Decoy Protagonist

    ตอนที่สี่สิบเจ็ด Kingdom

    ตอนที่สี่สิบเจ็ด Kingdom

    บางครั้งผมก็คิดว่าเราตั้งความหวังกับผู้นำประเทศและผู้นำองค์กรสูงเกินไป

    ว่าจะกล้าหาญเสียสละ เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการมีความรู้ความสามารถ ฯลฯ

    แต่หากเราพิจารณานิสัยและพื้นฐานของมนุษย์แล้วเราจะพบกับความผิดหวังว่าคนที่ปกครองประเทศเราอยู่นั้นคือคนที่ยังพิมพ์คอมพิวเตอร์ไม่เป็น

    ที่ยังต้องให้ลูกน้องพิมพ์งานออกมาให้อ่านในกระดาษความรู้สึกเคารพของเราก็จะน้อยลงไปพอสมควร

    สุดยอดของผู้บัญชาการทหารที่ครองอำนาจมาหลายปีควบคุมทหารสามเหล่าทัพและหน่วยองค์กรลับต่างๆ

    คือคนแก่ที่ขาเจ็บ เบาหวานไปไหนมาไหนต้องมีคนคอยพยุง

    ระดับที่ว่าหากเอาไปเขียนนิยายด้วยข้อเท็จจริงของโลกความจริงล่ะก็

    คนอ่านคงได้รู้สึกผิดหวังแน่ๆ                                         

    “ผู้บงการกองทหารที่สู้กันมาตลอดเรื่องคือคนแก่ที่เดินเองยังไม่ไหวหรือนี่?”

    ว่าที่พวกตูต้องลุ้นกันมาตลอดนี่คืออะไรในเมื่อหัวหน้าใหญ่สุดคือคนแก่เบาหวานที่ต้องทำบอลลูนโรคหัวใจอีกต่างหาก

    ว่าแบบเดียวกับที่เราสังหารหัวหน้ากลุ่มก่อการร้ายได้

    เราถึงพึ่งรู้สึกตัวว่าเขาคือคนแก่ธรรมดาๆ

    ไม่ได้มีการโดนยิงไปแล้วจะลุกขึ้นมาแล้วหัวเราะพร้อมกล่าวว่า

    “หึหึหึเจ้าทำให้เข้าต้องเอาจริงในที่สุด”

    เพราะเป็นคนแก่ธรรมดาที่ตัวเปราะโดนยิงก็ตาย

    แต่คนเรามักจะรับความจริงเช่นนั้นไม่ได้

    คาดหวังว่าหัวหน้าผู้นำองค์กรต้องเป็นคนที่เก่งกาจ

    ระดับโดนกระสุนยิงไปร่างกายหลายสิบนัดแล้วก็ต้องแปลงร่างเป็นร่างปีศาจมาต่อสู้กันได้อีกครั้ง

    ไมได้คิดว่าแค่ผลักไม่มีคนพยุงล้มลงกับพื้นก็ลุกไม่ขึ้นแล้ว

    “ผมเอาชนะนักธุรกิจผิวขาววัยกลางคนที่ทำบอลลูนโรคหัวใจได้แล้วเพื่อนที่จากไปเอ๋ยพวกนายมีวิญญาณรับรู้หรือไม่?”

    เราคงรู้สึกกร่อยๆไปพอสมควร

    ดังนั้นผมไม่คิดมากนักเกี่ยวกับการที่คนกระจอกไร้ความสามารถจะได้มีอำนาจในการปกครองผู้คนหรือองคืกรต่างๆ

    เพราะตามสถิติความน่าจะเป็นมันต้องมีคนกระจอกมาปกครององค์กรในที่สุดนั่นล่ะ

    “ขอบคุณมากค่ะจะให้ชั้นตอบแทนอะไรก็ได้”

    หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำตานองหน้า

    หอมแก้มลูกสาวของเธอที่ยิ้มอย่างยินดีด้วยร่างกายที่ไม่มีร่องรอยบาดแผลหรือความอดอยากใดใดแล้วทำให้สามารถแสดงอารมณ์ออกมาได้มากขึ้น

    ไม่ได้มีอาการด้ารนชาของคนที่ต้องเอาตัวรอดอีกต่อไป

    ผมพยักหน้า

    “ถ้าอย่างนั้นคุกเข่าให้กับผมและสาบานเป็นข้ารับใช้ผมจะตั้งให้คุณเป็นผู้ปกครองชุมชนที่จะสร้างขึ้นต่อไปนี้”

    Kingdom คือความสามารถของThe Queen

    ที่ก็อปปี้เอามาใช้

    วิธีก็ง่ายมากแค่แต่ละคนคุกเข่าลงหรือสาบานก็เป็นอันเสร็จพิธี

    คนที่โดนล้างสมองด้วยวิธีนี้จะมีความคิดสร้างสรรค์ปฏิกิริยาตอบสนองต่างๆเหมือนเดิม แค่มีความจงรักภักดีและชาตินิยมสูงมาก

    ทำให้ TheQueen นั้นน่ากลัวเพราะประชากรที่โดนล้างสมองนั้นยังมีไหวพริบสร้างสรรค์และความฉลาดอยู่

    คล้ายกับเรื่องDecoy Protagonist ที่คุณอ่าน