ตอนที่หกสิบหก Compulsion การโน้มน้าวใจ
สิ่งมีชีวิตที่มีเชื้อสายภูตพรายนั้น
จะมองเรื่องของ Favor “หนี้”ต่างๆนั้นเป็นสิ่งที่จริงจังราวกับโซ่เหล็กที่มีอยู่จริงๆพันอยู่รอบวิญญาณ
หากเห็นว่ามนุษย์แต่ละคนโดนปลุกใจโดยการทวงคำสาบานของอัศวินของคัลแล้วล่ะก็
ผู้ที่มีเชื้อสายภูตนั้นจะเกิดผลจูงใจCompulsion มากเสียกว่าคนทั่วไปอีกหลายเท่า
และหากถูกทักษะ Liturgy ธรรมเนียมสังคมที่บังคับได้แม้แต่เทพเจ้าตามธรรมเนียมสังคมก็ยิ่งส่งผลมากกกว่าคนธรรมดามากมายมหาศาล
แต่ที่ภูตชั้นสูงต่างไปก็คือ
พวกเขามีการควบคุมจุดอ่อนทางด้านอารมณ์ของตนเองได้ดีกว่าภูตชั้นต่ำมากๆ
หากบอกว่ามนุษย์คือเผ่าที่ทำตามอารมณ์ได้ง่ายโดนครอบงำให้ชั่วร้ายได้ง่าย แต่ก็สามารถเปลี่ยนแปลงหนทางของตนเองได้ง่ายเช่นกัน
เทพเจ้าบรรพกาลที่ไร้นามตนหนึ่งได้วางแผนการบางอย่างต่อเผ่ามนุษย์ไว้ว่าไม่ให้มีใครสามารถขวางหนทางของมนุษย์ได้ตามตำนานบรรพกาล
ภูตนั้นต่างกันเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ สวยงาม ควบคุมอารมณ์ตนเองได้ดีกว่า แต่อารมณ์ร้อนแรงกว่าและเปลี่ยนแปลงตนเองได้ยากกว่า
เมื่อคนเราอยู่ในหนทางหนึ่งมานานก็ยากที่จะเปลี่ยนไปและรับความเปลี่ยนแปลง
ไม่ว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นจะดีหรือร้ายก็ตาม
หรืออย่างที่ว่า
หากรัฐมนตรีฟัดจ์ใส่ใจที่จะจัดการโวลเดอมอร์จริงๆไม่ได้คิดว่าจะกังวลเรื่องคนอื่นๆจะเลื่อยขาตนเองแย่งชิงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ไปเรื่องก็คงจะลงเอยได้เร็วกว่าเดิมมากๆ
หรือพูดกันอีกอย่างหนึ่ง
ควีนออโรร่านั้นมีสถานะที่ต่างกับนักผจญภัยที่สามารถเพ่งความสนใจต่อศัตรูตรงหน้าได้อย่างเดียวก็พอ
แต่จะกังวลเรื่องความสมดุลทางการเมืองต่างๆเรื่องราวหลังสงครามต่างๆด้วย
และไม่ชอบการที่จะมีใครมาเปลี่ยนแผนการนั้นแม้อ้างว่าจะเป็นการทำเพื่อปกป้องอาณาจักรของเธอเองก็ตาม
นายพลชวาร์ซได้พยักหน้าและไม่คิดจะต่อปากต่อคำกับคัลอีกเพราะรู้สึกว่ายิ่งพูดก็ยิ่งเสียเปรียบ
“ท่านผู้บัญชาการคัลเชิญทางนี้”
คัลกับหันเอาดาบไปชี้ทางพวกขุนนางจนขุนนางบางคนถึงกับผงะและถอยหลังไป
“มันมีอีกท่อนหนึ่งของการสาบานก่อรนรับตำแหน่งว่าภายในดินแดนนี้จะไม่ให้มีสิ่งชั่วร้ายมารุกรานตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจตอนนี้มีสิ่งชั่วร้ายมารุกรานและพวกท่านยังหายใจอยู่ ตอนนี้ยังคอยอะไรอยู่?”
คัลกล่าวถาม
ทำให้ขุนนางหลายคนถึงกับหลบตา
บางคนก็หน้าแดงไม่อาจจะตอบคำถาม
อย่างที่ว่าคำสาบานเหมือนโซ่ตรวน
เราแค่ไม่ได้มีโซ่ตรวนเส้นเดียวแต่มีโซ่ตรวนหลายเส้นคอยฉุถดรั้งเราไปคนละทาง
“ข้าบอกกล่าวแค่นี้หากใครต้องการมาร่วมสู้กับข้า ข้าพร้อมยอมรับเสมอ”
คัลเก็บซันแฟงก์และเดินไปพร้อมกับนายพลชวาร์ซ
ทั้งห้องท้องพระโรงล้วนแต่ถอนหายใจโล่งอก