ตอนที่ 24 มังกรคำรามฟ้า (1)
ร้านเฟิงหยวนซางเมิง
หลิ่วเฟิงนำยารักษาอาการบาดเจ็บ 10 เม็ดและผ้ายันต์ 8 ผืนวางไว้บนโต๊ะ แล้วพูดกับผู้ที่อยู่หลังม่านด้วยความเคารพว่า “คุณหนู สายตาของท่านเฉียบแหลมจริง ๆ “
“เขาเป็นอัจฉริยะที่สมบูรณ์แบบ”“แม้ว่าฝีมือด้านอื่นจะยังไม่เอาไหน แต่ถ้าพูดถึงฝีมือในการการหลอมยาลูกกลอน และการเขียนผ้ายันต์นั้นหาผู้ใดเทียบได้ยากจริง ๆ“ในขณะที่กำลังพูด หลิ่วเฟิงยังรู้สึกตื่นเต้นไม่หาย
ผ้ายันต์ชั้นสูงผ้ายันต์ทั้ง 3 ชนิด มีสายเวทมนต์ ธาตุลม ธาตุน้ำ ถ้าเป็นฝีมือของคนสามคนมันก็ยังพอเป็นไปได้ แต่ทั้งหมดนี่มาจากคนเพียงคนเดียว ต้องถือว่าสุดยอดมาก ๆ
สาวน้อยที่มีผ้าคลุมหน้ากล่าวว่า “ท่านทำได้ดีมาก มีเขาอยู่ โอกาสที่พวกเราจะควบคุมทั้งตลาดยาและตลาดผ้ายันต์ของอาณาจักรหั่วหลีให้อยู่ในมือของเฟิงหยวนซางเมิงก็ไม่ไกลแล้ว”
“ถ่ายทอดคำสั่งไป”“กระจายข่าวสารไปให้ทั่วเมือง ให้นำผ้ายันต์ชั้นสูงกระจายออกไปให้ทั่ว ถ้าเขาไม่พอใจเงินที่ได้ ครั้งต่อไปก็ให้ราคาเพิ่มขึ้นได้ ด้วยวิธีนี้เขาก็จะซาบซึ้งในบุญคุณของพวกเราเฟิงหยวนซางเมิง”
หลิ่วเฟิงโค้งรับ “รับทราบ”.....
การมีเงินเยอะก็อาจจะทำให้เกิดความยุ่งยากไม่น้อยเพราะมันทำให้มีรู้สึกว่ามีคนคอยสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลา หัวใจของหลงเฟยจึงเต้นเร็วกว่าปกติเมื่อมองไปรอบ ๆ เห็นว่าปลอดภัยไม่มีคนติดตามจึงค่อยกลับบ้านได้เวลาพักผ่อน อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้ว
กลางดึกนั้นหลงเฟยก็กลับมาถึงบ้าน
“ชู่.........ชู่.........” เมื่อปรับลมปราณอยู่ครู่หนึ่ง จิตใจก็นิ่งขึ้นจากนั้นจึงตรวจสอบสถานะของตัวเองอีกครั้ง
ผู้เล่น:หลงเฟยระดับขั้น:จ้านซื่อขั้น 6ค่าประสบการณ์:19780/250000พลังลมปราณ:1300 (เต็ม)ความสามารถ:พลังคางคก (เทพ),วิชาดาบฆ่ามังกร (เทพ),วิชากระบี่ขั้นพื้นฐาน,วิชาหลอมยา,วิชาเขียนผ้ายันต์.....พละกำลัง:100รางวัลสำคัญ:290อาวุธที่ชอบ:เสี่ยวป๋าย*ตัวอ่อน (สัตว์วิเศษ)..........
กลุ่มสถานะต่าง ๆ ปรากฏขึ้นในหัวของหลงเฟย
“ค่าพลังลมปราณ 1300 แต้ม!” หลงเฟยพึมพำกับตัวเอง หลังจากจากนั้นก็นึกวางแผนสักครู่
หลงเฟยเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปที่โต๊ะ จากนั้นก็เตรียมวาดผ้ายันต์ต่อ โดยนำ “เลือดเจียวหลงขั้น 9” ขึ้นมา ทุก ๆ ครั้งที่วาดลมปราณก็ไหลทะลัก ทว่าเขาก็ไม่ยอมหยุด
“ซวบๆๆๆ......”“ซวบๆๆๆ......”
ใบหน้าของหลงเฟย คลุมไปด้วยเหงื่อเม็ดโป้ง ๆ ไหลออกมาแบบที่ว่า แทบจะหมดตัว พลังลมปราณก็ลดฮวบ ราวเขื่อนแตก
“ติ๊งๆๆ.....”
เสียงกึกก้องของความสำเร็จยังผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่ขาดสาย หลงเฟยได้ก้าวเข้าสู่โลกแห่งผ้ายันต์อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
ขีดสุดท้ายกับพลังเฮือกสุดท้าย
“ฮูมมมมมมม….........”พลันปรากฏ เสียงมังกรคำรามฟ้าดังกึกก้องขึ้นเหนือท้องฟ้าของจวนตระกูลหลง
เป็นเวลาเดียวกันกับที่ใบหน้าของหลงเฟยที่ขาวซีด นอนลงบนพื้นด้วยความเหน็ดเหนื่อย ในมือก็ยังถือผ้ายันต์ที่เพิ่งทำเสร็จ ด้วยความดีใจอย่างสุด ๆ “ในที่สุด”“สำเร็จแล้ว!”“ฮ่าๆๆๆๆ........ทำได้แล้วโว้ยยยย!”-โปรดติดตามตอนต่อไป-