ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni)

        ‘ไปต่างโลก! ก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ!!!’ มาถึงเล่ม 20 กันแล้วครับ ได้รับความสนุกกันบ้างไหมครับ

        แหม ในที่สุดก็ยี่สิบเล่มแล้วครับ ตอนที่ได้สิบเล่มก็คิดๆ อยู่หรอก แต่พอรู้ตัวอีกทีก็เดี๋ยวเดียวเองครับ พอมองยี่สิบเล่มที่วางเรียงอยู่บนชั้นหนังสือ ผมก็เกิดความรู้สึกลึกๆ ว่าอุตส่าห์เขียนมาได้ตั้งขนาดนี้เชียว

        เล่มหนึ่งวางแผงเมื่อราวๆ ห้าปีก่อน รวมกับตอนที่เริ่มลงในเว็บ ‘Shousetsuka ni Narou’ เมื่อสองปีก่อน เท่ากับผมเขียนเรื่องของพวกโทยะคุงมาเจ็ดปีต่อเนื่องได้ครับ

        จากนี้ไปก็ตั้งใจว่าจะพยายามโดยไม่หลงระเริงครับ

        เอาละ ครึ่งแรกของเล่มนี้เป็นบันทึกเรื่องราวของราชาดาวเบิร์นกับซาร์ดเนียที่เคยแค่พูดถึงมาจนถึงตอนนี้ครับ

        สำหรับตัวผมแล้ว ผมรู้สึกชอบราชาสองคนนี้ (ในแง่คาแรคเตอร์ ไม่ใช่นิสัย) ยังไงก็ไม่รู้ครับ มีความรู้สึกเหมือนคู่หูเล่นตลกที่ประสานงานกันได้อย่างลงตัว ต่างฝ่ายต่างก็ขัดแข้งขัดขากันบ้าง ด่าทอกันบ้าง ถ้าทุกท่านสนุกไปกับการทะเลาะกันของทั้งสองคนที่เป็นแบบนั้นผมก็มีความสุขครับ

        กลับกัน แตกต่างจากครึ่งแรกที่ส่วนใหญ่โทยะคุงจะเป็นคนเคลื่อนไหว ส่วนครึ่งหลังเคลื่อนไหวกันเฉพาะเหล่านางเอกครับ

        เรื่องนี้เป็นเพราะผมอยากเขียนเรื่องที่เหล่านางเอกได้สร้างผลงานโดยไม่มีโทยะคุงสักครั้ง ดังนั้นคาแรคเตอร์ของศัตรูเองก็จะสัมผัสถึงความเป็น ‘ศัตรูของผู้หญิง’ ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ถึงจะเป็นคู่มือให้ไม่ได้เลยก็เถอะ

        ให้ลงมือเฉพาะเด็กผู้หญิงนี่ก็ดีนะ ถ้ามีโอกาสก็อยากจะเขียนอีกครับ

        พิธีแต่งงานนี่ก็น่าสนใจ แต่ปลายทางของการฮันนีมูนคือดาวโลกล่ะครับ โทยะคุงกับเหล่านางเอกที่มาถึงโลกยุคปัจจุบันจะต้องเข้าไปพัวพันกับความยุ่งเหยิงแบบไหน โปรดติดตามเล่มต่อไปครับ

        ด้วยเหตุฉะนี้ก็มาขอบคุณกันเลย

        อาจารย์อุซาสึคะ เอจิผู้วาดภาพประกอบอันแสนวิเศษของเล่ม 20 ให้ ในที่สุดก็มาถึงเล่ม 20 แล้ว ขอบพระคุณมากเลยครับ จากนี้ไปก็ขอฝากตัวอีกนะครับ

        ท่าน K ผู้ดูแลและทุกท่านในกองบรรณาธิการฮอบบี้เจแปน รวมถึงทุกท่านที่เกี่ยวข้องกับการตีพิมพ์หนังสือ ขอบพระคุณมากครับ

        และทุกท่านที่กรุณาอ่านจากเว็บ “Shousetsuka ni Narou” และอ่านจากในหนังสืออยู่เสมอ ขอขอบคุณอย่างสุดซึ้งครับ

ฟุยุฮาระ พาโทระ