"อะไรนะ!!!" พวกเขาอึ้งไปแล้ว
ไม่นานพวกเขาก็ตั้งสติขึ้นมาอีกครั้ง
"อะไรนะลูก?"
แม่เขาถามด้วยเสียงอ่อนโยน เพื่อความ
แน่ใจว่าพวกเขาฟังผิดไป
เขาก็ตอบด้วยเสียงที่เรียบเหมือนเดิม
"เธอไล่ผมออกมาจากบ้าน"
"น้องเขาคงหยอกเล่นแล้วล่ะลูก~"
แม่เขายิ้มเจื่อน
"หรือว่าลูกทำอะไรให้น้องเขาโกรธ
หรือเปล่าล่ะ?"
พ่อเขาถามไปอ่านหนังสือพิมพ์ไป
(เยอะเลยล่ะ เอ้า! ไม่ใช่ๆ โทษๆ ฮ่าๆ"
"ไม่ได้ไปตามนัด" เขาตอบเสียงเรียบ
พ่อกับแม่ของเขาได้ยินแบบนั้น ต่างก็ะเิหัวเราะกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
"โธ่ลูก~ น้องเขาก็แค่งอนนิดเดียวเอง~"
แม่เขาพูดปลอบเขา
"งั้นเหรอครับ?"
พูดเสร็จ เขาก็เดินขึ้นไปบนห้องทันที
"สัญญาณดีมาแล้วนะคุณ"
แม่ของเขาหันไปพูดกับพ่อของเขา อย่างมีเลศนัย
พ่อเขาก็เข้าใจที่แม่เขา้าที่จะสื่อ
"นั้นสินะ คงต้องเลื่อนงานแต่งมาไวๆแล้วล่ะ ฮ่าๆ"
"ั้แ่กลับมา ยังไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหน
เลยแฮะ วันนี้สินะ"
เขาพูดพร้อมกับกำลังนอนอยู่บนเตียง
ทางด้านของเธอนั้น หลังจากอาบน้ำเสร็จนั้นก็ไม่ได้เห็นเขาแล้ว
"ไม่ได้พูดแรงไปหรอกใช่ไหม?"
เธอก็ส่ายหน้า
"ไม่หรอกๆ กลับไปก็ดีแล้ว!"
เธอก็เดินลงไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"วันนี้หนูขอติดรถไปกับพ่อด้วยนะคะ"
เธอพูดเสียงเรียบ
พ่อเขาก็ยิ้มกรุ้มกริ้ม
"ได้สิลูก~"
เธอก็งงทำไมต้องยิ้มแปลกๆด้วย แต่เธอก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ (เชอะ ฮ่าๆ)
งงล่ะสิ ว่าทำไมตอนสั้น ฮ่าๆ
เพราะว่าั้แ่ตอนต่อไปนี้มันเข้มข้น
มากยังไงล่ะ นี่ ไม่ได้พูดเกินจริงเลยนะ
(คอมเม้นมาพูดคุยกันด้วยเถอะนะ....
นี่เริ่มจะคุยคนเดียวแล้วนะเห้ย ฮ่าๆ)
"END" EP. 19 --> รออีก1น.
11K
