และในที่สุดมันก็มาถึงวันที่พวกเขาทั้งสี่จะออกเดินทางสู่ แดนโบราณ
ตอนนี้ทั้งสี่คนอยู่หน้าประตูสำนักในมือถือใบภารกิจใบหนึ่งเป็การไปเก็บสมุนไพรเห็ดวารี จำนวนห้าสิบ เวลาเจ็ดวัน
ทั้งสี่คนตัดสินใจไปที่เมืองหวงซีและเช่าม้าพันลี้ก่อนจะออกเดินทาง ยังดีที่ครั้งนี้มีฟู่คงมินมาด้วย เพราะพวกเขาทั้งสามไม่มีเงิน
ทั้งสี่ออกเดินทางหนึ่งวันกว่าๆ แบบไม่พักเหนื่อยก็มาถึง พอมาถึงหน้าแดนโบราณก็ยังไม่เปิดทั้งสี่จึงหาที่นั่งต้นร่มไม้ปรึกษากัน
"คนเยอะมาก แต่ละคนดูเก่งกาจไม่เบา" เ้าอ้วนหวังกระซิบ
"ที่นี่ล้วนเป็ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตรวบรวมทั้งสิ้น พวกเขามาครั้งนี้ก็เพื่อแย่งชิงโชควาสนาที่ไม่มีทางรู้ได้ในแดนโบราณแห่งนี้" ฟู่คงมินพูด
"ข้าอย่างรู้จริงๆผู้ที่เก่งกาจขนาดไหนถึงสร้างแดนโบราณที่ยิ่งใหญ่และสามารถกำหนดระดับผู้เข้าร่วมได้ด้วย!" เ้าผอมหม่าก็พูดขึ้นอีก
"ตามตำราบอกเล่าว่า แดนโบราณแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดย 'เซียนผลาญ์' เป็เซียนในยุคดึกดำบรรพ์ ว่ากันว่าแต่กาลก่อนอาณาเขตสามหมื่นลี้ล้วนเป็ของสำนักเขา ที่นี่เป็แดนลับของสำนัก จะเปิดให้เข้าทุกสิบปี
เพื่อให้ศิษย์ทุุกคนในสำนักที่อยู่ในระดับรวบรวมเข้าร่วม ตรงกับวันรับสมัครศิษย์ใหม่พอดี พูดง่ายๆในชีวิตของผู้ฝึกปราณจะมีเพียงแค่ครั้งเดียวที่ได้เข้าสู่แดนโบราณ
ยกเว้นเสียแต่เ้าจะไม่ยอมเลื่อนลำดับ แต่คงไม่มีใครโง่ขนาดนั้น" ฟู่คงมินอธิบายประวัติความเป็มาของแดนโบราณให้ฟัง
"เ้าดูมีความรู้ไม่เบา อาจารย์เ้าคือใคร?" เฟยเทียนเงียบฟังอยู่นานจึงพูดขึ้น เขาอยากรู้จริงๆ ฟู่คงมินดูร่ำรวยและมีมาดของชนชั้นสูง ลูกตระกูลใหญ่อยู่ไม่น้อย
"ข้าเป็ศิษย์ของปรมาจารย์ที่สามของสำนัก ฟู่หยวน เขาเป็ปู่ของข้า ความจริงข้าไม่อยากพูดเื่นี้ซักเท่าไหร่" ฟู่คงมินยิ้มแห้งๆ
"เ้าไม่ธรรมดานี่หว่า! ถึงว่ามีเงินซื้อม้าพันลี้ได้!" เ้าอ้วนและเ้าผอมโพล่งขึ้นทันที
เฟยเทียนก็พยักหน้า ดูจากความพูดแล้ว ปรมาจารย์ที่สาม ฟู่หยวนคนนี้คงเป็บรรพชนตระกูลฟู่และรับศิษย์ที่พอจะมีพร์เข้ามาเป็ศิษย์และสั่งสอน
ส่วนฟู่คงมินคงทำผลงานได้ไม่ดีนักจึงไม่ค่อยอยากจะพูดถึงมันเฟยเทียนก็พอจะเดาออกในจุดนี้
"เอาละๆพอแล้ว เลิกพูดเื่ไร้สาระ ฟู่คงมินเ้าชวนมาครั้งนี้คงมีแผนแล้วสินะ" เฟยเทียนมองหน้าเขา
"เ้ายังคงฉลาดเหมือนเคย! ใช่ครั้งนี้อาจารย์ได้จัดการแข่งขันขึ้น ให้ศิษย์ทั้งหมดเข้าไปในแดนโบราณเพื่อขัดเกลา หากออกมาแล้วใครได้สมบัติหรือสิ่งของมีค่าเยอะที่สุด จะได้รับการถ่ายทอดความรู้โดยตรงจากเขาหนึ่งเดือนเต็ม!" ฟู่คงมินตาเป็ประกาย นี่แสดงให้เห็นว่าเขา้ามันมากแค่ไหน
"แล้วเ้ามีจุดหมายรึเปล่า?" เขาถามอีกการที่จะไปอย่างไร้จุดหมายมันดูจะไม่ใช่ฟู่คงมินซักเท่าไหร่
ฟู่คงมินยิ้มและนำแผนที่แผ่นหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ และกางให้ทั้งสามดู
"นี่เป็แผนที่แดนโบราณคร่าวๆที่ศิษย์ของอาจารย์ข้าจะได้มาทุกคน พวกเราจะไม่ไปตามจุดพวกนี้ มีแนวโน้มปะทะกับพวกศิษย์คนอื่นมากเกินไป
เราจะเลือกไปจุดอื่นโดยการเดินฝั่งตรงข้ามกัน และนี่เป็แผนที่เพื่อให้พวกเ้าศึกษาคร่าาวๆก่อน
สำหรับการแบ่งสมบัติ ก็แล้วแต่โชควาสนาของแต่ละคน ใครได้มันมาก็เป็ของคนผู้นั้น ส่วนจะเอาให้ใครหรือเก็บไว้เองก็ตามสะดวก" ฟู่คงมินอธิบายแผนการ
"แสดงว่าเ้าหลีกเลี่ยงการปะทะและเข้าสู่ขุมสมบัติที่มีการระบุไว้แล้วว่ามี แต่จะไปลองเสี่ยงอันตรายแทน?" เ้าผอมพูดขึ้น
"จะคิดอะไรมากมาย จุดที่เคยสำรวจแล้วย่อมหมายความว่า มีคนเคยมาแล้ว บางอันอาจถูกนำออกไปแล้ว บางอาจอันตรายเกินกว่าจะเข้าไปเอา ทางที่ดีการหาทางเองจะดีที่สุด หากเ้าไปที่นั้นโอกาสจะปะทะกับคนอื่นยังมากกว่าได้สมบัติเลย!
อย่างที่ฟู่คงมินว่านี่เป็การศึกษาแผนที่ข้างในคร่าวๆเท่านั้น" เ้าอ้วนหวังก็พูดตัดหน้าฟู่คงมินที่กำลังจะตอบขึ้นมา
อดทำให้เฟยเทียนชมไม่ได้ว่า "นานๆทีเ้าจะมีสมอง" ทำให้เ้าอ้วนถลึงตาใส่เขาไม่หยุด
"ต่อไปจะเป็การระบุคนที่ไม่ควรจะยุ่งด้วย ทางเข้าฝั่งซ้ายใต้ซากปรักหักพัง กลุ่มห้าคนนั้นคือ พวกเขาคือห้าอันดับแรกของกระดานศิษย์นอก สำนักกระบี่วารี มีพลังอยู่รวบรวมขั้นปลายสี่คนและขั้นสูงสุดหนึ่งคน
หินก้อนใหญ่ตรงนู้น สามคนนั้น ขึ้นชื่อว่าเป็ปีศาจสามพี่น้อง มีพลังรวบรวมขั้นสูงสุด สังกัดกองโจรอาชาทมิฬ
ที่ไกลๆ หญิงสาวหกคนนั้น ไม่ควรยุ่งเด็ดขาดหากจิตใจเ้าไม่แข็งแกร่งพอจะตกเป็ทาสเสน่หาพวกนางได้ง่าย เพราะพวกนางฝึกเคล็ดวิชาเกี่ยวกับลวงตาและเสน่หา
ส่วนคนที่หัวโล้นหน้าบากที่นั่งกรรมฐานคนเดียวนั้นคือ หลวงจีนน้อยแห่งวัดน้ำตก
เขามีพลังระดับรวบรวมขั้นสูงสุด และมีเคล็ดวิชาที่ชื่อว่า ฝ่ามือสิบแปดทิศ ฤทธิ์เดชไม่ธรรมดา หากโดยเข้าไปมีหวังตายคาที่! " ฟู่คงมินคงอธิบายไปอีกสองสามคนและบอกว่านี่เป็ส่วนที่เขารู้จักและหาข้อมูลมา
อาจมีคนอื่นหรือกลุ่มอื่นที่มาจากที่นี่อื่นและพวกที่ชอบซ่อนตัวมาปรากฏกาย ทางที่ดีจึงไม่ควรประมาทเลย
ทั้งสามก็เข้าใจถึงความอันตราย เฟยเทียนก็เตรียมพร้อมมาไม่น้อยเช่นกัน เขานำน้ำส้มเก้าขวดออกมา
"นี่เป็ของที่ช่วยฟื้นฟูพลังและรักษาาแ อย่ากินทีเดียวหมด มีฤทธิ์รุนแรงมาก ทางที่ดีควรกินเท่าทีพอดีกับาแ ข้าให้พวกเ้าคนละสามขวด" เฟยเทียนพูด
"ของดี!" เ้าอ้วนหวังและเ้าผอมหม่าคว้าเอาทันที ส่วนฟู่คงมินเห็นสองคนนี้แสดงอดกอย่างดีอกดีใจก็เก็บเข้ามา
และเข้าใจความหมายที่ทั้งสองคน้าน้ำส้มในครั้งนั้นแล้ว
"ฟื้นฟูพลังปราณและตรวจสอบสิ่งต่างๆให้ครบถ้วนเถอะ อีกราวสองชั่วยามคงจะถึงเวลาเปิดแล้วละ" ฟู่คงมินพูดและนั่งสมาธิกำหนดจิตดูดซับลมปราณ
ทั้งสามคนก็เช่นเดียวกัน พวกเขานั่งบำเพ็ญปราณ แม้จะเป็เช่นนั้นแต่จิตใจก็ยังคงระวังตัวอยู่ตลอด แถมยังรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาเป็ครั้งเป็คราว
ที่นี่ไม่ได้มีเพียงพวกเขาที่มีข้อมูลและ้าจะตรวจสอบผู้อื่น คนที่นี่มีไม่น้อยอย่างต่ำก็ห้าร้อยกว่าคน
แดนโบราณที่เคยยิ่งใหญ่เคยเป็ของสำนักที่มีอาณาเขตสามหมื่นลี้ คิดว่าข้างในจะมีโชควาสนาระดับไหนรออยู่ละ?
..
"แดนโบราณเปิดแล้ว!" จู่ๆก็มีคนะโขึ้นเรียกร้องความสนใจของผู้คนทั้งหมดรวมถึงพวกเฟยเทียนด้วย
กลางซากปรักหักพลัง มีประตูเก่าแก่บานหนึ่งคอยๆเลื่อนขึ้นมาจากพื้นและตั้งตระหง่านตรงกลางเป็น้ำวนสีดำ
"เข้าก่อนเจอก่อนไปก่อนละเว้ย!" พวกสำนักกระบี่วารีพูดเยาะเย้ยและพุ่งเข้าไปทันที ทำให้เกิดคลื่นคนถ่าโถมเข้าไปในประตูทันที
"เดี๋ยวก่อน!" ฟู่คงมินหยุดพวกเขาไว้
"ทำไม?" เฟยเทียนถามอีกสองคนก็งุนงงเช่นเดียวกัน
"เข้าช้าเข้าเร็วไม่ใช่ปัญหาเพราะว่ามันจะสุ่มเราไปที่แตกต่างกัน แต่ยังมีวิธีอยู่ให้พวกเขาถือสิ่งนี้และจับมือกันไว้ทั้งสี่คน มันจะส่งพวกเราไปที่เดียวกัน!" ฟู่คงมินยื่นแท่งสีดำๆเล็กเท่านิ้วก้อยให้พวกเขา
ราวเกือบสองเค่อผู้คนก็เบาบาง ทั้งสี่จึงตัดสินใจเข้าสู่แดนโบราณทันที
เมื่อถึงหน้าประตูก็จับมือกันและะโเข้าไป
"แดนโบราณ ข้าพเ้ามาแล้ว!!" เ้าอ้วนกู่ร้องและจมหายไปในน้ำวนสีดำ
ตุบ!
ทั้งสี่หล่นกระแทกลงกับพื้นดิน รอบๆเป็ป่าใหญ่แห่งหนึ่ง และไร้ผู้คนไร้สัตว์อสูร
"โชคดีมากที่เราไม่ไปตกในที่ดงอสูรหรือด่านทดสอบสุดแสนจะอันตราย" เฟยเทียนปัดเศษฝุ่นตามเสื้อผ้า
"ดูจากแผนที่ เราน่าจะอยู่ในดินแดนป่าอสูร ไม่ใช่ ดินแดนหิมะ หรือทะเลทรายและดินแดนมรณะ ทำนองนั้น โชคดีจริงๆ!" ฟู่คงมินตาเป็ประกาย
"อย่าบอกนะว่า?" เฟยเทียนเหมือนจะเดาอะไรออก
"ใช่! ดินแดนป่าอสูร เป็สถานที่ที่ดีเป็อันดับหนึ่งในแดนโบราณ มีทั้งสัตว์อสูรที่พร้อมจะให้เราฆ่าและพัฒนาตัวเอง มีผลไม้และสมุนไพริญญานานาชนิด!
พูดง่ายๆที่นี่หากเ้าแข็งแกร่งและรู้วิธีการใช้ชีวิต เ้าสามารถได้ทุกสิ่ง!" ฟู่คงมินพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"ไปๆๆ ไปตามหาสมบัติกัน!" อ้วนผอมจอมซนคู่นี่พูดออกมาพร้อมกันแค่ได้ยินน้ำลายก็ส่อแล้ว
"งั้นเรามุ่งหน้าไปทางนี้ บางทีการเข้าป่าอาจจะเจอขุมสมบัติง่ายกว่าตามทางเดิน" ทั้งสี่ตัดสินใจมุ่งหน้าเข้าป่าไต่ไปตามยอดไม้
ฟู่คงมินนำหน้าเฟยเทียนปิดหลัง ส่วนทั้งสองคนอยู่ตรงกลาง ทั้งสี่คนก็ถือได้ว่าเข้าสู่การแข่งขันแดนโบราณอย่างแท้จริง!..
..
ขอบคุณที่อ่านครับ