ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        อนาคอนดามงกุฎถูกสังหารในพริบตาวิกฤตการณ์ทางฝั่งเซี่ยวซิงอวี่จึงคลี่คลายลง

        “พี่เยียนหรานไม่ต้องห่วงพวกเราทางนี้แล้วครับพี่รีบไปจัดการราชาวิญญาณวานรวิญญาณเนตรโลหิตให้เร็วที่สุดเลยครับ!”

        เมื่อได้ยินเสียงเรียกของเซี่ยวซิงอวี่ฉินเยียนหรานก็กลับคืนสติ แววตาเผยความมุ่งมั่น

        “พี่น้อง ลุยเลยจัดการเจ้าตัวใหญ่นี่ให้ได้!”

        สมาชิกสมาคมชางฉยงแต่ละคนล้วนมีประสบการณ์โชกโชนและได้สร้างความเข้าใจซึ่งกันและกันอย่างลึกซึ้งผ่านการต่อสู้มานับไม่ถ้วน

        ภายใต้การรุมโจมตีของทุกคนราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิตถึงกับรับมือไม่ไหว แขนทั้งสองข้างยากจะต้านทานคนทั้งสี่ทำให้ทั่วร่างมีรอยเลือดปรากฏขึ้น

        เมื่อสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดจากบาดแผลราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิตก็คลุ้มคลั่งอีกครั้ง และสูญเสียสติไปโดยสิ้นเชิง

        เมื่อสัตว์อสูรตัวใดสูญเสียสตินั่นหมายถึงเวลาที่มันจะเผยจุดอ่อนออกมา

        ฉินเยียนหรานตัดสินสถานการณ์ได้อย่างแม่นยำและกระตุ้นพลังวิญญาณ

        จิ้งจอกสายฟ้าสามหางสัมผัสได้ถึงเจตนาของเจ้านายจึงกระโดดขึ้นสูง อ้าปากพ่นลูกบอลสายฟ้าขนาดมหึมาออกมาลูกหนึ่ง

        ลูกบอลสายฟ้าพุ่งแหวกอากาศเข้าชนท้องของราชาวานรวิญาญาณเนตรโลหิตอย่างจัง

        เนื่องจากกำลังตั้งท้องท้องจึงเป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิต

        ในพริบตาที่ลูกบอลสายฟ้าเข้ากระทบท้องของราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิตเสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังก้องไปทั่วหุบเขา

        ลูกบอลสายฟ้าขยายตัวอย่างรวดเร็วราวกับบอลลูนลมร้อนที่ควบคุมไม่ได้จนกระทั่งถึงขีดจำกัดของปริมาตร แล้วระเบิดออกด้วยเสียง“ปัง!”

        แสงสายฟ้าปกคลุมทั่วท้องฟ้ากระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินราวกับปลายพู่กันของจิตรกรที่วาดโครงร่างรูปทรงไม่สม่ำเสมอขนาดใหญ่ตระการตาบนท้องฟ้าแสดงออกถึงความงามเชิงนามธรรม

        ควันค่อยๆ จางหายไปราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิตทั่วร่างดำเป็นตอตะโก ขนลุกชัน แสงในดวงตาดับลงโดยสิ้นเชิง

        ซู่~

        ตุ้บ!

        ราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิตร่วงลงสู่แม่น้ำร่างค่อยๆ จมลง

        สมาชิกสมาคมชางฉยงคนหนึ่งกระตุ้นพลังวิญญาณเรียกสัตว์อสูรสะเทินน้ำสะเทินบกของเขาออกมา นกกระทุงเสียงโซนิค

        นกกระทุงเสียงโซนิคพุ่งดิ่งลงไปแล้วดำดิ่งลงสู่แม่น้ำอย่างแรง

        ประมาณหนึ่งนาทีต่อมานกกระทุงเสียงโซนิคก็โผล่ขึ้นจากน้ำบินกลับมาที่สะพานในปากคาบแก่นอสูรไว้หนึ่งเม็ด

        นี่คือแก่นอสูรของราชาวานรวิญญาณเนตรโลหิต

        สัตว์อสูรระดับเหนือธรรมชาติหนึ่งตัวได้จบชีวิตลงแล้ว

        “หัวหน้าทีมฉินไม่เสียชื่อผู้ควบคุมสัตว์อสูรห้าดาวจริงๆ!”

        “รุ่นพี่สุดยอดมาก ประสานงานกันอย่างลงตัวจัดการสัตว์อสูรระดับเหนือธรรมชาติได้อย่างง่ายดาย!”

        “ว่าแต่เสี่ยวซิงอวี่หัวหน้าห้องของเราก็โคตรเก่งเลยนะเมื่อกี้เขาฆ่าอนาคอนดามงกุฎในดาบเดียวเลย!”

        ฉินเยียนหรานออกคำสั่งทันที“ทุกคนอย่ามัวชักช้า รีบขึ้นรถเร็ว!”

        สัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในหุบเขามีจำนวนมหาศาลฆ่าเท่าไรก็ไม่หมด

        แม่น้ำเริ่มเดือดปุดๆเงาดำจำนวนมากผุดขึ้นมาบนผิวน้ำ

        จากภูเขาทั้งสองข้างมีเสียงคำรามของสัตว์อสูรที่แตกต่างกันดังขึ้น

        ทุกคนกลับขึ้นรถไฟด้วยความเร็วสูงสุด

        คนขับเสียชีวิตไปแล้วแต่ยังโชคดีที่สมาชิกสมาคมชางฉยงล้วนได้รับการฝึกฝนมาอย่างครบวงจรสมาชิกสมาคมคนหนึ่งจึงเข้าไปในห้องคนขับเพื่อทำหน้าที่แทน

        รถไฟเริ่มเคลื่อนที่เสียงหวูดรถไฟอันสดใสก้องกังวาน กลบเสียงคำรามของสัตว์อสูรจนมิด

        สิบวินาทีต่อมา รถไฟก็แล่นผ่านสะพานสำเร็จและเคลื่อนตัวออกจากหุบเขาเบญจพิษ

        บนสะพานมีสัตว์อสูรดุร้ายเต็มไปหมดพวกมันพยายามไล่ตามรถไฟ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้เพราะหมดแรงทำได้แค่ระบายความโกรธผ่านการคำรามอย่างบ้าคลั่ง

        ภายในตู้โดยสารเหล่านักเรียนผู้เข้าสอบที่หน้าตาเปรอะเปื้อน ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วพากันส่งเสียงเชียร์ ทั้งเพื่อฉลองการรอดชีวิตและเพื่อฉลองคะแนนสอบที่ได้ผ่านเกณฑ์

        ฉินเยียนหรานถือใบคะแนนอยู่ในมือใบหน้าเผยรอยยิ้มที่พอใจ

        “ตามกฎของสถาบันชิงหลงการสอบผ่านเกณฑ์ต้องได้คะแนนระดับ C”

        “การฆ่าสัตว์อสูรระดับเติบโตหนึ่งตัวหรือการช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมสองครั้ง ถือว่าสอบผ่านและได้รับเกรด C”

        “นักเรียนผู้เข้าสอบทุกคนที่ลงจากรถไฟไปร่วมต่อสู้เมื่อกี้ล้วนทำได้ตามเกณฑ์นี้!”

        ทันทีที่ฉินเยียนหรานพูดจบทุกคนก็ดีใจสุดขีด ไม่สนใจร่างกายที่บาดเจ็บ พวกเขากระโดดโลดเต้นฉลองกันอย่างเต็มที่

        “แน่นอนว่าในการต่อสู้ที่หุบเขาเบญจพิษเมื่อกี้ ก็มีนักเรียนบางส่วนที่ไม่ได้ลงจากรถไฟ”

        เมื่อฉินเยียนหรานพูดถึงตรงนี้นักเรียนบางคนก็ก้มหน้าลง ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาและความผิดหวัง

        “สำหรับนักเรียนที่ไม่ได้ลงจากรถไฟฉันเข้าใจความรู้สึกของคุณดี เพราะเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรความหวาดกลัวเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์”

        “แต่นี่ไม่ใช่การสอบเอาชีวิตรอดของมนุษย์แต่เป็นการสอบของผู้ควบคุมสัตว์อสูร”

        “ดังนั้นนักเรียนเหล่านี้ถือว่าสอบไม่ผ่าน และโปรดลงจากรถที่สถานีถัดไปเพื่อยุติการเดินทางในครั้งนี้”

        ฉินเยียนหรานทำตามหน้าที่อย่างตรงไปตรงมาไม่มีการให้สิทธิพิเศษแก่นักเรียนคนใด

        จากนักเรียนทั้งหมด 50คน มี 12 คนที่ไม่ได้ลงจากรถไปต่อสู้

        นักเรียนทั้ง 12คนนี้จะต้องลงจากรถที่สถานีถัดไปและจบการสอบกลางภาคด้วยคะแนนไม่ผ่าน

        ฉินเยียนหรานจิบน้ำมะนาวเพื่อให้เสียงกลับมาเป็นปกติ แล้วประกาศคะแนนต่อไป

        “จนถึงตอนนี้นักเรียนบางคนได้แสดงผลงานที่โดดเด่น”

        “อู๋เซิงโหย่ว ซ่งหู่ ได้เกรด B”

        “ติงเทา ได้เกรด A”

        ในการต่อสู้เมื่อครู่อู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่แสดงผลงานได้ดีเยี่ยมทั้งการฆ่าและการช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมทำให้ได้เกรด B

        ส่วนติงเทา ทำได้ดีกว่าทั้งสองคนเพราะจำนวนการช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมของเขาสูงถึง 50 ครั้ง!

        การช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมที่มากหมายถึงเขามีสติปัญญาในการต่อสู้สูง และมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล

        แม้จะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ติงเทาก็จะใช้เวลาอยู่ในห้องสมุด อ่านสารานุกรมสัตว์อสูรซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อทำความเข้าใจข้อมูลของสัตว์อสูร และจุดแข็งจุดอ่อนของพวกมัน

        ในการต่อสู้ครั้งนี้ติงเทาได้นำความรู้เชิงทฤษฎีมาใช้ในทางปฏิบัติช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีมในการฆ่าวานรวิญญาณเนตรโลหิตได้ถึง 50ตัว

        “ติงเทา ทำได้ดีมาก”

        เซี่ยวซิงอวี่เอ่ยปากชม

        “หัวหน้า อย่าล้อฉันเลย ที่ฉันโจมตีได้ 50ครั้ง ก็เพราะว่าเกาะชายเสื้อหัวหน้าล้วนๆ เลย”

        ติงเทาเปลี่ยนคำเรียกเซี่ยวซิงอวี่แล้วในสายตาของเขา เซี่ยวซิงอวี่คือหัวหน้าของเขา

        ในระหว่างการต่อสู้ติงเทาคอยติดตามเซี่ยวซิงอวี่อยู่ตลอด สัตว์อสูรของเขาคือแมงมุมเงาสีชาดซึ่งเป็นสัตว์อสูรประเภทควบคุม มีพลังโจมตีไม่มากนัก

        เมื่อแมงมุมเงาสีชาดตรึงศัตรูไว้ด้วยใยแมงมุมแล้วเซี่ยวซิงอวี่ก็จะสามารถฆ่าศัตรูได้ทันที

        แม้ทั้งสองคนจะเพิ่งร่วมมือกันเป็นครั้งแรกแต่กลับเข้าขากันได้ดีเกินคาด

        “ต่อไปฉันจะประกาศเกรดนักเรียนที่ได้ระดับ S”

        เมื่อฉินเยียนหรานพูดถึงตรงนี้ทุกคนก็หันไปมองเซี่ยวซิงอวี่พร้อมกัน

        “ถูกต้องแล้ว นักเรียนที่ได้เกรด Sก็คือ เซี่ยวซิงอวี่!”

        เมื่อฉินเยียนหรานประกาศผลคะแนนของเซี่ยวซิงอวี่ทุกคนก็ดีใจยิ่งกว่าที่ตัวเองได้เกรด S เสียอีกพวกเขารุมล้อมเซี่ยวซิงอวี่แล้วส่งเสียงเชียร์ดังลั่น

        เสียงปรบมือและเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มไปทั่วตู้โดยสารคือการแสดงความเคารพสูงสุดต่อเซี่ยวซิงอวี่

        “นักเรียนเซี่ยวซิงอวี่ในการต่อสู้ที่หุบเขาเบญจพิษ ได้ฆ่าอนาคอนดามงกุฎระดับสมบูรณ์เพียงลำพังฆ่าวานรวิญญาณเนตรโลหิต 103 ตัว และช่วยเหลือเพื่อนร่วมทีม 36ครั้ง...”

        นี่คือเกรด S ที่ไร้ข้อกังขาไม่มีใครไม่ยอมรับ

        ฉินเยียนหรานเสริมว่า“ฉันขอเตือนทุกคนว่า เกรดในตอนนี้ไม่ใช่เกรดสุดท้าย”

        “หัวหน้าทีมฉิน ถ้าในการต่อสู้ครั้งหน้าพวกเราทำได้ดีกว่าครั้งนี้ เกรดก็จะเพิ่มขึ้นใช่ไหมครับ?”

        “ถูกต้องแล้ว เกรดจะเพิ่มขึ้นหากคุณทำผลงานได้ดียิ่งขึ้นในครั้งต่อไป”

        ทันใดนั้นฉินเยียนหรานก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น ใบหน้าไร้รอยยิ้ม

        “แต่เกรดก็สามารถลดลงได้เช่นกัน!”

        “ตัวอย่างเช่นหากคุณทำผิดพลาดในการต่อสู้ครั้งหน้า เกรดของคุณจะไม่เพิ่มขึ้น แต่จะลดลงแทน”

        เมื่อได้ยินว่าเกรดอาจลดลงรอยยิ้มใบหน้าของนักเรียนก็หายไปในทันทีรอยยิ้มกลับมาปรากฏบนใบหน้าของฉินเยียนหรานแทน

        “อยากได้คะแนนดีๆก็ขึ้นอยู่กับผลงานของพวกคุณหลังจากนี้!”

        หลังจากพูดเรื่องงานจบฉินเยียนหรานก็เดินไปหาเซี่ยวซิงอวี่ ดวงตาที่สวยงามเต็มไปด้วยความสงสัย

        “น้องซิงอวี่ สัตว์อสูรเทวทูตของนายสามารถปลุกพลังอสูรระดับ SS พลังแห่งดวงดาวได้ดูท่าทางนายจะมีความสามารถในการฝึกฝนสัตว์อสูรไม่น้อยเลยนะ~”

        “พี่เยียนหรานชมเกินไปแล้วครับ”

        “แต่พี่มีข้อสงสัยอย่างหนึ่งนะต่อให้มีพลังแห่งดวงดาวหนุนหลังเทวทูตศักดิ์สิทธิ์สี่ปีกก็เป็นแค่สัตว์อสูรระดับเติบโตแล้วมันจะฆ่าอนาคอนดามงกุฎระดับสมบูรณ์ได้ยังไง?”

        เซี่ยวซิงอวี่เอนตัวเข้าไปกระซิบข้างหูฉินเยียนหราน

        “พี่เยียนหรานพลังแห่งดวงดาวมีคุณสมบัติพิเศษอย่างหนึ่งคือสามารถกระตุ้นการโจมตีคริติคอลสิบเท่าได้ด้วยโอกาสที่ต่ำ”

        “อันนี้พี่รู้แต่จะรู้ได้ไงว่าเทวทูตศักดิ์สิทธิ์สี่ปีกจะโจมตีคริติคอลสิบเท่าตอนไหน?”

        เซี่ยวซิงอวี่เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“การคาดการณ์ครับ”

        เนตรปีศาจสามารถคาดการณ์จังหวะที่จะกระตุ้นการโจมตีคริติคอลสิบเท่าได้

        “นายเนี่ยนะ...”

        “ดังนั้น สำหรับผมแล้วต่อให้อนาคอนดามงกุฎมีเลือดเต็มหลอด ก็ยังอยู่ในระยะสังหารของผมครับ!”

        ฉินเยียนหรานสูดหายใจเข้าลึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

        “เลือดเต็มหลอดก็ยังอยู่ในระยะสังหาร?น้องชายคนนี้ของฉันนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!”