Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่71

ตำแหน่งว่าง

                "........."หลังจากมายด์กับเจเข้ามาในเกมอีกครั้งภาพตรงหน้าก็ทำเอามายด์อดที่จะประหลาดใจไม่ได้ แค่เวลาย้ายของแค่วันเดียวเมืองการ์กันที่ก่อนหน้านี้แทบจะเป็นเมืองร้าง ยามนี้กลับมีผู้คนจำนวนมากเดินกันเต็มไปหมดแถมเมืองยังเริ่มปรับปรุงไปหลายส่วนแล้วอีกต่างหาก

                "มีอะไรงั้นเหรอมายด์"เจถามพลางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาช้าๆ เท่านี้ก็เหลือแค่กดออกจากปาร์ตี้เท่านั้น

                "นี่มันอะไรเนี่ย…"มายด์มองไปรอบๆด้วยท่าทีตกใจ ไม่ใช่เพราะเมืองที่เปลี่ยนไปมากแต่เพราะคนส่วนใหญ่ในเมืองไม่ใช่คนของกิลด์เรดซีต่างหาก

                "ก็คนที่พี่กวีเรียกมาไง"เจตอบพลางกดออกปาร์ตี้ช้าๆ ตอนนี้เมืองการ์กันมีคนของกิลด์บูรพาเดินกันเต็มไปหมดแถมอาคารของกิลด์บูรพายังกินพื้นที่ในเมืองมากกว่าของฝั่งเรดซีอีก

                ".........."มายด์ไม่นึกเลยว่ากวีสร้างกิลด์ได้ใหญ่ขนาดนี้ตอนแรกที่กวีบอกว่าจะให้ทุกคนสร้างกิลด์ย่อยขึ้นมามายด์ยังแอบคิดว่าจะมีคนเข้ามาจนเต็มได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลยแต่ตอนนี้กลับเห็นได้ชัดว่าต่อให้สร้างกิลด์มากกว่าที่บอกก็ไม่ทราบว่าจะรับคนได้พอหรือเปล่าด้วยซ้ำ

                "เป็นอะไรไปมายด์ทำไมยังไม่ออกปาร์ตี้อีกล่ะ"เจถามพลางมองไปทางมายด์ด้วยท่าทีนิ่ง ๆ อยู่ ๆก็เกิดเสียดายหรือไงที่ต้องออกจากปาร์ตี้ของหัวหน้ากิลด์ใหญ่แบบนี้ทั้ง ๆที่ถ้าอยู่ในปาร์ตี้ของกวี ก็อาจจะได้มีตำแหน่งใหญ่โตในกิลด์แท้ ๆ แต่มายด์ก็เลือกที่จะไม่พอใจกวีแล้วชวนเจออกมา

                "เข้าใจแล้ว"มายด์กลืนน้ำลายลงคอก่อนจะกดออกจากปาร์ตี้ไปแม้จะเสียดายแค่ไหนแต่เธอมาไกลเกินกว่าจะกลับไปหากวีแล้วปั้นหน้าขอโทษไปแล้วตอนนี้ต่อให้มายด์คลานเข่าเข้าไปก็กลัวว่ากวีจะไม่แม้แต่จะเหลียวมอง

                "งั้นไปกันเถอะ"เจว่าพลางพามายด์ไปที่แท่นวาร์ปสำหรับย้ายไปเมืองอื่นที่นอกเกมเจกับมายด์ตกลงกันแล้วว่าจะออกไปจากเมืองการ์กันให้ไวที่สุดแล้วค่อยไปหากิลด์ใหญ่ ๆอยู่แบบที่เจคิดจะทำตอนแรก

                "เจเราไปไกล ๆเลยได้ไหมไปทางตะวันตกเลยก็ได้"มายด์เสนอพลางเดินตามเจเข้ามาในจุดวาร์ปเพราะเห็นเมืองที่โดนกวีกลืนไปกว่าครึ่งเลยสำนึกได้ว่ากวีไม่ใช่คนที่ไปแหย่เล่นได้บางทีฐานะจริง ๆของกวีอาจจะเหนือกว่าที่มายด์เดาไว้ตอนแรกเสียอีก เผลอ ๆอาจจะอยู่ระดับเดียวกันหรือสูงกว่าหัวหน้ากิลด์เรดซีเสียด้วยซ้ำเพราะงั้นเลยต้องหนีให้ไกล

                "นั่นสินะไปให้ไกลเลยดีกว่า"เจว่าพลางเลือกแผนที่เพื่อวาร์ปไปยังเมืองแห่งหนึ่งทางตะวันออกเพียงแต่ก่อนจะเลือกเมืองเจก็แอบส่งข้อความไปบอกกวีเอาไว้โดยไม่ให้มายด์รู้ตัวก่อนแล้ว

                .

                .

                .

                "ไอ้นิสัยเสียชอบยื่นอาวุธให้ศัตรูนี่ขอทีเถอะ"เมฆเดินเข้ามาหากวีที่ขึ้นมายืนบนกำแพงเมืองฝั่งตะวันออกก่อนจะเอ่ยปากบ่นออกมาตามประสาคนคุ้นเคย

                "มันก็ต้องแลกกันบ้างคราวนี้หมากบนกระดานมันเพิ่มขึ้นเยอะถ้าประมาทกลัวว่าจะล้มเอาง่าย ๆ"กวีตอบพลางยิ้มออกมาบางๆ

                "ฝั่งนายทุนงั้นเหรอ"เมฆตอบด้วยท่าทีสบายๆ แม้เมฆจะมีฝีมือสุดยอดแต่เรื่องการคุมกิลด์เมฆไม่กล้าเอาตัวเองไปเทียบกับกวีหรอกตนเองเพียงอยู่กับกวีมานานเลยพอจะเข้าใจแผนของกวีบ้างเท่านั้น

                "รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งไงล่ะ"กวีพูดจบก็เปิดจดหมายของเจออกมาอ่านข้อความแจ้งว่าเจจะเดินทางไปไหนนั้นทำให้กวียิ้มออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจกวีตัดสินใจให้เจออกจากปาร์ตี้เพื่อเข้าไปในกิลด์ฝั่งนายทุนแล้วคอยส่งข่าวให้กับตนพูดง่าย ๆก็คือเป็นสายข่าวนั่นเอง อย่างที่กวีบอกกวียังมีข้อมูลของฝั่งนายทุนไม่พอแถมยังต้องดูข้อมูลใหม่ของฝั่งผู้เล่นมืออาชีพด้วย คำว่ารู้เขารู้เรานั้นแม้พูดออกมาง่ายแต่ทำจริงนั้นยากการส่งสายข่าวไปครั้งนี้ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ กวีต้องการคนที่ไว้ใจได้และมีหนี้บุญคุณกับตัวเองที่เก็บมายด์เอาไว้ในตอนแรกนั้นก็เพื่อกดดันเจและดึงมาเป็นพวกสิ่งที่กวีต้องการไม่ใช่อะไรจากมายด์แต่จากเจต่างหาก

                "แล้ว...กิลด์บูรพานี่มันมายังไง"เมฆถามด้วยท่าทีสงสัยแม้ชื่อกิลด์สุริยันจันทราที่ตั้งกันสมัยเล่นเกมจะเป็นชื่อที่ตั้งกันเล่น ๆแล้วดันดังก็เถอะแต่ไอ้ชื่อกิลด์บูรพานี่หมายถึงอะไรกันแน่

                "ตอนนี้เราอยู่อาณาจักรสุดเขตตะวันตกใช่ไหม"กวีถามพลางเอาไม้เท้ากระทุ้งลงพื้นเบาๆ นอกจาเมืองทันดร้าแล้ว เมืองการ์กันแห่งนี้ก็อยู่สุดเขตตะวันตกที่สุดจริง ๆแต่แบบนั้นควรตั้งชื่อว่ากิลด์ประจิมหรือเปล่า…

                "ที่ตั้งชื่อนี้ก็เพราะอยากจะตั้งเป้าหมายสักหน่อย"กวีพูดจบก็เอาไม้เท้าชี้ไปทางตะวันออก

                "มุ่งสู่บูรพาทิศยึดเอามาให้หมดตั้งแต่ตะวันตกจนถึงตะวันออก"กวีพูดด้วยท่าทีมุ่งมั่นอย่างมากในช่วงเวลาที่มีกิลด์ใหญ่สองฝั่งห้ำหั่นกันระหว่างฝ่ายผู้เล่นมืออาชีพที่มีแต่ยอดฝีมือเต็มไปหมดกับฝั่งนายทุนที่สามารถหาไอเทมและกำลังคนได้ราวกับไม่มีหมดหัวหน้ากิลด์ที่หายไป 5 ปีคนหนึ่งกำลังบอกว่าจะยึดมาให้หมดงั้นเหรอ

                "ก็เข้าใจเป้าหมายนะแต่ชื่อมันเล่นง่ายไปหน่อย"เมฆยักไหล่ด้วยท่าทีช่วยไม่ได้มันออกจะตั้งง่ายไปหน่อยมั้งเล่นใช้บูรพาคำเดียวแบบนี้

                "ตั้งไปแล้วนี่นาเปลี่ยนตอนนี้ไม่ทันหรอก"กวีหัวเราะก่อนจะเก็บท่าทีก่อนหน้านี้ให้กลับมาเป็นปกติ

                "แต่ตอนนี้เราต้องจัดการเรื่องปาร์ตี้ก่อนให้หาแทงค์ดี ๆมาสักคนไหม"เมฆถามพลางมองรายชื่อปาร์ตี้ที่ขาดหายไป 2 คนแต่ตอนนี้ในกิลด์ของกวีมีคนจำนวนมากแค่แทงค์กับตัวสร้างความเสียหายสักคนหาไม่ยากหรอก

                "อย่าไปดึงคนของปาร์ตี้อื่นมาเลยถ้าจะหาแทงค์ละก็มีคนในใจแล้วล่ะ"กวีตอบออกมาพลางเปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมาช้าๆ

                "ไม่ไหวมั้งหมอนั่นแก่แล้วกลับมาแทงค์ไม่ได้หรอก"เมฆว่าพลางหัวเราะออกมาเบาๆ

                "อย่าพูดแบบนั้นสิพี่เขาแก่กว่าพวกเราแค่ 4 ปีเองนะ"กวียิ้มเจื่อน ๆออกมาก่อนจะเริ่มติดต่อไปยังรายชื่อที่แสดงอยู่บนหน้าจอก่อนหน้านี้กวีสอบถามช่องทางติดต่อสมาชิกเก่าจากเรย์มาแล้วเพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาติดต่อเท่านั้น

                "ว่าไง…."เสียงของชายคนหนึ่งดังมาจากปลายสายดูแล้วเป็นเสียงผู้ชายที่ดูเป็นผู้ใหญ่ตรงกันข้ามกับเสียงของเรย์เลย

                "พี่วินไม่ได้เจอกันนานนะครับ"กวีว่าพลางยิ้มออกมาบาง ๆ วินอดีตตัวแทงค์ของพวกกวีในสมัยก่อนนั่นเอง

                "นาน...ใครนะพอดีไม่ว่างอ่านชื่อคนติดต่อมา"วินตอบก่อนจะมีเสียงดังเคร๊ง มาจากฝั่งของวิน

                "แก่จนเลาะเลือนแล้วแบบนี้เรียกตัวมาไม่ได้หรอก"เมฆยักไหล่ด้วยท่าทีล้อเลียนทำเอากวีได้แต่หัวเราะออกมา

                "เสียงนั้นเมฆเหรอ...แล้วอีกคนนี่……."วินได้ยินเสียงของเมฆก็จำได้ทันทีแต่เพราะก่อนหน้านี้ไม่คิดว่ากวีจะติดต่อมาเลยไม่คิดว่าจะเป็นเสียงจากกวี

                "พี่วินผมกำลังสร้างกิลด์ขึ้นมาใหม่ พี่จะเอาด้วยหรือเปล่า"กวีถามออกไปตรง ๆเมื่อเห็นว่าวินน่าจะจำเขาได้แล้วแถมเสียงเคร๊ง ๆจากอีกฝั่งก็ยังเบาลงแล้วด้วย

                "กิลด์งั้นเหรอ…."ทางฝั่งวินนั้นได้ยินว่ากวีจะสร้างกิลด์ก็ชะงักมือไปทันทีในวันนั้นเมื่อ 5 ปีก่อนสมาชิกหลักต่างเจอเรื่องหนักหนากันมากแม้กวีจะเริ่มสร้างกิลด์และรู้กันหมดแล้วว่ากวีกลับมาแล้วเหล่าสมาชิกหลักทั้งหลายก็ยังไม่ติดต่อกลับมาส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเพราะเรื่องในวันนั้นทั้งสิ้น

                ตุบ…

                วินวางค้อนในมือลงก่อนจะปล่อยดาบที่กำลังสร้างให้เย็นลงตอนนี้วินกำลังอยู่ในสมาคมช่างตีเหล็กเพื่อเรียนสกิลการสร้างอาวุธแต่เรื่องที่กวีติดต่อมานั้นดึงความสนใจจากวินไปจนหมด

                "ได้...พี่เอาด้วย"วินตอบก่อนจะกำด้ามค้อนแน่นวินเป็นคนที่ชวนกวีมาเล่นเกมแถมยังเป็นหนึ่งในคนที่สร้างกิลด์สุริยันจันทรามากับมือกวีออกปากชวนแบบนี้จะไม่ไปก็คงไม่ได้

                "ครับพวกเราอยู่ที่เมืองการ์กัน"กวียิ้มออกมาบาง ๆก่อนจะเริ่มนัดเจอกับวินอย่างราบรื่นได้สหายเก่าที่คุ้นเคยมาแบบนี้ย่อมอุ่นใจขึ้นอยู่แล้ว

                .

                .

                .

                "พี่กวีได้ข่าวว่าพี่สร้างกิลด์แล้วงั้นเหรอ"หลังจากวางสายจากวินและกำลังจะกลับลงมาสะสางงานของกิลด์บูรพาต่ออยู่ ๆก็มีเสียง ๆหนึ่งติดต่อมาจากคนรู้จักคนหนึ่งของกวี

                "น้ำหวาน?"กวีเลิกคิ้วด้วยท่าทีประหลาดใจไม่นึกเลยว่าน้ำหวานจะติดต่อเข้ามาแบบนี้

                "ใช่แล้วค่ะพี่กวีพี่ยังไม่ได้ตอบน้ำหวานเลยว่าพี่สร้างกิลด์แล้วเหรอ"น้ำหวานตอบกลับมาด้วยท่าทีร่าเริงไม่น้อยท่าทางน้ำหวานจะมาที่เมืองการ์กันแล้วเลยทราบข่าวที่กวีสร้างกิลด์เป็นของตัวเองเสียที

                "ใช่ตอนนี้เพิ่งสร้างเสร็จมีอะไรงั้นเหรอ"กวีถามพลางยิ้มบาง ๆออกมาคราวก่อนได้เที่ยวเล่นด้วยกันกวีก็มองว่าเธอเป็นคนนิสัยดีทีเดียว

                "น้ำหวานขอเข้ากิลด์ของพี่กวีด้วยได้หรือเปล่า"น้ำหวานถามออกมาตรงๆ แม้แต่เดิมน้ำหวานจะเป็นลูกน้องของแก๊งดาวแดงแต่ถ้าได้เข้ามาอยู่ในกิลด์ของกวีหัวหน้าแก๊งดาวแดงก็คงไม่ว่าอะไรหรอก

                "นั่นสินะยังไม่ได้ตอบแทนเรื่องข่าวเมื่อคราวก่อนเลยน้ำหวานเล่นอาชีพอะไรงั้นเหรอ"กวีถามพลางยิ้มบาง ๆออกมานอกจากตำแหน่งแทงค์ที่ว่างลงแล้วยังมีตำแหน่งดาเมจว่างอีกที่ด้วยนี่นา

                "น้ำหวานเล่นอาชีพนักธนูค่ะ"น้ำหวานตอบด้วยท่าทีมั่นใจไม่น้อยแม้จะไม่ได้เก่งกาจจนหาคนเทียบไม่ได้แบบแก้วแต่น้ำหวานก็เล่นเกมเก่งกว่ามายด์แน่นอน

                "ดีงั้นพี่จะรับเข้ากิลด์ให้แล้วก็มีตำแหน่งให้น้ำหวานทำด้วย"กวีตอบพลางยิ้มบางๆออกมา ไหน ๆตำแหน่งก็ว่างแล้วงั้นให้คนรู้จักเข้ามาก็คงไม่มีปัญหาอะไร