เคร้ง!! เสียงขวานของบราร์คฟาดลงบนพื้นดินอย่างแรง พื้นหินแตกกระจายเป็รอยร้าวลึก แต่ร่างของเรย์กลับไม่อยู่ในจุดนั้นแล้ว เพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่ขวานจะลงถึงตัว ลูกศรเรืองแสงวิ่งแหวกอากาศมาจากทางด้านหลัง ปักลงบนข้อมือของบราร์คพอดี บราร์คเบี่ยงตัวหลบได้เฉียดฉิว ลูกศรถากเนื้อเฉียดผิวจนเืซึม
“เหวอ!? ใครทำวะ!?”
เขาหันกลับไปทางต้นเสียง และพบว่า... ชายในผ้าคลุมหัวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขามาตลอด ตอนนี้... กำลังถือธนูเล็งตรงมาที่เขาอีกครั้งก่อนจะได้ถามซ้ำ ชายผู้นั้นก็ยกมือขึ้นเปิดผ้าคลุมศีรษะของตนออกอย่างสง่างามแสงแดดเช้าที่เริ่มฉายลอดเข้ามา เผยให้เห็นใบหน้าของเธอหญิงสาวผมสั้น สีดำขลับ ดวงตาคมเฉี่ยว และไฝเม็ดเล็กใต้หางตาข้างซ้าย ใบหน้าเรียบนิ่งแต่มากด้วยเสน่ห์รูปลักษณ์ไม่ใช่ทหาร แต่คือ "นักล่า" บราร์คผงะไปครู่หนึ่ง
ก่อนะโลั่น
“เอ๋งทำอะไรของเอ๋งวะ!!?”
หญิงสาวไม่ตอบ เพียงแค่ยิงลูกศรออกไปอีกดอกโดยไม่ลังเล บราร์ครีบยกขวานขึ้นปัด เสียงเหล็กกระทบกันกลางอากาศเกิดขึ้นในระยะประชิด เขาถอยหลังสองก้าว ถอนหายใจแรง
“หึ... เป็แบบนี้สินะ... ั้แ่รับเอ็งเข้ามาในกิลด์ ข้าก็รู้ว่าเอ็งไม่ใช่แค่คนธรรมดา”
เขากัดฟันแล้วหันไปสั่งหมาป่าอสรู
“ฆ่าไอ้ตัวนั่นซะ! แล้วค่อยกลับมาจัดการอีหนูธนูทีหลัง!!”
หมาป่าร้องคำราม
“กร๊าววววววววววววววววว!!!”
แล้วพุ่งตัวตรงไปหาเรย์ที่ยังทรุดอยู่ไม่ไกล
เรย์เบิกตากว้าง ร่างยังไม่ทันลุกขึ้นเต็มตัวเงาของหมาป่าขนาดเกือบ 3 เมตรก็โถมใส่จากมุมสูง
“บ้าจริง... เวลาแบบนี้พี่ยังคิดไม่ออกเลยว่าเมื่อกี้มันใครกันแน่!”
เขาพลิกตัวหลบเฉียดกรงเล็บของหมาป่าฉีกพื้นไม้หินเวทเป็รอยลึกเสียงคำรามและกลิ่นลมหายใจของมันตามมาแทบจะทันที เรย์กลิ้งตัวออกไปอีกฝั่ง หยิบมีดแห่งรากหัวใจขึ้นอีกครั้ง
“โอเค... ไม่ต้องคิดละ!”
ระบบแสดงคำเตือน
ศัตรู: หมาป่าอสรูแห่งป่าทมิฬ (Lv.15 – ธาตุมืด/ธาตุป่า)
ความสามารถพิเศษ: สะกดร่างด้วยเสียงคำราม / เพิ่มความเร็วโจมตีตามความาเ็
“แย่แล้ว... ยิ่งมันเจ็บ มันยิ่งแรง!?”
เรย์ตัดสินใจวิ่งหนีถ่วงเวลา แต่หมาป่ากลับเร็วกว่าที่คิด ฟันเฉียดชายเสื้อจนขาดกระจุย เขาเปลี่ยนแผนทันที พุ่งตัวไปยังกองซากเศษหินที่ะเิไว้ก่อนหน้า หมอบตัวหลังแท่นหิน ก่อนจะะโเรียกระบบ
“เปิดใช้งาน OverDevour Mode!”
[OverDevour Mode – ระดับ 2]: คุณมีพลังเวทสะสมจากลูกน้องบราร์คก่อนหน้านี้
เปิดใช้งานสำเร็จ – ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 2 เท่า ระยะเวลา 60 วินาที
โบนัสพิเศษ: ทุกการโจมตีมีโอกาส 'แทงทะลุเกราะเวท' 20%
เรย์กระโจนขึ้นจากหลังแท่นหิน มีดในมือเปล่งแสงสีเขียวเจือดำพุ่งเข้าใส่หมาป่าอีกครั้ง เสียงคำรามปะทะกับเสียงกู่ร้องของเขา เขาหลบเล็บแรก ก้าวขวาแล้วเหวี่ยงแนวเฉียงจากล่างขึ้นบน มีดเฉือนผ่านเกราะเวทของหมาป่าจนเกิดแผลลึกที่บ่าซ้าย หมาป่าคำรามเจ็บ ฟาดกลับด้วยแรงเกรี้ยวกราด เรย์เสียหลักกระเด็นสองเมตร แต่เขากัดฟัน ลุกขึ้นในทันที
“พี่ไม่มีเวลาเล่นาประสาทนะเ้าหมา! ขอโทษที่ต้องรีบจัดการ!”
เขาะโขึ้นแท่นหิน แล้วใช้แรงถีบตัวเองพุ่งสูงขึ้นอีก มือทั้งสองจับมีดแน่นก่อนตวัดลงกลางหลังหมาป่าอย่างรุนแรง
สกิลเสริม: รากแทงทะลวง – ทำงาน
เจาะผ่านเนื้อเวท / สร้างาแขยายเอง
มีดจมลึกจนแทบถึงด้าม หมาป่าหอนลั่น ล้มลงแน่นิ่งไปกับพื้น เรย์หอบหายใจแรง ยืนเหนือร่างหมาป่ามือยังค้างอยู่บนด้ามมีด เส้นเืปูดที่ขมับเต้นตามจังหวะหัวใจ เขาก้มมองสัตว์ั์ที่เขาเพิ่งล้มลง และเริ่มสงสัยอีกครั้ง
“...แต่นี่มันเริ่มแปลกแล้วนะ สาวธนูนั่นเป็ใครกันแน่? แล้วทำไมถึงยิงหัวหน้าตัวเอง? หรือจริง ๆ แล้ว...”
เสียงคำตอบยังมาไม่ถึง แต่เสียงฝีเท้าของศัตรูชุดใหม่… เริ่มดังใกล้เข้ามาอีกครั้ง