ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 49

        สี่สกิล

        แสงอันสว่างไสวปรากฏขึ้นด้านหน้าการนับถอยหลังของการเปิดการ์ดของระบบเริ่มขึ้น

        ในตอนนี้ระบบทำการสุ่มการ์ดสกิลออกมาเรียบร้อยแล้วมันปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าของเดย์

        [ ระบบ :ระบบแจ้งเตือนท่านได้รับการ์ดสกิล ภูตแห่งสายลม ]

        [ ระบบ :ระบบแจ้งเตือนท่านได้รับการ์ดสกิล ภูตแห่งเปลวเพลิง  ]

        [ ระบบ :ระบบแจ้งเตือนท่านได้รับการ์ดสกิล ภูตแห่งสายน้ำ ]

        [ ระบบ :ระบบแจ้งเตือนท่านได้รับการ์ดสกิล ภูตแห่งแผ่นดิน ]

        ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นแจ้งเตือนบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนให้เดย์ได้มองเห็นว่าเขาได้รับอะไรมาบ้าง

        ดวงตาทั้งสองข้างในตอนนี้กำลังเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

        “ สกิลพวกนี้มัน? ”

        เดย์เริ่มทำการตวัดไปมาใช้มือของตนเองตวัดและมองความสามารถของสกิลที่ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้า

        [ ระบบ : สกิลภูติแห่งสายลม ระดับ สกิลระดับแพลตตินั่ม [Platinum] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิลท่านสามารถใช้ความสามารถการเรียกใช้งานภูติแห่งสายลมสร้างการโจมตีเวทสายลมอันแข็งแกร่งได้ ]

        [ ระบบ : สกิลภูตแห่งเปลวเพลิง ระดับ สกิลระดับแพลตตินั่ม [Platinum] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิลท่านสามารถใช้ความสามารถการเรียกใช้งานภูติแห่งเปลวเพลิงสร้างการโจมตีเวทสายลมอันแข็งแกร่งได้ ]

        [ ระบบ : สกิลภูตแห่งสายน้ำ ระดับสกิลระดับแพลตตินั่ม [Platinum] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิลท่านสามารถใช้ความสามารถการเรียกใช้งานภูติแห่งสายน้ำสร้างการโจมตีเวทสายลมอันแข็งแกร่งได้ ]

        [ ระบบ : สกิลภูตแห่งแผ่นดิน ระดับ สกิลระดับแพลตตินั่ม [Platinum] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิล ท่านสามารถใช้ความสามารถการเรียกใช้งานภูติแห่งแผ่นดินสร้างการโจมตีเวทสายลมอันแข็งแกร่งได้ ]

        นั่นคือความสามารถของสกิลที่มันปรากฏออกมาบริเวณด้านหน้า

        เดย์ใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองความสามารถของสกิลพวกนั้นอย่างไม่กระพริบตา 

        “ ความสามารถที่เรียกใช้พูดอย่างนั้นเหรอมันจะเหมือนกับพวกความสามารถที่สามารถใช้พวกอสูรรับใช้ในการโจมตีได้หรือเปล่า ”เดย์กำลังคิดภายในใจของตนเองอย่างสงสัยเกี่ยวกับความสามารถที่มันปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าในตอนนี้

        จากลองที่อ่านข้อมูลคร่าวๆที่ถูกเขียนเอาไว้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ความสามารถธรรมดาทั่วไปเพราะระดับของพวกมันทั้งสี่สกิลถูกจับอยู่ในระดับแพลตตินัม 

        “ ซึ่งมันเป็นระดับที่สูงเป็นอย่างมากเมื่อเทียบกับสกิลที่เขาถือครองอยู่ทั้งหมดคิง”

        “ มองดูจากสกิลทั้งหมดแล้วสกิลระดับแพลตตินัมที่เราถือครองอยู่มีเพียงแค่สกิลบทมิสเตอร์”

        “ แน่นอนว่าสกิลบดริมิเตอร์เป็นสกิลที่มีความสามารถพิเศษมาก”

        “ ถ้าเจ้าสกิลทั้งสี่สกิลพวกมันมีความสามารถที่จัดอยู่ในระดับแพตตินั่มก็แสดงว่าความแข็งแกร่งของเมื่อวานน่าจะไม่น้อยกว่าสกิลปลดลิมิตเตอร์”

        “ เอาล่ะถ้าแบบนั้นก็ลองเปิดใช้งาน ”เดย์ยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมา

        “ เปิดใช้งานสกิลภูติแห่งสายลม”

        [ ระบบ : เปิดใช้งานสกิลภูติแห่งสายลม]

        หลังจากนั้นพลังเวทย์ก็ถูกดูดออกมาจากภายในร่างกายมันส่องผ่านออกมาทางฝ่ามือหลอมรวมกันและก็ก่อกำเนิดกลายเป็นก้อนแสงสีเขียว

        ก้อนแสงสีเขียวลอยล่องอยู่ภายในฝ่ามือมันมีขนาดเล็กแต่ส่องแสงสว่างไสว

        เดย์เห็นแบบนั้นคิ้วทั้งสองข้างของเขาขมวดเข้าหากัน “เจ้านี่อย่างงั้นหรอภูติแห่งสายลม ”

        “ ทำไมมันดูอ่อนแอจังแถมยังดูเหมือนว่ามีพลังเวทย์อยู่เพียงแค่น้อยนิด”

        เดย์ไม่ว่าจะมองอย่างไรเจ้านี่เองก็ดูเหมือนว่ามีพลังเวทย์อยู่เพียงแค่น้อยนิดและดูไม่แข็งแกร่งเหมือนกับภูติภายในเทพนิยายเลย

        “ แล้วเจ้านี่สามารถใช้งานอะไรบ้าง ”

        “ จากที่เขียนอธิบายเอาไว้รู้สึกว่ามันจะสามารถสร้างเวทย์การโจมตีสายลมได้สินะ”

        “ ท่านเข้าใจถูกต้องแล้วค่ะ” เสียงภายในหัวดังขึ้นมาชี้แจงกับเรื่องที่เขากำลังสงสัย

        “ อธิบายได้ง่ายๆภูติสายลมสามารถปล่อยการโจมตีจากเวยท์สายลมออกมาได้”

        “ โดยความรุนแรงของการโจมตีและก็พลังของการโจมตีล้วนแล้วจะสามารถรุนแรงขึ้นโดยการที่ดึงพลังเวทย์จากร่างกายของ”

        “ ถ้าจะพูดอีกแบบหนึ่งก็คือเธอกำลังจะบอกว่าค่าตัวของฉันมีพลังเวทมากมันเองก็จะสามารถสร้างการโจมตีที่รุนแรงขึ้นได้สินะ”

        “ เข้าใจถูกต้องแล้วค่ะ ความสามารถในการโจมตีและความสามารถของภูติจะขึ้นอยู่กับผู้ใช้งานเสียส่วนใหญ่”

        “ ภูติหรือว่าสปิริตระดับนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในสภาพจิตพลังที่สามารถนำออกมาได้ก็จำเป็นต้องยืมพลังของท่านเพื่อนำมาใช้งาน ”

        “ เพราะแบบนั้นเมื่อความสามารถของท่านเพิ่มขึ้นมันเองก็จะแข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน”

        เดย์หลังจากที่ได้ฟังแบบนั้นเขาก็พอจะทำความเข้าใจได้เกี่ยวกับ

        “ เข้าใจแล้วถ้ามองตามหลักการมันเองก็น่าจะเป็นแบบนั้น”

        “ ตามที่ตัวของเรารู้มาภูติเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่จริงแล้วมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกรักษาอยู่ภายในสภาพรูปร่างของจิตตามในหนังสือหรือว่าตามภายในหนังต่างๆก็ล้วนแล้วถูกเขียนเอาไว้แบบนี้ ”

        “ ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงแบบนั้นสินะ ”

        “ เอาเถอะยังไงเสียก็ไม่ได้ผิดหวังเสียทีเดียว”

        “ เพราะว่ายังไงแล้วผลลัพธ์ที่ได้ออกมามันเองก็น่าจะดีกว่าสกิลทั้งสี่สกิลมันเป็นสกิลระดับแพลตตินัมความสามารถของมันคงจะมีประโยชน์อย่างแน่นอน” 

        เดย์เขามั่นใจว่าความสามารถของสกิลในระดับนี้ยังไงซะก็ต้องมีประโยชน์อย่างแน่นอน

        เดย์เก็บภูติสายลมอีกครั้ง

        หลังจากนั้นก็มาจ้องมองดูสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเอง

        “ เอาล่ะต่อไปก็การใช้งานแต้มพลอยพวกนี้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเอง”

        “ แต้มพอยท์ทั้งหมดมีถึงสองพันพ้อยการที่จะพัฒนาขึ้นมันเองก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่ยากเย็นอะไรนะ”

        “ แต่ว่าตอนนี้เราต้องเริ่มต้นก่อนจะเลือกทางไหนดีความสามารถในควรจะมีในการต่อสู้มากที่สุด”

        เดย์คิดว่าถ้าเขาใช้แต้มพอยท์สองพันนี่หมดไปสิ่งที่เขาจะได้รับกลับมามันคงจะเป็นความแข็งแกร่งที่อยู่เหนือโทมัสไปเรียบร้อยแล้ว

        เดย์ใช้เวลาในการจัดการมองดูของที่อยู่ภายในนั้นอยู่สักพักใหญ่

        ผ่านไปประมาณสองชั่วโมง

        เดย์ที่นั่งอยู่ภายใต้ต้นไม้ใหญ่มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นจ้องมองข้อความจากระบบที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้“ เรียบร้อยเพียงแค่นี้ก็เตรียมการทุกอย่างเสร็จแล้ว    ”

        “ ลือก็เพียงแค่รอให้วันนั้นมาถึง ”

        เดย์จัดการใช้งานแต้มพอยท์ของตนเองจนเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาคิดว่าความสามารถของตนเองในตอนนี้สามารถเอาชนะโทมัสได้อย่างแน่นอน

        หลังจากการเฝ้ารอในที่สุดวันนั้นก็เดินทางมาถึง

        ในวันนี้เวนดี้จัดการตามแผนที่ถูกวางเอาไว้กับเดย์เธอเรียกพวกผู้บริหารภายในค่ายแห่งนี้ส่วนใหญ่มารวมตัวกันเพื่อประชุมและพยายามจะหาเรื่องสนทนาที่เป็นเรื่องสำคัญมาคุยกัน

        แน่นอนว่าเธอทำทุกอย่างตามแผนการที่ถูกวางเอาไว้

        ในช่วงยามสายของวันเหล่าผู้นำของค่ายต่างพากันเข้าไปประชุมภายในกระโจมใหญ่ใจกลางค่าย

        เดย์ที่กำลังยืนมองเหล่าพวกผู้นำของภายในค่ายแห่งนี้เดินเข้าไปภายในนั้นเขาจ้องมองพวกมันด้วยรอยยิ้ม“ ได้เวลาแล้ว.. ”

        “ พวกนั้นสินะผู้คุ้มกันของโทมัสเริ่มลงมือจากพวกมันก่อนเลยเป็นอันดับแรก ” 

        เดย์เดินตรงเข้าไปหาพวกมันทั้งสี่คนอย่างรวดเร็ว

        เขาเดินตรงเข้าไปหาพวกมันสี่คนที่กำลังยืนเฝ้าอยู่บริเวณด้านหน้า 

        ผู้คุ้มกันทั้งสี่ของโทมัสชายที่ยืนอยู่บริเวณด้านหน้าใช้ดวงตาจ้องมองมองที่เดย์แล้วถามขึ้น“ มีเรื่องอะไรอย่างงั้นเหรอ ด้านนายมีการประชุมกันอยู่ห้ามเข้าไป ” 

        เดย์ตอบกลับไป . “ คือว่าตัวของฉันมีเรื่องพูดคุยกับพวกคุณหน่อยละช่วยตามมาได้รึเปล่า? ”

        พวกมันแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความฉงน.

        จบบท