อากาศในห้องเย็นลงเมื่อวริษฐ์ก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย
เมธาวียืนอยู่ตรงนั้น รู้สึกถึงความปั่นป่วนในใจที่ไม่อาจควบคุมได้
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเธอมันชวนให้รู้สึกเหมือนตกลงไปในหลุมดำที่ไม่มีทางออก
แต่ถึงอย่างนั้น…ความรู้สึกอยากรู้ความจริงกลับทำให้เธอไม่อาจหันหลังกลับได้
"ฉันถามอีกครั้ง…"
เสียงของเมธาวีดังขึ้น โดยไม่มีการลังเล
"ถ้าฉันเลือกที่จะเป็ส่วนหนึ่งของมัน คุณจะให้คำตอบที่ชัดเจนกับฉันใช่ไหม?"
คำถามของเธอเต็มไปด้วยความหมาย ไม่ใช่แค่การสืบหาความจริง
แต่มันคือการตัดสินใจที่เธอพร้อมจะยอมรับผลที่ตามมา
วริษฐ์ยืนอยู่ห่างจากเธอเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ยอมให้ความสงบเงียบในห้องนั้นยืดเยื้อไปนาน
เขาหันกลับมาแล้วมองเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก
"เธอคิดว่าเธอพร้อมจริงๆ เหรอ?"
คำถามของเขาเป็คำพูดที่ท้าทาย แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับมีความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่มากมาย
มันเหมือนกับการยั่วเย้าผลักดันให้เธอเผชิญหน้ากับความจริงที่น่าสะพรึงกลัว
เมธาวีไม่ตอบ เธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
ในใจของเธอเริ่มก่อเกิดความคิดที่ขัดแย้งกัน
เธอรู้ว่าถ้าเลือกที่จะอยู่กับเขา…มันจะไม่ใช่แค่การเล่นเกมธรรมดาอีกต่อไป
มันคือการเดินเข้าไปในโลกที่เต็มไปด้วยความมืดและอันตราย
แต่ถึงอย่างนั้น…ความปรารถนาที่จะรู้ความจริงมันรุนแรงจนเธอไม่อาจหลีกหนีได้
"ถ้าเธอตัดสินใจแล้ว…ไม่มีทางหันกลับ"
วริษฐ์พูดเสียงทุ้ม แววตาของเขากลับแฝงไปด้วยความจริงจัง
"เธอจะต้องอยู่กับมัน…กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น"
เมธาวีรู้สึกเหมือนถูกจับตามองอยู่ตลอดเวลา
แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกในใจ
"ฉันเลือกแล้ว…"
เสียงของเธอหนักแน่น
"ฉันจะไม่ถอย"
วริษฐ์มองเธอเงียบ ๆ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดปุ่มอะไรบางอย่าง
เสียงของเขาดังขึ้นอีกครั้ง
"ดี…เตรียมตัวให้พร้อม"
เขาหยุดไปชั่วขณะ ก่อนจะยิ้มร้าย
"จากนี้ไปเธอจะได้รู้ว่า…ความลับที่ฉันเก็บไว้ มันไม่ได้ทำให้เธอแค่รู้สึกกลัว แต่จะทำให้เธอไม่สามารถหันหลังกลับได้"
เมธาวีรู้สึกถึงความเย็นเยียบจากการพูดของเขา
มันเหมือนกับว่าเธอกำลังเดินเข้าไปในความมืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด
และเธอเองก็ไม่อาจบอกได้ว่า…สุดท้ายแล้วสิ่งที่รออยู่ข้างหน้านั้นคืออะไร
**
"แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?"
เมธาวีถามเสียงเบา ราวกับกลัวคำตอบที่ได้รับ
วริษฐ์ไม่ตอบทันที เขาก้าวเข้าไปใกล้เธอแล้วใช้มือข้างหนึ่งยกใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น
เขามองตรงไปในดวงตาของเธอ ราวกับจะตรวจสอบความตั้งใจของเธอ
"เธอพร้อมที่จะจ่ายราคาทุกอย่างที่ตามมาไหม?"
เสียงของเขาดังขึ้นเบา ๆ เต็มไปด้วยความมั่นใจ
"ไม่ว่าจะเป็สิ่งที่เธอจะต้องเสียไปหรือสิ่งที่เธอจะต้องรับมือในอนาคต"
เมธาวีมองเขานิ่ง ไม่พูดอะไร
ในใจของเธอกำลังสับสน แต่เธอก็รู้ดีว่าเมื่อเธอเลือกที่จะก้าวเข้าไปในเกมนี้แล้ว
มันก็ไม่อาจหยุดได้
"ฉันพร้อม"
เธอตอบเสียงหนักแน่น
วริษฐ์ยิ้มเล็กน้อย
"ดีมาก"
เขากระซิบเบา ๆ ก่อนจะลดมือของเขาลงจากใบหน้าของเธอ
"ไปกับฉันเถอะ…ถึงเวลาที่เธอจะได้รู้จักโลกที่จริงจังของฉัน"
**
จากนั้นเขาก็เดินออกไปที่ประตูห้อง
เมธาวีตามเขาไปอย่างเงียบ ๆ ทุกก้าวที่เดินไปเธอรู้สึกเหมือนถูกลากเข้าไปในเกมที่เธอไม่สามารถควบคุมมันได้
และเมื่อประตูเปิดออก…โลกที่เธอจะได้พบกับมัน ก็คืออีกด้านของความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ในเงามืด
ตอนนี้ เธอรู้แล้วว่า…เธอไม่สามารถหลีกหนีจากมันได้อีกต่อไป
125
