สมุทร พาร์ท
ร้านปิ้งย่างเกาหลีใกล้มหาลัย
21.02 น.
ให้ตายเถอะสุดท้ายผมก็ต้องมานั่งไม่สบอารมณ์อยู่ในดงของสายรหัสตัวเอง ไม่ใช่ว่าผมไม่ยินดีที่ได้มาเลี้ยงสายรหัสหรอกนะครับ แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีคนอย่างไอ้เลโอมันมาร่วมวงกับพวกเราด้วย ครั้นจะเอ่ยปากไล่มันก็เกรงพี่ลีออนที่เป็ปู่รหัสและเป็พี่ชายแท้ๆ ของมัน ผมจึงได้แต่นั่งจิบเครื่องดื่มไปพรางๆ ฟังพี่ลีออนกับพี่โก้เขาคุยกัน
“ เอ… ว่าแต่พี่ลีออนพาใครมาด้วยไม่เห็นจะแนะนำให้พวกผมรู้จักเลยนะ ” เป็เสียงของพี่โก้พี่รหัสของผมที่หันไปถามพี่ลีออน เอาจริงๆ พี่โก้ก็น่าหมายถึงให้พี่ลีออนแนะนำไอ้เลโอมันอย่างเป็ทางการเสียมากกว่า เพราะไม่มีใครในมหาลัยที่ไม่รู้จักไอ้เลโอมันหรอกครับ
“ เออ! ก็อย่างที่รู้นั่นแหละ นี่ไอ้เลโอน้องชายกูเอง มันขอติดมาด้วยกูก็เลยพามาด้วย พวกมึงคงไม่ว่าอะไรหรอกนะ ” พี่ลีออนพูดขึ้น
“ โห! ใครจะกล้าว่าล่ะพี่ ยังไงมื้อนี้พี่ก็เป็คนจ่ายอยู่แล้ว เนอะ… สมุทร ” นั่น! หันมาถามความเห็นผมทำไมล่ะพี่โก้! อุตส่าห์จะนั่งเงียบๆ อยู่คนเดียวแล้วแท้ๆ
“ เอ่อ… ครับ ”
“ อะไรวะ! ทำไมมึงกลายเป็คนไม่ค่อยพูดไปซะงั้น ปกติอยู่ที่มอมึงช็อตฟิลกูเก่งจะตายไอ้หมุด ” พี่โก้หันมาพูดกับผมอีกครั้ง หน้าของพี่แกเริ่มแดงขึ้นมาบ้างแล้ว ดูจากการที่หันมาพูดกับผมแบบนี้ก็คงไม่พ้นถูกแอลกอฮอล์ยึดร่างไปเป็ที่เรียบร้อยแล้วแน่ๆ
“ ทำไม… ปกติไสมุทรมันพูดมากเหรอ ” พี่ลีออนหันไปถามพี่โก้
“ โหพี่ลีออน! พี่รู้ปะว่าไอ้สมุทรน่ะมันเป็คนอัธยาศัยดี น้องมันน่ารักชอบเจรจา ถ้าใครที่มันไม่พูดด้วยหรือหยิ่งใส่แม่งต้องไปพิจารณาตัวเองแล้วนะว่ามึงไปทำอะไรให้คนที่แสนดีอย่างไอ้น้องสมุทรมันเกลียดเอาน่ะ ฮ่าๆ ”
“ จริงเหรอหมุด? ” พี่ลีออนหันมาถามผม
“ โหพี่ลีออน พี่ดูสภาพพี่โก้ตอนนี้สิครับ เมาแล้วพี่มันก็พูดไปเรื่อย แต่ที่จริง… ผมเองก็เลือกคนที่จะพูดด้วยอย่างที่พี่โก้บอกนั่นแหละครับ ถ้าผมไม่ชอบผมก็ไม่อยากจะพูดด้วย ผมก็เป็แบบนั้นจริงๆ ครับ ” ผมหันไปคุยกับพี่ลีออน ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าไอ้เลโอที่นั่งอยู่ข้างพี่แก ไอ้เลโอเองที่กำลังยกแก้วในมือขึ้นดื่มก็หันมาส่งสายตาพิฆาตมาให้ผม แต่แล้วไงล่ะ! ผมไม่จำเป็ต้องแคร์คนอย่างมันอยู่แล้ว
“ เอ… น้องเลโอ! พี่ได้ข่าวมาจากไอ้โต้ว่าน้องเลโอเป็รูมเมทกับน้องสมุทรเหรอ เอิ่ก! ” เฮ้อ! สภาพพี่โก้ตอนนี้ดูท่าอีกไม่นานคงจะต้องจอดับแน่ๆ แต่ไอ้คำถามที่พี่แกถามออกไปนี่สิ ทำไมถึงไปถามไอ้เลโอมันแบบนั้นล่ะ
“ ครับ… ผมเป็รูมเมทนอนห้องเดียวกับน้องรหัสของพี่นั่นแหละครับ ”
“ โห!!! โลกกลมสุดๆ ไปเลย งั้นก็ต้องเคยเห็นวีรกรรมแบบน่าอายๆ ของไอ้หมุดมันมาบ้างสิ ใช่ป่ะ? เล่าให้พวกพี่ฟังหน่อย พี่จะเอาไว้ล้อมัน ”
“ ไอ้พี่โก้! ถ้าพี่เมาพี่ก็เงียบไปเลย ยังจะมาพูดมากอีกนะ! ” ผมหันไปโวยใส่ไอ้พี่โก้
“ หึ! ”
“ ส่วนมึง! ก็เงียบไปเลย! ” คราวนี้ผมหันไปบอกกับไอ้เลโอ
“ อ้าว!! อะไรวะ! พี่ก็อยากรู้ว่าน้องหมุดมึงมีเื่อะไรตลกๆ บ้างเอง เนอะพี่ลีออน เอิ๊ก! ”
“ เวรจริงๆ ดูท่ากูคงต้องแบกมึงไปส่งหออีกตายเคยไอ้น้องเวร! ” พี่ลีออนบ่นออกมาพร้อมกับส่ายหัวอย่างเอือมๆ ที่เห็นสภาพของพี่โก้มันในตอนนี้
“ งั้นผมว่าพวกเรากลับกันเลยก็ได้นะครับพี่ลีออน ดูท่าพี่โก้แกคงไม่ไหวแล้วจริงๆ ”
“ เอางั้นเหรอ? ”
“ ครับพี่ลีออน นี่ก็สามทุ่มแล้ว หอในเองก็ปิด 22.00 ทุ่มด้วย ”
“ เออวะ! พี่ก็ลืมไปเลย งั้นก็เตรียมกลับกันดีกว่า เดี๋ยวพี่ไปเคลียร์ค่าใช้จ่ายก่อน หมุดกับไอ้เลโอช่วยพาไอ้โก้มันออกไปรอพี่ที่รถทีนะ เคลียร์บิลเสร็จแล้วพี่จะรีบตามออกไป ” พี่ลีออนหันมาบอกผมกับไอ้เลโอก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปจัดการค่าใช้จ่าย ผมกับไอ้เลโอจึงต้องช่วยกันพยุงร่างของไอ้พี่โก้ที่เมาไม่ได้สติเดินไปรอที่รถของพี่ลีออน
“ โอ้ย! ไอ้พี่โก้! มึงยืนดีๆ สิวะ! ” ผมว่าไอ้พี่โก้มันที่ยืนเซไปเซมา ตัวของไอ้พี่โก้มันเล็กซะที่ไหนล่ะ แถมยังหนักอีกต่างหาก ผมกับไอ้เลโอเองก็แทบจะล้มลงไปนอนอยู่ที่พื้นหลายรอบแล้วก็เพราะพี่มันนั่นแหละ
“ มึงนี่ก็ขี้บ่นเหมือนกันนะ ” อยู่ๆ ไอ้เลโอมันก็พูดขึ้นมา พร้อมกับยิ้มให้ผม
“ อะไรของมึงอีกหะ… ชิ! ”
“ นี่มึงไม่อยากคุยกับกูขนาดนั้นเลยเหรอ ”
“ กูก็บอกมึงไปตั้งกี่ครั้งแล้วล่ะ ก็ยังจะมาถามกูอีกนะ ”
“ กูถามจริงๆ เถอะสมุทร มึงเกลียดอะไรกูนักวะ ”
ผมเงียบยังไม่ได้ตอบอะไรอีกฝ่ายกลับไป ทำเพียงแค่หันไปมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆ ด้วยสายตาที่เ็าแทน ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วพูดขึ้นว่า
“ ก็ไอ้พฤติกรรมแย่ๆ ที่มึงทำกับกูอย่างที่ผ่านมาไง มึงรู้ตัวมั้ยเลโอว่าสิ่งที่มึงทำมันแย่มากขนาดไหน และกูไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ของมึง ” อาจจะเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ผมกินเข้าไปด้วยมันเลยทำให้ผมกล้าที่จะพูดแบบนั้นออกไป และดูเหมือนไอ้เลโอเองจะยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูด
“ แต่ก่อนหน้านั้นมึงก็ทำเหมือนไม่อยากคุย ไม่อยากรู้จัก ไม่อยากยุ่งกับกูมาก่อนแล้วสมุทร ”
“ แล้วมันไม่ชัดเจนยังไงวะ! ก็กูไม่อยากคุยกับมึง ไม่อยากอยู่ใกล้มึงไง! ”
“ สมุทร!! มึงมันไร้เหตุผล… ”
“ กูนี่น่ะเหรอไร้เหตุผล…กูว่ามึงต่างหากที่ทำเื่เหี้ยๆ จนไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวมึงทำมันทำร้ายใครเขาบ้างน่ะ ”
“ ทำร้ายใครงั้นเหรอ? มึงหมายความว่าไง? ”
“ รอนานมั้ยวะ โทษทีกูไปเข้าห้องน้ำมา ” เป็พี่ลีออนที่เดินเข้ามาก่อน ทำให้พวกผมต้องหยุดบทสนทนาลงแค่นั้น ก่อนที่พวกเราจะพากันขึ้นรถเพื่อนเดินทางกลับกัน พี่ลีออนขับรถมาส่งผมกับไอ้เลโอก่อนที่หน้าหอพักของพวกเราแล้วจึงขับรถกลับไปส่งพี่โก้ทีหลัง เพราะหอของพี่โก้อยู่ทางเดียวกับคอนโดที่พี่ลีออนแกพักอยู่
หอพักนักศึกษาในมหาลัย
“ มึงมาคุยกับกูให้รู้เื่ก่อนสมุทร! ”
“ โอ้ย! ” ผมถูกให้ไอ้เลโอมันเข้ามากระชากตัวอย่างแรงจนเซไปหาอีกฝ่าย แขนแกร่งของมันจัดการล็อคเอวของผมเอาไว้ในทันที ไอ้เลโอมันมีสีหน้าที่ดูจริงจังเป็อย่างมากแถมยังจ้องมาที่ตาผม จนผมเองรู้สึกหวาดหวั่นยังไงไม่รู้
“ ปล่อยกู! ไอ้เลโอ! ”
“ มึงก็พูดออกมาสิ! ว่ากูไปทำร้ายใครเขามา หรือเพราะว่าที่มึงทำท่าโกรธกู เกลียดกู ไม่ชอบกู ก็เพราะว่ามึงอยากจะเรียกร้องความสนใจจากกูจนต้องสร้างเื่แบบนี้ขึ้นมา หืม? ” นี่มันจะหลงตัวเองไปถึงไหนกันนะ ทำไมถึงได้มั่นใจว่าที่ผมแสดงท่าทีรังเกียจมันเป็เพราะว่า้าจะเรียกร้องความสนใจน่ะ เหอะ!
“ มึงนี่มันนอกจากจะนิสัยเสียแล้ว ไอ้เื่ความหลงตัวเองและมองว่าคนอื่นต้องเป็ฝ่ายยอมมึงตลอดก็มโนเก่งไม่แพ้กันเลยนะ ถ้ากูคิดจะเรียกร้องความสนใจหรือสนใจในตัวมึง สู้กูยอมเป็โสดหรือไปคบกับคนอื่นไม่ดีกว่าเหรอ ผู้ชายที่ชอบล้อเล่นกับความรู้สึกและไม่เคยให้เกียรติใครแบบมึงในสายตากูมึงมันก็แค่ผู้ชายเฮงซวยคนนึงที่มีดีแค่ภายนอก แต่ในจิตใจของมึงมันมืดบอดมองเห็นแต่ตัวของมึงเอง เห็นแก่ตัวแบบนี้แค่อยู่ใกล้กูยังไม่อยากจะอยู่เลย ” ผมตอกกลับอีกฝ่ายออกไปด้วยความโมโห
“ แล้วไอ้ผู้ชายที่ดีในสายตาของมึงมันเป็ยังไงเหรอ หรือต้องเป็แบบไอ้ต้าหรือเปล่ามึงถึงจะบอกว่าดี? ”
“ แล้วไอ้ต้ามันเกี่ยวอะไรด้วย มึงจะพูดถึงมันทำไม ”
“ หึ! แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้เลยนะ ”
“ ก็มันเป็เพื่อนกู ทำไมกูจะปกป้องมันไม่ได้! ”
“ เพื่อน… หรือผัวกันแน่วะ หะ! ”
“ ไอ้เหี้ยเลโอ! ”
พลั่ก!!!
อั๊ก!!
ผมรวบรวมแรงแล้วผละออกจากวงแขนของอีกฝ่ายได้สำเร็จ ก่อนจะหมัดเข้าที่มุมปากของไอ้เลโอมันออกไปด้วยความโมโหที่มันกล้าดูถูกผมและหาว่าผมกับเพื่อนอย่างไอ้ต้าเป็ผัวเมียกัน
ไอ้เลโอเซถอยห่างออกไปเล็กน้อย ปากของไอ้เลโอแตกจนมีเืไหลซิบออกมา ผมเองตอนนั้นก็รู้สึกใอยู่เหมือนกัน แต่ก็ยังอยู่ในอารมณ์ที่โมโหอีกฝ่ายอยู่จึงไม่ได้เอ่ยขอโทษออกไป
“ มึงกล้ามากนะสมุทร…. ได้!! กูไม่ยอมให้มึงทำกูอยู่ฝ่ายเดียวหรอก! ” ไอ้เลโอทำท่าจะเดินเข้ามาหาผม จนผมต้องก้าวถอยหลังหนีอีกฝ่ายด้วยความกลัว แต่ผมดันก้าวพลาดถอยไปชนเตียงของตัวเองจนล้มลง ให้ตายเถอะ! อย่างกับฉากในละครเลยครับและมันก็เป็แบบนั้นจริงๆ ไอ้เลโอมันถือโอกาสรีบมาค่อมทับร่างของผมเอาไว้ในทันที
“ อ๊ะ! ไอ้เลโอ! ปล่อยกูนะเว้ย! มึงจะทำอะไระ! ” ผมพยายามดิ้นหนีอีกฝ่าย ไอ้เลโอใช้มือของมันจับมือของผมตึงราบไปกับเตียง แล้วก้มลงมาใช้ปากของมันประกบเข้ากับปากของผม ก่อนจะบดจูบอย่างรุนแรงจนผมเองรู้สึกเจ็บไปหมด
“ อื้อ!! ”
“ เปิดปาก! สมุทร! ”
“ อื้อ!! ” ผมส่ายหน้าเม้มปากเข้าหากัน ไอ้เลโอที่เห็นแบบนั้นมันก็ยกยิ้มขึ้นมาทันที ทำเอาผมเองก็รู้สึกใจคอไม่ดีที่มันยิ้มแบบนั้นออกมา
“ ไม่เปิดก็ไม่เป็ไร… กูมีวิธีทำให้มึงเปิดปากให้กูเอง ” ว่าจบไอ้เลโอมันก็เปลี่ยนเป้าหมายจากปากมาเป็ลำคอขาวของผมแทน มันซุกไซร้ไล่ขบกัดั้แ่ท้ายทอยลงมาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ที่ต้นคอของผมแล้วจึงปล่อยมือของผมให้เป็อิสระ แต่มันยังคงใช้ร่างของมันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกดทับร่างของผมไม่ให้ดิ้นหนีออกไปไหนได้ มือของเปลี่ยนมาปลดกระดุมชุดนักศึกษาของผมออกอย่างรวดเร็ว
“ ไอ้เลโอ! อื้อ!! ” ทันทีที่ผมร้องท้วงออกมา ไอ้เลโอมันได้จังหวะรีบใช้ปากจู่โจมเข้ามาอีกครั้งพร้อมแทรกลิ้นเข้ามาในปากของผมอยากรวดเร็ว ทำเอาผมอยากจะด่าตัวเองที่สุดท้ายก็พลาดท่าให้ไอ้เลโอมันเข้ามารุกล้ำในปากของตัวเองอีกจนได้ ในขณะเดียวกันเสื้อนักศึกษาของผมก็ถูกปลดกระดุมออกจนเผยให้เห็นร่างกายท่อนบนไร้อาภรณ์ปกปิดใดๆ
“ อื้อ!! ”
ปากหนาบดขยี้ปากของผมจนอยู่นาน ลินร้อนก็ดูดดึงลิ้นในโพรงปากของผมจนผมเองเริ่มขาดอากาศหายใจ ผมพยายามร้องท้วงให้อีกฝ่ายหยุดก่อน เพราะตัวผมกำลังจะหมดอากาศหายใจแล้วจริงๆ ไอ้เลโอมันยอมผละออกให้ผมแต่เปลี่ยนมาใช้ปากขบกัดตามหน้าอกขาวของผมแทน
“ อ๊า!!! อื้อ! อย่า!! ไอ้เลโอ!! อย่ากัด!! กูเจ็บ!! ”
“ จุ๊บ!! จ๊วบ!! ”
“ อื้อ!! ”
“ เชี่ย!! ตัวมึงแม่งโคตรนุ่ม กูชักติดใจมึงขึ้นมาอีกแล้วสิ ”
“ ปล่อยกูนะไอ้เลโอ! มึงทำบ้าอะไรของมึง! กูเป็ผู้ชายนะเว้ย! ”
“ แล้วไง!! กูก็ผู้ชายเหมือนกัน ตอนแรกที่กูจูบมึงก็เพราะอยากจะแกล้งมึง แต่ยิ่งกูจูบ ยิ่งกูได้ััมึง มันทำให้กูอยากลองกับผู้ชายเหมือนกันว่ะ โดยเฉพาะผู้ชายอย่างมึง… สมุทร! ” ไอ้เลโอมันมันว่าขึ้น พูดจบมันก็ลงมือใช้ปากของมันขบกัดตัวของผมอีกครั้ง และไม่ว่าผมจะพยายามดิ้นหนีอีกฝ่ายยังไงแต่ก็ไม่อาจจะสู้แรงของมันไม่ได้เลย ทำไมวะ… ทำไมผมต้องมาเจอคนแบบมันด้วย ฮึก!!
15K
