บทที่ 13 วิธีใช้บุตร์แบบใหม่
"ฮ่าวเอ๋อร์รึ !?"
ฉินเทียนและอวิ๋นซีเยว่ สองสามีภรรยามองหน้ากัน ทั้งคู่รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
ตามหลักแล้ว เมื่อครู่ฉินเฟิงได้พิสูจน์ตัวเองด้วยพลังแล้ว เด็กแปดขวบคนใดจะมีพลังยุทธ์ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้อีก
มองย้อนกลับไปที่ฉินฮ่าว แม้ว่าจะมีกระดูกจักรพรรดิหนึ่งในหมื่น แต่ในปัจจุบันเนื่องจากยังไม่ได้ปลุกพลัง จึงไม่มีใครรู้ว่าพลังยุทธ์จะเป็เช่นไร
สำหรับเื่นี้--
หลินหาวเพียงแค่ยิ้ม แต่ไม่ได้อธิบาย
ที่เขาเลือกฉินฮ่าว ไม่ได้เป็การเลือกแบบสุ่ม แต่เป็การเลือกหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว
ทุกคนรู้ดี ว่าฉินเฟิงและฉินฮ่าวเป็ฝาแฝด พร์จะไม่แตกต่างกันมากนัก
จากที่พี่ชายฉินเฟิงเพิ่งทำลายสถิติต่าง ๆ น้องชายฉินฮ่าวก็สามารถทำลายได้ทันที จะเห็นได้ว่าพร์ของน้องชายฉินฮ่าวชัดเจนว่าสูงกว่าพี่ชายฉินเฟิงเล็กน้อย
ในสถานการณ์ที่ทั้งสองได้รับการศึกษาและมีภูมิหลังเดียวกัน เขาจึงโน้มเอียงไปทางน้องชายผู้มีกระดูกจักรพรรดิมากกว่า
ที่สำคัญที่สุดคือ ในดินแดนา่นี้มีข่าวลือ ว่าปรากฏการณ์พระจันทร์สีเืที่เกิดขึ้นเมื่อแปดปีก่อน เกิดจากฉินเฟิง และเป็ศัตรูตัวฉกาจของอาณาจักรต้าเซี่ย
การลงทุนกับฉินเฟิงมีความเสี่ยงสูงเกินไป การลงทุนกับน้องชายฉินฮ่าวจะปลอดภัยกว่า
หากวันใดตระกูลฉินเกิดเื่อะไรขึ้นจริง ๆ ฉินฮ่าวก็จะเป็น้ำหนึ่งใจเดียวกับพวกเขาเมืองเทียนซินแล้ว
"ก็ได้ !"
ฉินเทียนไม่ได้ถามมากนัก อย่างไรก็ตามเป้าหมายของเขาก็คือการผูกพันธมิตรผ่านการแต่งงาน
หากผู้ควบคุมทั้งสองฝ่ายทางตะวันออกและตะวันตกของอาณาจักรต้าเซี่ยร่วมมือกัน แม้ว่าอาณาจักรต้าเซี่ยจะร่วมมือกับตระกูลอื่น ๆ ก็จะต้องพิจารณาถึงผลที่ตามมา ตราบใดที่สามารถให้เวลาเด็กทั้งสองได้เติบโต ตระกูลฉินของพวกเขาก็ถือว่าได้รับชัยชนะแล้ว
ในที่สุดภายใต้ความเข้าใจอันลึกซึ้งของผู้ปกครองทั้งสองฝ่าย การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ของตนก็ได้รับการกำหนดไว้เช่นนี้
เพียงแต่ในเวลานี้ คู่หมั้นทั้งสองต่างยังไม่รู้เื่ราว หลินซินเอ๋อร์กำลังเที่ยวเล่นในเมืองของตระกูลฉินโดยมีพี่น้องทั้งสองคนเป็เพื่อนร่วมทาง และยังมีหลินซานผู้นั้นร่วมเดินทางด้วย
"ข้ารู้สึกเหมือนจะตายได้ทุกเมื่อเลย !?"
ฉินเฟิงในฐานะวายร้ายแห่งโชคชะตา ได้อยู่ร่วมกับบุตรแห่ง์ระดับตำนานทั้งสอง แม้จะอยู่ในเมืองของตระกูลฉิน มีญาติผู้ใหญ่ของตระกูลฉินหลายล้านคนคุ้มครอง แต่ก็ยังคงไม่รู้สึกปลอดภัยเลยสักนิด
เขากลัวว่าทั้งสองจะเปิดรัศมีพร้อมกัน แล้วจัดการล้างเผ่าพันธุ์ไปจนสิ้นซาก
"ว้าว ที่นี่คึกคักจังเลยนะ !"
หลินซินเอ๋อร์อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้ ขณะที่พวกเขาเดินมาถึงตลาดของตระกูลฉิน
แตกต่างจากตลาดของมนุษย์ธรรมดาที่ขายผัก ที่นี่เป็ตลาดของผู้ฝึกตน ข้างในขายของล้ำค่าต่าง ๆ เช่น สมุนไพรวิเศษ ยาวิเศษ อาวุธวิเศษ ที่ใช้สำหรับการฝึกตน
เนื่องจากตระกูลฉินเป็ผู้ปกครองสูงสุดของอาณาจักรต้าเซี่ยทางฝั่งตะวันออก ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลในความปลอดภัยในเมืองของตระกูลฉิน
ทุกวันจะมีผู้ฝึกตนจากภายนอกจำนวนมากมาทำกิจที่นี่ ตระกูลฉินก็้ากิจเหล่านี้เพื่อเสริมกำลังให้ลูกหลานในตระกูล ดังนั้นจึงค่อย ๆ ก่อตัวเป็ตลาดการค้าเสรีเช่นนี้
"เอ๊ะ !"
ฉินฮ่าวและหลินซานต่างก็ตาสว่างขึ้นมาพร้อมกัน สายตาทั้งคู่มองไปยังหม้อเล็ก ๆ เก่า ๆ ใบหนึ่งพร้อมกัน
"เอ๊ะ !!"
ฉินเฟิงมีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที ราวกับได้ปลดปล่อยท่วงท่าใหม่
แทนที่จะกังวลว่าจะถูกสองบุตรแห่ง์นี้ฆ่าตาย สู้ใช้โชคชะตาที่ไร้เหตุผลของพวกเขาในการหาสมบัติดีกว่า การที่ได้รับความสนใจจากบุตรแห่ง์ทั้งสองพร้อมกัน เห็นทีว่าหม้อน้อยนี่คงไม่ใช่ของธรรมดา
"ข้าเห็นก่อน !"
"ข้าเห็นก่อน !"
ฉินฮ่าวและหลินซานจ้องตากัน ไม่มีใครยอมปล่อยหม้อน้อยนี้ไป
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังต่อสู้กันอยู่นั้น ฉินเฟิงก็แปลงกายเป็ชาวประมงและเข้าไปถามราคากับเ้าของแผง
"เดิมทีราคา 1000 หยกิญญา ถ้าท่านอยากได้ ข้าจะขายให้ 888 หยกิญญาเป็อย่างไรขอรับ !?"
เ้าของแผงบอกราคาอย่างระมัดระวัง และยังไม่ลืมสังเกตสีหน้าของฉินเฟิง ราวกับว่าถ้าฉินเฟิงขมวดคิ้วเมื่อไหร่ก็จะลดราคาให้ทันที
ไม่มีทางเลือก !
ใครจะกล้าไม่ให้เกียรติตระกูลฉิน ผู้เป็เ้าถิ่นที่นี่กัน !?
"888 หยกิญญา !?"
เหล่าผู้ฝึกตนที่ผ่านไปมาต่างหยุดชะงัก และร้องว่าเ้าของแผงต้องคิดเื่เงินจนเสียสติไปแล้วแน่ ๆ
อย่างที่รู้กัน ว่าหยกิญญาเพียงก้อนเดียวก็มีค่ามากพอที่จะทำให้คนธรรมดาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต หากผู้ฝึกตนดูดซับมันเข้าไปก็เทียบเท่ากับการบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบากเป็เวลาหนึ่งสัปดาห์ แต่ตอนนี้แค่หม้อเล็ก ๆ ใบหนึ่งกลับกล้าตั้งราคาถึงแปดร้อยแปดสิบแปดหยกิญญา
เ้าของแผงเริ่มกังวลขึ้นมา
เขาไม่ได้คิดจะหลอกฉินเฟิงหรอก แต่ที่มาของหม้อน้อยใบนี้มันผิดปกติเกินไปจริง ๆ
เดิมทีเขาเป็หัวหน้ากลุ่มย่อยของกลุ่มหู่โถว มีลูกน้องมากกว่าแสนคน วันหนึ่งหัวหน้าใหญ่ได้รู้ตำแหน่งของซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง จึงพาลูกน้องกว่าแสนคนไปขุดค้นครั้งยิ่งใหญ่
ด้วยการแลกมาซึ่งชีวิตของลูกน้องกว่าแสนคน สุดท้ายก็สามารถเข้าไปถึงส่วนลึกของซากปรักหักพังได้
แต่กลับไม่ได้เห็นภาพของทองระยิบระยับอย่างที่คิดไว้ ในส่วนลึกของซากปรักหักพังนั้น มีเพียงหม้อเล็ก ๆ เก่า ๆ ใบหนึ่งที่ตั้งอยู่บนแท่นหิน
ไม่รู้ว่าเป็เพราะาเ็สาหัสจากก่อนหน้านี้ หรือเพราะสาเหตุอื่นใด หัวหน้าใหญ่กระอักเืสดออกมาแล้วก็สิ้นใจไป เขากลายเป็ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของการเดินทางในครั้งนี้
หม้อเล็ก ๆ เก่า ๆ ที่แลกมาด้วยชีวิตของลูกน้องกว่าแสนคน ราคาแปดร้อยแปดสิบแปดหยกิญญาก็ถือว่าเป็ราคาที่ถูกมากแล้ว
“ตกลง ข้าจะจ่าย 888 หยกิญญา!”
ฉินเฟิงกลัวว่าจะเกิดเื่ไม่คาดคิดขึ้นในคืนนี้ เขาจึงให้เ้าของแผงไปเอาเงินที่ตระกูลฉิน
ในฐานะบุตรชายคนโตของตระกูลฉิน ครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนา การออกนอกบ้านโดยไม่พกเงินนั้นสมเหตุสมผล
“ขอบคุณคุณชายใหญ่!”
เ้าของแผงขอบคุณด้วยความดีใจและรีบยื่นหม้อน้อยให้กับฉินเฟิง
“เ้า...”
หลินซานใจนอ้าปากค้างกับความร่ำรวยของฉินเฟิง
แม้แต่ของก็ยังไม่ดูแม้แต่ราคา ยังแลกด้วยแปดร้อยแปดสิบแปดหยกิญญา
ถึงมีเงินก็ไม่จำเป็ต้องเอาแต่ใจเช่นนี้!?
ในใจของเขามีความรู้สึกผิดพลาดบางอย่าง แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าหม้อน้อยมีไว้ทำอะไร แต่สัญชาตญาณบอกกับเขาว่ามันเป็ของดี ที่เขาสามารถมีวันนี้ได้ส่วนใหญ่ก็อาศัยสัญชาตญาณทั้งนั้น
[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเ้าของที่ทำลายโอกาสของบุตรแห่ง์ ได้รับโอกาสในการสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง!]
“นี่มันสมบัติชัด ๆ!”
ฉินเฟิงรับหม้อใบน้อยมาพิจารณาอย่างละเอียด แต่ก็ไม่เห็นความพิเศษใด ๆ
ฮึ่ม!!
ต้องลำเอียงกันขนาดนี้เลยเหรอ!?
ทำไมพระเอกถึงมองออกว่าเป็สมบัติด้วยสัญชาตญาณได้ ในขณะที่เขาแม้จะถือไว้ในมือแล้วก็มองเห็นแค่ว่าเป็หม้อใบเล็กธรรมดา ๆ เท่านั้น
ข้าไม่ยอม ตัวร้ายไม่ยอม!!
“ท่านพี่ ท่านพี่ ข้าขอได้ไหม!?”
ฉินฮ่าวกลับมาเขย่าแขนฉินเฟิงอีกครั้ง พยายามทำท่าทางน่ารักน่าสงสารเพื่อให้ได้หม้อน้อยใบนั้นมา
เพียงแต่ฉินเฟิงไม่เคยสนใจวิธีนี้ของเขาสักครั้ง มีเพียงน้องสาวเท่านั้นที่อาจจะทำให้เขาประนีประนอมได้
กระนั้นเขาก็ยังดูไม่ออกว่าหม้อน้อยใบนี้มีอะไรพิเศษ แต่ก็อาจจะลองใช้ประโยชน์จากน้องชายที่เป็บุตรแห่ง์ดูได้
“ได้สิ!”
ฉินเฟิงทำหน้าจริงจัง “หม้อน้อยใบนี้ ข้าเพิ่งซื้อมาด้วยราคา 888 หยกิญญา ในฐานะพี่ชาย ข้าจะออก 88 หยกิญญา ส่วนเ้าจ่ายที่เหลืออีก 8 หยกิญญา แล้วข้าจะให้เ้ายืมสักสองสามวันดีไหม!?”
“ท่านพี่ ใจดีที่สุดเลย!!”
ฉินฮ่าวที่สมองยังตามไม่ทันนัก รีบหยิบถุงผ้าใบหนึ่งออกมา
มันเป็ถุงเก็บของที่ผู้ฝึกตนอบใช้ ภายในบรรจุเงินปีใหม่ที่เขาเก็บหอมรอมริบมาหลายปี ซึ่งฉินเฟิงก็หมายปองมานานแล้ว
ในเวลาอันรวดเร็ว
ฉินฮ่าวก็ควักเงินแปดหยกิญญา หรือแปดร้อยหยกิญญาออกมาภายใต้การหลอกล่อของฉินเฟิง
“เอ่อ…”
ผู้คนที่อยู่โดยรอบต่างพากันอึ้งไปตาม ๆ กัน แม้แต่เด็กอนุบาลก็ไม่น่าจะตกหลุมพรางนี้ได้…
388
