เกมราชันสงครามออนไลน์

        ตอนที่ 156 เผาไม่เหลือซาก

        หัวหน้าหน่วยทั้งสามเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ด้านหลังกองกำลังของผู้เล่นทั้งสามกิลด์ที่ใช้คลื่นมนุษย์ถาโถมเข้าใส่ศัตรูเพราะต่อให้ทางฝั่งนั้นจะลอบโจมตีและสกัดด้วยมือธนูหลายคน แต่ด้วยจำนวนที่น้อยกว่าของทหารหน่วยที่7 ทำให้ผู้เล่นถึง 1 ต่อ 6

        ได้เวลาลงมือแล้ว...

        หัวหน้าหน่วยทั้งสามเห็นว่าผู้เล่นกำลังเข้าประชิดตัวทหารฝ่ายนครดาราฟ้าพวกเขาก็เข้าร่วมการต่อสู้ทันที แต่แล้วในตอนนั้นเองก็มีศรเพลิงยิงใส่ยังจุดด้านหน้าผู้เล่นก่อนที่จะเกิดเปลวเพลิงพวกพุ่งขึ้นมาและกระจายออกเป็นครึ่งวงกลม ระยะของครึ่งวงกลมขยายใหญ่อย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่นาทีเพลิงก็ล้อมพื้นที่ในระยะ 300 เมตรขังผู้เล่นทั้งสามกิลด์ และหัวหน้าหน่วยทั้งสามคนไว้ตรงกลางโดยมีผืนป่าที่เป็นเชื้อเพลิงอย่างดีกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง

        หัวหน้าหน่วยทั้งสามรู้สึกตกใจกับสถานการณ์ตรงหน้าพวกเขาไม่คิดว่าทหารของศัตรูจะวางกับดักเผาพวกเขาทั้งป่า

        “เราติดกับดัก!”

        “รีบฝ่าออกไปเร็ว!!”

        ตอนนี้ไม่มีใครสนใจสู้อีก พวกเขารวมทหารของตนและมองหาทางออกซึ่งจุดที่เพลิงเบาที่สุดคือด้านหน้า ทำให้ทหารทั้งหมดต่างก็วิ่งตรงไปยังจุดนั้น เพราะต่อให้รู้ว่าจะมีทหารศัตรูดักรออยู่แต่ก็ดีกว่ารอเพลิงพวกนี้เผาจนตาย

        สถานการณ์ของผู้เล่นนั้นอนาถเป็นอย่างยิ่งพวกเขากว่าครึ่งโดนไฟที่พวบพุ่งมาในตอนแรกเผาตายไปกว่าครึ่ง ส่วนที่เหลือถอยออกมาได้แต่ก็พากันสำลักควันไฟจนหมดสติและตายตามหลังไป

        สามผู้นำกิลด์ต่างก็งงงวยกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าพวกเขาไม่คิดว่าพวกตนจะโดนเผาทั้งเป็นแบบนี้ โดยที่ยังไม่แม้แต่จะได้สังหารทหารฝ่ายศัตรูแม้แต่นายเดียว

        “ไม่ต้องไปสนใจพวกมนุษย์ สั่งให้พวกมันไปเดินหน้าอกไปจากตรงนี้เราจะใช้พวกมันเปิดทางไฟป่าพวกนี้” หัวหน้าหน่วยศัตรูกล่าวขณะที่ตนหลบอยู่ท่ามกลางวงล้อมทหารที่ยังรอดอยู่

        ตอนนี้ทหารทั้งหมดไม่สนใจว่าผู้เล่นพวกนี้จะอยู่ข้างตนหรือไม่พวกมันต่างผลักดันผู้เล่นให้วิ่งเข้าไปที่กองเพลิงด้านหน้า สถานการณ์ยิ่งโกลาหลเพิ่มเข้าไปอีกเมื่อเวลายิ่งผ่านไป

        “บัดซบพวกทหารคิดจะผลักเราไปเปิดทางฝ่าดงเพลิงด้านหน้า”

        “บ้าไปแล้ว ถ้าเราเข้าไปก็มีแต่ตายเท่านั้น”

        “เราไม่มีทางเลือก ไฟด้านหน้ากำลังไม้ป่าและต้นไม้อย่างรุนแรงแถมลมยังส่งให้ไฟป่าพวกนั้นพัดมาหาเราอีก ด้านหน้าเราเป็นหมู่บ้านร้างจึงมีต้นไม้และหญ้าไม่มากนักไฟจึงไม่แรง”

        “เราไม่มีทางเลือกรีบฝ่าเพลิงพวกนั้นออกไปเร็ว”

        ผู้เล่นกำหมัดกัดฟันด้วยความโกรธ แต่ตอนนี้ถ้าพวกเขาไม่ฝ่าไฟออกไปด้านหน้าก็จะโดนเผาตายเช่นกัน ดังนั้นส่วนใหญ่จึงพากันวิ่งฝ่ากองเพลิงออกไป

        เมื่อหัวหน้าหน่วยและพลทหารของนครแสงเทวาเห็นว่าผู้เล่นวิ่งฝ่ากองเพลิงก็มองอย่างไม่แยแสต่อให้มนุษย์ไฟพวกนี้ตายจนหมด พวกเขาก็ต้องรักษากองกำลังของหน่วยทหารทั้งสามไว้ให้ได้

        ตอนนี้พวกเขามีคนเปิดทางแล้วจึงรีบตามไป แต่ไปไม่เท่าไหร่ผู้เล่นก็มีไม่มากพอที่จะสร้างเส้นทางออกจากเปลวไฟพวกนี้ได้เปลวไฟยิ่งโหมกระหน่ำนอกจากนั้นก็ยังมีลูกธนูยิ่งเข้ามาในวงล้อมไฟอีกด้วย

        “พลโล่ป้องกัน!” หัวหน้าหน่วยทหารสั่งให้ผลโล่ที่มีอยู่ไม่มากต่างรวมตัวกันก่อนจะยกโล่แนบชิดตัดกันคล้ายกระดองเต่าหลบลูกธนูเปลวไฟและกิ่งไม้ที่หักใส่ พวกเขาเคลื่อนตัวไปด้านหน้าด้วยความยากลำบาก

        แต่แล้วความซวยก็ไม่หมดแค่นั้น เพราะอยู่ ๆก็มีตะเกียงน้ำมันที่เติมน้ำมันจนเต็มถูกปาเข้ามากระทบกับโล่ก่อนจะระเบิดอย่างรุนแรงซึ่งประสิทธิภาพของมันนั้นไม่ต่างจากระเบิดขวด

        นอกจากนั้นพอพลโล่และทหารที่ไม่ทันระวังก็โดนเผาทั้งเป็นทหารและผู้เล่นฝ่ายนครแสงเทวาประสบความสูญเสียอย่างรุนแรงในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงพวกเขาก็ตายกันไปมากกว่าครึ่งแล้ว

        กายที่ตอนนี้กำลังสนุกกับการปาตะเกียงน้ำมันใส่เข้าไปในกองเพลิงโดยมีทหารหน่วยที่ 7 หลายสิบนายร่วมกันปาด้วยเช่นกัน

        สถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นถูกกายคำนวณไว้หมดแล้วเขาได้ใช้น้ำมันทั้งหมดเก็บไว้ในคลังของด่านหน้า 57 เทไว้รอบ ๆ ป่า ซึ่งน้ำมันเหล่านี้ไว้ใช้ในการเติมตะเกียงน้ำมันให้แสงสว่างกับด้านหน้า57

        แต่ต่อให้น้ำมันจะเยอะก็ไม่อาจจะทำให้พื้นที่ทั้งหมดเกิดไฟไหม้พอจะเผาทหารและผู้เล่นฝ่ายนครแสงเทวาได้ดังนั้นกายจึงต้องการเชื้อเพลิงและพื้นป่าด้านหน้าก็เป็นเชื้อเพลิงให้อย่างดี ซึ่งดีกว่าที่กายหวังไว้มากจนบีบบังคับให้พวกผู้เล่นและทหารต่างก็ตกอยู่ในความโกลาหลก่อนจะมุ่งหน้ามายังพื้นที่ซึ่งไฟลุกไม่แรงมากก็คือด้านหน้า แต่พวกเขาก็คงนึกไม่ถึงว่านี่คืออีกหนึ่งกับดักของกาย

        ซึ่งกายและทหารหน่วยที่ 7 รออยู่ก่อนแล้ว

        “ไม่คิดว่าพวกเขาจะติดกลับกันง่ายขนาดนี้”เซคาสรองหัวหน้าหน่วยที่ 7 พึมพำออกมา

        “ข้าก็ไม่คิดเช่นกัน” ทิฟอนกล่าวขณะที่ลดธนูลง

        “อะไรที่ง่าย ๆ มักน่ากลัวเสมอ เพราะเรามักจะคิดไม่ถึง”กายพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาถอยหลังออกมาเล็กน้อย เพราะความร้อนของเปลวไฟกำลังเพิ่มขึ้น

        “เตรียมตัวเถอะ เพราะคงจะมีคนที่ฝ่าเปลวไฟออกมาได้ไม่มากก็น้อย”กายไม่ได้หวังว่ากับดักอย่างไฟป่าจะฆ่าศัตรูทั้งหมดได้ โดยเฉพาะพวกทหาร พวกเขาต่างก็แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาหลายเท่าดังนั้นต่อให้หนีนอดออกมาจากไฟป่าที่โหมกระหน่ำนี้ก็ไม่ได้สร้างความแปลกใจให้กายแม้แต่น้อย

        กาย มีอา หัวหน้าหน่วยทิฟอนและทหารหน่วยที่7 ทั้งหมดต่างก็ไปยังจุดที่เขาคาดการว่าศัตรูจะหนีออกมาจากไฟป่าได้สำเร็จ โดยมีพลธนูสามคนที่ใช้หน้าไม้กลดักรอเป็นแนวรับแรกตามด้วยพลธนูที่ใช้ธนูธรรมดาเป็นพวกที่สองซึ่งหัวหน้าหน่วยทิฟอนก็อยู่ด้วย

        สุดท้ายคือพวกระยะประชิดอย่างกายมีอาและพลทหารคนอื่นๆ

        “ในที่สุดข้าก็ออกมาได้”

        หัวหน้ากิลด์ประตูเหล็กที่กระโจนออกมาจากกองเพลิงด้วยสภาพผมไหม้หงิกงอตามตัวมีรอยแผลไฟไหม้หลายแห่งอีกทั้งตัวของเขาหลังจากออกมาจากกองไฟได้ก็มีควันความร้อนขึ้นมาอยู่ไม่หยุดซึ่งนอกจากตัวของหัวหน้ากิลด์ประตูเหล็กแล้วยังมีผู้เล่นอีกหลายสิบคนที่ออกมาพร้อมๆ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นสมาชิดกิลด์ของเขา

        “เวรเอ๊ยครั้งนี้คนเราตายไปเกือบหมด พวกเราบุกฆ่าพวกมันให้หมด”หัวหน้ากิลด์ประตูเหล็กพูดออกมาด้วยความโกรธแค้น เพราะการตายนี้คือความสูญเสียที่ร้ายแรงมากแต่ตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะผู้เล่นกิลด์ตนเองต่างก็มองไปที่เบื้องหน้าด้วยความกลัว

        หัวหน้ากิลด์ประตูเหล็กเองพอมองดี ๆ ก็เห็นว่าด้านหน้าตนและพวกมีทหารมาล้อมไว้หมดแล้ว

        “เดี๋ยว…!”

        แต่ยังไม่ทันกล่าวอะไร หัวหน้าหน่วยทิฟอนก็สั่งให้ลงมือโจมตีในทันที

        “อ๊า!”

        “บัดซบเอ๊ย พวกทหารนครดาราฟ้าบัดซบ พวกทหารนครแสงเทวาไปตายกันให้หมด”

        ผู้นำกิลด์ประตูเหล็กร้องคำรามสาปแช่งไม่หยุดหลังจากตายกลายเป็นลูกไฟหายไปผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็โดนสังหารด้วยลูกศรทั้งหมด

        หลังจากการฝ่ามาได้ของผู้เล่นก็มีทหารฝ่ายนครแสงเทวาฝ่าวงล้อมของเปลวเพลิงออกมาได้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่แล้วก็มีสภาพบาดเจ็บไม่มากก็น้อย พวกคนก็วิ่งออกมาและตายด้านนอกในทันที

        กายและทหารหน่วยที่ 7 ไม่คิดจะจับเชลยไว้ พวกเขาเข้าเก็บกวาดทหารที่รอดออกมาได้อย่างเด็ดขาดซึ่งทหารที่รอดออกมาได้พยายามสู้สุดชีวิต แต่ก็ยากจะรอดได้

        “แหลกไปซะ!” กายโจมตีใส่ทหารนายหนึ่งด้วยค้อนสั่นสะเทือนซึ่งทหารนายนั้นรับการโจมตีกายไม่กี่ครั้งก็โดนสังหารลงไป ด้านข้างยังมีมีอาที่ฟาดฟันดาบเดซี่สังหารทหารฝ่ายนครแสงเทวาด้วยความเร็วที่สูงกว่ากายซะอีก

        แต่ทุกดาบที่ฟันนั้นมีอาจะหลีกเลี่ยงจุดหนึ่งของดาบซึ่งเกิดจากการต่อสู้กับหัวหน้าหน่วยฝ่ายนครแสงเทวาก่อนหน้านั้นจนเกิดรอยบิ่น เพราะกลัวว่าจะทำให้ดาบเดซี่เกิดรอยร้าวไปมากกว่านี้

        อันที่จริงแล้วกายตรวจดูรอยบิ่นก่อนหน้านั้นแล้วดาบเดซี่ไม่ได้เป็นอะไรมากนัก มันยังสามารถใช้ต่อสู้ได้อย่างไม่มีปัญหาและกลับไปกายก็คิดจะซ่อมดาบเดซี่ให้มีอาทีหลังด้วย

        การต่อสู้ยังดำเนินต่อไปจนกระทั่งในที่สุดจำนวนทหารฝ่ายนครแสงเทวาที่รอดออกมาจากกับดักไฟป่านั้นเหลือไม่มากนักซึ่งพวกที่ออกมาสุดท้ายนั้นกลับกลายเป็นหนึ่งในหัวหน้าหน่วยและพลทหารอีกราว ๆ 20 นายด้วยสภาพบาดเจ็บสาหัสจากแผลไฟไหม้

        ซึ่งสุดท้ายพวกนี้ก็โดนลุ่มฆ่าจากทหารหน่วยที่7 และหัวหน้าหน่วยทิฟอนก็ได้ทำการสังหารหัวหน้าหน่วยฝ่ายศัตรูลงไปได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีใครรอดออกมาจากกองเพลิงอีกเลย

        ทหารหน่วยที่ 7 ที่ประจำอยู่ด่านหน้า 57 และกายกับมีอาต่างก็ยืนมองภาพเปลวไฟที่เผาผืนป่าด้านหน้าด้วยสีหน้าแตกต่างกันไปมีหลายคนแอบลอบมองกายอยู่เป็นระยะ เพราะคิดว่าแผนการของกายนั้นโหดเหี้ยม เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพมาก

        “จบแล้วสินะ” มีอาเช็ดเลือดที่ดาบเดซีก่อนจะเก็บดาบเข้าไป

        “เจ้าคิดว่ายังไง” กายถามมีอาที่อยู่ข้าง ๆ

        “มันคือสงคราม” มีอาตอบสั้น ๆ

        “ใช่ มันคือสงคราม ข้าจะไปพักสักหน่อย” กายกล่าวจบก็หันหลังและเดินกลับไปที่หอระฆังตอนนี้หมดหน้าที่ของเขาแล้วที่เหลือทิฟอนและทหารหน่วยที่ 7 จะจัดการเก็บกวาดต่อเอง

        มีอายื่นมือออกไปด้านหน้าก่อนจะมีหยดน้ำหล่นลงมากระทบกับมือของหญิงสาวก่อนมีอาจะเดินตามกาย ทิฟอนมองไปที่กายและมีอาด้วยความเป็นมิตร ก่อนจะสั่งให้ทหารทั้งหมดลงมือเก็บกวาดรอบๆ

        ไม่นานหลังจากนั้นฝนก็ตกลงมาใส่ผืนป่าที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงจนไฟทั้งหมดดับลงอย่างรวดเร็วเหลือทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านและซากศพที่ยังไม่ไหม้ดีบางศพก็มีเกราะและอาวุธที่ไม่ได้ไหมตกอยู่ด้านข้างด้วย ทหารหน่วยที่ 7 ไม่ได้สนใจอาวุธพวกนั้นพวกเขาเพียงแต่สำรวจจำนวนทหารที่ตายและหาตัวของหัวหน้าหน่วยฝ่ายตรงข้ามเพื่อยืนยันจำนวนทหารที่ตายในเหตุการณ์นี้เท่านั้น

        ....

        Witterry : ตอนนี้ไรท์มีเพจเฟสบุ๊คแล้วนะมากดติดตามเพื่อคอยรับข่าวสารหรือเข้ามาพูดคุยกันได้นะ จะมาติดตามทวงนิยายก็ได้ https://www.facebook.com/witterry.writer/หรือพิมพ์ค้นหาในเฟสบุ๊ค witterry writer ได้เลยนะ