ผัวะ หน้าของชายหนุ่มหันไปตามแรงตบของหญิงสาว“คุณมันเลว…”กล่าวจบมีเดียก็หันหลังเพื่อจะแต่งตัว หมับ…แต่กับโดนโจเซฟดึงให้หันกลับมา “คุณ้าอะไรจากฉันอีก..ห๊ะ!! ”มีเดียตะคอกใส่หน้าของโจเซฟไปโดนที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา เมื่อเขาได้เห็นใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเธอก็ทำให้เขาถึงกับใ ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วขนาดหนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา
“ขอโทษ…อย่าร้องน่ะคนดี ”คนตัวโตปลอบคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมแขน
“หึ..ใครจะไปโทษบอสละค่ะ ”มีเดียพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของผู้ชายตรงหน้า
“ไม่เอานร๊าา คุณอย่าพูดเหมือนคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนสิ”
“แล้วเรารู้จักกันหรอคะ ดิฉันเป็แค่ผู้ช่วยของบอสค่ะและดิฉันไม่ได้คิดที่จะรู้จักคน ไปทั่ว!! ”มีเดียยังเสแสร้งต่อไป ถึงจะคิดไว้แล้วว่าบอสคงจะจำเธอได้แต่ถ้าเธอไม่ยอมรับซะอย่างใครจะว่าอะไรเธอได้
“คุณแน่ใจ ว่าเราไม่รู้จักกัน”โจเซฟมองสบตากับหญิงสาวในสายตานั้นยังมีแววข่มขู่ป่นอยู่ด้วย เธอลองพูดออกมาสิว่าไม่รู้จักฉัน หึ…
“เอ่อ..ดิ…ฉัน…จำไม่..ได้ค่ะ…และวันนั้น..”ก่อนที่มีเดียจะไดเพูดจบประโยคโจเซฟก็ประกบจูบปิดปากของหญิงสาวทันที หึ..กล้าลืมผมหรอ ทั้งๆที่ผมคิดถึงแต่คุณตลอดทั้งตอนนอนและตื่น…ดีมากนะมีเดีย..
“ปล่อ…ปล่อย..ฉันนะ..คุณจะทำอะไร”
“ก็วันนั้นลืมไม่ใช่หรอ พอดีเลยผมก็้าคิดทบทวนให้ดีๆๆเหมือนกัน”
“พอ..พอแล้ว ฉันจำได้แล้ว..”โธ่เว้ย..คิดที่จะทำอีกรอบหรือไงแค่นี้ก็ระบมไปทั้งตัวละ
“หึ..ความจำกลับมาเร็วจังเลยนะ ผมก็อุส่าจะช่วยคุณทบทวนสักหน่อย”ชั่วร้าย!..ไอ้คนเ้าเล่ห์
เมื่อโจเซฟได้เห็นสีหน้าที่หงุดหงิดของเธอเขาถึงกับอารมณ์ดีขึ้นมา
สารจากผู้เขียน
พอดีว่า่นี้ป่วยอยู่นะคะเลยไม่สามารถมาอัพได้ ทั้งต้องขนของขึ้นที่สูงน้ำกำลังมาและก็ป่วยหนัก ขออภัยด้วยนร๊าาา ถ้าหายดีแล้ว