ผู้ร่วงหล่น

สิ่งที่สามารถทำให้แจ๊คตกใจคือ รากไม้ที่เขาอยู่คือส่วนหนึ่งของรากไม้ทั้งหมด มีรากไม้อีก 642 รากเท่ากับว่าจะมีห้องแบบที่แจ๊คอยู่อีก 642 ที่

น่าเสียดายที่รากไม้ทั้ง 642 ถูกทำลายหมด แจ๊คไม่รู้ว่าถูกทำลายได้ยังไงทว่ามีตัวอักษรขึ้นมาบอกว่า รากไม้อีก 642 กลายเป็นพื้นที่ปิดตายทั้งหมดและมีสารพิษอันตรายจึงปิดตายเพื่อไม่ให้สารพิษเข้ามาให้ห้องปัจจุบันหรือห้องที่แจ๊คอาศัยอยู่

รากไม้ที่แจ๊คอาศัยอยู่คือรากไม้ที่มีสิ่งมีชีวิตดำรงอยู่ได้ แจ๊คคิดแล้วสยดสยองถ้ารากไม้อีก 642 เป็นห้องวิจัยทั้งหมดไม่ใช่ว่า สิ่งมีชีวิตที่แจ๊คเห็นคือส่วนหนึ่งจากทั้งหมด

“บ้าไปแล้ว สงครามบ้าอะไรกับถึงใช้กำลังพลขนาดนี้”

คิดมากไปก็ปวดหัว เรื่องสงครามห่างไกลตัวแจ๊คมาก สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือฝึกฝนตนเองให้แข็งแกร่งขึ้น

แจ๊คคิดว่าจะอาศัยอยู่ในรากไม้แห่งนี้อีกนานเพราะมีสิ่งของอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งการต่อสู้ห้องฝึกฝน การทำให้พลังวิญญาณแกร่งกล้าขึ้นห้องรู้แจ้ง หิวห้องอาหาร ง่วงนอนห้องนอน ฝึกฝนทักษะทำอาหารห้องวัตถุดิบสำหรับอาหาร ฝึกฝนทักษะเล่นแร่แปรธาตุห้องวิจัย มีหนังสือจากห้องสมุดที่ยังไม่ได้อ่านอีกมากมาย

แค่คิดแจ๊คก็ขี้เกียจจึงอยากนอนอยู่เฉย ๆ ทว่าที่แห่งนี้ไม่ใช่โลกเดิมและความแข็งแกร่งเท่านั้นคือที่สุด

สู้เพื่ออนาคตที่สดใส

.....................................

ช่วงที่แจ๊คอาศัยอยู่ในป่าแห่งความเงียบ

นักล่าค่าหัวหรือคนที่จะไล่ล่าแจ๊คไม่ยอมแพ้จึงรอค่อยแจ๊คอยู่นอกป่าแห่งความเงียบ

10 วันให้หลังจากที่แจ๊คอยู่อาศัยในป่าแห่งความเงียบ

เมืองชิได้เกิดความโกลาหล ทหารต้นไม้นับแสนได้บุกเมืองชิโดยมีต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่เป็นตัวบงการ

เมืองชิได้ขอความช่วยเหลือจากอาณาจักรโดฮาแต่ทหารอาณาจักรโดฮาจะมาในอีก 10 วัน

ค่ายกลเมืองชิไม่สามารถป้องกันเมืองได้ถึง 10 วัน เพราะวันที่ 5 ต้นไม้ขนาดใหญ่ลงมือฟาดเถาวัลย์ในตัวทำให้ค่ายกลป้องกันเมืองแตกกระจาย

ทำให้ผู้คนในเมืองไม่มีทางเลือกนอกจากสู้ตายแต่ต้นไม้สามารถรักษาบาดแผลของตนเองได้จากเลือดของชาวบ้าน ทหารอันมหาศาลที่ไหลลงพื้นมาสู่ต้นไม้

ทำให้ผู้คนที่ต่อสู้ไปสิ้นหวังไปเพราะยิ่งต่อสู้ไปคนที่บาดเจ็บล้มตายมีแต่ชาวเมืองชิ ต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่สามารถเอาศพของคนตายมาใช้ประโยชน์ได้

เลือดใช้รักษาตนเอง ร่างของผู้ตายสามารถทำเป็นทหารต้นไม้ กำลังใจชาวเมืองได้ลดถอยลงจึงถึงจุดที่จะคิดหนี

ทว่าหนีไปได้ไม่ไกลได้มีทหารไม้จำนวนมากดักรอพวกเขา

เมืองชิอยู่รอดจนถึงวันที่ 8 ก่อนจะล่มสลายไปทั้งหมด ชาวเมืองเมืองชิกลายเป็นทหารไม้ทั้งหมด สมบัติถูกต้นไม้กลืนกินเพื่อพัฒนาตนเอง

ทหารจากอาณาจักรโดฮาเดินทางมาถึงเมืองชิในวันที่ 10 เมืองได้กลายเป็นป่าขนาดใหญ่ที่มีต้นไม้สีม่วงเป็นศูนย์กลาง

ทหารอาณาจักรโดฮาเข้าปะทะกับต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่หวังว่าจะสามารถกำจัดต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่ให้สิ้นซากเพราะถ้าปล่อยต้นไม้อาจจะเป็นภัยต่ออาณาจักรโดฮา

ทว่ากำลังพลมันต่างกันมาก ทหารอาณาจักรโดฮามีแค่หนึ่งหมื่นคนแต่ทหารไม้มี 2-3ล้านตัว

ระหว่างที่ต้นไม้สีม่วงขนาดใหญ่เดินทางเพื่อแก้แค้นได้ฆ่าผู้คนทั้งหมดและจับผู้คนมาทำเป็นทหารไม้

ผลปรากฏว่าทหารอาณาจักรรอดไปได้แค่ 200-300คน การปะทะครั้งนี้ทำให้ราชาของอาณาจักรโดฮาโกรธมากแต่ยังไม่สามารถทำอะไรได้

เขตเมืองชิจึงกลายเป็นเขตอันตรายนับแต่นั้นเป็นต้นมา

1 ปีหลังที่แจ๊คอาศัยอยู่ในป่าแห่งความเงียบ

เกิดข่าวใหญ่ขึ้นเพราะดันเจี้ยนถูกทำลายไปเกือบ 50 แห่ง ผู้คนที่อาศัยใกล้ดันเจี้ยนหรือเมืองที่สร้างข้างดันเจี้ยนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า

เมื่อวานยังอยู่ดีพออีกวันหนึ่งดันเจี้ยนถูกทำลายและพื้นที่รอบดันเจี้ยนกลายเป็นน้ำแข็งทั้งหมด

ผู้คนแตกตื่นเพราะดันเจี้ยนคือสมบัติหรือการฝึกฝนของพวกเขา การที่มีคนทำลายเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

ข่าวดีคือหลังจากที่ทำลายดันเจี้ยนไปทั้งหมด 50 แห่งการทำลายก็ได้หยุดลง ผู้คนเรียกปรากฏการณ์การทำลายดันเจี้ยนว่าดันเจี้ยนคัดดันเจี้ยนให้ถูกทำลาย

เพราะมีข่าวลือว่าดันเจี้ยนมีเยอะเกินไปจึงมีการทำลายดันเจี้ยนที่อ่อนแอลง ผู้คนรู้ว่าในดันเจี้ยนมีวิญญาณดันเจี้ยนอยู่เพราะว่าถ้ามีคนสามารถพิชิตดันเจี้ยนได้ วิญญาณดันเจี้ยนจะออกมาให้ของรางวัล

ข่าวเกี่ยวกับดันเจี้ยนนี้ไม่นานทุกคนก็ได้ลืมทั้งหมด

2 ปีหลังจากที่แจ๊คอาศัยอยู่ในป่าแห่งความเงียบ

ฟู่ฉางและ 2 หัวหน้าสมาคมนักผจญภัยได้ออกเดินทางไปเขตแบ่งระหว่างภาคกลางและภาคตก

3 ปีหลังจากที่แจ๊คอาศัยอยู่ในป่าแห่งความเงียบ

การเรื่องใหญ่ขึ้น เจ้าเมืองระดับสูง 5 เมืองของอาณาจักรยะเซ็นได้ทรยศอาณาจักร ทำการฆ่าชาวบ้านเพื่อสังเวยเลือดให้แก่ขวดทะเลแดงก่อนจะทำลายพื้นดินเพื่อทำให้เป็นไฟเป็นพิษและแผ่นดินไหว พื้นที่ทั้งหมดได้กลายเป็นเขตอันตรายถ้ารักษาตามธรรมชาติต้องใช้เวลา 300ปี

ทำให้อาณาจักรยะเซ็นโกรธมาก ส่งทหารหน่วยพิทักษ์ราชาออกตามไล่ล่าคนทรยศ

แต่ทำไม่สำเร็จเพราะคนทรยศได้หนีไปในอาณาจักรอาบูโนะ อาณาจักรยะเซ็นต้องกลืนความโกรธแค้นและสั่งให้ทหารหน่วยพิทักษ์ราชากลับมา

ทำให้ผู้คนรู้ว่าการกระทำในครั้งนี้ผู้ที่อยู่เบื้องหลังคืออาณาจักรอาบูโนะ

เมืองที่ถูกทำลายคือเมืองระดับสูงทั้ง 5 เมืองในแต่ละเมืองเป็นพื้นที่ปลูกข้าว อาหาร เลี้ยงสัตว์หรือเส้นทางการค้า ถ้าอาณาจักรยะเซ็นไม่สามารถฟื้นฟูได้จะสร้างความเสียหายที่ได้รับ อาณาจักรจะสูญเสียอาหารและเงินเป็นจำนวนมหาศาล

สิ่งที่จะสามารถฟื้นฟูพื้นที่โดยรอบคือหนึ่งในสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาแห่งแสงนั้นคือหยดน้ำแห่งแสง

หยดน้ำแห่งแสงได้จากขวดเก็บแสงจากที่บุตรแห่งแสงที่ได้รับในพิธีกรรม ขวดหนึ่งผลิตหยดน้ำได้แค่ 1 หยดและหยดน้ำแห่งแสงมีความสามารถในการรักษาได้ในพริบตาไม่ว่าจะมีอาการบาดเจ็บขนาดไหน

ทำให้หยดน้ำแห่งแสงเป็นของมีค่ามากเพราะถ้ามีหยดน้ำในตัวเท่ากับว่ามีอีกหนึ่งชีวิต

ศาสนาแห่งแสงต้องคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นหนักมาก ถ้าไม่ช่วยอาณาจักรยะเซ็น อาณาจักรยะเซ็นอาจจะทรยศพวกตนได้

ถ้าสูญเสียอาณาจักรยะเซ็นไป กำลังรบจะหายไปถึง 1 ใน 3 ศาสนาแห่งแสงจะถูกปิดตายไม่สามารถไปไหนได้ ทางทิศใต้มีอาณาจักรที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับศาสนาแห่งแสง ทิศเหนือปกครองด้วยมนุษย์สัตว์ มนุษย์สัตว์มีพระเจ้าของตนเอง

ถ้าศาสนาแห่งแสงไปยุ่งเกี่ยวจะเกิดสงครามระหว่างศาสนาแห่งแสงกับมนุษย์สัตว์หรือสัตว์อสูรได้

ทิศตะวันออกเป็นของอาณาจักรซาราโน อาณาจักรซาราโนเชื่อแค่เวทมนตร์ของตนเองเท่านั้น

มีแต่อาณาจักรยะเซ็นกับอาณาจักรโดฮาเท่านั้นที่สามารถจำใช้เป็นหุ่นเชิดได้ แต่อาณาจักรโดฮาเชื่อในวิถีดาบของตนเองเท่านั้น

เหลือแต่อาณาจักรยะเซ็นเท่านั้นที่เปิดเสรีให้กับความหลากหลายของวัฒนธรรมศาสนาแห่งแสงจึงได้ส่งบาทหลวงเข้าไปเผยแพร่คำสอนและช่วยเหลือชาวบ้านผู้ยากจน

ทำให้ผู้คนชั้นล่างให้ความไว้วางใจก่อนจะกลายเป็นคนระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้ศาสนาแห่งแสงสามารถบังคับชาวเมืองในอาณาจักรยะเซ็นได้

ก่อนจะให้คนที่เชื่อในคำสอนไม่ลืมหูลืมตาไปฆ่าคนที่ต่อต้าน คนต่อต้านไม่อยากให้คนในอาณาจักรฆ่ากันเองจึงยอมแพ้และถูกประหาร

ศาสนาแห่งแสงตั้งบนดวงดาวแห่งนี้เป็นรุ่นแรก ๆ ทว่าการกระทำของศาสนาแห่งแสงในอดีตทำให้ผู้คนโกรธแค้น

ศาสนาแห่งแสงได้กัดฟันและส่งหยดน้ำแห่งแสงไปให้กับอาณาจักรยะเซ็น การรวบรวมหยดน้ำแห่งแสงนั้นยากมาก ๆ ใจความในการรวบรวมคือความขอบคุณของผู้คนที่บุตรแห่งแสงไปช่วยเหลือ

ถ้าเป็นการแสดงหรือเสแสร้งและชาวบ้านไม่ได้ขอบคุณด้วยใจจริงน้ำในขวดจะไม่ถูกเติมเต็ม การทำแต่ละครั้งได้ไม่เท่ากัน ถ้าต้องการหยดน้ำแห่งแสงต้องช่วยเหลือชาวบ้านหรือผู้คน 1ล้านถึง3ล้านคน

ขวดเก็บแสงจะสามารถผลิตหยดน้ำได้แค่หยดเดียวต่อหนึ่งขวดเท่านั้น

แผนการครั้งนี้ดูเหมือนจะทำลายอาณาจักรยะเซ็นทว่าแท้จริงคือการทำลายศาสนาแห่งแสงมากกว่า

การทรยศและทำลายเมืองสำคัญไปทำให้ศาสนาแห่งแสงส่งบาทหลวงแห่งแสงไปทางใต้มากยิ่งขึ้น

การส่งคนที่ครั้งนี้ทำให้ทั่วทั้งดวงดาวได้กลิ่นของความวุ่นวายนี้อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นก็ได้

9 ปีผ่านไปในที่สุด

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ตอนเช้าแจ๊คฝึกการต่อสู้ ตอนเที่ยงฝึกทำอาหารแต่ไม่ได้กินของที่ตนเองทำ สุดท้ายก็กินอาหารที่ห้องอาหารเหมือนเดิม ตอนบ่ายฝึกพลังวิญญาณ ตอนกลางคืนอ่านหนังสือ เที่ยงคืนถึงตี4ฝึกฝนการเล่นแร่แปรธาตุ

แจ๊คที่ได้หลอมรวมขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นกับพื้นที่อาศัยอยู่มีพลังธาตุไม้ที่เข้มข้น จึงนอนวันละ 1 ชั่วโมงก็เพียงพอ

แจ๊ครู้สึกเหนื่อยใจมากแม้ว่าร่างกายจะกระปรี้กระเปร่าตลอดเวลา เพราะตลอด9ปีที่ผ่านมาแจ๊ครู้สึกว่าเป็นเครื่องจักรแทน

สุดท้ายแจ๊คสามารถผ่านไปได้ ระดับพลังตอนนี้เขาสามารถฆ่าหมีกรงเล็บได้อย่างง่าย ๆ ถ้ามันอยู่ในระดับเดียวกัน

การทำอาหารของแจ๊คไปไกลกว่าของเซฟทองคำซอรุนามาก การเล่นแร่แปรธาตุทำได้คือ เปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นทราย ยารักษาพื้นฐาน การรวมเนื้อเยื่อและการทำให้ร่างกายขยับได้โดนไม่มีกระดูก

ทั้งหมดคือหนังสือที่หาเจอและเรียนรู้ทั้งหมดในช่วงเวลา 9 ปี 2เล่มหลังมันคือการสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมาทว่าแค่พื้นฐานเท่านั้น

ยารักษาพื้นฐานรักษาไม่มากเท่ากับยาฟื้นฟูระดับต่ำแต่ยังดีกว่าไม่มีอะไรใช้เลย

พลังวิญญาณของแจ๊คตอนนี้สามารถเร่งกระบวนความคิด ความจำและความฉลาดที่เพิ่มขึ้นมาก

หู่เสวียกลับมาในปีที่ 5 แจ๊คถามว่าไปไหนหรือทำอะไรหู่เสวียไม่ได้ตอบกลับ แจ๊คจึงเลิกสนใจและกลับมาฝึกฝนต่อ

ตอนนี้แจ๊คยืนอยู่ที่ห้องควบคุม มีปุ่มขนาดใหญ่ตรงด้านหน้า

“ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะไปเที่ยวเล่นแล้ว คงเหงาน่าดูไม่มีคนมาเยี่ยมพวกเจ้าตลอด 9 ปี”

แจ๊ครู้ได้ยังไงว่าไม่มีใครเข้ามาเพราะว่าห้องวิจัยสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างตลอด 9 ปีไม่ได้ออกไปข้างนอก

เอาแต่หลับอยู่ในขวดแก้วไปวัน ๆ อย่างน่าเบื่อแจ๊คที่ฝึกฝนทักษะเล่นแร่แปรธาตุเข้ามาในห้องนี้วันละครั้งจึงรู้

แต่พวกมันจะไม่ต้องเบื่ออีกต่อไปแจ๊คจะปล่อยให้พวกนี้ไปสร้างความเสียหายให้กับดวงดาวใบนี้

ยกนิ้วชี้ขึ้นและกดปุ่มตรงหน้าอย่างจัง สิ่งมีชีวิตในขวดแก้วลืมตาขึ้นพร้อมกับขยับแขนขาทำท่าจะออกไปจากขวดแก้ว เพดานด้านบนรากไม้เปิดออก

ด้านบนขวดแก้วเปิดขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามและสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นมาพุ่งไปด้านบนอย่างรวดเร็ว

“ฮ่า ๆ จงทำลายและสร้างแต้มให้ฉันเยอะ ๆ”

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………