ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

    จอมพลปรากฎตัว

            อสูรสายฟ้าคลั่งปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาจำนวนมหาศาลทันทีและมันก็ก่อให้เกิดปรากฎการณ์ที่น่าตื่นตระหนก บนท้องฟ้าในตอนนี้เต็มไปด้วยเมฆสายฟ้าจำนวนมากวิ่งผ่านไปมา

            “โฮก!!!!!”

            อสูรสายฟ้าคลั่งคำรามออกมาก่อนที่สายฟ้าจะรวมตัวกันกลายเป็นหอกสายฟ้าขนาดใหญ่พุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็ว

            “ตูม!!!!!!!!!”

            ร่างของสัตว์เวทระดับ 3 ที่ถูกสายฟ้าแทงลงมาไม่สามารถต้านรับเอาไว้ได้เกาะป้องกันทั้งหมดแตกออกทำให้พลังสายฟ้าวิ่งผ่านตัวร่างกาย ไม่นานร่างของสัตว์เวทระดับ 3 ดาวก็นอนแน่นิ่ง

            ต้าหมิงที่หมดพลังเวทย์ก็นั่งลงและหลับใหลลงไปทันที เมื่อไม่มีสัตว์เวทระดับ 3 คอยเป็นผู้นำสัตว์เวทระดับ 1-2 ดาวที่เหลือต่างก็กลายเป็นหวาดกลัวในตัวของอสูรสายฟ้าคลั่งและวิ่งหนีออกไป อสูรสายฟ้าคลั่งเดินมาข้างกายต้าหมิงก่อนจะกลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปที่หน้าผากของต้าหมิง

            “ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะช่วยหมู่บ้านเอาไว้ได้” เหล่าทหารที่เห็นต้าหมิงนั่งสลบอยู่ก็พากันคุกเข่าลง

            “ขอขอบคุณท่านต้าหมิงบุญคุณในครั้งนี้พวกเราจะจดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ” หัวหน้าทหารและหัวหน้าหมู่บ้านต่างคำรามออกมา

            เพราะต้าหมิงหมู่บ้านจึงได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย เพราะต้าหมิงจึงมีทหารเสียชีวิตเพียงเล็กน้อย และได้รีบบาดเจ็บอีกจำนวนหนึ่ง และเพราะต้าหมิงพวกเขาจึงยังมีชีวิตอยู่

            ต้าหมิงที่สงบไปแล้วไม่ได้รับรู้เลยว่าในใจของเหล่าทหารตอนนี้ตนเองไม่ต่างจากจักรพรรดิในอนาคต พวกเขาต่างเฝ้ารอวันที่ต้าหมิงจะแต่งกับจักรพรรดิหญิงและขึ้นเป็นจักรพรรดิของอาณาจักรอัคคี

            “บัดซบ เจ้าต้าหมิงนี่มันดวงแข็งจริงๆแม้แต่สัตว์เวทระดับ 3 ดาวก็ยังฆ่ามันไม่ได้” คนชุดดำกล่าวด้วยสีหน้าโกรธแค้น

            “เจ้าสัตว์เวทตัวนั้นมันอะไรกันสามารถสร้างการโจมตีที่เหนือธรรมชาติแบบนั้นได้” ชายชุดดำอีกคนกล่าว

            “ถึงจะสุดยอดแค่ใหนแต่ตอนนี้มันก็กลายเป็นเป้านิ่งไปแล้วไม่ใช่เหรอเพราะงั้นขอแค่พวกเราลงมือตอนนี้ใครกันจะหยุดพวกเราได้” ผู้อัญเชิญของตระกูลหวังกล่าว

            “เจ้าแน่ใจงั้นเหรอว่าจะไม่มีใครหยุดพวกเจ้าได้” เสียงที่เย็นชาดังขึ้น

            “ใครกัน!!!!!!!” จอมเวทย์ของตระกูลหวังกกลายเป็นตื่นตระหนกและหันไปมองรอบข้างทันที

            “ฟุบ ฟุบ!!!!!!!”

            ในตอนนั้นเองร่างของจอมเวทย์หลายคนก็ปรากฏออกมา ซึ่งแต่ละคนล้วนเป็นจอมเวทย์ระดับขุนพลขึ้นไป

            “ดาบคลั่งเสี่ยเตี่ย กับขุนพลสาวของจักรพรรดิหญิงงั้นเหรอ” จอมเวทย์ของตระกูลหวังกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

            “เหอะ ด้วยกำลังคนเพียงแค่นี้เจ้าคิดว่าจะหยุดพวกเราได้หรือยังไง” ผู้อัญเชิญตระกูลหวังกล่าว

            “เหอะ เจ้าคิดว่าพวกเจ้าแข็งแกร่งมากนักหรือยังไงกัน” เสี่ยวเตี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

            “ตามจริงพวกข้าก็รู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าจะต้องปรากฎตัวเพราะงั้นถึงได้เตรียมตัวเอาไว้” จอมเวทย์ของตระกูลหวังทั้ง 5 คนต่างระเบิดพลังออกมา

            “ขุนพลขั้นสูงสุด 5 คนเลยงั้นเหรอ” จ้าวหยูเฟยกล่าว

            “ไม่ มันยังไม่หมดพวกเจ้าอย่าลืมข้า” ผู้อัญเชิญของตระกูลหวังกล่าวพร้อมกับเป่าขลุ่ยทันที

            “โฮก!!!!!!!!!!”

            ในตอนนั้นเองเสียงคำรามก็ดังขึ้น แรงกดดันของสัตว์เวทระดับ 6 แผ่กระจายออกมา

            “นี่มันสัตว์เวทระดับ 6 ดาว” เสี่ยวเตี่ยกลายเป็นตื่นตระหนก

            “ฮ่า ฮ่า ด้วยพลังของข้าตอนนี้การจะบดขยี้พวกเจ้านั้นง่ายดายนัก” ผู้อัญเชิญกล่าว

            “จะดีใจตอนนี้มันยังเร็วเกินไปมั้ง” ในตอนนั้นเองเสียงของชายวัยกลางคนก็ดังขึ้น

            “เป็นไปไม่ได้ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่” จอมเวทย์ของตระกูลหวังกลายเป็นหวาดกลัวเมื่อชายวัยกลางคนปรากฎ

            “จอมพลสูงสุดของอาณาจักรงั้นเหรอ” ผู้อัญเชิญยังแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา

            “ข้าก็แค่อยากจะมาดูว่าที่จักรพรรดิตัวน้อยเสียหน่อยแต่ไม่คิดว่าพวกเจ้าตระกูลหวังจะโผล่หางออกมาทำให้ข้าอดที่จะออกมาร่วมวงด้วยไม่ได้” จอมพลสูงสุดกล่าว

            “ขอบคุณจอมพลที่เข้ามาช่วย” จ้าวหยูเฟยกล่าว

            “ไม่มีปัญหาเพราะมันก็เป็นความผิดของพวกข้าที่ทำให้เกิดสถานการณ์แบบนี้ แถมวันนี้ยังได้เห็นอะไรดีๆเข้าให้ บอกตามตรงว่าข้าทึ่งมากไม่แปลกที่จักรพรรดิหญิงจะเลือกเขา” จอมพลสูงสุดกล่าว

            ในอดีตจอมพลสูงสุดนั้นเคยเป็นหัวหน้าของจักรพรรดิหญิงในตอนที่ยังไม่ขึ้นเป็นจักรพรรดิ ต่อมาหลังจากที่จักรพรรดิหญิงแข็งแกร่งขึ้นจนมีพลังพอที่จะก่อกบฏได้จอมพลสูงสุดจึงเลือกที่จะติดตามจักรพรรดิหญิงและกลายเป็นคนที่จักรพรรดิหญิงไว้ใจ

            “หนี!!!!!!!!!” จอมเวทย์ของตระกูลหวังคำรามทันที

            อีกฝ่ายเป็นถึงจอมเวทย์ระดับจอมพลที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแน่นอนว่าพวกตนเองไม่มีโอกาสชนะจึงจำเป็นต้องถอยหนี

            “ไป!!!!!!!!!!” ผู้อัญเชิญกระโดดขึ้นไปสัตว์เวทระดับ 6 ดาวก่อนจะถอยออกไป

            “ในเมื่อมาแล้วคิดว่าข้าจะปล่อยพวกเจ้าไปงั้นเหรอ” จอมพลสูงสุดกล่าวพร้อมกับระเบิดพลังเวทย์ออกมา

            “นี่มัน!!!!!!” เหล่าอาจารย์ของสถาบันกลายเป็นหวาดกลัว

            เปลวเพลิงที่ทรงพลังพวยพุ่งออกไปกลายเป็นมือขนาดใหญ่ตบลงไปยังร่างของจอมเวทย์ตระกูลหวังคนหนึ่งทันที

            “นี่คือขอบเขตของจอมพล สามารถควบคุมพลังเวทย์ได้ดั่งใจโดยไม่ต้องพึ่งพาอุปกรณ์เวทย์แถมการโจมตีก็ยังทรงพลังมาก” เสี่ยวเตี่ยกล่าว

            “พวกเจ้าไปจัดการที่เหลือข้าจะไปจัดการเจ้าผู้อัญเชิญนั่นเอง” จอมพลสูงสุดกล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆ

            หลังจากนั้นพวกเสี่ยวเตี่ยก็ลงมือทันที จอมเวทย์ระดับขุนพลสูงสุดทั้ง 5 คนถือว่าเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งมากต่อให้เป็นตระกูลใหญ่ก็ยังต้องเจ็บปวดอย่างมากถ้าสูญเสียไป แต่ตอนนี้จอมเวทย์ระดับขุนพลตกตายไปแล้ว 1 อีกสามคนถูกพวกเสี่ยวเตี่ยล่าสังหารส่วนผู้อัญเชิญกลับไม่ต้องพูดถึงถูกจอมพลสูงสุดไล่สังหารไม่มีทางรอดแน่ต่อให้เป็นสัตว์เวทระดับ 6 ก็ไร้ความหมาย

            “นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงมีแรงกดดันของจอมเวทย์มากขนาดนี้” หัวหน้าทหารที่กำลังรักษาตัวอยู่วิ่งออกมาและแสดงสีหน้าแตกตื่น

            “อย่างที่หัวหน้ากล่าวมันไม่ธรรมดาแล้ว” ปู้เหยียนกล่าวด้วยสีหน้าหวาดกลัว

            การต่อสู้ดำเนินได้ไปไม่นานด้วยการเข้ามาร่วมของจอมพลสูงสุดทำให้จอมเวทย์ของตระกูลหวังทั้งหมดถูกสังหารทันที จากนั้นจ้าวหยูเฟยและเสี่ยวเตี่ยก็ลงมายังหมู่บ้านพวกปู้เหยียนที่เห็นเสี่ยวเตี่ยมาถึงก็รีบไปหาและบแกให้มาดูต้าหมิงและเย่สุ่ยทันที

            “อาการของเย่สุ่ยไม่เป็นอะไรมากแค่ได้รับบาดเจ็บภายนอกและอ่อนล้าเท่านั้นเอง แต่ต้าหมิงพลังเวทย์เหือดแห้ง ร่างกายอ่อนล้าซึ่งกว่าจะได้สติก็น่าจะหลายวัย” จ้าวหยูเฟยลูบไปที่ใบหน้าของต้าหมิงอย่างอ่อนโยนในใจของนางรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

            “เอาละพวกเจ้าเตรียมตัวกันได้แล้วข้าจะพาพวกเจ้ากลับสถาบันตอนนี้เลย อยู่ต่อไปก็มีแต่อันตราย” เสี่ยวเตี่ยเองก็รู้สึกเจ็บปวดที่นักเรียนที่น่ารักของนางต้องมาเจอกับเรื่องร้ายๆแบบนี้

            “ท่านจอมพล” หัวหน้าทหารยืนอยู่ด้านหลังของจอมพลด้วยสีหน้ามืดมน

            “มันเป็นความผิดของข้าเอง ถ้าข้าเข้ามาแทรกแซงเร็วกว่านี้พวกเขาก็ไม่ต้องมากพบกับจุดจบเช่นนี้ บอกตามตรงถ้าไม่มีเจ้าพวกกากเดนของตระกูลหวังเข้ามาแทรกแซงด้วยการนำของเจ้าหนูต้าหมิงพวกเจ้าจะไม่สูญเสียใครไปสักคนเลย” จอมพลกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบแต่จิตใจกลับรู้สึกผิดและมองไปยังป้ายหลุมศพที่ถูกฝังเอาไว้

    คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา ที่คุณอ่าน