ไป๋เจินจูดวงตาเบิกกว้าง เมื่อถูกหลี่รุ่ยก้มใบหน้าลงแล้วฉกชิงริมฝีปาก จูบเผ็ดร้อนเจือรสฝาดจากสุรามงคลทำให้สมองนางมึนงง หัวใจเต้นกระหน่ำ ตึกตัก ตึกตัก...
คุณพระคุณเ้าเอ๊ย! เกิดมาจนโตเป็สาวตายไปแล้วหนึ่งรอบ กลับมาเข้าร่างเด็กสาวอายุสิบห้า เพิ่งจะเคยโดนผู้ชายจูบ!
รู้สึก...ฟินอย่างบอกไม่ถูก
นางคิดอย่างเหม่อลอย ขณะหลับตาพริ้ม เผยอปาก
หลี่รุ่ยชะงัก เมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดจากดิ้นรนขัดขืนแปรเปลี่ยนเป็เต็มใจ จึงเริ่มปลดเปลื้องเสื้อตัวนอกและตัวในของนางออก...
ตะ แต่เดี๋ยวนะ!
ร่างนางตอนนี้อายุสิบห้าไม่ใช่ยี่สิบห้า ขืนโดนอีตาไท่จือนี่แทงได้ฉีกขาดกันพอดี!
ไป๋เจินจูได้สติ เบิกตากว้าง ผลักอกหลี่รุ่ยจนริมฝีปากเป็อิสระ ปากก็ะโร้อง
"โอ๊ย! ข้าปวดท้อง โอ๊ย!"
"เจินจู! เ้าเป็อะไร" หลี่รุ่ยใ เมื่อจู่ ๆ หญิงสาวที่นอนทอดร่างให้ เด้งตัวขึ้นแล้วเริ่มร้องะโโอดโอย มือก็กุมท้อง เสียงร้องลั่นของนางสร้างความแตกตื่นไปทั่ววัง
"โอ๊ย ปวดท้อง จะ เจ็บ..." นางกุมท้องตัวงอ เมื่อเห็นเขาจะเข้ามาใกล้ ก็ยกนิ้วชี้ใส่แล้วตวาด "อย่ามาใกล้ข้า!"
หลี่รุ่ยชะงัก มองพระชายาหน้าตาเหลอหลา
"เ้าปวดท้องหรือ ข้าก็จะนวดท้องให้เ้า..."
"ไม่ต้อง!" นางเด้งตัวหนี เมื่อจะถูกคว้าจับ หันไปร้องะโต่อ "โอ๊ย เจ็บจะตายอยู่แล้วววววววว"
"ไป๋เจินจู..." หลี่รุ่ยยิ้มเย็น เริ่มเข้าใจว่าอาการที่นางเป็คืออะไร "เ้าเล่ห์นักนะเ้า..."
ไป๋เจินจูหันมามองพระสวามีของตน เมื่อรู้ว่าถูกจับได้ ก็สะบัดหน้าใส่ แล้วะโต่อไป ฝ่ายหลี่รุ่ยพุ่งตัวเข้าไปจับ นางก็วิ่งหนีไปอีกทาง เสียงเอะอะดังมาจากเรือนหอองค์รัชทายาท สร้างความสงสัย ใคร่รู้ให้กับคนทั้งวัง แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ เนื่องจากถูกสั่งห้าม และมีองค์รักษ์เงาซุ่มอยู่
"เ้าจะวิ่งหนีไปไหน มานี่นะ!" หลี่รุ่ยเกาะเสาพลางหอบ เห็นนางตัวเล็กอย่างนี้แต่วิ่งไวจับไล่ไม่ทันจริง ๆ
ไป๋เจินจูที่เสื้อผ้าหลุดหลุ่ยยืนหอบอยู่อีกมุม ในใจร้องด่า นางะโแหกปากตั้งนานยังไม่มีใครเข้ามาอีก!
"ทำไม เ้าคิดว่าโวยวายอย่างนี้แล้วจะมีใครเข้ามาช่วยหรือ นี่ตำหนักของข้า หากข้าสั่งไว้ไม่ให้ใครล่วงล้ำเข้ามา ก็ไม่มีใครกล้าหรอก!"
"ข้าไม่เชื่อหรอก! ข้าจะะโจนกว่าจะมีคนเข้ามา" นางยื่นหน้าตอบโต้ทันควัน
"ชายาตัวร้าย..." เขาฮึ่มฮั่มในลำคอ มองหญิงสาวด้วยสายตามุ่งมั่น
อย่าให้เขาจับได้ล่ะ นางจะต้องถูกเขาลงโทษสามวันสามคืน เอาให้หมดแรงพยศเลยทีเดียว!