Decoy Protagonist

ตอนที่สามสิบสอง การปิคนิคในต่างโลก

“อ้าม นี่แอปเปิ้ลผมสร้างมาเองเลยนะ”

ผมป้อนแอปเปิ้ลที่ผมสร้างมาจากลพลังการควบคุมพืชของผมให้กับเซย์

เซย์ก็อ้าปากทาน

“อ้าม อร่อยมาก”

เซย์กล่าวอย่างดีใจ

ตอนนี้ตึกที่พวกเรานั่งอยู่นั้นโดนปกคลุมไปด้วยพืชที่สร้างมาจากพลังพิเศษของผม

ซากศพที่อยู่ในตึกหรือซอมบี้ที่ปลอมตัว  แกล้งตาย Hibernate

ที่จะรอคนที่ประมาทเข้ามาใกล้ๆแล้วโจมตีก็ได้ตายจริงๆด้วยพืชของผมที่พันล้อมรอบร่างกายของซอมบี้และดึงดูดร่างของพวกนั้นลงไปในพื้นกำแพงของตึกที่มีพืชปกคลุมอยู่จนเขียวชะอุ่มไปหมดทั้งตึก

ตัดกับภาพเศษซากที่ผุพังอย่างชัดเจน

ร่างกายของทั้งคนที่ตายไปและซอมบี้กลายเป็นเพียงอาหารให้กับพืชของผมมาป้อนให้กับเซย์ตอนนี้เท่านั้น

“อ้าม ดาร์ลิ้งก์ทานบ้าง”

เซย์ก็ป้อนแอปเปิ้ลให้กับผมเช่นกัน

พวกเรานั่งพิงกันบนเรือนเพาะชำข้างบนตึกร้างที่ผมใช้เป็นฐานบัญชาการชั่วคราว

ที่อดีตคนที่เคยอยู่ที่นี่คิดว่าจะรอดไปได้เพราะมีเรือนเพาะชำจะมีพืชและอาหารกับน้ำไม่ขาดแคลนแต่ก็โดนซอมบี้บุกเข้ามาฆ่าเขาจนได้

ซากศพของเขาและซอมบี้ที่ฆ่าเขาที่นอนแกล้งตายอยู่ในเรือนเพาะชำก็เป็นเพียงแค่อาหารอีกจานหนึ่งของพืชของผมเท่านั้นล่ะ

จากซากตึกที่มีกลิ่นเหม็นอับของคนตายได้ถูก

“ทำความสะอาด”

โดยพืชของผมจนไม่เหลือน้ำเลือดน้ำหนองหรือกลิ่นเหม็นใดใด

กลายเป็นทุ่งดอกไม้ที่เติบโตมาจากกองซากศพแทน

ผมสัมผัสจากพืชได้ว่าไม่มีซอมบี้อยู่บริเวณตึกของผมอีกต่อไปแล้วจากการที่ผมแยกร่างออกไปจัดการซอมบี้ที่อยู่ในบริเวณนี้ทั้งวัน

และกลางคืนก็ได้มาถึง

เวลาที่พวกคนที่อยู่ในโลกนี้มองว่าปลอดภัยกว่าตอนกลางวันเพราะซอมบี้จำนวนมากส่วนใหญ่นั้นจะ”หลับ”ไม่เคลื่อนไหวในเวลากลางคืน

เพื่อประหยัดพลังงานและ “นิสัย”ที่ยังคงค้างอยู่สมัยมนุษย์ที่เหลืออยู่ไม่กี่อย่างนอกจากการกินและการล่าหาอาหาร

ร่างจำลองของผมฉวยโอกาสตอนกลางคืนดึงซอมบี้จำนวนมากที่หลับไหลลงไปอยู่ในดินเป็นอาหารให้กับพืชของผมอีกพุ่มไม้หนึ่ง

แผนการของผมเรียบง่ายมาก

แค่ค่อยๆปลูกต้นไม้ให้มากขึ้นเรื่อยๆจากตึกที่ผมอยู่ไปตามเข็มนาฬิกา

ฟิ้ว

ร่างหนึ่งพุ่งมาจากเงามืดด้านข้าง

ร่างจำลองของผมนั้นมองในที่มืดได้สามารถมองเห็นได้อย่างเด่นชัดว่าร่างกายนั้นราวกับสัตว์ป่าอย่างแมวมากกว่าร่างกายอย่างมนุษย์

ตุบ

ร่างจำลองของผมนั้นโดนตัดหัวขาดจากซอมบี้อีกประเภทหนึ่ง

ไนท์สตอล์กเกอร์

Night Stalker

ผู้ล่าในเวลากลางคืน