หลังจากผ่านบทสอบมหาโหดจนหีบวมแดงกันถ้วนหน้า เรฟก็นั่งไขว่ห้างมองดูสามสาวที่นอนหอบหายใจอยู่บนพรม "เอาล่ะสาวๆ... พวกเจ้าสอบผ่านวิชาความรู้แล้ว แต่ต่อไปคือวิชา 'ความสามัคคี' ข้าไม่อยากให้พวกเจ้าอิจฉาริษยากันเอง ดังนั้น... พวกเจ้าต้องเรียนรู้รสชาติของกันและกันให้ลึกซึ้ง!"
เรฟชี้นิ้วไปที่รุ่นพี่คนเก่ง "เหมยฮัว! อ้าขาของเจ้าออกกว้างๆ... ซูหลัน หลินหลิน! เข้าไปจัดการซอยหีพี่สาวพวกเจ้าซะ ทำให้นางน้ำแตกให้ได้ แล้วห้ามทิ้งน้ำแม้แต่หยดเดียว... เลียกินให้หมด!"
เหมยฮัวหน้าแดงซ่านแต่ก็ยอมแยกขาขาวอวบออกกว้าง เผยให้เห็นร่องเสียวสีน้ำผึ้งที่ยังแฉะเยิ้ม ซูหลันกับหลินหลินคลานเข้าไปขนาบข้างคนละฝั่ง
"พี่เหมยฮัวจ๊ะ... ข้าขอประทานอภัยนะจ๊ะ" หลินหลินพูดเสียงสั่นพลางส่งนิ้วเรียวเล็กเข้าไปเขี่ยปุ่มกระสัน ส่วนซูหลันใช้สองนิ้วสอดแทรกเข้าลึกในรูหีของเหมยฮัวทันที "แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!"
"อื้อออ... ซูหลัน... หลินหลิน... พวกเจ้า... อ๊าาา! นิ้วพวกเจ้านุ่มจังเลย" เหมยฮัวบิดกายเร้า หน้าอกอวบอัดสั่นกระเพื่อม "ซอยแรงอีก... อื้อออ... ตรงนั้นแหละ!"
ซูหลันซอยนิ้วรัวเร็วพลางสังเกตอาการ "โอ้โห... พี่เหมยฮัว หีพี่ตอดนิ้วข้าแรงมากเลยจ้ะ ร้อนผ่าวไปหมดเลย!" ไม่นานนัก ร่างของเหมยฮัวก็เกร็งกระตุก น้ำกามสีใสพุ่งกระฉูดออกมาอาบนิ้วของรุ่นน้องทั้งสอง
"เลียซะ! อย่าให้เหลือ!" เรฟสั่งเสียงเข้ม
ซูหลันกับหลินหลินก้มลงใช้ลิ้นตวัดเลียน้ำรักจากร่องสวาทของเหมยฮัวอย่างตั้งใจ
"รสชาติ... มันหวานปนฝาดจ้ะท่านเรฟ" หลินหลินพูดพลางดูดนิ้วตัวเองที่เปื้อนน้ำ "แต่มันหอม... หอมเหมือนกลิ่นดอกไม้ป่าเลยจ้ะ"
ซูหลันเลียไล่ตามรอยแยกพลางวิจารณ์แบบนักปรุงยา "น้ำของพี่เหมยฮัวข้นดีจังเลยจ้ะ รสชาติมันเร้าอารมณ์จนข้าเริ่มจะมีอารมณ์ตามไปด้วยแล้วนะเนี่ย... อื้มมม อร่อยจ้ะ!"
เหมยฮัวนอนระทวยมองดูน้องๆ เลียหีตัวเองด้วยสายตาเชื่อมเยิ้ม "ขอบใจพวกเจ้ามากนะ... ทีนี้ตาพวกเจ้าบ้างล่ะ ข้าจะ 'ปรนนิบัติ' คืนให้สาสมเลย!"
เรฟหัวเราะร่าอย่างพอใจ "หึหึ... ดีมาก! รักกันไว้แบบนี้แหละลูกศิษย์ข้า เดี๋ยวพอพวกเจ้าเลียน้ำกันจนครบทุกคนแล้ว ข้าจะให้รางวัลเป็น 'น้ำควยหวานๆ' ของข้าเป็นการตบท้าย... เอ้า! คนต่อไป... ซูหลัน อ้าขาออก!"