.....ผมบอก -เข้าทางกูล่ะ
" ทำไงได้ล่ะ ต้น ก็พี่รักเขา พี่ก็ต้องทนป่ะ.....พี่ข้าวหอมบอก -อ้าว สัสจบสิกู
" แล้วพี่ข้าวจะทนเสียใจอยู่แบบเนี่ยอ่ะนะ ความสุขอยู่ไหน แทบไม่มีเลย.....ผมบอก
" เฮยยยย...พี่ขอทนอีกสักพักนะ ไม่ไหวพี่ก็จะพอ.....พี่ข้าวหอมบอก ถึงจะมืด แต่ผมก็เห็นน้ำตาของพี่ข้าว
" พี่ข้าวคับ ทนได้ก็ทน แต่ถ้ามันไม่ไหวจริงๆ พี่ควรหยุดนะคับ เสียใจครั้งเดียว แรกกับความสุขทั้งชีวิต มันจะดีกว่ามั้ยพี่ ผมเป็กำลังใจให้พี่ข้าวเสมอนะ.....ผมบอก
" ขอบใจนะต้น เอาล่ะ ไปนอนได้แล้ว... นี่ ฝันดีนะ..... พี่ข้าวหอมบอก
" เช่นกันนะพี่ อย่าคิดมากจนนอนไม่หลับล่ะ.....ผมบอก แล้วพี่ข้าวก็หันมายิ้มให้ผมทั้งน้ำตา แล้วเดินเข้าบ้านไป
...เฮยยย... พี่ข้าว เลิกทนได้แล้ว คิดได้สักทีเหอะ ผมไม่อยากเห็นพี่ต้องร้องไห้อีกแล้ว ผมอยากเห็นรอยยิ้มของพี่ แบบเต็มหน้า มากกว่า รอยยิ้มทั้งน้ำตาแบบนี้... พูดมากแล้วกู ไปนอนดีกว่า ไม่อาบน้ำแม่ง...
...แล้วก็ได้ยินเสียง แม่ของผมกำลังคุยกับคัย... คัยว่ะมากวนแต่เช้า คนจะนอน...ชิ... ผมได้ยินแค่แม่ พูดว่า มันยังไม่ตื่นเลย... เท่านั้น แล้วผมก็หลับต่อ... แค่เพียงหลับตา...!!!
"...ต้นนนนนนนนน......!!! ตื่นได้แล้ว.....เสียงแบบนี้ พี่ข้าวหอม
" โอ้ยยยยย...คนจะหลับจะนอน มาปลุกผมทำไมแต่เช้าเนี่ย เพ่ เด่วก็ลากเข้าห้องไปปล้ำซะหรอก.....ผมบอก แบบหงุดหงิดนิดหน่อย
" หนอยแน่...จะปล้ำชั้นหราาาา.....พี่ข้าวหอมพูด แล้วผมก็โดนพี่ข้าว ดีดหูไปหนึ่งที และบีบคอซ้ำอีก
" อ่าาาา...ๆ ๆ ยอมแล้วพี่.....ผมบอก
" อืม...ยอมแล้วใช่มั้ย งั้นไปซื้อของที่ห้างเป็เพื่อนพี่หน่อยนะ.....พี่ข้าวหอมบอก นั้นไงไม่มีธุระคงไม่มาหา...ชิ
" ไปเป็เพื่อน หรือไปเป็คนใช้ฮะพี่ ผมต้องพักนะ คืนนี้ ผมมีงานต่อ นะพี่.....ผมบอก
" เอ้า...คืนนี้ด้วย หรอ...อืม ไปแป๊บเดียวเอง นะๆๆ ต้นนะ.....พี่ข้าวหอมบอก ถ้าไม่ใช้งาน คงไม่อ้อนขนาดนี้หรอก...ชิ
...สุดท้าย ผมก็คงต้องออกไปกับ พี่ข้าว หวังว่าคงไปแป๊บเดียวจริงๆนะ... จะได้กลับมานอนพักอีกสักหน่อย เด่วจะร้องเพลงไม่ไหว... เฮยยยย...เมื่อคืนไม่น่ากินเยอะเลย ยังมึนๆอยู่...
...แต่ได้เห็นพี่ข้าวหอม ยิ้มออกมาแบบนี้ได้ ผมก็ดีใจแล้ว...
...ติดตามต่อตอนหน้าจร้า...
...โดย...ฟาตาริส...