ในเขตขยะอวกาศ
ยานซินัสซ่อนตัวอยู่ในบริเวณนี้
ก่อนหน้าที่ได้ทำการนำหุ่นออกไปช่วยทีมช่างสำหรับซ่อมบำรุงยานหลังเติมเสบียงและอะไหล่มาแล้ว เดิมทีตั้งใจจะซ่อมที่สถานท่า แต่เนื่องจาก พ.ต.จูลลี่ นึกออกได้ว่า ชายที่เกือบจะจีบกันนั้นเป็กัปตันผู้บัญชาการหน่วยรบฝั่งศัตรูที่ทำหน้าที่ไล่ล่ามา จึงได้ทำการออกยานก่อนเวลา บัดนี้จึงได้เวลาซ่อมแซมแล้ว
และเมื่อซ่อมเสร็จทุกคนก็กลับสู่โหมดผ่อนคลาย
“คุณบนชู” ... อิงฟ้าทัก
“ว่าไงสาวน้อย?” ... ร.อ.บนชูรอคำถามโดยกำลังเปิดตู้ล็อคเกอร์ถอดชุดไพลอตนอมอลสูท
“กองทัพเรานี่ นอกจากวาสเชอร์แล้ว ไม่คิดจะสร้างหุ่นอื่นมารับศึกอีกบ้างเลยเหรอคะ ทุนทรัพย์เราน่าจะมีมากกว่าแท้ๆ”
“ก็มีนะ ไม่สิ ไม่มีหรนอกอย่างมากก็วาสเชอร์รุ่นจ่าฝูงที่เพิ่มพลังขับเคลื่อนขึ้นมาหน่อยนึงแค่นั้น ก็อย่างที่เห็นนั่นแหล่ะ ขนาดฉันทำผลงานไว้มากมาย ยังมีให้ฉันใช้แค่วาสเชอร์สีขาวจอมมอมแมมของฉันแค่นั้นแหล่ะ นี่ล่าสุดก็ได้จี•วาสเชอร์มาขับ ก็บุญหัวแค่ไหนแล้ว”
“มิน่าเราถึงแพ้ ประสิทธิภาพวาสเชอร์ต่ำจนแพ้ทูฟแทบทุกด้าน ไหนจะเลกเซ่ที่คล่องแคล่วว่องไวอีก ยิ่งหัวหอกของพวกมันยังขับดัสเทล ทหารสหพันธมิตรเป็ได้แค่เป้าซ้อมพวกมันเท่านั้น”
“นานมาแล้วเคยมีนายทหารกล้าพูดสิ่งที่เธอพูดตอนนี้ให้พวกระดับสูงของกองทัพแล้ว”
“แล้ว...ได้ความว่าไงมั่งคะ?” ... อิงฟ้าอยากรู้เื่ต่อทั้งที่ยังยังรูดกางเกงในลงคาไว้
“โดนสั่งย้ายไปเป็นายทหารคุมสถานีเสาไฟฟ้าบนเกาะที่ไม่ห่างจากชายฝั่งบนโลกน่ะ”
“ห๊า ... เอ่อ ...แล้วมันแย่แค่ไหนคะ?”
“พ่อเธอเคยเป็ทหารนี่ เขาไม่ได้เล่าได้บอกอะไรเกี่ยวกับความย่ำแย่ของการโดนย้ายโดนดองเลยเหรอ?” ... ร.อ.บนชูเอานิ้วหมุนกางเกงในตัวเองระหว่างพูด
“เหอะ ... ไม่อ่ะค่ะ ...เขาฝึกหนูสอนหนู เดิมเอาไว้ป้องกันตัว กลัวผู้ชายมาเกาะแกะมารังแก แค่นั้นเอง...เื่ในแวดวงทหาร หนุรู้น้อยมาก”
“อื้ม... งั้นก็เอาเป็ว่า แม้นายทหารคนนั้นจะยศพันตรีเท่าคุณจูลลี่ของเรา และเดิมทีเป็ผบ.หน่วยรบย่อย ตอนนี้ก็ไปเป็พันตรีบนเกาะทีมีทหารไม่ถึง 10นายประจำการ ดูแลเสาไฟฟ้าและเสาอุปกรณ์สื่อสารของกองทัพ ไม่รู้อีกนานแค่ไหนกว่าจะได้กลับมาทำงานที่มันดีกว่านี้” ...ร.อ.บนชูหมุนจนกางเกงในหลุดมือเลยแถวล็อคเกอร์ไปอีกด้านฝั่งประตูทางเข้า
กำลังจะหันไปเอากลับมา อิงฟ้าจับข้อมือหมับ
“ตกลงมันไม่มีผลอะไรเลยเหรอคะ? พวกผู้ใหญ่ในกองทัพไม่ให้ความสำคัญเลยเหรอ?” ...อิงฟ้าถามด้วยสายตาที่มุ่งมั่น
“อ..เอ่อ... มันก็พอจะได้ผลอยู่นะ.... ผบ.ทัพอวกาศเองก็เห็นด้วยกับสิ่งนี้ จึงหาทางทำอะไรสักอย่าง ถึงได้มีโปรเจคเกิร์ลไทป์ที่เธอขับอยู่นี่ไง”... ร.อ.บนชู เอียงคอยิ้มตอบ
“บ.ฟอยล์ อินดัสทรี่ถ้าจะผลิตหุ่นชั้นยอดแบบนี้แต่แรกก็ทำได้ ทำไมไม่ทำคะ?” ... อิงฟ้าถอดเสื้อผ้าจนหมดแล้วเอาผ้าเช็ดตัวพาดไหล่
จากนั้นทั้งคู่เดินพาดผ้าเช็ดตัวไปยังช่องอาบน้ำ
“บ.ฟอยล์ น่ะทำหุ่นดีๆ ออกมานานแล้วแล้วเอามาเสนอด้วย แต่มันมีปัญหาการเมืองภายในกองทัพที่ไม่เป็ปึกแผ่น และผลประโยชน์จากการสั่งหุ่นราคาถูกแบบวาสเชอร์ที่ทยอยส่งมาได้เรื่อยๆไงล่ะ” ... ร.อ.บนชู เปิดฝักบัวอาบน้ำไปคุยไป
“แล้วแบบนี้จะได้ประโยชน์อะไรคะ? ทหารมีแต่ล้มตาย กี่คนแล้วที่ตายคาคอกพิทให้กับหุ่นตกรุ่นแบบนี้”
“ก็ไม่ได้ไง .... เบื้องบนเคยสนเหรอว่าทหารผู้น้อยจะล้มตายหรอลำบากยังไง .... พวกนั้นขอแค่ให้ได้เบิกเงินซื้อหุ่นจำนวนมากมาแทนที่หุ่นที่ทยอยพังในการรบมาเรื่อยๆในเงินจำนวนมหาศาลนี้ เจียดมานิดหน่อยเป็เงินทอน พวกผู้ใหญ่ในกองทัพก็รวยอื้อซ่าแล้ว พอดีเพื่อนเป็นายทหารการเงิน เลยรู้น่ะ” ... ร.อ.บนชู บ่น
“ขนาดหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ยังมีกะใจทุจริตกันอีก มิน่าพ่อถึงลาออกจากกองทัพ... พวกโคราเชียไม่มีทุจริตสินะคะ พวกมันถึงเจริญกว่าเรา” ... อิงฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงท้อแท้ใจ
“ก็...มันต้องมีบ้างแหล่ะ แต่เขาคงตรวจสอบกันเข้มกว่าเรา ....ไม่งั้นวิทยาการที่เจริญขนาดสร้างดาวเคราะจำลองนี่ล้ำกว่าสเปชโคโลนีได้ขนาดนั้นใหญ่โตขนาดนั้นหุ่นรบเองก็ยังไม่ได้เจริญล้ำอะไรมากมายนัก....ที่กล้าพูดเพราะฉันเห็นเกิร์ลไทป์เจมินี่ของเธอแล้ว ถึงได้มั่นใจว่า ทางโคราเชียเองก็มีการทุจริตคอรัปชั่นเช่นกัน”
“แบบนี้นี่เอง .... เอ่อ ว่าแต่ นายหทารคนนั้น คนที่ไปอยู่เกาะ ตอนนี้เขาเป็ไงมั่งคะ?”
“ไอ้หมอนี่เพื่อนฉันเอง ไม่สิเอาจริง มันเคยจีบฉัน แต่ฉันไม่ตกลงอะไรด้วย แต่ก็พยามติดต่อกันบ้าง .... จนมารู้เอาทีหลังว่าไปอยู่เกาะคนเดียวไม่มีครอบครัวแล้วเหงา มันชอบสั่งงานลูกน้องให้ไปทำภารกิจไร้สาระสบายๆบนฝั่ง แถมให้เงินไปใช้นิดหน่อยด้วย ลูกน้องที่วันๆ อยู่บนเกาะกับงานน่าเบื่อก็ชอบสิ ไปเที่ยวนานสองนานกลับช้าไอ้เ้านี่ก็ไม่เคยไถ่ถามไม่เคยตำหนิ”
“อ้าว ... ก็เป็คนดีนี่คะว่าแต่ทำไมไม่ขึ้นฝั่งไปด้วยล่ะ?” ...อิงฟ้าเอียงคอเอนหลังยื่นหน้าออกจากคอกกั้นที่อาบน้ำมาถาม
“มันอึ๊บเมียๆ ของลูกน้อง ตอนลูกน้องไปเถรไถลบนฝั่ง”
“ห๊ะ!! ...น่าเกลียดมาก ว่าแต่ข่าวไม่ผิดแน่นะคะ?”
ร.อ.บนชูเอียงคอเอนหลังยื่นหน้าออกจากคอกกั้นที่อาบน้ำมาตอบ
“มันเล่าให้ฉันฟังเอง มันจะประชดว่าเพราะฉันปฏิเสธมัน มันถึงทำชั่ว”
“......... ค่ะ .........” ...อิงฟ้าหดหน้ากลับเข้าไปอาบน้ำต่อ
“ว่าแต่ฉันลืมอะไรหว่า? .. ช่างเหอะ นึกไม่ออก เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จขอไปนอนดีกว่า”
......................
ห้องของเอคิจิ
“ฟืดดด ฟาดดดดด” ...เอคิจิที่ผ่านห้องเปลี่ยนชุดทหารหญิง แต่ระบบประตูดันไม่ได้ล็อค มันเปิดออกช้าๆ ทำให้ไม่มีเสียง
เอคิจิแอบย่องเข้าไปเล่นๆพบอิงฟ้ากับ ร.อ.บนชูกำลังถอดชุดคุยกัน ดูอยู่นานสองนาน พยามเอามือถือถ่าย เขาไม่กลัวใครโทรมาเพราะบนยานไม่มีสัญญาณมือถือแล้ว
จากนั้น ร.อ.บนชู หมุนควงจนกางเกลในหลุดจากนิ้ว ข้ามมาตกใกล้เขาพอดี ทีแรกว่าจะหนี เพราะถ้า ร.อ.บนชูเดินมาเก็บรับรองว่าบรรลัย
ทว่าดีที่อิงฟ้ารั้งตัวเธอให้เล่าเื่ต่างๆต่อ เขาเอยเอาเท้าเขี่ยมันเข้ามาแล้วค่อยก้มลงหยิบ เขาไม่โลภมากอยู่แอบดูต่อ รีบออกมาจากประตูที่ยังเปิดช้าๆไม่เสร็จด้วยซ้ำ
เขารีบกลับห้องมาแล้วเปิดมือถือ เล่นคลิปที่ ร้อยเอกกำลังถอดชุดซึ่งน่าเสียดายที่บังตัวอิงฟ้าไว้ไปดี เห็นแค่ก้นอิงห้าที่ยื่นออกมาตอนกำลังถอดกางเกงใน
เขารีบพลิกเป้าด้านในของกางเกงใน มีเป้าเปียกเล็กๆ เป็วงรีเท่าข้อแรกของนิ้วก้อย
“เอาล่ะ กลิ่นเหงื่อของในร่มผ้าส่วนที่หวงแหนที่สุดของผู้กอง ... กลิ่นไม่เหม็นเลยอับๆ แบบ ...อืม..ไม่รู้สิ.... มีอารมณ์มาก ส่วนตรงเป้า มาดมกันว่าฉี่หรือคราบน้ำเสียว” ... เอคิจิบรรยายคนเดียว
จากนั้นสูดดม เขาไม่เคยได้รับกลิ่นสาวๆ มาก่อน ไม่รู้หรอกว่ากลิ่นน้ำเสียวมันจะยังไง รู้แค่ว่า ถ้าไม่ใช่กลิ่นฉี่หรือเหม็นแบบตกขาว(เคยเรียนมาว่ามันเหม็น) ก็แสดงว่าคราบเสียว
กลิ่นคาวๆ หน่อยๆ แต่หอมแบบกลิ่นตู้เสื้อผ้าผู้หญิง สัญชาติญาณ บอกเขาทันทีว่า มันคือกลิ้นน้ำเสียวของผู้กอง
“อาห์ .. ผู้กองเองก็มีอารมณ์อยากสินะ ก็แหงล่ะ บนยานรบ ในสนามรบที่มีแต่ความเครียด มันก็อดที่จะอยากปลดปล่อยไม่ได้ล่ะนะ ฟืดดดด อาห์....ฟิน....” ...เอคิจิสูดดม เขาอยากลองเอาลิ้นแตะ
แตะต้องชั่งใจว่า
แตะไปแล้วจากนั้นตรงจุดนี้จะเปื้อนน้ำลายตน และดมได้ไม่สาสมอีก
แต่ถ้าไม่แตะ รอให้แห้งกรังไปเอง อาจจะหมุดคุณภาพกลิ่น
สุดท้ายเลือกเอาปากจูบตรงรอยนั้นแทน จากนั้นเปิดเล่นคลิปต่อ กดหยุดตรงที่ผู้กองถลกรูดกางเกงในตัวนี่ลงมาคาต้นขาไว้ แก้มก้นงอนๆ กับโหนกอูมที่ยื่นนูน และมีขนพอประมาณชี้บื่นออกมาดูไป ดมไป ชักด้วยมือไป ไม่นานก็เสร็จ
..................
“ช่างคนไหนว่างไปตรวจเช็คประตูที่ห้องอาบน้ำหญิงที มันมีปัญหาอยู่ ผู้กองคิดแมนแจ้งมาครับ อ้อไม่ต้องรีบนะ อีกหลายชั่วโมงค่อยไปก็ได้” ... จ่าเอกเดล
“ไม่ได้ย่ะ ต้องไปซ่อมเลย อีตาเดล ไอ้คนสัปดนรู้นะแกคิดอะไร” ... พ.จ.ต.โซอี้โวยวายมา
“อะไร ผมจะไปคิดอะไรแบบนั้นผมเห็นช่างเขาเพิ่งลอยตัวเสี่ยงออกไปซ่อมยานกัน ก็ไม่อยากให้ต้องทำงานต่อเนี่ยงขนาดนั้น อิอิ” ... จ่าเอก เดลยิ้มตอบด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจ
“พอเลย นี่เป็คำสั่งผู้กอง ถ้าใน 15นาทีไม่มีใครไปฉันจะแจ้งให้ผู้กองทราบ” ... พ.จ.ต.โซอี้ขู่
“รับทราบกำลังไปเราไปทันทีั้แ่ที่มีคำสั่งแล้ว กำลังจะถึงจุดที่แจ้ง แก้ไขแล้วจะแจ้งให้ทราบอีกที” ... ทหารช่างรายงานมายังหอบังคับการ
“ขอบคุณค่ะ” ... พ.จ.ต.โซอี้ตอบกลับ
..............
“นี่แกยังจะซึมอะไรอีก....แมกซ์ กัปตันยานเราเขายศอะไร ครอบครัวเขาก็มีฐานะเส้นสายดี ต่อให้ไม่ไปเจอะไอ้โลแกน เขาก็ไม่เอาแกหรอก” ... จิมมี่ตบไหล่แมกซ์เบาๆ
“ช่วยได้เยอะเลย ไอ้จิมมี่ เอ็งปลอดได้ดีจนข้าอยากขับหุ่นไปคามิคาเซ่ใส่ยานศัตรูเลยทีเดียวให้มันจบๆไปเลย” ... แมกซ์บ่นในห้องอาหาร
“ป้าเจสสิก้ามีอะไรที่ดื่มแล้วเมาจนลืมเื่ทุกข์มั้ยครับ” ... แมกซ์ะโไปยังเคาน์เตอร์
“มี แต่ไม่ให้ เหล้ามันดับทุกข์ไม่ได้หรอก ไอ้คนเป็ทุกข์จนฆ่าตัวตายหรือทุกข์จนชีวิตพังนี่ ก่อนหน้านั้นมันก็พึ่งเหล้าทั้งนั้น” ...เจสสิกาตอบ
“ป้า แล้วมันต้องดื่มอะไรอ่ะครับ?” ... จิมมี่ถาม
“ดื่มอะไรที่สดชื่นแล้วหาอะไรทำแก้กลุ้ม พวกแกเป็ไพลอตไม่ใช่เหรอ ก็ไประบายลงในซิมูเลเตอร์ซ้อมรบสิ ถ้ามีเวลามาคิดเื่ไร้สาระก็เอาเวลาไปคิดว่า ถ้าศัตรูมารอบหน้าจะทำยังไงให้เราไม่ตายกัน”... เจสสิกาแนะนำ
“.........”
“...........ครับ ........”
“เวลาคนเราตรอมใจเนี่ย ดื่มอะไรก็ไม่หายหรอก น้ำเปล่านี่ล่ะดีที่สุด ดื่มเยอะๆ”
..........
“ไม่ไหวๆ ไม่ว่าใครก็ไม่เข้าใจเรา” ...แมกซ์เดินแยกมาคนเดียว ส่วนจิมมี่นั่งกินขนมจากในครัวต่อ
“ว้ายๆๆๆ เว้ยยยยย หลบๆๆๆ หลบค่า~~”
อิงฟ้าใช้มือที่จับกดแฮนค์สไลด์ที่เอาไว้เกาะแล้วเลื่อนตัวในทางเดินของยานไร้สภาวะแรงโน้มถ่วง แต่เธอเล่นจนจะชนแมกซ์
ปึ้ก
ชนไม่แรงนัก แต่ตะกร้าผ้ากระจายลอยออกมา บ้านชิ้นน้อยที่ม้วยขดลอยทาบหน้า กลิ่นหอมอ่นๆ ของเครื่องหอมที่ผู้หญิงใช้ และมีกลิ่นเหงื่อปน แมกซ์รีบคว้ามากางดู
กางเกงในตัวจิ๋วของเด็กสาว
อิงฟ้ากำลังคว้าแปรงสีฟัน ขวดแชมพู และยกทรง
“อ๊า~~ ... กางเกงในหาย..”
แมกซ์กำลังคิดหนัก!!
จิตมารกับจิตเทพกำลังต่อสู้กับ
[ แมกซ์ นั่นของอิงฟ้าเค้ามันเป็สิ่งหวงแหนที่เด็กสาวเขาไม่ให้ใครมาจับมาเห็นหรอกนะ เอจะอายแค่ไหนถ้ารู้ว่านายเก็บไปสูดดม แล้วเธออาจจะเกลียดนายได้นะ ถ้าโดนเอาไปโพทนา นายจะไม่มีที่ยืนในยานเลยนะ ] … แมกซ์เทพเตือนสติ
[ แมกซ์เอ้ยยยย แมกซ์ ...ของแบบนี้มันจะลอยมาบ่อยๆ มั้ย? .. ก็ไม่.. คนไม่มีแฟนจียสาวไม่เป็แบบนาย จะหาแฟนได้เมื่อไหร่ และถึงหาได้ก็ต้องทำให้เขายอมมีอะไรด้วยอีกจึงจะมีสิทธิ์จับกางเกงในที่นุ่มละมุนมือนี้ เมื่อกี้ก็ได้รับกลิ่นของมันแล้วนี่ ] …แมกซ์มารเตือนให้คว้าโอกาส
“ห๊ะ...หื้อ~~ กางเกงในหนู~~” ... อิงฟ้าร้อนรนหา
“น..นี่..ใช่มั้ย?” ... แมกซ์ยื่นให้
“ว้าย ตายแล้ว! ... น่าอายจัง ...เอ่อ...ขอบคุณค่ะ”
“ม...ไม่เป็ไร”
“เอ่อ... มันไปอยู่ที่นั่นได้ไงคะ?”
“มันลอยมาแปะทาบหน้าฉันน่ะสิ”
“วั้ย!! อ๊า~~ .... ต...ต..ตายแล้ว~~~~~~!!! ตายๆๆๆ ....ก...กลิ่น...มัน..ขอโทษค่ะ” ... อิงฟ้าที่ทโมนขี้เล่น ตอนนี้อายจริงๆ แล้ว
“ห..หอม..หอมออก ไม่เหม็นเลย!!”
อิงฟ้าสะดุ้งหน้าแดงก่ำ
“ส..สูด...ดมไปแล้วเหรอคะ?...”
“เอ้ย!! ชิป!! .. ไม่ใช่นะ คือ...มันทาบที่หน้าเลยหายใจเข้าไปพอดี..เอ่อ..โธ่เว้ย....”... แมกซ์นึกได้ว่าดันเผลอพูดเื่ที่ทำให้เด็กสาวอายมากๆ ออกไป
อิงฟ้าหยิบคว้ากางเกงในอุ่นๆจากมือของแมกซ์แล้วยัดลมตะกร้ากอดไว้แล้วดีดตัวพุ่งหนีไป
“.......อ่า........หมดกัน.....อะไรกันว่ะวันนี้ ....พังหมด” ... แมกซ์เดินคอตก
ลอยเคว้งตามทางเดิน
ตุบ
[ชนอะไรอีกล่ะ?] … แมกซ์บ่นในใจ
แต่ความนุ่มทำให้เขาเอะใจแล้วเงยหน้ามาดู
“ขอโทษนะจ้ะ เป็อะไรมั้ย?”
“พ...พันจ่าโท .. ชิราคาว่า” ...แมกซ์เป็พยาบาลทหารของยาน
“ข..ขอโทษครับ ผมไม่ดูทางเอง”
“เรียกเพนนีก็ได้จ้ะ แมกซ์” ... พ.จ.ท.เพนนียิ้มให้
“แหะ ครับ คุณเพนนี”
“ว่าแต่ ใจลอยแบบนี้ อกหักจากสาวที่ไหนมาเหรอจ้ะ?”
“หา...แม้แต่คุณยังดูรู้เลย ....วันนี้ผมทำอะไรพังไปหมดเลย”
“มานี่สิ ไปดื่มอะไรร้อนๆ ที่ห้องพยาบาลก่อน เอคุยกับฉันได้นะ”
แมกซ์ตามไปห้องพยาบาล
..............
ห้องพยาบาล
แมกซ์รับกาแฟจากมือ พ.จ.ท.เพนนี
“ตกลง เธออกหักจากกัปตัน ทั้งที่ยังไม่ลงมือจีบ?”
“กัปตันจีบกันกับไอ้โลแกนชัดคาห้องบังคับการระหว่างยานชัดขนาดนั้นอย่าว่าแต่คนในยายเราเอาไปซุบซิบเลยครับฝั่งไอ้โลแกนเองป่านนี้ก็ต้องคุยกันเื่นี้ระงมเหมือนกันแน่ๆ”
“เธอกับเ้าแบล็คเลเวียธานอะไรนั่น... ใครใกล้กัปตันจูลลี่มากที่สุด เธอไม่ใช่เหรอยังไง”
“เอ่อ...มัน ก็จริงครับ แต่ผมจะทำยังไงให้กัปตันประทับใจ”
“ผู้หญิงน่ะ ้าคนดูแลจุดอ่อนและยกย่องจุดแข็งนะจ้ะ”
“ดูแลจุดอ่อน ... ยกย่องจุดแข็ง ....” ... แมกซ์อึ้งกับ 2 สิ่งนี้
“ผู้หญิงเราน่ะเป็เพศที่เกิดมาต้องได้รับการปกป้องดูแล แต่เมื่อสามารถทำอะไรได้สักอย่าง เพศที่อ่อนแอที่ว่านี้เองก็้าได้รับการยอมรับในสิ่งนั้น”
“จริงครับ หลายเื่เลยที่ผู้หญิงบางคนเก่งกว่าผู้ชายอีก”
“เข้าใจแล้วสินะ แต่ก็ อย่ายกย่องผู้หญิงจนกดตัวเองที่เป็ผู้ชายล่ะ”
“แต่...ถึงจะพูดแบบนั้น ... ผมก็ ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี”
“อีก 2 วัน เราจะเข้าใกล้ดาวไฟรส์ เราจะส่งมอบที่ฐานบนอวกาศเหนือชั้นบรรยากาศของดาวนั้น พวกเธอกับกัปตันที่ไม่ใช่เ้าหน้าที่หลัก จะได้รับการถอนตัวและเปลี่ยนตัวจากภารกิจ ยังไงก็ลองชวนๆ กันไปเที่ยวเป็กลุ่มสิ ลงที่ดาวนั้น จากนั้นก็.... ค่อยหาทางสร้างความประทับใจ ถึงตอนนั้น โลแกนที่กำลังไล่ล่ายานซิกนัส ก็ไม่ได้ตามกัปตัน ... ไม่สิ...ถึงตอนนั้นก็ไม่ได้ตาม พ.ต.จูลลี่แล้ว”
“อ้า จริงด้วย! ทีนี้ผมก็จะได้ทำแต้มบ้าง ขอบคุณนะครับคุณเพนนี”
“ฮึๆ ยินดีจ้ะ พ่อหนุ่มน้อย”
“เอ่อ.... แต่..ยานซิกนัสยังคงเป็เป้าหมาย คุณเพนนีที่เป็ทหารประจำการยานรบนี้ ก็ไม่ได้ไปด้วยกับพวกผมสินะครับ”
“ใช่จ้ะ”
“ผมคงไม่ได้เจอคุณอีก แล้วจะปรึกษาใครล่ะครับเนี่ย”
“ถึงตอนนั้น เธอจะทำได้เองแหล่ะ พ.ต.จูลลี่น่ะ โดรครอบครัวยัดเยียดสิ่งต่างๆ มา ถ้าจะให้เอประทับใจ ก็ต้องรู้ว่าจะทำยังไงให้เธอสบายใจ”
“ดูแลจุดอ่อน .. สินะครับ”
พ.จ.ท.เพนนีพยักหน้า
“อ่า...พอได้คุยกับคุณแล้วเหมือนยกูเาออกจากอกเลย แต่ก็มีูเาลูกใหม่มาทับแทน”
“ถ้าการรบไปได้สวย เราอาจจะได้เจอกันอีก”
“เอ่อ..ปรึกษาอีกเื่ได้มั้ยครับ? ที่ว่าวันนี้ผมทำอะไรพลาดๆ มา”
“เื่อะไรจ้ะ?”
“กางเกงใน ของ... ..อิงฟ้า....เอ่อ...”
“กาง ... เกงใน...?” ... พ.จ.ท. เพนนีเอียงคอ งง
.............
ในช่องแชท ของโซเชียล
………………………………..<เอ็มแก ..ฉันโดนรุ่นพี่มหาลัยดมกางเกงในมา วันนี้>
<อ่อ..รุ่นพี่ที่ว่าต้องมาขับหุ่นเหมือนแกบนยานใช่มะ?อิง>……………………….......
<เฮ้ย เดี๋ยว! ดมกางเกงใน! ยังไงวะ? >………………………………...........................
<แอบมาขโมยไปดม? >……………………………….................................................
<เผลอวางทิ้งไว้แล้วเค้าดม? >………………………………........................................
<หรือเขาเอาหน้ามาซุกเป้าแกแล้ว....ดม? >………………………………....................
……………………………………………………………….………….<จะบ้าเหรอ>
<อ้าว แล้วมันยังไง? >……………………………….....................................................
……………………………………………………….<ใจเย็นแก.. ฉันพิมพ์บนมือถือ>
……………………………..<คือเผลอไปชนแล้วกางเกงในที่ใส่แล้วมันลอยออกไปแปะ
..................................................หน้าเขา เป้ากางเกงในทาบหน้า เขาดมฟอดเข้าไปพอดี>
< อร๊าย ตายแล้ว >………………………………..............................................................
…………………………<โคตรอายเลยของใส่หลังขึ้นหุ่นขับไปทำงานนอกยานซะด้วย>
< แล้ว...เขาทำหน้าเหม็นหรือ...แบบ ชอบใจวะ>………………………………………..
…………………………………………………….<เขาบอกหอม นั่นล่ะที่อาย ตายแล้ว>
< มาขนาดนี้แล้ว เรียกเค้ามาดมของจริงที่ห้องเลย >………………………………............
…………………………………………………….<อีบ้าจริงจังนะเว้ย ทำไงดีว้า~~~~~~>
< ก็จริงจังอยู่ที่ไงได้เวลาเป็ผู้ใหญ่แล้ว>……………………………….............................
……………………………………………………………….….<อีบ้าไม่คุยแล้ว~~~~~~>
……….
“ชิ...ยัยเอมิลี่ ... แนะนำบ้าอะไรไม่รู้”... อิงฟ้านอนใส่กางเกงในตัวเดียว กอดหมอน เล่นมือถืออยู่ ก่อนจะปิดและหลับไป
5K
![แก็งป่วน เกมล่า [IDENTITYV]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1576325181_16269317.webp)
![ความโปรดปรานที่ไม่มีใครเทียบ นางสนมแพทย์คนสวยของขุนนางหลวง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286087_19211915.webp)
