ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    เมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการนั้น ภูมิรับรู้ได้ถึงพลังที่เอ่อล้นไปทั่วทั้งร่างซึ่งเขารับรู้ได้ว่ามันมากกว่าเดิมถึงสามเท่าที่เขาเคยมี ร่างกายที่เคยบาดเจ็บได้รับการรักษาจนหายเป็นปลิดทิ้งราวกับไม่เคยมีมาก่อน เรี่ยวแรงที่สูญเสียไปจากการต่อสู้ได้กลับคืนมาจนเต็มเปี่ยมอีกครั้งไม่สิมันมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ และนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่ต่อสู้มาที่เขารับรู้ว่าเขาสามารถชนะมันได้

   " โอ้ แกก็ใช้ศาสตร์แห่งมังกรได้หรอเนี่ย พึ่งแปลงร่างเป็นมังกรได้แท้ๆ ดูท่าว่าอาวุธนั้นจะผูกพันกับแกไม่น้อยเลยสินะ ไม่เลวๆ ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันคนนี้ได้ทดสอบพลังของแกหน่อยแล้วกันนะ "

   ไวเวิร์นพิษที่มีหัวเป็นโครงกระดูกได้บินเข้าหาภูมิที่กำลังยืนอึ้งกับพลังของตัวเองที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากสิ้นเสียง 

    ภูมิได้จ้องมองไปยังมันที่เข้าใกล้เขาเรื่อยๆ เข้าได้อ้าปากกว้างโชว์ฟันแหลมคมในปากจากนั้นของเหลวอันร้อนแรงที่อยู่ในลำคอของภูมิก็ได้พุ่งเข้าหามันเป็นสายราวกับน้ำที่ออกจากสายยางด้วยแรงดันที่สูง มันได้พุ่งเป็นเส้นเล็กๆ ตรงไปยังเจ้ามังกรตัวนั้น เจ้ามังกรตัวเขื่องที่บินอยู่บนท้องฟ้าก็ไม่ยอมน้อยหน้ามันได้พ้นควันพิษสีเทาเข้าปะทะเช่นกัน แต่ทว่าพลังลาวาของภูมิที่เล็กกว่ากลับมีพลังทำลายที่มากกว่าได้พุ่งทะลุกลุ่มควันสีเทานั้นไป 

    สายลาวาเส้นน้อยได้ปะทะเข้ากันร่างกายของไวเวิร์นที่มีลำตัวเป็นเนื้อแต่หัวกับเป็นกระดูดเข้ากลางอกของมันอย่างจังจนมันทะลุออกไปยังด้านหลังของมัน บาดแผลแม้จะมีขนาดเท่านิ้วเท้ามังกรแต่ทว่าความเจ็บปวดนั้นกลับมากมายเหลือคณานับมันได้กรีดร้องออกมาจนป่าเพลิงที่กำลังลุกโชนด้านล่างสั่นไหววูบวาบไม่ต่างจากเปลวเทียนต้องลม

   ภูมินั้นไม่รอช้าเข้าได้พ่นลาวาของเขาอีกรอบแม้จะใช้ mp ถึง 1 ใน 10 ในแต่ละครั้งที่โจมตีแต่เขาก็ต้องทำเพราะมันมีโอกาสไม่มากที่เขาจะทำให้มันกรีดร้องได้มากมายขนาดนี้ซึ่งตั้งแต่ต่อสู้กันมาก็มีเพียงครั้งนี้ที่มันกรีดร้องอย่างรุนแรงดูเหมือนว่าการโจมตีของเขาในครั้งนี้จะทำให้มันบาดเจ็บมากกว่าทักครั้ง ร่างของมันได้ลอยบินหมุนร่างลงกลางอากาศดูแล้วเหมือนมันจะไม่สามารถควบคุมได้ราวกับนกปีกหัก   

    และการโจมตีครั้งที่สองของเขานั้นก็ได้ปะทะเข้ากับลำตัวอันใหญ่โตของมันอย่างจัง จนทำให้มันกรีดร้องอีกครั้งทั้งสองบาดแผลนั้นกลับไร้ซึ่งเลือดไหลหยดย้อยเพราะมันได้เคลือบไว้ด้วยลาวาของเขาที่ด้านในนั้นเอง และนั้นก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้มันกรีดร้องอย่างทรมานแล้วก็ด้วยลาวานั้นทำให้การฟื้นฟูบาดแผลของมันนั้นถูกยับยั้งเอาไว้ด้วย

    ร่างกายอันใหญ่ยักษ์ได้ร่วงลงกระแทกพื้นดินอย่างรุนแรงจากทำให้พื้นดินกระจายออกจนกลายเป็นเหมือนคลื่นน้ำในทะเลกลบฝังต้นไม้เพลิงรอบๆ จนมอดดับลง มันที่อยู่ในหลุมลึกพยายามลุกขึ้นช้าๆ และก็เป็นเวลาที่ภูมิได้มาอยู่ตรงหน้ามัน 

    ภูมินั้นเขาได้ใช้เขี้ยวอันยาวและใหญ่ที่พึ่งได้มาใหม่บรรจงกัดเข้าไปที่เนื้อบริเวณลำคอของมันจนมิดเขี้ยว เขาได้ออกแรงส่ายไปมาเพื่อที่จะฉีกกระชากคอของมันให้ขาดออก เสียงกรีดร้องของมันค่อยๆ แผ่วเบาลงเรื่อยๆ แต่ทว่าทันใดนั้นเองก็ได้มีเสียงปืนที่ห่างหายไปนานดังขึ้นอีกครั้งท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันแผ่วเบา เสียงปืนได้ดังขึ้นสามนัดราวกับส่งสัญญาณให้เขารับรู้ถึงจุดนั้นมันได้มาพร้อมกับเสียงใบพัดที่กำลังหมุนของเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง

   ภูมิได้แหงนหน้าขึ้นมองตรงไปยังจุดดำๆ ที่อยู่หลายกิโลเมตรบนท้องฟ้า แต่เขานั้นกับเห็นได้ชัดราวกับว่ามันอยู่ตรงหน้าเพียง 2-3 เมตร เขานั้นได้เห็นว่าภายในเฮลิคอปเตอร์ที่ตรงกลางลำเปิดโล่นั้นได้มีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้นเครื่องบินจ้องมองลงไปยังพื้นดิน แขนทั้งสองข้างมัดติดกันไว้ด้านหลัง ทั้งสองนั้นถูกมันไว้ด้วยโซ่เส้นใหญ่เท่าขามนุษย์ปกติ พันรอบร่างกายเอาไว้จนเหลือแค่คอและปลายเท้าพร้อมกับข้อมือที่พ้นโซ่ออกมาทั้งสองได้จ้องมองตรงมายังภูมิทันทีเมื่อสิ้นเสียงปืน

   ผู้ชายนั้นมีใบหน้ารูปไข่ที่ปูดบวมจากการถูกซ้อมจนเละเทะมีเลือดไหลซึมและรอยช้ำเจ็บไปหมด เขามีผมสีดำแซมด้วยสีขาวเป็นบางแห่ง ร่างกายผอมเพรียวแม้จะมีโซ่พันรักเอาไว้ก็สามารถดูออกได้ง่ายๆ

   ส่วนผู้หญิงนั้นมีผมสีดำบนใบหน้ามีรอยฝ่ามือแดงระเรื่อปรากฏขึ้นตรงบริเวณแก้มด้านซ้าย ตรงมุมปากของเธอมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อยดูเหมือนว่าเลือดเหล่านั้นจะพึ่งถูกทำให้ออกมาเมื่อเร็วๆ นี้ด้วย

    เธอนั้นถูกเหยียบด้วยเท้าของชายในชุดทหารที่ดูมีอายุเข้าใกล้วัยเกษียณที่นั่งอยู่บนเบาะนั่งของเครื่องบินพร้อมปืนจากมือปืนที่อยู่ข้างๆ กำลังจ่อไปยังหัวของชายที่นอนคว่ำบนพื้นเหล็ก

   " แม่ "

   ภูมิร้องตะโกนด้วยเสียงอันดังกึกก้องราวกับเทพเทวากำลังพิโรธดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น ความต้องการฆ่าสุมอยู่ในหัวใจราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน ภูมิได้กางปีกทั้งสองออกบินมุ่งตรงไปยังเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นในทันทีถึงแม้จะมีขีปนาวุธที่ถูกยิงมาจากลำอื่นๆ ที่อยู่รอบข้างก็ไม่สามารถทำอะไรเกล็ดอันแข็งแกร่งของเขาได้

   " มันมาแล้ว เร็วมาก รีบหันหัวกลับล่อมันไปที่ปั๊มน้ำมันที่พวกเราเตรียมการไว้ "

   ชายแก่ในชุดทหารรีบสั่งการทันทีเมื่อเห็นมังกรตัวใหญ่พุ่งตรงเข้าหาพวกเขาโดยโดยที่ขีปนาวุธทำอะไรมันไม่ได้เลย

  " ครับท่านคำปัน หันหัวกลับทำตามแผนเร็วเข้า "

   เสียงขานรับพร้อมกับกระจายข้อมูลดังขึ้นภายในห้องคนขับ

   ' ไม่ได้สนใจว่าทั้งสองคนนี้จะเป็นจะตายเลยสินะ ดี ถ้าอย่างนั้นมาดูกันว่าแกจะคิดยังไงเมื่อพ่อของแก่ที่ในตอนนี้ร่างกายไม่ต่างจากคนธรรมดาได้รับลูกกระสุน '

   สิ้นความคิดในใจชายแก่ในชุดทหารที่นั่งเหยียบหญิงสาวอยู่ก็ได้ขยับปลายกระบอกปืนไปยังชายหน้าตาปูดบวมร่างผอมแล้วลั่นไกไปที่หัวทันที

  " ไม่ ฉันจะฆ่าแก ไอพวกสารเลว ฉันจะฆ่าแก ฮือๆ "

   หญิงสาวที่นอนอยู่ข้างกันได้กรีดร้องคำรามออกมา ดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ของเธอจ้องมองไปยังชายที่โดนกระสุนเจาะเข้าที่ขมับจนแน่นิ่งหยุดหายใจ เธอพยายามขยับเข้าหาชายที่ตอนนี้กลายเป็นศพไปแล้ว ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนมิอาจหักห้ามร่างกายของตัวเองได้ 

   แล้วเธอก็ได้หันกลับไปมองยังคนที่ลงมือกระทำในสิ่งที่โหดร้ายต่อจิตใจของเธอดวงตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างเหลือเธอนั้นพยายามดิ้นรนเพื่อต้องการจะฆ่าชายแก่คนนั้นให้ตกตายไปพร้อมกับสามีของเธอ