"เจ้าช่วยข้าไว้มากจริงๆ นาฟ ขอบใจเจ้าที่ไม่ปิดบังเรื่องนี้หากไม่มีข้อมูลนี้ข้าเกรงว่าพวกมันอาจบรรลุแผนชั่วร้ายได้โดยที่เรารับมือไม่ทัน"
ทีน่ายิ้มออกมาบางๆ แม้จะยังมีความกังวลในดวงตา
" นาฟ ข้าเชื่อว่าเจ้าจะกลายเป็นคนสำคัญในเรื่องราวเหล่านี้ในไม่ช้า"
ทั้งสองคนเงียบไปครู่หนึ่งบรรยากาศเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม
และมิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นอย่างลึกซึ้งระหว่างพวกเขาในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย...
"ขอให้ท่านโชคดี"
นาฟเอ่ยเสียงเบาก่อนจะเก็บตรานั้นไว้ในเสื้อของเขา
ทีน่ายิ้มบางอีกครั้ง แล้วหันหลังเดินจากไปแสงสว่างจากพลังของนางค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับร่างที่ลับสายตาทิ้งให้นาฟยืนอยู่เพียงลำพังในความเงียบท่ามกลางความคิดและความรู้สึกที่หลั่งไหลในใจอย่างไม่หยุดนิ่ง...
นาฟยืนนิ่งอยู่กลางโถงของถ้ำชั้นที่สี่แสงสีฟ้ารอบตัวสะท้อนบนใบหน้าของเขา ดวงตาสีเข้มนิ่งลึกเหมือนคลื่นน้ำที่กำลังหมุนวนภายในจิตใจความมุ่งมั่นฉายชัด แม้จะรู้ว่าเส้นทางเบื้องหน้านั้นเต็มไปด้วยอันตรายแต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
"ไม่มีเวลาให้ลังเลอีกต่อไป!"
นาฟพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหยิบบัตรมิติออกมาวัตถุเรืองแสงเล็กๆ ถูกเรียกออกมาจากบัตร นั่นคือ
ผลพลังสีม่วงที่เปล่งประกายราวกับอัญมณีล้ำค่า
นาฟจ้องมองผลพลังในมือ เขารู้ดีว่าตัวเขานั้นมีทรัพยากรเหลือเฟือจากโลกมิติที่เป็นของเขาแต่เขาไม่เคยใช้มันเต็มศักยภาพมาก่อน จนถึงตอนนี้การที่ได้มาอยู่ในถ้ำกำเนิดใหม่เป็นโอกาสที่ไม่ควรพลาดหากต้องการเพิ่มพลังในเวลาอันสั้นเขาต้องผสมผสานพลังภายในของตัวเองกับพลังแวดล้อมอย่างรอบคอบ
“ควบรวมมวลเป็นของเหลวอย่างนั้นหรือ...!”
นาฟทวนคำพูดของทีน่าก่อนหน้านี้ในใจ ความคิดค่อยๆประมวลผลอย่างรวดเร็ว
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป นาฟกัดผลพลังในมือทันทีความหวานผสมกับความเผ็ดร้อนวิ่งผ่านลำคอ ก่อนที่พลังอันมหาศาลจะปะทุขึ้นในร่างกายราวกับกระแสน้ำที่หลั่งไหลเข้าสู่ทุกส่วนของร่างกาย
นาฟทรุดตัวลงนั่งสมาธิ มือทั้งสองข้างวางบนเข่าหายใจลึกและนิ่ง แสงสีฟ้าจากพลังในชั้นนี้หมุนวนรอบตัวเขาดึงดูดเข้ามาราวกับถูกเรียกใช้ พลังภายในร่างค่อยๆ ถูกควบแน่นราวกับทะเลสาบที่กำลังเปลี่ยนเป็นน้ำตก
เสียงลมหายใจของนาฟกลายเป็นจังหวะที่มั่นคงพลังภายในตัวเขาขยายตัวอย่างรวดเร็ว เสียงคำรามแผ่วเบาดังขึ้นในห้วงอากาศรอบตัวเขาพลังสีฟ้าหมุนวนรวมตัวกันแน่นขึ้นเรื่อยๆ
"ก่อนอื่น...เพิ่มพลังให้ถึงระดับสูงสุดของ ขั้นที่3 ก่อน"
ร่างกายของนาฟเริ่มเปล่งแสงสีเขียวเข้ม แผ่ซ่านออกมาจากภายในเส้นเลือดใต้ผิวหนังส่องแสงเป็นสีเขียวสว่างท่ามกลางบรรยากาศเคร่งขรึมในถ้ำชั้นที่สี่
เสียงเงียบสงัดของบรรยากาศรอบตัวมีเพียงเสียงลมหายใจของนาฟที่เป็นจังหวะมั่นคงบ่งบอกถึงการตั้งสมาธิอย่างลึกซึ้งแสงสีฟ้าในถ้ำเริ่มหมุนวนรอบตัวเขาเป็นวงกลมราวกับพลังงานของถ้ำกำลังถูกดึงเข้าสู่ศูนย์กลาง
สามวัน...สามคืนผ่านไป
นาฟยังคงอยู่ในสมาธิ ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีเขียวเข้มเรืองรองออกมาแสงนั้นเป็นสัญลักษณ์ของการบรรลุพลังระดับ 3 ขั้นสูงสุด แต่สำหรับนาฟ การก้าวมาถึงจุดนี้ยังไม่เพียงพอ
“ยังไม่พอ...!”
เขาพึมพำในใจก่อนจะหยิบผลพลังอีกลูกออกจากบัตรมิติ กัดกินมันอย่างเด็ดขาด
“ซู่!”
พลังมหาศาลไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาทันทีที่ผลพลังถูกดูดกลืน เสียงคำรามในอากาศดังขึ้นเบาๆ รอบตัวแสงสีฟ้าของพลังในถ้ำชั้นนี้ถูกดึงเข้าสู่ตัวเขาราวกับน้ำที่ไหลลงสู่กระแสน้ำวน
เวลาค่อยๆ ผ่านไปอย่างเชื่องช้า ภายในร่างของนาฟพลังที่เคยกระจัดกระจายเริ่มหมุนวน ควบแน่น และรวมตัวกันจนเกิดความเปลี่ยนแปลงราวกับลำธารที่กลายเป็นน้ำตก แล้วค่อยๆ หลอมรวมจนเป็นแหล่งพลังงานที่บริสุทธิ์
แสงสีเขียวเข้มเริ่มเปลี่ยนเป็นสีฟ้าจางๆสัญลักษณ์ของการเข้าสู่ระดับพลังใหม่
นาฟนิ่งไม่ไหวติงอยู่ในสมาธิแสงสีฟ้าอ่อนเริ่มปกคลุมทั่วทั้งร่าง มวลพลังที่เคยแข็งตัวในระดับสามตอนนี้ถูกกลั่นให้เป็นของเหลวอย่างสมบูรณ์มันหลั่งไหลในเส้นเลือดและพลังงานชีวิตของเขาร่างกายของเขาแข็งแกร่งและเปี่ยมไปด้วยพลังมากขึ้น
‘20 วันผ่านไป......’
ในที่สุด นาฟลืมตาขึ้นแสงสีฟ้าส่องประกายออกมาจากดวงตาของเขา ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนที่สง่างามซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ใช้พลังระดับสี่บรรยากาศรอบตัวเงียบงันราวกับธรรมชาติเองกำลังยอมรับพลังใหม่ที่เขาครอบครอง
เขาลุกขึ้นยืนด้วยท่วงท่าที่สงบแต่ทรงพลังกำหมัดแน่น รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่หมุนวนอยู่ในร่างกาย ราวกับว่าเขาได้เกิดใหม่อีกครั้ง
แสงสีฟ้าอ่อนยังคงเปล่งประกายจางๆ รอบกายเขามองมือตัวเอง ขยับนิ้วไปมาอย่างแผ่วเบา รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ
“เราใช้เวลาไปยี่สิบกว่าวัน...!”
นาฟพูดพร้อมกับถอนหายใจเล็กน้อยเขาเพ่งสมาธิเข้าสู่พลังพิเศษของตัวเองความรู้สึกคุ้นเคยแต่แปลกใหม่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
ความสามารถพิเศษทั้งสี่ของเขาตอนนี้กลับเปี่ยมไปด้วยศักยภาพอันมหาศาล
นาฟยิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเรียกใช้พลัง ‘สุญญากาศ’ ก็คมชัดและมีพลังทำลายมากขึ้นกว่าเดิมมาก
แต่ที่ทำให้นาฟรู้สึกประหลาดใจคือ
‘...พลังดูดกลืนสรรพสิ่ง’
เขาลองเรียกใช้มันด้วยการขยับมือเบาๆพลังงานมิติเกิดขึ้นตรงหน้าเขา วงมิติหมุนวนราวกับกระแสน้ำวนแต่สิ่งที่ทำให้นาฟยิ้มกว้างคือสิ่งที่เขาสัมผัสได้ภายใน
“วงมิตินี่...”