ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 91: ทะเลสาบภาพมายาอสนี 

หลินฟานผลักประตูหินบานที่สองเข้าไป...
ภาพที่ปรากฏเบื้องหลังประตูนั้นทำให้เขาต้องประหลาดใจ... มันไม่ใช่ทางเดินที่เต็มไปด้วยอันตรายอีกต่อไป... แต่กลับเป็นถ้ำใต้ดินขนาดมหึมาที่งดงามราวกับดินแดนในฝัน

ใจกลางถ้ำนั้นมีทะเลสาบใต้ดินขนาดใหญ่ที่นิ่งสงบราวกับกระจกเงา น้ำในทะเลสาบเป็นสีฟ้าใสจนมองเห็นพื้นเบื้องล่าง และที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ... บนผิวน้ำนั้นมีประกายสายฟ้าสีเงินสายเล็กๆ แลบแปลบปลาบอยู่ตลอดเวลา!

พลังปราณสายฟ้าในบริเวณนี้ไม่ได้ดิบเถื่อนและเกรี้ยวกราดเหมือนที่ทางเดินอีกต่อไป... แต่มันกลับ "อ่อนโยน" และ "บริสุทธิ์" อย่างน่าประหลาดใจ ที่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ... คือประตูหินบานที่สาม

"บททดสอบนี้คืออะไรกันแน่?" หลินฟานขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขาไม่สัมผัสได้ถึงอันตรายใดๆ เลยแม้แต่น้อย

เขาตัดสินใจที่จะลองเหินฟ้าข้ามทะเลสาบไป... แต่ทันทีที่เท้าของเขาพ้นจากขอบฝั่ง... พลังลึกลับบางอย่างก็กดร่างของเขาลง! ทำให้เขาไม่สามารถเหินฟ้าได้!

และในวินาทีเดียวกันนั้นเอง... ผิวน้ำที่เคยนิ่งสงบ... พลันเกิดระลอกคลื่นขึ้น!

ภาพบนผิวน้ำไม่ได้สะท้อนเพดานถ้ำอีกต่อไป... แต่มันกลับฉายภาพ "อดีต" ของเขาขึ้นมา!

มันคือภาพของตัวเขาเองในชุดศิษย์ชั้นนอกที่ซอมซ่อ... กำลังถูกจางหู่และพรรคพวกรุมทำร้ายและหัวเราะเยาะ! ภาพของเหล่าศิษย์คนอื่นๆ ที่มองมายังเขาด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม... เสียงคำว่า "เศษสวะ" "ตัวไร้ค่า" ดังก้องอยู่ในหัวของเขา!

ภาพสุดท้ายที่ปรากฏขึ้น คือภาพของตัวเขาเองที่นอนจมกองเลือดอยู่ใต้ต้นไม้เก่าแก่... ในแววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความเจ็บปวด... ก่อนที่ระบบจะตื่นขึ้น

ความรู้สึกไร้พลัง... ความอัปยศอดสู... ความคับแค้นใจ... อารมณ์ด้านลบทั้งหมดที่เขาเคยผ่านมาในชีวิตนี้... พลันปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง!

"นี่มัน... การโจมตีทางจิตวิญญาณ!" หลินฟานตระหนักได้ในทันที!

ทะเลสาบแห่งนี้คือบททดสอบ "จิตใจ"! มันจะสะท้อนเอา "มารในใจ" (Inner Demon) ที่เกิดจากความอ่อนแอในอดีตของผู้บุกรุกออกมา!

เสียงกระซิบที่เย้ายวนดังขึ้นในจิตใจของเขา 'เจ้าก็เป็นได้แค่เศษสวะ... หากไม่มีระบบ เจ้าก็ไม่มีอะไรเลย...' 'พลังที่เจ้ามี... มันไม่ใช่ของเจ้าอย่างแท้จริง...' 'ยอมแพ้เสียเถอะ... แล้วเจ้าจะได้พบกับความสงบสุข...'

ภาพมายานั้นรุนแรงและสมจริงอย่างยิ่ง! มันพยายามจะดึงจิตวิญญาณของเขาให้จมดิ่งลงไปในห้วงแห่งความไม่มั่นคงและความสงสัยในตัวเอง!

แต่หลินฟานในตอนนี้... ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่อ่อนแอคนนั้นอีกต่อไปแล้ว!

"มารในใจแค่นี้... คิดจะทำอะไรข้าได้!"

เขาคำรามลั่นในจิตสำนึก! "เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์!" แก่นแท้ทองคำของเขาเปล่งแสงเจิดจ้า! สร้างเป็นปราการป้องกันทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาไว้!

เขาไม่ได้ปฏิเสธอดีตของตัวเอง... แต่เขาเลือกที่จะ "ยอมรับ" มัน!

"ใช่! ข้าเคยอ่อนแอ! ข้าเคยเป็นเศษสวะ! ข้าเคยสิ้นหวัง!" เขากล่าวกับตัวเองในใจอย่างหนักแน่น "แต่ความรู้สึกเหล่านั้น... คือสิ่งที่หล่อหลอมให้เจตจำนงของข้าแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าในวันนี้!"

"และพลังนี้! ไม่ว่ามันจะมาจากไหน! แต่บัดนี้มันคือของข้า! เพราะข้าคือผู้ที่ควบคุมมัน! อดีตไม่ได้เป็นผู้กำหนดตัวข้า... แต่เป็นเส้นทางที่ข้ากำลังจะก้าวเดินต่อไปต่างหาก!"

วินาทีที่เขาประกาศเจตจำนงอันแน่วแน่และยอมรับตัวตนของตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ...
ภาพมายาที่น่าสะพรึงกลัวบนผิวน้ำก็พลันสลายหายไป...

ทะเลสาบกลับมานิ่งสงบอีกครั้ง... พลังงานสายฟ้าสีเงินที่บริสุทธิ์จากทะเลสาบได้ไหลเข้ามาในร่างกายของเขา ช่วย "ขัดเกลา" และ "เสริมความมั่นคง" ให้กับจิตวิญญาณและแก่นแท้แห่งเต๋าของเขา!

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้เอาชนะความอ่อนแอในจิตใจของตนเอง!]

[ติ๊ง! จิตวิญญาณแห่งเต๋า ของท่านได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง! ความมั่นคงของรากฐานเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!]

หลินฟานรู้สึกได้ว่าจิตใจของเขาปลอดโปร่งและมั่นคงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

บัดนี้... เขาได้ก้าวข้ามอดีตของตัวเองได้อย่างแท้จริงแล้ว!

เขาค่อยๆ ก้าวเดินลงไปในทะเลสาบ... และมุ่งหน้าไปยังประตูบานต่อไป...