เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

วันต่อมา ขณะที่ผมกำลังกินอาหารอยู่ที่ห้องอาหารของคฤหาสน์ คาสันก็เดินตรงเข้ามาหาเหมือนกับว่ามีเรื่องอะไรบางอย่าง พร้อมกับกระดาษหนึ่งม้วนในมือ " ท่านเฮเลอร์ ตอนนี้มีข้อความจากองค์ราชามาครับ " นั่นไงคิดเอาไว้ไม่มีผิดว่ามันต้องมีเรื่องอะไร แต่ข้อความจากราชามันก็น่าแปลกใจเหมือนกันที่ตั้งแต่เดินทางมาถึงเมืองนี้ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรมาเลย และจากประสบการณ์ของผมแล้วละก็ มันจะต้องไม่ใช่ข้อความแบบพ่อเป็นห่วงลูกแน่ เหอะๆ " เอามานี้ " " ครับ " เมื่อคาสันยื่นกระดาษมาให้ผม ผมก็เริ่มเปิดอ่านข้อความด้านในทันที______________________ข้อความข้อความถึงลูกของข้าทั้ง 4 คน บัดนี้ถึงเวลาที่ข้าจะส่งผู้ตรวจสอบจากเมืองหลวงเพื่อไปตรวจดูความก้าวหน้าของพวกเจ้แล้ว อีกไม่นานจะมีคนเดินทางไป______________________นีี่เป็นข้อความที่เขียนเอาไว้! " ตรวจสอบเหรอ....? " ผมพรึมพรัมด้วยความสงสัย และคาสันก็พูดขึ้นมา " ใช่ครับ เพราะตามกฏการแข่ง ในทุุกปีจะมีผู้ตรวจสอบมาตรวจความคืบหน้า และถ้ารัชทายาทคนไหนทำไม่ดีเท่าที่ควรก็จะโดนเรียกตัวกลับ และหมดสิทธิ์ในราชบัลลังค์ทันที " เห๋~ มีกฏอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ แต่แบบนี้มันก็ดีเหมือนกันเพราะยังไงตอนนี้เรามันก็ผ่านแน่นอน ก็เมืองพัฒนาไปแล้วขนาดนี้ถ้าไม่ให้ผ่านแปลว่าคนที่มาตรวจสอบมันไม่เป็นกลางแล้วละ " เก็บได้เลย " " ค่ะองค์ชาย " ผมหันไปพูดกับเมดที่ยืนอยู่ด้านซ้ายมือ และเธอก็ตอบกลับมาจากนั้นพวกเมดที่เหลืออีกประมาณ 5 คน ก็เดินเข้ามาเก็บอาหารที่วางเอาไว้อยู่เต็มโต๊ะ ด้วยเรื่องข้อความที่คาสันเอามาให้ผมอ่าน มันก็เลยหมดอารมณ์กินแล้ว เฮ้อ~ " วันนี้ท่านจะไปที่สนามประลองไหมครับ? " คาสันถามออกมา " วันนี้ข้าไม่ไป เอาไว้ไปวันสุดท้ายที่มีรอบชิงชนะเลิศก็พอ แล้วจะได้ไปดูการต่อสู้แบบกลุ่มด้วยเลย " ถึงไม่ต้องไปตอนนี้มันก็พอเดาได้ว่าใครจะเข้ารอบชิงชนะเลิศกัน เพราะงั้นวันนี้ไม่ต้องไปดูดีกว่ามันเสียเวลา เอาไว้ดูสองคนนั้นสู้กันมันน่าจะสนุกกว่าเยอะ และผมก็เริ่มพูดต่อเหมือนกับว่าคิดอะไรออก " จริงสิ! " " ครับ? " " เรื่องของพวกขุนนางที่ข้าสั่งให้ส่งกำลังรบมามีใครยังต่อต้านคำสั่งอยู่ไหม " หลังพูดจบคาสันก็ทำเหมือนว่าคิดอะไรสักพัก และตอบออกมาว่า " ตอนนี้พวกขุนนางยังไม่มีใครต่อต้านออกมาให้เห็นครับ แต่ก็มีบาส่วนที่รวมกลุ่มกันเพื่อให้ท่านเอาคนสัก 20 - 30% ของทั้งหมด เพื่อจะเหลือกำลังทหาเอาไว้ป้องกันเขตปกครองของพวกตนอยู่บ้างไม่กี่คน " " ข้าจะไม่เจรจาอะไรทั้งนั้น 50% เท่านี้ที่ข้าขอไป ถ้าขุนนางคนไหนไม่พอใจก็ให้ทำการลงโทษทันที " ไม่คิดเลยว่ามันยังจะมีพวกที่มีความคิดแบบนี้อีก ตามจริงมันก็อันตรายเหมือนกันที่เอาทหารพวกนั้นมาตั้ง 50% จากจำนวนทั้งหมดมาฝึก แต่การที่เราจะบุกประเทศของพวกคนเถื่อนมันก็ต้องแบบนี้แหละ ถ้าเอาคนไปน้อยเกินไปมันก็มีแต่เดินเข้าไปหากับดักเท่านั้น " ท่านเฮเลอร์ท่านจะทำแบบนี้เรื่อยๆไม่ได้นะครับ เฮ้อ~ " คาสันพูดด้วยท่าทางเหนื่อยใจและส่ายหัวไปมา " ข้าทำอะไร??? " " ก็เพียงเวลาไม่กี่เดือนขุนนางอณาเขตทางเหนือกว่า 30% โดนท่านกวาดล้างไปแล้ว ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปมันจะไม่มีขุนนางให้ท่านได้สั่งการเอานะครับ " ออ~ เรื่องนี้เองเหรอ จะว่าไปมันก็จริงแค่ผมมานี่ไม่ถึงปีขุนนางก็หายไปเยอะแล้ว และอณาเขตของพวกที่หายไปตอนนี้ก็ไม่มีผู้ปกครองด้วย เลยต้องให้สภาเมืองบริหารแทนไป แต่ผมก็ไม่่เคยคิดเลยว่าทำพลาดอะไรไปหรอก เพราะมันเป็นเรื่องที่สมควรโดนกันอยู่แล้ว " พวกมันสมควรโดนกันแล้ว โกงบ้างละ ต่อต้านบ้างละ ไม่ฟังคำสั่งบ้างละ เจ้าคิดว่าสมควรเก็บพวกมันเอาไว้อีกไหม ถ้ายังมีพวกมันอยู่อณาเขตทางเหนือมันก็ไม่พัฒนาหรอกเพราะมีปลิงค่อยดูด... ไม่สิ! เพราะมีพวกมันค่อยเอางบประมาณส่วนรวมไปเป็นของตัวเองแบบนั้น " " เรื่องนั้นมันก็จริงครับ... แต่.... " " ช่างเถอะ! " ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังจากพูดไป แล้วก็เริ่มพูดต่อโดนหันหน้าออกไปทางประตูห้องเพื่อเตรียมเดินไป " เรื่องพวกขุนางไม่ต้องเป็นห่วง เพราะอณาเขตของพวกขุนนางที่โดนกวาดล้างไปข้าจะเอาไว้ให้กับพวกทหารที่มีผลงานในการต่อสู้กับคนเถื่อน เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทหาร " " เอ่ะ! " คาสันร้องออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ และเริ่มพูดต่อ " ท่านจะมอบอณาเขตให้กับทหารเหรอ??? " ที่คาสันจะตกใจะไรแบบนี้มันก็ไม่ได้แปลกอะไร เพราะโดยปกติคนที่จะได้รับอณาเขตต้องเป็นขุนนางเท่านั้น และเมื่อทหารขุนนางคนไหนทำผลงานได้ดีผมที่เป็นตัวใหญ่ก็ต้องมอบอณาเขตให้กับขุนนางที่เป็นเจ้าของทหารที่ทำผลงาน แต่ถ้าทำแบบนั้นอำนาจมันก็จะตกอยู่ที่คนกลุ่มเดียวซึ่งมันไม่สมควร ผมก็เลยมีความคิดใหม่ โดยมอบอณาเขตปกครองให้กับทหารไปเลย เมื่อได้อณาเขตทหารก็จะได้เป็นขุนนางโดยปริยาย เพราะมีพื้นเป็นของตัวเอง และเมื่อเป็นแบบนั้นกำลังใจในการรบมันก็ต้องมีเพิ่มขึ้นมากแน่ หึึหึึ! " ใช่! ข้าจะมอบอณาเขตให้กับทหารและแต่งตั้งให้เป็นขุนนาง " " แต่ว่า... ผมตอบคาสันที่ถามเมื่อคู่ คาสันก็พูดออกมาด้วยน้ำเสี่ยงอ้ำอึ้งเพราะด้วยอะไรหลายต่อหลายอย่าง การทำแบบนี้มันไม่สมควร แต่แล้วมันทำไมละ ผมเป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดจะสั่งให้ทำอะไรก็ได้ แล้วอีกอย่าง การทำแบบนี้มันจะเป็นประโยชน์์ในอนาคตอีกหลายปีข้างด้านด้วย เพราะพวกทหารไม่ไดเป็นขุนนางมาตั้งแต่เกิดย่อมเข้าใจความรู้สึกสามัญชนดี ทำให้การปกครองด้วยความคิดชนชั้นสูงกับชนชั้นต่ำมันก็จะค่อยๆ พังทะลายลงไป เมื่อถึงเวลานั้น มันก็จะเป็นจุดเริ่มต้นสิ่งที่โลกต้องมีซึ่งก็คือ ระบบประชาธิปไตย!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 ข้อความจากราชา

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 50 ข้อความจากราชา

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้