[จบ] ฉันก็แค่อยากอยู่เงียบ ๆ

บทที่ 23 อาร์คิมีดีส คุณรู้หรือไม่?

ไม่ช้าช่างก่ออิฐก็จะมาถึงเพราะเมืองนี้ไม่ใหญ่มาก หญิงวัยกลางคนพบช่างก่ออิฐในเวลาเพียงไม่กี่นาที เขามีรูปร่างคล้ายกับช่างตีเหล็กและเป็นชายวัยกลางคนที่ดูสงบเสงี่ยมและซื่อสัตย์ เมื่อเห็นร็อบบ์ก็รีบปรี่เข้ามาแสดงความเคารพ “คุณพ่อ ฉันได้ยินมาว่ากำลังมองหาช่างก่ออิฐ ฉันยินดีช่วยเต็มที่”

ร็อบบ์ไม่ได้อ้อมค้อมจึงพูดไปตรง ๆ ว่า “ฉันต้องการให้คุณเอาหลังคาโบสถ์ออก แล้วสร้างอ่างเก็บน้ำบนนั้น”

“อะไรนะ?” ชายวัยกลางคนอุทานลั่น “คุณพ่อ ไม่ดีแน่ การสร้างอ่างเก็บน้ำบนหลังคามันหนักมาก บ้านจะพังและรั่วง่าย ฤดูฝนคงมาเยือนในไม่ช้า”

ร็อบบ์คิดอย่างรอบคอบ ชายตรงหน้าพูดถูก ความสามารถในการก่อสร้างในยุคสมัยนี้ยังไม่อาจสร้างถังเก็บน้ำบนหลังคาได้

“ถ้าอย่างนั้น…” ชายหนุ่มกล่าวต่อว่า “สร้างหอคอยหินเล็ก ๆ ข้างโบสถ์ ในที่โล่งข้าง ๆ บ่อน้ำ แล้วสร้างอ่างเก็บน้ำไว้บนยอดหอคอย”

“ฉันทำได้” ช่างก่ออิฐตอบรับอย่างรวดเร็ว “แต่ต้องการแรงงานมากกว่านี้ เพราะต้องเคลื่อนย้ายหินจำนวนมาก ฉันคนเดียวคงไม่ไหว”

…งานแบบนี้สำหรับคนทั่วไปถือว่าลำบากมาก แต่มันกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคนรวย 

จู่ ๆ ร็อบบ์ก็นึกถึงอดีต …ฉันเคยทำงานแบบนี้ในเกมและได้รับคำสั่งจาก NPC ตอนนี้ถึงตาฉันออกคำสั่งบ้างแล้ว!

ฉันจะให้ภารกิจก่อสร้าง!!

เขาหยิบเหรียญทองสองเหรียญออกมา “เอาล่ะ ตอนนี้ฉันจะให้งานคุณทำ นั่นคือสร้างหอคอยหินขนาดเล็กให้สูงเท่าหลังคา และสร้างอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่บนนั้น เหรียญทองสองเหรียญนี้คือรางวัล และหาวิธีจ้างคนมาช่วย จะทำยังไงก็ได้”

ช่างก่ออิฐมีความสุขจนล้นอก …แรงงานคนในเมืองที่ซอมซ่อแห่งนี้มีมูลค่าถึงสองเหรียญทองเชียวหรือ ฮ่าฮ่า ไม่ต้องเสียเงินหลายสิบเหรียญเงินขนาดนั้นหรอก เมื่อหักค่าวัสดุต่าง ๆ แล้วเขาจะได้รับเหรียญทองหนึ่งเหรียญที่เหลือเมื่อทำภารกิจนี้อีกด้วย!

เขาแทบจะหุบยิ้มไม่ลง “คุณพ่อโปรดวางใจ ให้เป็นหน้าของฉัน”

ช่างก่ออิฐใช้คำพูดสรรเสริญเพื่อยกย่องร็อบบ์ และจากไปอย่างมีความสุข

สามวันต่อมา!

ข้างบ่อน้ำมีการสร้างหอคอยหินรูปทรงกลมขนาดใหญ่ที่กว้างและหนา เนื่องจากจะต้องสร้างอ่างเก็บน้ำไว้ด้านบนจึงไม่สามารถสร้างเล็ก ๆ ได้ ท่อนล่างทำจากหินเพื่อความมั่นคง ส่วนตรงกลางไม่กลวงเหมือนหอคอยทั่วไป แต่เต็มไปด้วยหินซึ่งคล้ายกับภูเขาหินอย่างไรอย่างนั้น

ช่างก่ออิฐคาดคะเนไว้แล้วว่าจะดำเนินการก่อสร้างราว ๆ สามวัน ชาวเมืองยี่สิบคนต่างถูกเกณฑ์ไปขนหินหลายก้อนขึ้นมาและสร้างภูเขาหินนี้ ช่องว่างระหว่างหินจะใช้โคลนแปลก ๆ อุดไว้ 

และแต่ละคนจะได้รับสามเหรียญเงิน ดังนั้นพวกเขาจึงมีความสุขมาก

ช่างก่ออิฐวางวัสดุกันน้ำหลายชั้นในอ่างเก็บน้ำด้านบน บอกตามตรง ร็อบบ์ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนในยุคนี้จะป้องกันน้ำรั่วได้อย่างไร เขาไม่รู้ว่าวัสดุประหลาดนี้คืออะไร แต่ไม่เป็นไร อย่างไรก็เก็บน้ำไว้ใช้อยู่ดี

“คุณพ่อ!” ช่างก่ออิฐมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ชายหนุ่ม "ตอนนี้มันพร้อมแล้ว หลังจากที่มันแห้ง คุณสามารถเก็บน้ำไว้ได้ แต่ถ้าฝนตกก่อนที่มันจะแห้งละก็ ฉันจะรีบนำผ้าใบกันน้ำมาคลุมให้ทันที”

ชายหนุ่มตอบกลับ “เยี่ยมไปเลย นี่เหรียญทองสองเหรียญเป็นของคุณ”

ช่างก่ออิฐรับเงินมา “ขอบคุณเทพเจ้าแห่งแสง และขอบคุณคุณพ่อ”

ขอบคุณเทพเจ้านั่นอีกแล้ว? ใจร้ายกันจังนะ!! คอยดูฉันจะใจร้ายมั่ง หนอยย!!!!

ร็อบบ์ซ่อนอารมณ์ไว้แล้วเชิดหน้ากล่าวด้วยท่วงท่าสง่างาม “โอ้ ลูกเอ๋ย เทพเจ้าแห่งแสงจะจดจำการอุทิศตนของลูกต่อโบถส์แห่งแสงนี้”

นี่คือการปฏิบัติต่อผู้คนด้วยวิธีของเขาเอง เนื่องจากคุณอยากจะขอบคุณเทพเจ้าแห่งแสงมากนัก ฉันจะให้เทพเจ้าแห่งแสงระลึกถึงการอุทิศตนของคุณ แต่ฉันจะไม่จำแน่นอน!

และฉันปรารถนาจะเป็นเจ้าของบ้านศักดินาหลังใหญ่ อยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไร!

หลังจากที่ช่างก่ออิฐรวบรวมเงิน เขาก็มองไปที่หอคอยหินที่ตั้งอยู่ข้างบ่อน้ำด้วยความใคร่รู้ “คุณพ่อ คุณกำลังทำอะไรอยู่ แม้ว่าฉันจะสร้างมันขึ้นมา แต่ไม่คิดว่าจะใช้งานได้จริง ทำไมต้องสร้างอ่างเก็บน้ำไว้สูง ๆ อย่างนี้ จะใช้น้ำทีไม่ต้องปีนบันไดขึ้นไปรึไงกัน”

ร็อบบ์ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ไม่ต้องห่วง! เดี๋ยวจะมีคำตอบในไม่ช้า”

ขณะนั้นช่างตีเหล็กก็มาถึง และนำก๊อกน้ำหลายอันกับท่อเหล็กที่มีความยาวต่างกันมาด้วย

ทันทีที่เห็นร็อบบ์ เขาก็ทำความเคารพเทพเจ้าแห่งแสงและทักทายชายหนุ่ม

ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงใส “คุณพ่อ ฉันทำท่อเหล็กกับก๊อกน้ำเสร็จแล้ว หลังจากที่เรียนรู้วันนั้น ในไม่ช้าฉันก็ทำท่อเหล็กขึ้นมาได้ แต่ก๊อกน้ำยากเกินไปและใช้เวลามากจริง ๆ”

“อืม ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจว่าต้องใช้เวลา” ร็อบบ์ยิ้มอ่อนโยนและหันไปพูดกับช่างก่ออิฐ “มาช่วยช่างตีเหล็กติดตั้งท่อเหล็กเหล่านี้ไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของอ่างเก็บน้ำที”

ช่างตีเหล็กไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำไปคืออะไร แต่เมื่อมองท่อเหล็กดี ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองอ่างเก็บน้ำก็เข้าใจทันที เขาเป็นมืออาชีพที่มักจะใช้ชีวิตอยู่กับโคลนและน้ำอยู่บ่อย ๆ ซะด้วยสิ

“เดี๋ยวก่อน ๆ” ช่างก่ออิฐส่งเสียงดัง “ดูเหมือนฉันจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว อ่างเก็บน้ำนี้จะนำมาใช้สินะ พระเจ้า!”

ช่างก่ออิฐรู้สึกราวกับว่าได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง

เขารีบนั่งลงบนพื้นด้วยอารมณ์เศร้าหมองและพูดด้วยความเสียใจว่า “ไม่! แม้จะดูเหมือนว่าจะสะดวกสบายมากขึ้น แต่ถ้าฝนไม่ตกก็จะไม่มีน้ำ เมื่อไม่มีน้ำ อ่างเก็บน้ำก็ไร้ประโยชน์ แม้พายุฝนครั้งต่อไปจะโหมกระหน่ำ แต่น้ำจะแห้งเหือดไปตราบใดที่ฝนไม่ตกในอีกสองสามวัน แม้ว่าแนวคิดในการเพิ่มท่อเหล็กในอ่างเก็บน้ำจะดีมาก แต่ใช้งานไม่ได้จริง”

ร็อบบ์ตบไหล่ช่างก่ออิฐเบา ๆ “คุณรู้จักอาร์คิมิดีสหรือไม่”

“แน่นอนสิ!” จู่ ๆ ช่างก่ออิฐก็พยักหน้าพูดว่า “อาร์คิมิดีส ปีศาจผู้ร้ายกาจที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ไม่มีใครในดินแดนแห่งนี้ไม่รู้จัก”

“ปีศาจผู้ร้ายกาจ? แค่ก!”

ดูเหมือนว่าอาร์คิมิดีสก็มีอยู่ในโลกนี้ด้วย แต่ไม่ใช่นักคณิตศาสตร์อีกต่อไป ทว่าเป็นปีศาจผู้ร้ายกาจ เดี๋ยว นั่นไม่ใช่ประเด็น! ร็อบบ์หันไปกล่าวว่า “อาร์คิมิดีสได้แก้ปัญหาการสูบน้ำมาเป็นเวลานาน ชื่อของมันคือระหัดเกลียวของอาร์คิมีดิส*[1]”

[1] ระหัดเกลียวของอาร์คิมีดิส หรือสกรูของอาร์คีมีดิส (Archimedes Screw) เพื่อใช้สำหรับวิดน้ำขึ้นมาจากบ่อหรือแม่น้ำสำหรับใช้ในการอุปโภคหรือบริโภค ซึ่งทำให้เสียแรงและเวลาน้อยลงไปอย่างมาก ระหัดวิดน้ำของอาร์คิมีดิสประกอบไปด้วยท่อทรงกระบอกขนาดใหญ่ภายในเป็นแกนระหัดมีลักษณะคล้ายกับดอกสว่าน เมื่อต้องการใช้น้ำก็หมุนที่ด้ามจับระหัดน้ำก็จะไหลขึ้นมาตามเกลียวระหัดนั้น