สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ด Ambush

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเอ็ด Ambush

ขณะที่พวกพี่กล้ามนั้นปะทะกับกองทัพม้าของกริฟกาเรี่ยนราวกับท่อนซุงที่พุ่งเข้าหากองฟางนั้นเอง

ฟุ่บ

กริฟกาเรี่ยนส่งมือสัญญาณ

ในสภาวะวุ่นวายในสงครามตะลุมบอนกับพี่กล้าม

กองทหารของกริฟกาเรี่ยนที่ฝึกมาเป็นอย่างดีได้เคลื่อนไหวไปในแนวทางเดียวกันรู้ตนเองว่าจะไปทางไหน

นั่นคือข้อได้เปรียบของคนที่ฝึกจากตำราเดียวกันและกองทัพเดียวกัน

ไม่ก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวายแม้ในช่วงตะลุมบอน

Ambush

ซุ่มโจมตี

กองทัพของกริฟกาเรี่ยนกลับไม่ได้มีเพียงแค่ที่ปะทะกับพี่กล้ามโดยตรงเท่านั้น

แต่สองข้างฟากที่ไม่มองไม่เห็นมาก่อนเต็มไปด้วยกองทหารของกริฟกาเรี่ยนที่ใช้ทักษะ

Stealth

ล่องหน

เอาไว้โผล่ขึ้นจากสองข้างฟากและระดมยิงธนูหน้าไม้ไปที่กลุ่มพี่กล้ามที่อยู่ตรงกลางพร้อมกัน

ทักษะนี้เมื่ออยู่ในเกมส์จะเห็นเมหือนกับว่ากริฟกาเรี่ยนเสกทหารมาเพิ่มในแผนที่ได้

แต่ในโลกความเป็นจริงคือการเตรียมทหารเอาไว้ก่อนนั่นเอง

และบรรดาพี่กล้ามที่ร่างกายใหญ่โตและพัวพันกับการต่อสู้อยู่ก็กลายเป็นเป้าอย่างดีให้กับทหารที่ดักซุ่มของกริฟกาเรี่ยน!!!

ฮึ่ย โย๊ะ

บรรดาพี่กล้ามก็ไม่ได้ยอมแพ้ตะโกนเรียกขวัญกำลังใจวิ่งพุ่งเข้าไปหากริฟกาเรี่ยนที่บัญชาการอยู่มากกว่าที่จะวอกแวกไปหาศัตรูที่อยู่ข้างทางตามคำสอนของท่านดยุกว่าพุ่งเข้าไปจัดการหัวหน้าของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นก็พอแล้วอย่างอื่นไม่ต้องสน

แต่นั่นก็เปิดโอกาสให้กับพลหน้าไม้ที่ดักซุ่มอยู่ของกริฟกาเรี่ยนจัดการลงโทษด้วยฝนธนูอีกครั้ง

ธนูนับร้อยปักไปตามร่างของพี่กล้ามที่ผ่านการต่อสู้กับพวกกองทัพม้ามารอบหนึ่งแล้วและกองทัพม้าของกริฟกาเรี่ยนก็ที่สามารถจัดรูปขบวนได้ใหม่หลังจากโดนพี่กล้ามจัดการไปก็จะพุ่งเข้ามาซ้ำ

แต่พี่กล้ามก็หาได้สนใจไม่

ยังคงพุ่งตรงเข้าไปหากริฟกาเรี่ยนแบบไม่ได้มีแผนการใดใดทั้งนั้น

ทำให้พวกทัพม้าของกริฟกาเรี่ยนถึงกับหยุดชั่วขณะหนึ่งเพราะไว้ใจในพลหน้าไม้ของตนเองว่าจะจัดการกับกองทัพพี่กล้ามได้

เป็นการจัดทัพที่สมเหตุสมผลที่จะไม่ทำร้ายพวกเดียวกันและเป็นการแสดงประสบการณ์และความไว้วางใจของกันและกัน

แม้กระทั่งกริฟกาเรี่ยนที่มองกองทัพของตนเองจัดทัพก็ไม่ได้คิดว่าพวกเขาทำผิด

การยิงหน้าไม้จากพลหน้าไม้ที่ดักซุ่มควรจะเป็นการปิดเกมส์ในการจัดการกับพวกไร้สมองจริงๆแต่วินาทีนั้นกริฟกาเรี่ยนรู้สึกว่าตนเองวางแผนการผิดพลาดแล้ว

กองทัพม้าที่เหลือก็แทบจะรู้ตัวก่อนที่กริฟกาเรี่ยนจะสั่งพุ่งเข้าไปหาพี่กล้ามอย่างรวดเร็วสมกับเป็นผู้ที่สามารถอ่านความเปลี่ยนแปลงของสนามรบได้ในพริบตา

สาเหตุก็พราะพี่กล้ามไม่ได้เคลื่อนไหวช้าลงแต่กลับเคลื่อนไหวเร็วมากขึ้นพุ่งเข้าไปหากริฟกาเรี่ยน

Second wind

แรงก๊อกสอง

ร่างกายของพี่กล้ามที่มีธนูปักอยู่ทุกส่วนกลับขยายขนาดมากขึ้นและดันลูกธนูออกจากร่างของตนเอง

กริฟกาเรี่ยนทำผิดพลาดแบบเดียวกับทุกคนที่เจอกับพี่กล้ามอีกครั้ง

พวกเขาคิดว่าอาการบาดเจ็บจะทำให้พี่กล้ามอ่อนแอลง!!!

คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน