ผมเดินตามพี่ฟ้าไปตามทางเดินในมหาลัยที่กว้างขวาง อากาศวันนี้แม้จะแดดแรงตามสไตล์เมืองไทย แต่พอเดินเข้าโซนที่มีต้นไม้เยอะๆ ลมที่พัดมามันกลับเย็นสบายอย่างบอกไม่ถูก ผมมองไปรอบๆ บางจุดก็ร่มรื่นเหมือนสวนสาธารณะ แต่บางจุดก็แดดเปรี้ยงจนหน้าแทบไหม้
"มหาลัยนี้เอาเื่แฮะพี่ ตึกเยอะชะมัด" ผมบ่นอุบแต่ตาก็ยังมองสำรวจไม่หยุด
พี่ฟ้าพาผมเดินเข้าตึกหนึ่งที่แอร์เย็นฉ่ำ "นี่ห้องคอมมหาลัยบิว ถึงจะวันเสาร์เขาก็เปิดนะ ใครจะมาทำงาน ใช้เน็ต หรือจะมานั่งร้องคาราโอเกะที่ห้องนันทนาการเขาก็มีให้ครบ ถ้าเรารู้ที่ทางนะบิว อยู่ในนี้แทบไม่ต้องเสียเงินเพิ่มเลย สิ่งอำนวยความสะดวกมันฟรีสำหรับนักศึกษาอยู่แล้ว"
ผมมองดูพวกพี่ๆ นักศึกษาที่นั่งทำงานบ้าง เล่นเกมบ้าง หรือบางกลุ่มก็คุยกันจุ๊กจิ๊ก ทุกอย่างมันดูอิสระไปหมด ร้านอาหารในมหาลัยก็ยังเปิดอยู่ ราคาก็ไม่ได้แพงเว่อร์เพราะขายเด็กเรียนอย่างเราๆ ผมเห็นทั้งคนทำความสะอาดที่ยิ้มแย้ม หรือบางทีก็เห็นอาจารย์เดินผ่านไปมาดูเป็กันเอง
"เป็ไง... ดีพอให้บิวอยากมาอยู่ที่นี่มั้ยล่ะ?" พี่ฟ้าหันมาถามพลางขยับแว่นสายตาที่พี่เขาหยิบมาใส่ตอนเข้าตึก
ผมมองหน้าพี่ฟ้า... วันนี้พี่เขาดูเป็ผู้ใหญ่มาก ถึงจะอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดา แต่ผิวขาวๆ กับบุคลิกที่ดูฉลาดและมั่นใจมันทำให้พี่เขาดูดีกว่าเนย สาวที่ผมเคยหลงหัวปักหัวปำหลายเท่าเลย
ในหัวผมคิดวนเวียนอยู่เื่เดียวเลยว่ะ... ผู้หญิงสวยระดับนี้ ขาวระดับนี้ แถมยังเก่งขนาดนี้ ผมได้รู้จัก ได้คุย ได้เดินเคียงข้าง และที่สำคัญที่สุดคือ ผมได้เย็ดพี่เขาแล้ว ประสบการณ์แบบนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เด็ก ม.ปลาย ทั่วไปจะหากันได้ง่ายๆ เลยว่ะ 400 บาทที่จ่ายไปนี่มันไม่ใช่แค่ค่าห้อง แต่มันคือค่าเปิดโลกทัศน์ใบใหม่ของผมจริงๆ
"ดีพี่... ดีมากเลย ผมเริ่มอยากจบ ม.ปลาย ไวๆ แล้วว่ะ" ผมตอบพร้อมรอยยิ้มที่สื่อความหมายลึกซึ้ง
เราเดินเล่นกันต่ออีกพักใหญ่ พี่ฟ้าก็เล่าเื่สระว่ายน้ำ เื่ห้องสมุด และไลฟ์สไตล์ต่างๆ จนผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็ส่วนหนึ่งของที่นี่... และเป็ส่วนหนึ่งของชีวิตพี่ฟ้าด้วยในสุดสัปดาห์นี้
1K
