“อ่อ.......ข้า....ข้าหายแล้วท่านแม่ หายดีเลยละ อยากเดิน ใช่! ข้าอยากเดินเพื่อฟื้นกำลัง”
หานอี้รีบเดินออกมา ทำการสำรวจรอบบ้านและคิดทบทวนคำพูด บุคลิก ภาพลักษณ์ ของหานอี้คนเก่า
“เดียวพ่อกับน้องกลับมาต้องระวังคำพูดหน่อย”
หานอี้เตือนตัวเอง และนั่งอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ข้างบ้าน
่เย็น หานอู๋กับหานถงกลับมาจากล่าสัตว์ ทั้งห้าคนได้รับประทานอาหารพร้อมกัน
“อีกสามวันท่านผู้นั้นจะมาที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน” หานอู๋พูดระหว่างเคี้ยวอาหารอยู่เต็มปาก สมาชิกครอบครัวต่างก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา
บรรยากาศภายในบ้านดูเงียบ...กดดัน มีเพียงหานอี๋ที่ไม่รู้ จะวางตัวอย่างไรได้แต่กินข้าวกลบเกลือนความไม่เข้าใจสถานการณ์
............บนเตียงนอน..............
“ผ่านไปได้หนึ่งวันแล้วซิเรา” หานอี้พูดกับตัวเองแล้วก็หลับไป
เช้าวันใหม่…….
“ลูกทั้งสามคนพร้อมหรือยัง”หานอู๋ถามความพร้อมก็ออกเดินทางเมื่อเห็นทุกคนตอบ
“ไป..” เสียงหานอู๋
ทางขึ้นเขาเป็ป่าถึกลาดชัน ทางเดินแคบหานอี๋ค่อนข้างจะลำบากที่ต้องเดินแบกกระเป๋าเก็บไม้ฟืนที่ทำจากไม้และผ้า
“เรามาถึงแล้ว จะตั้งจุดพักตรงนี้แหล่งน้ำอยู่ด่านตะวันตกนะ” หานอู๋พูด
“ให้ทุกคนค้นหาในระยะสองร้อยก้าวพอ ดูจากรอยขุดคุ้ยเราน่าจะอยู่ใกล้กับมันข้ารู้สึกได้” ฮะฮาฮ่า เสียงหัวเราะหานอู๋
ทุกคนช่วยกันค้นหาหมูป่า จนเที่ยงวันหานอี้กำลังจะกลับไปจุดพักก็ได้ยินเสียงหานซี ะโเรียกให้ไปช่วยกันล้อมจับเนื่องจากเธอยิงธนูพลาดไม่โดนจุดสำคัญที่จะปลิดชีพหมูป่า ในขณะที่หานอี้วิ่งไปทางเสียงหานซีกลับมีหมูป่าตัวใหญ่วิ่งส่วนทางมา มันได้รับาเ็ที่ก้น กำลังโมโหและดุเป็อย่างมากเมื่อเห็นหานอี้จึงพุ่งเตรียมชน
หานอี้ใทำอะไรไม่ถูก สัญชาตญาณเตือนว่าอันตรายครั้งนี้ถึงชีวิตได้
“แย่แล้ว!!!”
“เห้ย...
“อะไรละเนี้ย”
“นี้มัน...”
“ซีตาห์”
(ซีตาห์เว็บเบราว์เซอร์ หรือโปรแกรมท่องเว็บ ยอดนิยมอันดับหนึ่งบนโลกเดิมของหานอี้)
ตาซ้ายเห็นเบราว์เซอร์ซีตาห์ ตาขวาเห็นหมูป่ากำลังพุ่งมาจึงะโหลบไปด้านข้าง แล้วรีบลุกเพื่อวิ่งหนีหมูป่าไม่ปล่อยหานอี้ง่ายๆเลี้ยวกลับมาไล่ตามกระชั้นชิด หานอี้ทำได้แค่ะโเกาะกิ่งไม้แต่ขาพาหลบไม่พ้นเลยโดนเขี้ยวหมูป่าเกี่ยวเข้าที่กล้ามเนื้อหน้าแข้งจนฉีก
“โอ๊ะ”
“ตื่บ” เสียงหมูป่าวิ่งชนต้นไม้
ด้วยความเจ็บทำให้เขาตกลงมาบนพื้น เห็นหมูป่าที่กำลังโซเซเหมือนมันจะมึนที่วิ่งไปชนต้นไม้และกำลังจะหนี
“ฟื่บ...” เสียงลูกธนูบินผ่านหัวหานอี้
“นอนลงเดียวนี้” เสียงหานซี
หานอู๋ ก็ตามมาช่วยยิง
หานถงถือไม้ท่อนกลมยาวฟาดเข้าที่หัวหมูป่า ซ้ำมันอยู่หลายรอบจนมันนิ่ง
แม้หานอี้จะเจ็บอยู่แต่เขาก็เห็นการกระทำของหานถง
“ไอ้อ้วนนี้มันโหดวะ ตรงกันข้ามกับหน้าตากลมๆเหมือนแป๊ะยิ้ม”
หานอู๋เดินมาดูแผล แล้วฉีกผ้ามาพันแผลกับใบอะไรสักอย่าง
“ไม่เป็ไรแล้ว..แผลไม่หนัก” หานอู๋พูด
เป็....เป็หนักด้วย โคตรเจ็บเลย หานอี้ได้แต่พูดกับตัวเองเืไหลไม่หยุดแม้จะใช้สมุนไพรกับผ้าพันแผล แต่พ่อบอกไม่เป็อะไรหนัก
“โอ๊ย.....จากนี้ไปจะมีชีวิตได้อีกกี่วัน”
อยู่ดีๆเค้าก็อยากร้องให้ดังๆยุคสมัยนี้ แผลแบบนี้ เอาชีวิตตนได้เลย
เขาคิดถึงโรงบาลจากโลกเดิมมากเดินไปคิดไป
ความเหนื่อยล้าได้เพิ่มทวีคูณ เมื่อคิดถึงเส้นทางที่ยากลำบากบนเขาอีกทั้งยังไกลจากบ้านได้แต่ใช้ไม้พยุงตัวเดินลงเขาด้วยตัวเอง หานอู๋กับหานถง หาบหมูป่า
หานซีแบกอุปกรณ์เครื่องมือ ทุกคนเดินนำหน้าหานอี้รั้งท้าย
เขาคิดถึงพ่อในชีวิตเก่าภาพจำที่ดูเหมือนนักมวยหรือนักเลง
แต่อ่อนโยนเวลาอยู่กับตน คิดแล้วน้ำตาก็ไหล
“ถ้าเป็ท่านก็คงจะแบกลูกชายคนนี้ลงเขาไปแล้ว”
กลับมาถึงบ้านสำหรับหานอี๋แล้วเหมือนยกูเาออกจากอก
เขาไม่คิดว่าตัวเองจะเดินมาถึงบ้านโดยซ้ำขาที่เจ็บตอนนี้เริ่มปวดหนักกว่าเดิม
ทั้งตึงและกล้ามเนื้อกระตุกเป็ระยะ เจ็บจนไม่มีความรู้สึกอื่นเลย
แม่เห็นสีหน้าและแผลแล้วใแต่ก็รีบไปเก็บสมุนไพรข้างบ้าน
นำมาตำ แปะแผลใช้ผ้าพันอีกรอบมีแบบต้มด้วยรสชาตินั้นขบปากขมคอ
ตกดึก หานอี๋นอนไม่หลับเพราะแผลยังเจ็บกระตุก จึงใช้โอกาสนี้ทดสอบตาซ้าย
“เออ...แล้ว เรียกใช้ยังไง”
ลองใช้ตาซ้ายจ้อง ไปที่วัตถุ ข้อมูลแสดงทันที
หม้อดินเผาโบราณ หรือเครื่องปั้นดินเผา ภาชนะชุดแรกๆของมนุษย์คือการนำดินมาขึ้นรูปเป็ภาชนะต่าง ๆ แล้วนำไปเผา
คุณสมบัติของดินโดยเฉพาะดินเหนียวสามารถอุ้มน้ำได้ดี และเมื่อผสมเข้ากับน้ำแล้วจะทำให้ดินมีความเหนียวและสามารถที่จะปั้นหรือขึ้นรูปสามมิติ
เมื่อนำดินที่ขึ้นรูปแล้วมาให้ความร้อนดินซึ่งประกอบด้วยผลึกในตระกูลของ alumino silicate จะมีการเปลี่ยนแปลงสัณฐานทางเคมี สารประกอบอัลคาไลน์ เป็สารชนิดหนึ่งที่สามารถทำปฏิกิริยาเคมีกับผลึกดินที่อุณหภูมิสูงพลังงานความร้อนนี้สามารถขับให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของผลึกดินโดยจะทำให้เกิดสารประกอบลักษณะเป็"แก้ว" สารประกอบนี้จะทำหน้าที่เป็ตัวประสานอนุภาคดินที่เหลือซึ่งทำหน้าที่เป็โครงสร้าง เข้าด้วยกัน ทำให้เนื้อวัสดุหลังการเผา (อย่างน้อยประมาณ 800 องศาเซลเซียส แล้วแต่คุณสมบัติทางเคมี) มีความคงทนแข็งแรงขึ้น
หานอี้ใ! ตาและปากค้างกับระบบค้นหาข้อมูลได้ละเอียดเป็อย่างมาก
พร้อมกับลุกขึ้นมานั่งแหกปากร้องลั่นบ้าน
“โกงระบบโกง ตูได้ระบบโกงแล้ว..เว้ย...ฮาฮ่าฮ่า...”