แฟนคลับวุ่นวาย ปิ๊งรักหนุ่มนายแบบ

    ฉันกลัวแล้วนะ

    ณ. คฤหาสน์

    ห้องนอนของรอณ

    ตีตี้ พาฉันขึ้นมาบนห้องนอนของเขา ห้องรกสุดๆ มองไปทางไหนมีของระเกะระกะ วางเต็มไปหมด ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า หนังสือ เข็มขัด แทบจะยังไม่ได้จัดระเบียบเลยด้วยซ้ำ

    ฉันเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลา ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว หนังตาฉันเริ่มหย่อน และก็หิวข้าวด้วย งั้นฉันเลือกนอนก่อนแล้วกัน ในใจลึกๆฉันก็กลัวเขาจะทำไม่ดีไม่ร้ายกับฉันหรือเปล่า ฉันได้แต่นั่งคิดแล้วก็หลับไป

    ตีตี้ : คุณขา ฉันพาเธอขึ้นไปอยู่บนห้องของคุณขา แล้วก็ขังให้เธออยู่ในห้องเรียบร้อยแล้วค่า

    รอณ: วันนี้ฉันจะไปนอนคอนโด

    ตีตี้ : แล้วยัยนั่นล่ะคะ

    รอณ: ฉันแค่แกล้งเธอน่ะ

    ตีตี้ : ว่าแล้วเชียว ปกติคุณขา จะไม่ทำกับผู้หญิงที่ไม่เต็มใจ

    รอณ: เธอสวยกว่าฉันคิด ให้เธอนอนแล้วพรุ่งนี้เช้าให้ บุญเสริม ไปส่งเธอแล้วกัน

    วาฟิกซ์ : ฉันว่านายแกล้งแรงไปมั้ง

    รอณ: นายอยากจัดการไหมล่ะ

    วาฟิกซ์ : ไม่อ่ะ

    วาฟิกซ์ : เอ๊ะ เปลี่ยนใจดีกว่า ฉันแกล้งเธอต่อเอง

    รอณ: ยังไง

    วาฟิกซ์ : แค่ขึ้นไปนอนด้วยให้เธอ๻๷ใ๯เล่น

    ตีตี้ : ร้ายนะคะ คุณขา ทั้งสองคน

    รอณ: แล้วแต่

    วาฟิกซ์ : บาย

    อันที่จริงผมขึ้นมานอนอีกห้องนึงครับ พรุ่งนี้เช้าผมค่อยขับรถไปส่งเธอ บังเอิญพี่นาตาลี ลาไปคลอดลูก ผมเลยคิดว่าน่าจะให้เธอมาเป็๞ผู้จัดการส่วนตัวผมแทน ผมเปิดรับสมัครมาได้หนึ่งเดือนกว่าแล้ว ไม่มีใครมาสมัครเลยซะคน ผมคงต้องใช้บทบังคับเธอแล้วแหละครับ