สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่แปดสิบสี่ You

เต่าดำเก็นบุก็ยอมให้มาเรียใช้มือที่เปล่งแสงสีขาวของเธอลูบไปมาและครางอย่างอารมณ์ดีโดยมีมูมักไพร์มร้องฮูม ฮูม อย่างขำขันอยู่ข้างๆ

อ๊ะผมมองอารมณ์พวกสัตว์ป่าออกหรือนี่?

หรือแบบเดียวกับที่นางเอกมีพลังเป็นมิตรกับสัตว์ได้

ตัวร้ายอย่างดยุกหมูอ้วนก็เก่งในด้านการเลี้ยงสัตว์เหมือนกัน?

นี่คือสาเหตุที่ตัวร้ายชอบเรียกสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ๆออกมาได้สินะ?

“อะแฮ่ม ตามสัญญา”

เก็นบุฮัมในลำคอ

“ใช่แล้วข้าให้ได้ทุกอย่างพลังอำนาจแห่งน้ำ สมบัติล้ำค่า”

“เจ้า”

“ไมว่าอะไรข้าก็จะให้..”

เก็นบุอึ้งไปและหันหน้ามาช้าๆราวกับตกใจที่ผมพูด

You

“ของรางวัลคือตัวเจ้านั่นล่ะ บุฮิบุฮิ บุฮิ”

ครับ

อย่างที่เดากันนั่นล่ะ

การที่จะปลดผนึกหรือดำเนินเนื้อเรื่องได้ต้องมีการรวบรวมสัตว์เทพให้ครบตามแผนการของพวกฝ่ายเทพมาร

แต่เมื่อผมรู้แผนการแล้วจะรอไปทำไมมิทราบ?เอาจิ๊กซอว์บางชิ้นออกจากสมการก่อน ต่อให้พวกฝ่ายเทพมารอยากทำตามแผนการแบบเดิมก็ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์เทพที่มีกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของดยุกคอยสนับสนุนบุฮิ บุฮิ บุฮิ

ผมนึกถึงภาพเต่ายักษ์เก็นบุลากไปโดยพี่กล้ามและใช้ปืนใหญ่น้ำทำลายกองทัพศัตรูให้ราบเป็นหน้ากลอง

วิธีการป้องกันธานอสในการได้อัญมณีแห่งจักรวาลครบเราก็ต้องแย่งอัญมณีแห่งจักรวาลมาก่อนว่าอย่างนั้น

ดึงชิ้นส่วนออกมาทีละชิ้นจะทำให้เราเข้าใจว่าตรงไหนบ้างที่มันสำคัญต่อแผนการของตัวร้ายและไปดึงชิ้นส่วนบางอย่างออกมาจากทั้งแผนการ

เมื่อแผนการต่อกันไม่ติด ต่อให้คิดจะรวบรวมไอเท็มตามแผนการให้ครบก็ต้องผ่านกองทัพของดยุกหมูอ้วนไปก่อนนั่นเอง

แน่นอนมันก็มีโอกาสที่ฝ่ายตรงข้ามจะบุกมาหาเราเพราะเห็นเป็นขวากหนามสำคัญ

แต่เสียใจด้วยนะก่อนหน้านั้นผมก็ทำลายกองทัพของฝ่ายศัตรูไปเยอะแล้วนั่นล่ะ

มันเป็นเรื่องของความสำคัญของข้อมูลข่าวสารนั่นเอง

หากเราได้เตรียมการเอาไว้ก่อนกองกำลังของพวกเราก็เตรียมพร้อมมากกว่าเดิมที่ยังไม่ได้เตรียมตัวไว้

เก็นบุกอ้าปากหัวเราะ

“ฮา ฮา ฮาได้สิหากเจ้าสามารถมีพลังมากพอล่ะก็นะ เต่าไม่มีวันเปลี่ยนใจง่ายๆหรอกนะ”

ทันใดนั้นร่างของเก็นบุก็เปล่งแสงพุ่งเข้ามาเชื่อมต่อกับมือขวาของผม

เสียของเก็นบุก้องอยู่ในหัวของผมว่า

“คนธรรมดาไม่สามารถควบคุมสัตว์เทพได้เพราะพลังจะหมดก่อน..อ๊ะ อะ..อะไรกัน?”

ขณะที่ผมกำลังดื่มน้ำยาเพิ่มพลังก็ได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจของเก็นบุ

“คนธรรมดาไม่น่ามีพลังมากขนาดนี้นี่นา”

บุฮิ บุฮิ บุฮิ

หรือว่านี่คือสาเหตุที่พลังมานาของดยุกหมูอ้วนมันหลักแสนและพลังไม่หมดตอนที่ตามล่านางเอกหว่า

คือการบอกว่าดยุกหมูอ้วนพลังเยอะมากเกินไปกว่าที่จะต่อสู้ได้ต้องหนีอย่างเดียวตามเนื้อเรื่อง

ที่หลังมือขวาของผมมีรูปเต่าสีดำประทับอยู่

“มาเรียรินไวน์สิ”

ผมรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อยอาจจะเพราะการทำสัญญากับเก็นบุล่ะมั้ง

“อ๊ะค่ะ”มาเรียรีบรินไวน์ให้อย่างรวดเร็วและผมดื่มน้ำยาเพิ่มพลังไปพลางๆในบรรดาคนรอบข้างที่แม้แต่มูมักไพร์มก็ยังอึ้งกันอยู่ที่ร่างกายที่ใหญ่โตของเก็นบุหายไปจากสายตาหลังจากที่มีเส้นแสงสีททองเชื่อมต่อกับร่างของท่านดยุกและทักษะการ”แบ่งพลังมานา”กับมาเรียที่ทำให้ผมสามารถายเนหื่อยจากการใช้พลังมานาในการทำสัญญากับสัตว์เทพด้วยความรวดเร็ว

ผมหันไปตวาดพวกที่ยังอึ้งกันอยู่

“รออะไรตีกลอง ร้องเพลงฉลองสิ”

ทันใดนั้นพวกลุกน้องก็รู้ตัวและร้องไชโยโห่ร้อง

“ท่านดยุกจงเจริญ”

“ท่านดยุกจับสัตคว์เทพมาเป็นอสูรประจำตัวได้”

“ก็บอกว่าอย่าพูดความจริง ข้าเขิน”

ผมชี้ไปที่ซากสัตว์อสูรต่างๆ

“รวบรวมซากสัตว์อสูรไว้เราจะฉลองกันอีกคราตั้งป้อมกองทัพลงบนพื้นที่แถบนี้รักษาความปลอดภัยอย่างดีอย่าให้ใครเล็ดลอดเข้ามาได้

ข้าจะเอานักบวชและนักเวทย์ตั้งเป็นลานพิธีศักดิ์สิทธิที่มีการป้องกันแน่นหนาที่สุดและอย่าลืมรูปปั้นทองคำของข้าต้องเอาไว้ตั้งตรงริมแม่น้ำทางนู้น..”

ผมระดมออกคำสั่งในการเปลี่ยนหนองน้ำทมิฬนี้เป็น”หนองน้ำดยุกอูลริก”