ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่152 กายอสูรพฤกษาขั้นบรรพกาล

'คนผู้นี้เป็นเราอีกผู้หนึ่งหรอ...'

กระแสจิตของกริชเพชร ส่งเข้าไปสัมผัสร่างกายของคนผู้นั้น ฉับพลันดวงตาของชายนั้น ก็เบิกโพลงออก ดวงตาสีน้ำตาลวาววับส่องสะท้อนเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ของกริชเพชร จนเขาต้องสะดุ้งเฮือก

พลังทั้งสิ้นที่หล่อหลอมกระจายรอบตัวเขาเหมือนชายหนุ่ม กำลังนั่งอยู่ในลูกบอลขนาดยักษ์ประกายของสายฟ้า ก็กระจุกหล่อเลี้ยงเข้าไปในร่างกายของเขา ประสานเข้าไปด้านในของคนผู้นั้น นางปีศาจรัตติกาลที่นั่งดูเจ้านายผ่านวิกฤตอยู่ ต้องตกตะลึงงัน เพราะร่างกายของกริชเพชรที่มีนอเขาอยู่บนหัว กลับค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเป็นชายรูปร่างสูงโปร่งเกือบหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติ

กล้ามเนื้อของเขาเป็นมัดๆ ดูแล้วเข้มแข็ง ใบหน้าอันหล่อเหลาเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมจนสิ้นเชิง ผมสีทองของชายหนุ่มค่อยๆยาวมาปกไหล่ มองแล้วมีเสน่ห์ไปอีกแบบ เหมือนหนุ่มในวัยฉกรรจ์ เวลาผ่านไปหนึ่งจิบชากริชเพชรก็สะดุ้งเฮือกขึ้น

ลืมตาสีน้ำตาลของเขาเจิดจรัสไปทั่วห้อง กลบแสงสีชมพูในห้องนั้นจนสว่างจ้า พลังที่เขาปล่อยออกมาจากดวงตาสีน้ำตาล มันส่งประกายความแห้งแล้งกันดาร กระจายไปทั่วห้องจน ปีศาจสาวต้องสะดุ้งขึ้นทันที จนจิตใจและพลังของนางหดหายลงครึ่งหนึ่ง เหมือนพลังอำนาจของเขาที่ปล่อยออกมา มันมีอำนาจลดทอนจิตใจที่ฮึกเหิมพร้อมรบ ลดลงอย่างน่าใจหายแบบไม่รู้สาเหตุ มันมีบารมีจนไม่อาจหยั่งได้

"นายท่าน ก้าวขึ้นสู่ระดับอสูรครึ่งเทพขั้นที่สองแล้ว ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก.."

เสียงของรัตติกาลร้องขึ้นอย่างตกตะลึงเมื่อสัมผัสถึง คลื่นพลังอันแข็งแกร่งของชายหนุ่ม มันส่งแววความบริสุทธิ์ออกมาจนวาววับ กายอสูรของเขาเลื่อนระดับขึ้นห้าขั้นเต็มๆ อย่างไม่เคยเห็นใครสามารถทำได้มาก่อน

"โอ้สวรรค์!! ..นายท่านมีเชื้อสายเผ่าพันธุ์อสูรพฤกษาด้วยหรือนี่ ท่านมีกายอสูรพฤกษาระดับสูงถึงขั้นบรรพกาล ที่คนเคยเล่าขานในตำนาน ชนเผ่าอสูรพฤกษาที่มีพลังกายกันดารเช่นนี้ถือว่าเป็นกายขั้นเทพ น้อยคนนักที่จะสืบสานกายอสูรพฤกษาประเภทนี้ได้ มันขัดต่อความชุ่มชื่นของกายพวกอสูรพฤกษาธรรมดา มันเป็นเผ่าพันธุ์อสูรพฤกษาที่มีพลังทำลายล้างสูงส่ง กว่าพลังพฤกษาที่พวกเรามีกันอยู่ทั่วไป..."

เสียงของฮายองวอนกล่าวขึ้นอย่างยินดี นางย่อมรู้เรื่องนี้ ดีเพราะนางมาจากเผ่าพันธุ์อสูรพฤกษาและกายที่ชายหนุ่มสำแดงตรงหน้า คือกายอสูรพฤกษาระดับสูงที่ใครๆ ก็ปรารถนา มันถูกสร้างขึ้นจากเนื้ออสูรพฤกษาระดับตำนานเท่านั้น จึงจะสร้างกายอสูรประเภทนี้ขึ้นมาได้

"อะไรนะข้าเปลี่ยนแปลงไปหรอ.."

กริชเพชรพลิกข้อมือหยิบเอามุกกรูเกิลออกมามันมีแสงสะท้อนเหมือนกระจกเงาเขามองเข้าไปในกระจกต้องตกตะลึงลานกับหน้าตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันหล่อเหลาจนเขาเกือบหลงตัวเอง

"คนอะไรหล่อเหมือน..มาริโอ้ เมาเร่อ..หล่อโคตรๆ ..นี่คือร่างจำแลงเผ่าพันธุ์อสูรพฤกษาของเราหรือนี่ นี่มันหล่อชนิดว่าวัวตายควายล้ม จนต้องร้องขอชีวิตกันเลยทีเดียว..เอิ๊กๆ "

กริชเพชรกล่าวพึมพำกับตัวเองแทบจะเรียกว่าแอบหลงรักตัวเองแบบห้ามใจไม่อยู่ แล้วเพ่งพลังจิตอสูรของเขาส่งเข้าไปในบอลดวงจิตสีเขียวที่วนรอบบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งเพียงกระตุ้นแว๊บเดียว เขาก็คืนร่างกลับมาเป็นอสูรวารีน้ำจืดที่มีนอเขาอีกครั้ง

'โอ้สวรรค์..นี่ข้าสามารถใช้ได้ถึงสองร่างเชียวหรือ..'

กริชเพชรยกยิ้มอย่างยินดีแสดงว่าถ้าเขาได้กินเนื้อประเภทใดเข้าไป ก็จะกลายเป็นอสูรประเภทนั้น

'อย่างนี้ต้องหาเนื้ออสูรอัคคีกับเนื้ออสูรเวหามาทำอาหารกินบ้าง กินให้มันครบเจ็ดชนิด เราก็จะมีร่างกายใหม่เป็นเจ็ดอย่างในตัวคนคนเดียว มันเป็นอะไรจะโคตรเพอร์เฟคขนาดนี้..'

"เดี๋ยวข้าต้องขอตัวออกไปข้างนอกก่อนมีธุระสำคัญพวกเจ้าก็พักผ่อนอยู่ที่นี่กันก่อนนะ เสร็จธุระเดี๋ยวข้าจะเข้ามาหา"

เมื่อชายหนุ่มกลายร่างคืนเป็นอสูรวารีน้ำจืดอีกครั้งเขาก็ออกจากห้องสีชมพู ตอนนี้เขาสัมผัสได้ว่าพลังชีวิตของสือหงษ์ มายืนอยู่หน้าประตูนางคงมารอเขาได้สักพักหนึ่งแล้ว หญิงสาวคงเคาะประตูแต่เขาไม่ได้เปิดให้นางจึงยืนรอด้วยความกระวนกระวาย

"เชิญแม่นางเข้ามาข้าเสร็จธุระแล้ว.."

ชายหนุ่มกล่าวขึ้น หญิงสาวก็เปิดประตูเข้ามายกยิ้มกว้างที่มีเสน่ห์ให้ชายหนุ่ม

"ท่านโจวก๋วยเป็นยังไงบ้าง ท่านปรุงโอสถของข้าได้หรือไม่.."

หญิงสาวถามด้วยท่าทีใคร่รู้อย่างยิ่ง  กริชเพชรยิ้มที่มุมปากให้กับนาง พร้อมขยับตัวลงนั่งบนโต๊ะ แล้วก็นำแคปซูลต้มยำหงส์ไฟออกมาทั้งหมดหนึ่งร้อยสิบเม็ด

"นี่คือโอสถของท่าน..นำไปพิสูจน์เถอะ..."

ชายหนุ่มกล่าวเบาๆ หญิงสาวส่งประกายตาวาววับ เมื่อเห็นแคปซูลยาปรุงเสร็จอุ่นๆ ในกล่องสีชมพูลวดลายสีทองของนาง มันส่งกลิ่นหอมอย่างรุนแรงมากกว่าเก่าที่เคยเป็นแค่วัตถุดิบ จนหญิงสาวต้องสะเทิ้นขึ้นอย่างลืมตัว

'ทำไม? มันถึงมีฤทธิ์รุนแรงแม้แต่สัมผัสด้วยกลิ่นก็ยังรู้ได้ดีว่า มันมีคุณค่าเด่นล้ำจนไม่อาจจะเปรียบเปยได้'

สือหงษ์ไม่เคยพบโอสถที่มีคุณค่าเลิศเลอปานนี้มาก่อนในชีวิต นางอดตะลึงลานเบิกตากว้างเหมือนได้พบ สิ่งมหัศจรรย์เป็นครั้งแรกในชีวิต

"นี่คือยาทั้งหมดที่ท่านปรุงได้ใช่หรือไม่..."

หญิงสาวกล่าวถามขึ้น

"ถูกต้องแล้วมันสามารถผลิตได้หนึ่งร้อยสิบสองเม็ด ข้าได้นำไปทดสอบสองเม็ดได้ผลดีเกินคาด ท่านนำกลับไปทดสอบเถอะ..."

กริชเพชรพยักหน้ายกยิ้มให้หญิงสาว นางเก็บเม็ดยาไปแปดสิบเม็ดแล้วยื่นส่งยี่สิบเม็ดให้กับกริชเพชร

"ข้าขอบคุณท่านมากๆ นี่คือค่าตอบแทนที่ข้าสามารถมอบให้กับท่านได้ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าโอสถเหล่านี้มีคุณค่าในการพัฒนาเยาวชนคนรุ่นหลังของเรา ข้าต้องมอบกำนันให้ท่านมากกว่านี้ ข้ารู้สึกละอายยิ่งนักที่ไหว้วานท่านแล้วให้ค่าตอบแทนน้อยนิด..."

สือหงษ์กล่าวขึ้นอย่างอายๆ นางรู้ดีว่าคนผู้นี้ มีความสามารถในการปรุงยาอย่างไม่ต้องสงสัย ประกายในตัวของเขาส่งออกมาอย่างไม่สามารถปิดบังได้ แสดงว่าเขาใช้ตัวเองเป็นคนทดสอบ โอสถนี้มันได้ผลเกินคาดเหมือนกับว่ากายอสูรของเขา เลื่อนขั้นขึ้นอีกโดยไม่สามารถปกปิดประกายต่อหน้านางได้อีกต่อไป

"ไม่เป็นไรหรอกแม่นางสือหงษ์..ข้ายินดีรับใช้..ค่าตอบแทนนี้นับว่าสูงค่ายิ่งนัก.."

ชายหนุ่มกล่าวขอบใจหญิงสาวแล้วขยับยืนขึ้นหมายจะส่งนาง

"การประมูลพรุ่งนี้โอสถพวกนี้มันอาจจะมีราคาถึงห้าเอมดอร์ต่อหนึ่งเม็ดเลยทีเดียว แต่ข้าไม่อาจนำออกมาประมูลได้มันมีค่าควรเมืองเกินไปที่จะจำหน่าย พวกเราจะเก็บไว้พัฒนากายอสูรของพวกเราให้บริสุทธิ์ และให้มีพลังรบมากยิ่งขึ้น.."

หญิงสาวกล่าวกับชายหนุ่มอย่างแผ่วเบา

"แต่สำหรับข้าแล้วข้าคงต้องนำมันออกจำหน่าย เพราะข้าอยากได้ที่พักสักแห่งซื้อไว้เป็นที่ปรุงยาในนครอสูรพฤกษา ข้าคิดว่าจะเปิดร้านปรุงยาสักแห่งไว้เป็นที่อยู่อาศัย เมื่อข้าอยู่ในที่นี้..."

กริชเพชรพูดขึ้นเขามีความคิดแวบหนึ่งขึ้นในสมอง การที่ชายหนุ่มจะออกเร่ไปหาเมล็ดต้นไม้แห่งชีวิตเหมือนเมื่อก่อน คงจะมีความยากลำบาก เพราะที่นี่ทรัพยากรมีมากล้นเหลือมันเป็นเหตุ ทำให้พวกอสูรพฤกษาเผ่าพันธุ์ต่างๆ มีกำลังการรบสูงส่ง การแย่งชิงเข่นฆ่าปล้นสะดมกัน เป็นเรื่องที่

เขาพบมาสองครั้งสองครา จึงทำให้กริชเพชรเปลี่ยนความคิดเขาต้องสืบหาให้มั่นใจ และมีหลักแหล่งที่แน่นอนอยู่ในนครอสูรพฤกษาเสียก่อน

แล้วค่อยใช้อิทธิพลที่สร้างขึ้นสืบหาต้นไม้แห่งชีวิต และเก็บรวบรวมภูตระดับราชันย์ให้ครบเจ็ดตน จึงจะสามารถสร้างค่ายกลให้สำเร็จ เพื่อเป็นกำลังหนุนในการอยู่รอดของเขาในโลกอสูร ให้ยาวนานขึ้นอีกต่อไปในอนาคต

"ดีสิ..ถ้าท่านเปิดร้านปรุงยาขึ้นในนครของเรา ข้าอาจจะขายที่ดินและตึกให้ท่านสักแห่ง เพื่อเปิดเป็นร้านปรุงยา ข้าจะได้ไม่ต้องกระเสือกกระสนไปหาใครมาปรุงยาให้ตระกูลของเรานี้นับว่าดีเยี่ยม ข้าอยากให้ท่านอยู่ที่นี่ตลอดไปเสียด้วยซ้ำ"

หญิงสาวกล่าวพร้อมกับส่งยิ้มอันยั่วยวนๆ เยิ้มให้กับกริชเพชร เหมือนจะบอกความในใจให้เขารู้ว่านางปรารถนาให้ชายหนุ่ม อยู่ข้างๆ กายของนาง

"คุณชายคืนนี้เจอกันหนึ่งทุ่มตรงที่ด้านล่างข้าจะเลี้ยงฉลองท่านให้ถึงใจเลย ขอบคุณมากๆ สำหรับโอสถหงส์ไฟ ..."

เสียงของหญิงสาวหวานเยิ้มอ้อยอิ่ง ชำเลืองตามองชายหนุ่มด้วยความเซ็กซี่

'โอแม่เจ้า..อวยกันขนาดนี้เดี๋ยวพ่อกัดสักอั้มซะเลย..'

กริชเพชรสะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกแก่นกายของเขาแข็งดันขึ้นในกางเกงอีกครั้ง เลือดกำเดามันปั่นป่วนพร้อมที่จะกระฉูดออกมา ดีที่ชายหนุ่มใช้พลังจิตของเขา สะกดกลั้นมันไว้เพื่อไม่ให้เกิดความอับอายต่อหน้าหญิงสาว

"เชิญแม่นางสือตามสะดวก..ข้าจะพักผ่อนสักครู่เมื่อกี้นี้ใช้พลังในการปรุงยามากไปหน่อย เดี๋ยวคืนนี้พวกเราพบกัน..."

กริชเพชรกล่าวเชิญนางกลับพร้อมกับผายมือส่งหญิงสาว นางเดินหันหลังโยกย้ายส่ายสะโพกที่เย้ายวน จนกริชเพชรต้องกลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง ความหื่นเงียบของเขาก็ประดังขึ้นมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นได้

"โอ้โนว..ชีวิตทำไม? เจอแต่ของอร่าอร่ามขนาดนี้..จะเป็นคนดีกับเขาได้สักกี่น้ำว่ะเนี่ยไอ้กริชเพชร..เฮ่อ.."

เขาพูดกับตัวเองก่อนจะสลายตัวแวบเข้าไปอยู่ในห้องสีชมพูอีกครั้ง

"นายท่านเสร็จธุระแล้วหรือเจ้าค่ะ.."

หญิงสาวถามขณะที่นางลุกขึ้นมาหาเขา

"ก็เรียบร้อยดี..ข้าปรุงโอสถที่แม่นางสือหงษ์สั่งทำให้แล้วตอนนี้กายอสูรและ บอลดวงจิตของข้ามันเลื่อนระดับไปถึงห้าขั้นเต็มๆ ข้าต้องดูดซับเอาพลังสายฟ้าในห้องแปดเหลี่ยม เพิ่มพูนพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ก่อนไม่อาจชักช้า พรุ่งนี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงเพราะพวกเราตอนนี้เป็นเป้าหมายของผู้คนแล้ว พวกเขาคาดคิดว่าข้าเป็นปรมาจารย์ปรุงยาถ้าไม่เตรียมตัวให้พร้อมพวกเราอาจโดนปล้นได้.."

กริชเพชรกล่าวพร้อมกับเดินเข้าไปในห้องแปดเหลี่ยมพลิกข้อมือขึ้นเหรียญดอร์ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือทั้งสองข้างของชายหนุ่ม ผลึกเนตรมรกตราคาร้อยเอมดอร์ ถูกสลายแล้วเขาเพิ่มเหรียญดอร์ที่ยึดมาจากคุณชายเผ่าสิงห์สั่งป่าอีกสิบเอ็ม

วูบๆ ๆ!! วาบๆ ๆ!! พรึบๆ ๆ!!

ก่อเกิดเป็นมรสุมพลังธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ พลังงานธรรมชาติสีมรกต แผ่กระจายผสมผสานกับพลังสายฟ้าในห้องแปดเหลี่ยม

วาบๆ ๆ!!

"อ๊ากกกกกกกก..กรอดดด! .."

กริชเพชรลอยตัวขึ้นขัดตะหมาดบนอากาศเหนือเสาแท่งศิลากลางห้อง กัดฟันกรอดๆ เร่งเร้าพลังธรรมชาติทั้งหมดที่อยู่ในห้อง เข้าสู่ร่างกายเติมเต็มเข้าไปในบอลดวงจิตสีรุ้ง ที่มีขนาดใหญ่มากกว่าของเดิมขึ้นเป็นพันเท่า

.............................................................................................................................................................................................