เทพกระบี่เงาสังหาร

หลังจากพักพื้นฟูพลัง 1 วันกลุ่มของอู่หมิงก็กลับไปยังหอกระบี่ และรีบไปรายงานภาระกิจพร้อมกับได้รับแต้มผลงานมาคนละ 50 แต้มซึ่งถือว่ามากพอสำหรับทั้ง 4 คนแล้ว และพวกเจี่ยหานและซวงอี้ก็ได้ยื่นเรื่องขอออกจากลุ่มอสรพิษ ซึ่งสำหรับศิษย์ใหม่ที่ได้เข้ากลุ่มยังไม่ถึง 7 วันนั้นสามารถถอนตัวออกจากกลุ่มได้เลยโดยไม่ต้องขออนุญาติหัวหน้ากลุ่ม แต่สำหรับใครก็ตามที่เข้ากลุ่มเป็นเวลานานแล้วจะต้องทำการขออนุญาติหัวหน้ากลุ่มก่อนถึงจะสามารถออกจากลุ่มได้หลังจากนั้นพวกเจี่ยหานและซวงอี้ก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกกลุ่ม นภาทมิฬ ของพวกอู่หมิงอย่างเป็นทางการ อีกด้านองค์ชายเจ็ดและเฟิงอวิ้นที่ทำภารกิจไม่สำเร็จกถูกหักคะแนนผลงานอย่างมากทำให้ทั้งสองกลุ่มยิ่งโกรธแค้นพวกอู่หมิงเข้าไปใหญ่"ทำไมมันถึงโชคดีขนาดนี้ ที่สามารถลอดจากเงื้อมมือของนักล่ามือใหม่พวกนั้นได้" องค์ชายเจ็ดกล่าวด้วยความโกรธแค้น"หึ ถึงมันจะรอดครั้งนี้มาได้แต่มันก็อยู่ได้อีกไม่นานหรอก องค์ชายใหญ่ไม่มีทางปล่อยมันเอาไว้แน่" เฟิงอวิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาตั้งแต่มาที่หอกระบี่องค์หญิงห้าก็ปิดด่านฝึกตนอยู่ตลอดเพราะนางไม่อยากเสียเวลาในเรื่องไม่เป็นเรื่องและไม่ว่าอย่างไรเรื่องของอู่หมิงก็ไม่ได้มีผลกระบต่อนางเลยแม้แต่น้อย เพราะในฐานะองค์หญิงของคนในราชวงศ์นั้นไม่ต่างจากสิ่งของที่ไว้เชื่อมความสัมพันธ์กับขุมอำนาจอื่นและพี่น้องของนางคนอื่นๆก็ไม่ต่างกันเพราะวันหนึ่งจะต้องถูกจับไปแต่งงานกับผู้ชายที่ตนไม่ได้รักเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์"มีแต่ความแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะกำหนดชะตาชีวิตของข้าได้" องค์หญิงห้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวและเริ่มบ่มเพาะพลังต่อไปต่างจากองค์ชายเจ็ดและเฟิงอวิ้นที่ใช้เวลาส่วนมากคิดหาแผนการกำจัดอู่หมิง ทางด้านกลุ่มของอู่หมิงเมื่อทำภารกินเสร็จก็กลับมาที่พักทันที อู่หมิงเมื่อมาถึงที่พักก็นำอสรพิษน้อยออกมาพร้อมกับมอบแกนอสูรระดับ 3 ให้กับมัน"ฟ่อ ฟ่อ!!" อสรพิษน้อยส่ายหัวและแสดงท่าทางไม่อยากกิน อู่หมิงรู้สึกงุนงงเพราะเมื่อตอนอยู่ในตระกูลอู่เสือดำเองก็กินแกนอสูรอย่างมีความสุขประจำ แต่ในขณะนั้นเองที่อสรพิษน้อยจ้องมองไปยังเนื้อของหมู่ป่าหลักเหล็กระดับ 4 ที่พวกอู่หมิงตัดแบ่งกัน เพราะเนื้อของสัตว์อสูรเหล่านี้มีประโยชน์ต่อพวกอู่หมิงอย่างมาก"นี่เจ้าอยากกินเนื้อนี่งั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่เนื้อของหมู่ป่าหลังเหล็ก"ฟ่อ!!!! ฟ่อ!!!!" อสรพิษน้อยพยักหน้าพร้อมกับจ้องมองไปยังเนื้อหมูป่าตาเป็นมันอู่หมิงนำกระบี่ออกมาตัดเนื้อแบ่งให้กับอสรพิษน้อยทันที อสรพิษย้อยไม่รอช้ารีบอ้าปากกลืนกินชิ้นเนื้อของหมู่ป่าหลังเหล็กอย่างอร่อยพร้อมกับขดตัวนอนอย่างสงบ"เจ้านี่สมเป็นอสรพิษจริงๆ กินอิ่มแล้วก็นอน" อู่หมิงส่ายหน้าก่อนจะทำการดูแลสมุนไพรของตนเองผ่านไปอีก 5 วัน ในขณะที่อู่หมิงกำลังบ่มเพาะพลังอยู่ในที่พักของตน ในตอนนั้นเองที่พื้นดินข้างล่างที่พักของอู่หมิงก็สั่นสะเทือนเล็กน้อยทำให้อู่หมิงตื่นขึ้นจากการบ่มเพาะพลังและมองไปที่พื้นด้วยความสงสัยและตื่นตัว แต่ในตอนนั้นเองพื้นภายในี่พักของอู่หมิงก็ปรากฎสิ่งมีชีวิตสีดำขนาดเล็กโผล่ออกมาจากพื้นดินพร้อมกับเดินสองขาออกมาอย่างหยิ่งยโสทำให้เส้นเลือดบนหน้าผากของอู่หมิงต้องปูดบวมขึ้นทันที"เจ้ากระรองขี้ขโมยทำไมเจ้าถึงโผล่มาจากใต้ดิน" อู่หมิงกล่าวเสี่ยวฮุ่ยไม่สนใจอู่หมิงและเดินไปที่มุมห้องทั้งสี่มุมพร้อมกับเขียนอาคมเพื่อสร้างค่ายกลบางอย่างอยู่ อู่หมิงก็มองดูการกระทำของเสี่ยวฮุ่ยด้วยความแปลกใจและไม่เข้าไปขัด แต่ในขณะนั้นเองอู่หมิงก็รู้สึกได้ว่าพลังลมปราณในห้องของตนเริ่มหนาแน่นขึ้น ทันใดนั้นอู่หมิงก็หันไปมองปากหลุมที่เสี่ยวฮุ่ยโผล่ออกมา"นี่เจ้ากำลังทำอะไร" อู่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก"อะไรแค่นี้ก็ไม่เข้าใจงั้นหรือ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวในขณะที่กำลังวางค่ายกลเพียงไม่นานเสี่ยวฮุ่ยก็วางค่ายกลเสร็จซึ่งค่ายกลนี้มีหน้าที่กักเก็บพลังลมปราณที่โผล่ออกมาจากหลุมที่เสี่ยวฮุ่ยขุดไม่ให้มันรั่วใหลออกไปข้างนอกที่พักของอู่หมิง"เจ้าบอกกมาเดี๋ยวนี้ว่าพลังลมปราณเหล่านี้มาได้ยังไง" อู่หมิงกล่าว"มันก็ต้องมาจากชีพรลมปราณระดับราชันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอเรื่องแค่นี้ก็ยังไม่รู้" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเย่อหยิ่ง"ตูม!!" อู่หมิงไม่สามารถทนได้อีกต่อไปพร้อมกับวิ่งเข้าไปเตะเสี่ยวฮุ่ยอย่างจังจนทำให้เสี่ยวฮุ่ยกระเด็นไปติดกำแพง"บัดซบ อู่หมิงเจ้าเป็นบ้าอะไรถึงมาเตะบิดากัน" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยความโกรธ"ใช่แล้วข้าในตอนนี้กำลังจะเป็นบ้าแล้ว ข้าไม่อยู่เพียงแค่ไม่กี่วันเจ้าก็ไปสร้างเรื่องที่ใหญ่โตขึ้นจนได้" อู่หมิงกล่าวด้วยความโกรธ"เรื่องใหญ่อะไรเพียงแค่ขอใช้พลังของเส้นชีพจรลมปราณระดับราชันเพียงเล็กน้อย" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"บัดซบยังไม่สำนึกอีกและถ้าเกิดเรื่องนี้รู้ไปถึงหูของพวกผู้อาวุโสละก็เจ้าคิดว่าข้าจะรอดงั้นหรือ" อู่หมิงกล่าว"เจ้าไม่ต้องกลัวไป ข้าได้สร้างค่ายกลกักเก็บพลังปราณไว้แล้วเจ้าพวกนั้นไม่มีทางรู้หรอกตราบใดที่เจ้าพวกนั้นไม่เข้ามาในนี้ละนะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงรู้สึกอยากเป็นลม เขาไม่คิดว่าเสี่ยวฮุ่ยจะทำเรื่องใหญ่โตถึงขนาดนี้ แต่ในตอนนั้นเองที่อสรพิษน้อยที่นอนอยู่ก็ตื่นขึ้นพร้อมจ้องมองไปยังหลุมด้วยสายตาเป็นประกายมันรีบขยับเข้าไปใกล้หลุมแล้วนอนต่อ แต่ขณะที่มันกำลังนอนเจ้าอสรพิษน้อยก็ดูดกลืนลมปราณเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง"ดีมาก ไม่เสียงแรงที่ข้าใช้เวลาหลายวันในการขุดอุโมงค์นี้ขึ้นก็เพื่อเจ้าโดยเฉพาะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวกับอสรพิษน้อย สำหรับเสี่ยวฮุ่ยอสรพิษน้อยมีค่าให้เลี้ยงดูอย่างมากเพราะถ้าอสรพิษน้อยสีสายเลือดของมังกรทมิฬจริงละก็ในอนาคตอสรพิษน้อยจะแข็งแกร่งจนเหล่าเซียนทั้งหลายต้องหวาดกลัวแต่อสรพิษน้อยหาได้สนใจเสี่ยวฮุ่ยไม่ มันเชิดหน้าใส่เสี่ยวฮุ่ยพร้อมกับเข้าไปถูอู่หมิงอย่างสนิทสนม ราวกับว่ามันกำลังขอบคุณที่อู่หมิงทำเพื่อมัน เสี่ยวฮุ่ยที่เห็นเหตุการณ์นี้ก็แทบจะกระอักเลือดออกมาด้วยความโกรธ พร้อมกับหันไปทางเสาหินและใช้เล็บของมมันข่วนเสาหินอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับร้อง "จี๊ด จี๊ด จี๊ด!!!!" ออกมาด้วยความโกรธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทำดีไม่ได้ดี

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ทำดีไม่ได้ดี

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้