ตอน หนึ่งผัวสองเมีย
ค่ำคืนอันยาวนานแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้องอาบน้ำส่วนตัวของท่านหญิงอุอินะผ่านหน้าต่างบานสูง แสงนวลๆ กระทบถังอาบน้ำที่ทำจากไม้โอ๊คขนาดใหญ่ พอกว้างขวางให้คนสองคนลงไปแช่ได้อย่างสบายๆ ไอน้ำอุ่นลอยกรุ่นขึ้นมา กลิ่นหอมของกลีบดอกไม้ป่าผสมกับฟองสบู่ขาวฟุ้งอบอวลไปทั่วห้อง
ท่านหญิงอุอินะค่อยๆ ก้าวลงสู่ถังอาบน้ำ เธอยิ้มบางๆ เมื่อััได้ถึงความอบอุ่นของน้ำที่โอบล้อมกาย เธอสวมกอดจวีเย่จากด้านหลังอย่างแ่เบา ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งสองแนบชิดกันภายใต้ม่านไอน้ำ
จวีเย่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อท่านหญิงลงมาสวมกอด เธอหันมายิ้มให้ท่านหญิงอย่างเขินอาย แสงเทียนที่มุมห้องเผยให้เห็นผิวพรรณขาวผ่องของจวีเย่ที่ดูเรืองรองยิ่งขึ้น
ท่านหญิงอุอินะกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น มือเรียวของเธอสอดลอดใต้รักแร้ของจวีเย่ แล้วค่อยๆ ลูบคลำเต้างามที่นุ่มนิ่มอย่างแ่เบา เต้านี้ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน ความรู้สึกนุ่มหยุ่นภายใต้มือของท่านหญิงทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจในความบริสุทธิ์ของจวีเย่
"ข้าทำแบบนี้แล้วสบายตัวไหม?" ท่านหญิงอุอินะกระซิบเสียงนุ่ม
จวีเย่พยักหน้าเบาๆ "สบายเ้าค่ะ ท่านหญิง"
ความเงียบปกคลุมชั่วครู่ มีเพียงเสียงน้ำที่กระเพื่อมเบาๆ และเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง
"จวีเย่ เ้าดูเศร้าหมองนัก" ท่านหญิงอุอินะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "มีอะไรที่เ้าอยากเล่าให้พี่ฟังไหม?"
จวีเย่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มเล่าเื่ราวในอดีตของนางด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"ท่านหญิงเพคะ แม่ของข้าน้อยเป็ถึงเชื้อพระวงศ์แห่งแผ่นดินัท่านต้องหลบหนีจากการตามฆ่า ส่วนพ่อของข้าน้อยท่านเป็ทหารหาญของแดนซากุระเมืองหนึ่ง ท่านช่วยชีวิตแม่ของข้าน้อยไว้ และพวกเขาก็รักกัน"
จวีเย่หยุดเล่า น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "ข้าน้อยเสียทั้งพ่อทั้งแม่ั้แ่ยังเด็กเพคะ ข้าน้อยต้องระหกระเหินไปเรื่อยๆ ข้าน้อยอยากมีชีวิตเหมือนชาวบ้านทั่วไป ไม่อยากเป็เชื้อพระวงศ์ที่ต้องถูกคำสั่งตามล่าล้างโคตรเลยเพคะ" เสียงของจวีเย่แ่ลง ความเศร้าโศกเสียใจปะปนอยู่ในน้ำเสียงของนาง
ท่านหญิงอุอินะกระชับอ้อมกอดจวีเย่แน่นขึ้น เธอรับรู้ถึงความเ็ปที่จวีเย่ต้องเผชิญในอดีต ความรู้สึกสงสารและเห็นใจถาโถมเข้ามาในใจของท่านหญิง อ้อมกอดในม่านไอน้ำนี้ กำลังเชื่อมโยงหัวใจของสตรีสองคนเข้าไว้ด้วยกันอย่างลึกซึ้ง
"ไหนหันมาซิ ให้ข้ากลืนกินความเ็ปของเ้า แล้วต่อไปนี้เ้าจงมีความสุขมากขึ้น ลืมทุกอย่างไปเสีย"
ท่านหญิง อุอินะ สั่งด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางคลายอ้อมกอดออกช้าๆ
จวีเย่หมุนตัวหันหน้ามาหาท่านหญิงในสภาพเต้านมสองคู่บดอัดชนกันอย่างแ่เบา จวีเย่ตัวเล็กกว่าท่านหญิง จึงต้องเงยหน้าขึ้นสูงเล็กน้อย ดวงตาของเธอยังคงแดงก่ำด้วยคราบน้ำตา แต่แววตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหวังและความสับสน
"ฮิ!" ท่านหญิง อุอินะ ยิ้มบางๆ แล้วก้มลงเลียกินหยดน้ำตาบนแก้มซ้ายของจวีเย่ "แผล๊บ! ๆ ๆ" ลิ้นร้อนของท่านหญิงตวัดเลียคราบน้ำตาอย่างอ่อนโยน ความรู้สึกวาบหวามแผ่ซ่านไปทั่วร่างของจวีเย่ ยอดเต้าทั้งสองคู่เสียดถูกันไปมา ทำให้ทั้งสองรู้สึกเสียวปนคันยุ่บยั่บไปหมด
ท่านหญิง อุอินะ เลื่อนริมฝีปากไปเลียกินน้ำตาบนแก้มขวาของจวีเย่บ้าง ความรู้สึกเสียวซ่านมันทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนจวีเย่เผลอครางออกมาเบาๆ ในลำคอ
จากนั้น ริมฝีปากของท่านหญิง อุอินะ ก็ค่อยๆ ประกบเข้ากับริมฝีปากอิ่มของจวีเย่ จูบนี้เริ่มต้นอย่างแ่เบา แต่ค่อยๆ เพิ่มความหนักหน่วงและดูดดื่มขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นของท่านหญิงสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของจวีเย่ ตวัดเลียและดูดดึงน้ำลายอย่างอ่อนโยนแต่เร่าร้อน
จูบอันดูดดื่มของท่านหญิง อุอินะ และจวีเย่ดำเนินไปอย่างเร่าร้อน ท่ามกลางไอน้ำอุ่นที่อบอวลอยู่ในห้องอาบน้ำส่วนตัว แล้วเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น ท่านมิวะ ผู้เป็สามี ก้าวเข้ามาในห้องอาบน้ำ ใบหน้าของท่านเรียบเฉย แต่ดวงตาของท่านเป็ประกายวาววับเมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า
ท่านหญิง อุอินะ และจวีเย่ผละจากกัน ลงจากอ่างอาบน้ำมาคุกเข่าลงบนพื้นหินอ่อนที่เปียกชื้น หันหน้าเข้าหากัน แสงเทียนที่มุมห้องส่องกระทบผิวกายขาวผ่องของสตรีทั้งสองให้ดูงดงามยิ่งขึ้น
ท่านมิวะไม่ได้พูดอะไร ท่านเพียงแต่เดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะปลดชุดคลุมอาบน้ำของตนเองออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่แข็งแรงตามวัย และแท่งเอ็นที่ยังคงอ่อนตัว
ท่านหญิง อุอินะ และจวีเย่สบตากันครู่หนึ่ง ก่อนที่ทั้งสองจะค่อยๆ อ้าปากคาบกลางแท่งเอ็นของท่านมิวะคนละฝั่งอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกอุ่นชื้นและอ่อนนุ่มจากริมฝีปากของพวกเธอทำให้แท่งเอ็นของท่านมิวะค่อยๆ แข็งพองขึ้นมาเล็กน้อย
สตรีทั้งสองคาบแท่งเอ็นขวางพาดปากไว้ ขณะที่ริมฝีปากของพวกเธอเบียดชนกันและจูบกันไปด้วย ลิ้นของพวกเธอแลบออกมาโลมเลียแท่งลำสลับกับพันเกี่ยวกัน ดูดดื่มรสชาติที่ปนเปกันระหว่างแท่งเอ็นของท่านมิวะและริมฝีปากของกันและกัน
"อ่าส์! สุดยอดไปเลยน้องพี่" ท่านมิวะร้องคำรามต่ำในลำคอด้วยความสุขสมที่ถาโถมเข้ามา มือสองข้างที่ทรงพลังของท่านลูบศีรษะของท่านหญิง อุอินะ และจวีเย่
ท่านหญิง อุอินะ และจวีเย่สลับกันดูดอมแท่งเอ็นของท่านมิวะอย่างช่ำชอง พวกเธอออกแรงดูดเค้นแท่งลำอ่อนๆ นั้นอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งน้ำรักอุ่นข้นของท่านมิวะแตกทะลักเข้าปากของท่านหญิง จุ๊บ! ๆ ๆ
ท่านหญิงอมน้ำเชื้อของสามีไว้เต็มปาก แล้วหันหน้ามาจูบจวีเย่ แบ่งปันน้ำเชื้อในปากให้สาวน้อยดูดกินอย่างเท่าเทียม ดวงตาของท่านหญิง อุอินะ ฉายแววเ้าเล่ห์และพึงพอใจ
แผนการหาเมียเพิ่มให้สามีดูเหมือนจะได้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจยิ่งกว่าที่คิดไว้ ท่านมิวะมีอารมณ์ทางเพศเพิ่มขึ้น และดูเหมือนนกเขาของท่านจะใช้การได้ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน อีกหน่อยเธออาจมีลูกได้อย่างสมความปรารถนาเสียที
2K
