ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

ตอนบ่ายนั่งรถคันใหม่ 'รานวิชเทปาส' ไปด้วยกันทั้งหมด ราล์ฟพาพวกเขาไปดูที่ดิน 10 ไร่ที่ระบบให้รางวัลมา

ทั้งหมดต้องอึ้งอีกครั้ง เจ้านายของเขาก่อนหน้านี้ไปเจรจาซื้อที่ 65 ล้านเหรียญเพื่อทำสำนักงานเพิ่มเติม แต่มีที่ดินระดับหลายพันล้านอยู่ไม่ไกลเนี่ยนะ

พวกเขาทำงานกับราล์ฟ คงหัวใจวายตายด้วยความอัศจรรย์ใจในสารพัดเรื่องสักวันหนึ่ง

ราล์ฟบอกพวกเขาว่า ที่ดิน 5 ไร่ จะเปิดเป็นบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจอีกแห่ง เด็กหนุ่มหยุดกล่าวแล้วยิ้ม มองพวกเขาทีละคน ในใจนึกนี่คือคนที่ระบบเลือกมาให้เขาและผู้หญิงของเขา เป็นคนที่เชื่อใจได้

เขาบอกต่อคนทั้งหมด คือ คาร์ลตัน แรนดี้ โซเฟีย วาเนสซ่า และลูคัส ว่าทั้งห้าคนจะเป็นผู้บริหารที่ได้รับการไว้วางใจจากเขาและจะมีการเซ็นสัญญาว่าใครอยู่ถึงสิบปีจะมีหุ้นในบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจ ให้ทุกคนตั้งใจทำงาน ประสบปัญหาอะไรให้มาคุยกับราล์ฟได้โดยตรงห้ามเกรงใจกัน

ทุกคนทำหน้าช็อก นี่คือ บริษัทที่รายได้หลายพันล้าน พวกเขาไม่คิดจะจากไปอยู่แล้ว นี่พวกเขาจะได้เป็นผู้บริหารและมีหุ้นในบริษัท พวกเขามองหน้ากันพวกเราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม

ลูคัสน้ำตาไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ คาร์ลตันน้ำตาซึมที่หางตา โซเฟีย วาเนสซ่า แรนดี้หน้าแดงด้วยความดีใจพวกเธอคือผู้หญิงของเขารู้กันและกันดีอยู่ แต่ยิ่งมีตำแหน่งและหุ้นส่วนในบริษัทก็ถือเป็นความมั่นคงที่เชิดหน้าชูตาต่อครอบครัวและคนที่รู้จักได้

เด็กหนุ่มเห็นความปีติยินดีในใบหน้าทุกคนก็ยิ้มมีความสุขไปด้วย เขาให้คาร์ลตันกับโซเฟียเป็นแม่งานไปแบ่งความรับผิดชอบให้ทั้งห้าคนวางแผนเกี่ยวกับทิศทาง แผนงานของบริษัทที่จะขยายออกไปแล้วนำขั้นตอนต่างๆ มาเสนอ ประชุมกับเขา

ทุกคนนั่งรถคันใหม่กลับออฟฟิศด้วยใจฮึกเหิมเปี่ยมไปด้วยไฟ แม้แต่ปาโกที่ขับรถให้ก็สัมผัสได้

❝❝❝

โมเช่ เพิ่งเดินทางกลับบ้านด้วยความเซ็ง เมื่อวานเป็นอีกครั้งที่เขาพ่ายแพ้ให้กับอิซาเบลล่า หญิงสาวร่างเล็กเปรียวนั่นหลบวูบวาบไวอย่างกับนินจาแล้วสุดท้ายเธอก็สอยปลายคางเขาร่วงลงไปกองเห็นดาว

ราล์ฟมันชนะเธอในยกแรกเนี่ยนะ ยิ่งคิดเด็กหนุ่มแว่นกรอบดำยิ่งพานจะท้อแท้ใจ เขานั่งอยู่ที่โต๊ะหินในบ้านโต๊ะที่วันนั้นเพื่อนตัวแสบของเขาที่หายหัวไปนานแล้วเคยมอบพลังอัศจรรย์ให้

ต่อจากนั้นเด็กคิ้วเข้มนั่นก็ควงครูสาวที่สวยที่สุดในรัฐนี้ในงานบริษัทหลายพันล้านของมันเอง เพื่อนผู้ชายทุกคนต่างบอกตรงกันว่า ราล์ฟจะรวยจะเก่งกาจแค่ไหนก็เรื่องของมัน แต่การที่มันคว้าครูลิซดวงใจของคนทั้งโรงเรียนแพนซัสไปคือสิ่งที่ทุกคนไม่ยินยอม

และหมอนี่ก็ไม่ได้มาโรงเรียนแล้ว ได้ข่าวว่าจะมาสอบอย่างเดียว ไม่มีเส้นไหนใหญ่เท่าเส้นของเขาอีกแล้ว

โมเช่คิดแล้วก็ส่งข้อความไป

/ราล์ฟแกต้องกู้ชื่อเสียงของสำนักสมดุลแห่งดวงดาวของเรา วันนี้ฉันโดนอิซาเบลล่าอัดแพ้มา

สักพักก็มีข้อความตอบจากราล์ฟ

/แกโดนผู้หญิงซ้อมสำนักของเราไปเกี่ยวอะไรด้วย

/แกเป็นคนถ่ายทอดพลังให้ฉันก็ต้องมีส่วนสิ หากคนรับพลังไม่สามารถทำให้พลังยิ่งใหญ่ คนถ่ายทอดพลังอย่างแกก็ควรต้องรับผิดชอบด้วย

โมเช่ใช้วิธีข้างๆ คูๆ บอกเพื่อนของเขา

/ได้ข่าวว่าแกเป็นอันดับที่สาม ที่สี่ของไมด้า แต่ฉันไม่นึกเลยว่า ความหน้าด้านแกจะเป็นที่หนึ่งนะโมเช่

โมเช่ส่งอิโมจิรูปเท้ากลับไปให้ราล์ฟ เด็กหนุ่มคิ้วเข้มส่งข้อความต่อมา

/ฉันไม่ได้สนใจเหตุผลไร้สาระของแกหรอกนะ แต่วันนี้ค่ำๆ คนในสำนักของเราคนหนึ่งเขาจะแวะไปหาแกพอดี เขาอยากไปทักทายรุ่นน้องนานแล้ว

โมเช่อ่านข้อความของราล์ฟแล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมารุ่นพี่จะมาหาฉันเหรอ นี่คือหนทางความก้าวหน้า เขารีบไปอาบน้ำเตรียมตัวเองให้ดูกระฉับกระเฉงสดใสเพื่อเจอคนในสำนักของเขา

❝❝❝

ลิซแชทคุยกับเด็กหนุ่ม เธอเล่าเรื่องงานที่รัฐติโร่ให้ฟังว่า คนร้ายที่ตามจับนอกจากแข็งแกร่งแล้วยังมีที่กบดานมากมาย คนของกำแพงครามรัฐติโร่ต่อสู้บาดเจ็บหนักไปหลายคนแล้ว

มากกว่านั้นจากการสอบสวนคนที่จับมาได้ สงสัยว่าพวกนี้เป็นมนุษย์แต่กลับมีการติดต่อกับมนุษย์ผลึก ร่วมวางแผนบางอย่างด้วยกัน

เธอได้รายงานให้ฐานลับทราบแล้ว พวกเขาทราบก็จัดเจ้าหน้าที่ระดับสูงมาเพิ่มทันที เพื่อสอบสวนขยายผลออกไป

มีมนุษย์ไปร่วมมือกับพวกมนุษย์ผลึกด้วยหรือนี่ เลวจริง ราล์ฟคิดอย่างแค้นเคือง จากนั้นแฟนสาวก็ไปตามสืบจับคนร้ายของเธอต่อ

วัสดุที่ต้องการสำหรับทำปืนรุ่นใหม่มาถึงแล้ว เด็กหนุ่มเอาส่วนประกอบต่างๆ ออกมาวาง แร่ยูโซทีสวัตถุระเบิดที่น่าสะพรึงกลัว เขาได้สร้างส่วนประกอบย่อยรอไว้แล้ว ราล์ฟให้ปาโกมาอยู่ในห้องเฉพาะด้วย

วางแบบแปลนที่ออกแบบไว้ ภาพร่างต้นแบบปืนรุ่นที่สองลงด้านหน้า เขาบอกให้ปาโกดูให้ดี ชายร่างท้วมจับตาดูการทำงานของราล์ฟอย่างตั้งใจ

"วูม! "

"การสร้างตามแบบ สำเร็จ! "

เสียงระบบรายงาน

ปืนสั้นขนาดใหญ่ ยาวเก้านิ้วครึ่งใหญ่กว่าเซฟแอล1เล็กน้อย รูปร่างดีไซน์ต่างไปมากมันดูดุและหนาขึ้นเพราะต้องรองรับการยิงที่รุนแรงมากกว่าเดิมมาก ราล์ฟทำให้มันเป็นสีครามน่าเกรงขาม เขาสร้างอีกสี่กระบอกต่อเนื่องกันทันที!

เมื่อสร้างเสร็จ ปาโกก็คอยดูอยู่ข้างๆ ด้วยตลอด เด็กหนุ่มเอาเหรียญสามารถออกมา นี่คือการได้ใช้ครั้งแรกเลยทีเดียว เขาเอาเหรียญแปะไปที่อกของชายผู้ช่วย

ทันใดปาโกก็ตาแวววาวขึ้น

"ผมมีพลังเพิ่มขึ้น น่าจะเท่าเจ้านายแล้วครับ"

"ต่อไปนายต้องมาสร้างปืนนี่แทนฉัน นี่คือเหตุผลที่ฉันใช้เหรียญที่ทำให้นายมีพลังเท่าฉันและใช้ความสามารถของฉันได้"

ไม่บ่อยที่พวกเขาจะได้พูดกันออกมาเพราะสื่อสารกันได้ในความคิดอยู่แล้ว แต่บางครั้งการพูดก็จำเป็น ในหัวคิดเรื่องหนึ่ง สิ่งที่พูดออกมาก็เป็นการเรียบเรียงบอกออกมาอย่างเจาะจงอีกอย่างหนึ่ง

เขาแนะนำวิธีของระบบในการใช้ความสามารถงานออกแบบให้ปาโก ชายร่างท้วมฟังอย่างตั้งใจจากนั้นก็ไปยืนตรงวัสดุส่งความคิดในการออกแบบจัดสร้างครอบคลุมของตรงหน้า

"วูม! "

"การสร้างตามแบบ สำเร็จ! "

เสียงระบบรายงาน

ระบบรายงานทั้งให้ปาโกได้ยิน และรายงานบอกราล์ฟ เขาหยิบปืนขึ้นมาดูเหมือนกับปืนที่เขาสร้างผ่านระบบแบบไม่ต่างกันเลย ที่จริงระบบรายงานว่าสำเร็จนั่นก็คือจบแล้ว เขายิ้ม

ต่อไปฉันสามารถผลิตอาวุธ หรือสิ่งพิเศษได้มากขึ้นไปอีก

เขาให้ร่างแยกออกมาคือในร่างเควินแล้วก็มอบเหรียญสามารถให้ เควินซึ่งก็คือเขาที่มีพลังดวงดาวไปสู่ระดับตอนปลายเกือบจะระดับเก้าแล้วตอนนี้จะใช้ความสามารถของระบบได้นานยิ่งกว่าปาโกไปอีก ความเข้าใจก็แบบเดียวกันไม่ต้องสอนอะไร

แล้วพวกเขาทั้งสามก็ผลิตอาวุธที่จะเขย่าโลกใบนี้ออกมา อีกจำนวนล็อตใหญ่

'ปืนสั้นแรงสูง เซฟแอล เวอร์ชัน 2! '

❝❝❝

ใกล้ค่ำแล้ว โมเช่บอกครอบครัวว่าคืนนี้จะมีรุ่นพี่ที่อยู่ต่างเมืองแวะมาหา แล้วเขาก็ออกมารอที่โต๊ะหินด้านนอก รอไม่นานเด็กแว่นกรอบดำ ก็รู้สึกบรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเขามองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นใคร

แล้วก็มีเสียงราบเรียบดังขึ้นจาก ทางทิศตะวันออกของบ้าน

"ฉันอยู่ตรงนี้"

โมเช่ แทบจะร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจ นั่นคนเหมือนยืนบนขอบกำแพงบ้านเขาแต่ไม่ใช่ คนนี้ลอยอยู่เหนือขอบกำแพงไปอีกฟุตหนึ่ง!

คนคนนี้ลอยได้ เขาเคยได้ยินคำเล่าขานว่าระดับพลังที่สูงส่งราวเทพนิยายว่า สูงกว่านักสู้ระดับ 9 คือ ระดับเหนือมนุษย์! ที่เหาะเหินเดินอากาศได้

พลังนี้มีอยู่จริงๆ และเขาได้เห็นตรงหน้านี้

นี่คือ เควิน หรือราล์ฟในร่างแยกที่เป็นชายหนุ่มร่างสูง ผมสีดำขลับ มองไม่เห็นหน้าเพราะเขาใส่หน้ากากกันฝุ่นปิดไว้

"สวัสดี ฉันคือ เควิน เราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันในสำนักสมดุลแห่งดวงดาว"

"เอ่อ .. คะ ครับ รุ่นพี่เควิน ผมคือโมเช่ รุ่นน้อง .. ยินดีที่ได้รู้จักและเจอรุ่นพี่ครับ"

โมเช่ที่ราล์ฟแทบไม่เคยเห็นว่าเคยกลัวสิ่งใดกล่าวตะกุกตะกักด้วยความประหม่า แค่เจอคนพลังระดับเหนือมนุษย์เขาก็ตกใจพออยู่แล้วนี่ยังเป็นรุ่นพี่จากสำนักที่แสนจะลึกลับของเขาอีก

ราล์ฟที่มาในร่างแยกนึกหมั่นไส้ในใจ ไอ้หมอนี่ไม่เคยเรียบร้อยกับใครที่ไหนเลย แต่กับรุ่นพี่ของมันดูเคารพดีจริง เควินลงจากกำแพงลงมายืนที่พื้นใกล้โมเช่ เด็กแว่นกรอบดำแทบจะเอามือไปจับตัวดูว่ารุ่นพี่เควินมีร่างกายจริงๆ หรือเปล่า

"ฉันว่าจะมาทักทายนายหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้จังหวะเหมาะก็เลยมาหา"

เควินไม่คุยมากมายนัก เพราะก็ไม่อยากให้คนในบ้านของโมเช่มาสนใจรุ่นพี่ที่มาหายามค่ำนี้ และเขาที่ไม่ได้เป็นรุ่นพี่ในสำนักอะไรเพียงสร้างเรื่องเหล่านี้ขึ้นมาก็ต้องทำให้มันดูลึกลับที่สุด

ม่านอากาศเกิดขึ้นรอบตัวทั้งสอง หากใครมองมาก็จะเห็นอะไรไม่ชัด เควินยื่นนิ้วออกไปตรงหน้าโมเช่

"ฉันจะให้ทักษะบางอย่างกับนาย ถ้านายนำไปใช้ได้อย่างดี ต่อไปจะมีคนมามอบพลังที่เหนือกว่าเพิ่มให้ .. ขยับเข้ามา"

ได้เด็กแว่นซื่อบื้อนี่ ฉันชี้หน้าผากแกอยู่ยังไม่ไสหัวเข้ามาอีก ราล์ฟบ่นเพื่อนในใจ

เมื่อได้ฟังว่ารุ่นพี่เหนือมนุษย์นี้จะมอบทักษะต่อสู้และยังบอกว่าหากใช้ได้ดีจะได้พลังเพิ่มอีก โมเช่ก็ตื่นเต้นดีใจมาก เดินมาข้างหน้าเอาหน้าผากแตะที่ปลายนิ้วเควิน

"ชืบ! "

เวลาประมาณสิบห้าวินาที ทักษะการต่อสู้ การพลิกแพลง ท่าโจมตี การรุก การรับ การพัฒนาร่างกาย จนถึงความเข้าใจเรื่องพลังต่างๆ ในระดับแรกๆ ที่ราล์ฟจัดไว้ให้โมเช่ ก็หลั่งไหลเข้าความคิดโมเช่

เด็กหนุ่มแว่นกรอบดำเพิ่งมีประสบการณ์ส่งมอบความคิดแบบนี้ก็รีบจดจำคิดวนเวียนในหัวไปมา แล้วก็ได้ยินเสียงดังจากรุ่นพี่ต่อ

"หากนายตั้งใจฝึก พัฒนาตนเองจะก้าวหน้าแน่นอน จากนั้นพลังที่มากกว่านี้ก็จะเป็นของนาย หวังว่านายจะเติบโตขึ้นจนทำให้พวกเราแปลกใจได้"

โมเช่ที่เรียบเรียงความเข้าใจในหัว ได้ยินคำพูดของรุ่นพี่ทุกคำ เมื่อเสียงไม่มีมาอีกแล้ว เขาก็ลืมตาขึ้นมองไปซ้ายขวา และที่ขอบกำแพงไม่มีใครอยู่แล้ว เขาส่ายหัวด้วยความเสียดายที่ไม่ได้คุยซักถามอะไรกันอีก

เด็กหนุ่มเดินเข้าไปในบ้านด้วยย่างเท้าที่มั่นใจ ตั้งใจไปเขียนสิ่งที่ได้รับมาลงสมุด ฉันจะแข็งแกร่ง วันหนึ่งฉันจะลอยอยู่เหนือกำแพงบ้านฉันนี้

ในอากาศรางเลือนไม่มีใครมองเห็น เควินหรือราล์ฟในร่างแยกมองโมเช่ที่เดินเข้าบ้านไปด้วยความมุ่งมั่น การมอบพลังต่างๆ ให้โมเช่ไม่ใช่การทำแค่ช่วยเพื่อน แต่นี่คืออีกคนหนึ่งที่เขาเลือกมาเพื่อจะพัฒนาขึ้นไปมีส่วนในการทำสิ่งต่างๆ ในโลกใบนี้

[ใช้เทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และร่างพิเศษได้เป็นประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม 2,000 แต้ม!]

เสียงระบบรายงาน

ระบบให้คะแนนเยอะมาก เหมือนรับรองการกระทำของฉันนะนี่ ราล์ฟคิดเข้าข้างตัวเอง

❝❝❝

ขณะที่ผู้การลอว์ฟากำลังปวดหัวในที่ประชุมกับปัญหาเรื่องเชลยมนุษย์ผลึกที่มากมายเต็มห้องชั้นใต้ดินของฐานลับ ก็ได้ทราบจากผู้ช่วยของเขาว่าราล์ฟได้ส่งของบางอย่างมาให้เขา กับรองผู้บังคับการจาค็อบคนละกล่อง

เมื่อผู้การลอว์ฟา ดูก็พบว่าเป็นกล่องโลหะเรียบสีน้ำเงินเข้ม บนกล่องมีคำ 'เซฟแอล เวอร์ชัน 2' นูนขึ้นมาบางๆ ผู้การของกองกำลังกำแพงครามตื่นเต้นขึ้นมา

เมื่อเปิดกล่องโลหะแล้ว มีกล่องกระดาษข้างในซ้อนอีกชั้น เปิดกล่องชั้นในหยิบโฟมบางๆ ที่วางปิดไว้ออกแล้ว เขาก็ได้พบกับ ปืนสั้นขนาดใหญ่ยาวเก้านิ้วครึ่งสีครามเข้ม ราวกับอาวุธนี้มีรังสีบางอย่างที่ดุดัน เกรี้ยวกราดออกมา มันช่างดูอันตรายเหลือเกิน

กระสุนสีเงินวางเรียงข้างๆ อย่างเป็นระเบียบ หัวกระสุนเงาวับ ข้างปืนมีรอยตัวอักษรสลักไว้เล็กๆ 'เซฟแอล2'

มีโน้ตมาในกล่อง

'ท่านผู้การที่เคารพ นี่คือ เซฟแอล2 ที่ผมอยากให้ท่านและรองผู้บังคับการจาค็อปได้ชมประสิทธิภาพ หากท่านสนใจทางกองกำลังของเราสามารถสั่งได้ก่อนใครและในราคาพิเศษ กระบอกนี้มอบเป็นของขวัญให้ท่านทั้งสองทดลองดูนะครับ

อีกสองวันผมจะประกาศขายกับกองกำลังทั้งหมดในประเทศครับ

ด้วยความเคารพ

ราล์ฟ'

ผู้การลอว์ฟาไม่อดทนรอต่อไป เขารีบบอกให้ จาค็อบมาเจอแล้วพากันไปที่ดาดฟ้าทดลองอาวุธที่ดูดุร้ายนี้โดยทันที

❝❝❝

เทือกเขาอิยาสุ สายฟ้ายังคงแลบแปลบปลาบดูน่ากลัวและอันตราย ที่ลานกว้างมนุษย์ผลึกสีน้ำตาล 14 คนยืนอย่างสงบภายใต้ความเงียบงัน ห่างออกไปมนุษย์ผลึกแดงเกือบ 60 คนยืนอยู่อย่างเรียบร้อยเงียบขรึม

เวลานั้น ม่านมิติปรากฏขึ้นบนฟ้า อากาศถูกแหวกออกร่างหนึ่งลอยออกมาที่หน้าผากมีผลึกสีฟ้าเด่นชัดมองกลุ่มคนที่รออยู่แวบหนึ่ง เป็นหญิงสาวดวงตาสีน้ำตาลหน้าตาสวยงามใบหน้าเรียบเฉย ผมสีทองยาวสลวย เธอคือ เลนาต้า มนุษย์ผลึกสีฟ้าผู้ช่วยของผู้ปกครอง เธอค้อมตัวให้ ร่างที่สองที่ปรากฏตามออกมา

ร่างที่สองออกมาคือ บรอนโด้ หนึ่งในผู้ปกครองของมนุษย์ผลึกทั้งมวล เขาเป็นชายนัยน์ตาสีเทา ผมสีดำใบหน้าเหมือนคนหนุ่มอายุไม่ถึง 30 ปี นี่คือมนุษย์ผลึกสีฟ้าแต่เป็นระดับที่พลังสูงส่งล้ำอยู่มาหลายร้อยปี

เมื่อบรอนโด้ออกมา ทุกคนต่างค้อมคำนับผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่

"เรื่องราวของพวกเราล่าช้า จนฉันต้องมา เรามีดวงดาวอื่นๆ ที่ต้องจัดการแต่เสียเวลาที่ประเทศนี้เกินไปแล้ว

โบลท์ เจฟเฟอรี่ แมกซ์เวล พาเลนาต้าไปรอใกล้สถานที่ที่เด็กเหนือมนุษย์นั่นอยู่ อย่าให้มันรู้ตัว

รอฉันทำธุระเสร็จแล้วค่อยจัดการ"

ชายนัยน์ตาสีเทา ผู้ปกครองที่มีอำนาจเหนือทุกคนในที่นี้กล่าวด้วยน้ำเสียงธรรมดา แต่ทุกคำคือคำสั่งเด็ดขาดแถมพุ่งเข้าเป้าทันที เมื่อมาถึงก็สั่งให้เฝ้าดูเหนือมนุษย์ที่ทำให้มนุษย์ผลึกพ่ายแพ้และสูญเสียมากมายอย่างราล์ฟไปก่อน กล่าวเสร็จแล้วก็โบกมือเรียกให้มนุษย์ผลึกสามคนมาใกล้ แล้วก็พาพวกนั้นหายตัวไป

เลนาต้า สาวสวยมนุษย์ผลึกสีฟ้า ที่เทียบเท่าระดับเหนือมนุษย์เดินออกมากล่าวต่อ

"กระจายคำสั่งไปทั้งประเทศ เมื่อได้รับสัญญาณจากฉันแล้ว ให้ทุกคนในทั้ง 11 รัฐเข้าสังหารนักสู้ในเมืองที่ตัวเองรับผิดชอบได้ ยังไม่ต้องแจ้งพวกมนุษย์ที่อยู่ฝ่ายเราเพราะพวกมันอาจเปลี่ยนใจได้ ไว้บอกมันตอนเราใกล้จะเริ่มเพื่อให้มันชี้พิกัดให้"

มนุษย์ผลึกสีน้ำตาล กับมนุษย์ผลึกสีแดงที่เหลือ ต่างผงกหัวเป็นการตอบรับ จากนั้นอย่างรวดเร็วไม่มีการเรื่อยเฉื่อยใดๆ โบลท์ เจฟเฟอรี่ แมกซ์เวล มนุษย์ผลึกสีน้ำตาลเดินมาใกล้เลนาต้า แล้วทั้งสามคนก็ถูกเลนาต้าพาลอยตามไปด้วยความเร็วสูง

มนุษย์ผลึกสีแดงก็เดินทางจากไปทำตามหน้าที่ของตัวเองตามความรับผิดชอบ

การโจมตีครั้งใหญ่กำลังเกิดขึ้นโดยฝั่งมนุษย์ไม่ได้รู้ก่อนสักนิด

---------------------