ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายท้ายหมู่บ้าน

หลังจากวันแรกที่ของการแต่งงานที่นางได้คอยดูแลน้องสามีทั้งสองคน จากตอนแรกที่มีแค่น้องสาวสามีอยู่ๆ น้องชายของสามก็โผล่มาร่วมวงด้วยอีกคน เลยกลายเป็นว่านางต้องรับบทเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลเจ้าซาลาเปาทั้งสองคน เลยทำให้งานของนางทำไม่เสร็จ

ส่วนวันต่อมานางก็ตื่นแต่เจ้าไปคารวะพ่อแม่สามีตามธรรมเนียม หลังที่เมื่อวานไม่ได้ไปเพราะตื่นสาย ส่วนมื้อเย็นนางก็ไม่ได้เจอทั้งคู่เพราะทั้งสองคนกินข้าวที่เรือนของตนเอง เลยทำให้วันนี้ถือเป็นวันแรกที่นางได้พบแม่สามี ไม่พ่อสามีที่เคยเจอกันแล้วเพราะเป็นหุ้นส่วนเก่า

ครั้งแรกที่นางได้พบแม่สามีนั้นต้องบอกเลยว่าท่านแม่สามีนั้นเป็นคนสวยมาก ทั้งที่อายุก็เข้าเลขสี่แล้วแต่รูปร่างกับสาวอายุยี่สิบกว่า หน้าตาก็เรียกได้ว่าเป็นหญิงงามล่มเมืองจริงๆ ซึ่งพอนางได้มองหน้าแม่สามีนางก็เข้าใจได้ทันทีเลยว่าสามีได้ความสวยจากใครมา

สรุปคือได้จากคุณแม่นี่เอง มิน่าล่ะตอนเจอกันครั้งแรกนางถึงได้เข้าใจผิดว่าเขาเป็นสตรี เพราะคุณสามีดันได้ความสวยของแม่มาถึงหกส่วน เรียกได้ว่าหากสามีเป็นผู้หญิงเขาต้องเหมือนแม่สามีมากแน่นอนและ...ก็คงไม่โดนพ่อสามีแกล้งแบบนั้นหรอกเชื่อเถอะ ก็คุณพ่อเขารักแม่หนูน้อยเยว่ฉีออกขนาดนั้น

หลังจากที่นางได้ทำความรู้จักกับสมาชิกครอบสามีครบทุกคนแล้ว เรื่องต่อมาคือการกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมหลังแต่งงานสามวัน ซึ่งนางก็ขอกลับไปอยู่บ้านเดิมสักสองสามวัน เพราะต้องกลับไปเก็บของที่จะเอาไปเมืองหลวงด้วย ซึ่งสามีอย่างพี่คนงามก็ไม่ได้คัดค้าน กลับกันเขาเองก็ไปช่วยน้องชายของนางเตรียมของด้วยเช่นกัน

วันเวลาในการใช้ชีวิตหลังแต่งงานของนางก็เรียกได้ว่าสงบสุขดี ถ้าไม่นับเรื่องเป็นทาสแรงงานของคุณพ่อสามีที่โยนงานในร้านมาให้นาง เพราะอยากใช้เวลาไปสวีทกับคุณแม่สามี หรือคุณสามที่เกิดบ้าอะไรไม่รู้ขึ้นมาที่ชอบหาเรื่องกินนางได้ตลอดเวลาก็นับว่าสงบสุขจริงๆ

“เสี่ยวจินนี่ของที่ท่านเทพให้มาจริงๆ หรือ?” หญิงสาวมองของในหีบด้วยความไม่เชื่อสายตา

“ใช่แล้วล่ะ มันมีปัญหาหรือ”

“เอ่อ...” จะให้นางพูดว่าไงดีล่ะ ของอย่างอื่นมันไม่มีปัญหาหรอกเพราะเป็นของที่ยังไงก็ต้องได้ใช้ เพียงแต่... ไอ้กล่องสีสันสดใสที่แสนจะคุ้นเคยนั้นมันอะไรฟะ ถึงนางจะไม่เคยซื้อไม่สินางไม่มีเหตุผลที่ต้องซื้อสักหน่อย แน่นอนว่านางต้องรู้จักมันอยู่แล้วเพราะว่ามันวางขายอยู่หน้าร้านในร้านสะดวกซื้อนี่นา

“เกิดอันใดขึ้นหรือ หรือว่านายท่านให้ของมาผิด” ปลาน้อยมองหญิงสาวด้วยแววตาสงสัย เพราะมันเองก็ไม่ได้เปิดดูของข้างใน มันเพียงแค่รับมาแล้วเอามาส่งให้นางเท่านั้น มันจึงไม่รู้ว่าของอะไรอยู่ข้างในบ้าง

“นิดหน่อยน่ะ ว่าแต่ท่านเทพได้พูดอะไรอีกไหม”

“ไม่มีแล้วล่ะ”

“อื้มงั้นรึ ถ้าอย่างนั้นเจ้าสิ่งนี้มันใช้ทำอันใดหรือ” หญิงสาวหยิบไข่มุกสีชมพูเม็ดใหญ่ออกมาดูด้วยความสงสัย

“เจ้านี่รู้สึกว่าจะเป็น..อื้อไข่มุกธรรมดาๆ นี่แหละ”

“....” หนิงหนิงผู้คาดหวังว่ามันจะเป็นของวิเศษ ลืมมันไปเถอะขนาดพรเขายังแต่ของแปลกๆ มา แล้วนางจะไปคาดหวังของวิเศษจากอีกฝ่ายนั้นมันยากเกิน

“ถ้างั้นแล้วนี่ล่ะ” คราวนี้นางหยิบเทมปุรินรูปหัวใจออกมา ตัวเทมปุรินมีสีชมพูติดโบว์สีแดงมีกระดิ่งห้อยไว้ เวลาเขย่าก็จะมีกรุ่งกริ่งออกมา

“อื้อนี่น่าจะเป็นของสะสมของนายท่านล่ะมั้ง”

“....” เมื่อได้ยินแบบนั้นนางก็หยิบของในหีบออกมาดูทีละชิ้นทีละชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นของเล่นเด็กกับพวกเสื้อผ้าเด็ก หรือไม่กหนังสือคู่มือกการเลี้ยงดูลูก ยกเว้นแต่กล่องถุงยางกับหนังสือปกขาว ที่เหลือก็เป็นของใช้เด็กหมดเลย

“...” หนิงหนิง นางสงสัยว่าท่านเทพกำลังเข้าใจนางผิดอยู่แต่นางไม่มีหลักฐาน

“อ่ะจริงสิ นายท่านบอกว่าหนังสือปกขาวนั้นเป็นของดี ให้เจ้าเก็บไว้ไปอ่านกับสามีน่ะ”

“หืมมันดีขนาดนั้นเลยรึ”

“ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน” เสี่ยวจินแบมือออกอย่างจนปัญญาเพราะมันเองก็ไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน

หนิงหนิงที่เห็นแบบนั้น นางก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว จึงหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาดู เมื่อนางเปิดขึ้นมาแรกก็มีชื่อหนังสือเขียนไว้อยู่ ‘สูตรการมีบุตรให้ได้ดั่งใจปรารถนาฉบับปรับปรุง’ เมื่อนางเห็นชื่อหนังสือนางก็มองดูความงุนงง อะไรคือมีบุตรให้ได้ตามที่ต้องการ แล้วไหนจะฉบับปรับปรุงนั้นอีก

หลังจากมองดูชื่อหนังสืออยู่พักนึง นางก็ทำใจเปิดหน้าถัดไปเผื่อว่ามันอาจจะมีประโยชน์ แต่พอนางได้เห็นหน้าถัดไปเท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะรูปหรือคำบรรยายก็ทำให้นางโยนหนังสือในมือทิ้งแทบไม่ทัน

แปะ เสียงหนังสือฟาดกับโต๊ะทำให้เสี่ยวจินที่กำลังง่วงนอนถึงกับตื่น มันมองหญิงสาวด้วยความสงสัยว่านางเป็นอะไรไป ก่อนจะหันไปมองหนังสือที่ถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ

เสี่ยวจิน: เนื้อหามันไม่ดีหรือ?

หนิงหนิงที่ตอนนี้ไม่รู้ว่านางควรจะรู้สึกยังไงกับท่านเทพคนนี้ดี นางได้แต่คิดว่าคนคนนี้นอกจากจะเข้าผิดเรื่องที่นางมีลูกแล้ว ไอ้หนังสือเฮงซวยพรรคนี้เขายังกล้าเอามาให้นางอ่านสามีอีก นางเชื่อเลยว่าถ้านางทำตามที่เขาบอกจริงๆ นางคงไม่ต้องทำอันใดนอกจากนอนอยู่บนเตียงแล้ว

“เสี่ยวจินข้าชักจะสงสัยแล้วล่ะว่าหนังสือที่เหลือมันดีจริงหรือไม่”

“เอ๋มันไม่ดีหรือ?”

“ไม่หรอกข้าสงสัยว่าเนื้อหากับชื่อเรื่องมันไม่ตั้งกันน่ะ”

“อ๋อ..”

หลังจากนั้นหญิงสาวก็ไล่เปิดอ่านหนังสือในหีบทีละเล่ม ซึ่งเมื่อนางได้เห็นเนื้อหาในหนังสือทุกเล่มแล้ว นางแทบจะอยากจับตาเฒ่านั้นมาบีบคอให้รู้แล้วรู้รอด ท่านเทพท่านบ้าไปแล้วเรอะ ไอ้เนื้อหาที่สวนทางกับหนังสือนี่มันเรื่องบ้าอันใด ‘คู่มือการดูแลครรภ์’ ดูแลครรภ์ก็บ้าแล้วนี่มันหนังสือสอนเรื่องอย่างว่าตอนกำลังท้องต่างหาก!!

“เอ่อมันแย่ขนาดนั้นเลยหรือ” เสี่ยวจินผู้เห็นว่าสีหน้าเริ่มน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ ก็ถามออกมาด้วยความหวาดกลัว

“หืม? ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก^^”

“จริงหรือ”

“จริงสิ”

“....” ถ้ามันดีแล้วเหตุใดเจ้าถึงโกรธล่ะ

“^^” ก็เพราะมันดีเกินไปยังไงล่ะ ถึงได้โกรธน่ะ

.

.

.

ตกเย็น

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จชายหนุ่มก็ออกจากห้องไปเพราะตนยังมีงานที่ต้องทำ เขาเลยบอกให้นางนอนก่อนได้เลยไม่ต้องรอ ในขณะที่หญิงสาวผู้ซึ่งยืนส่งสามีด้วยรอยยิ้ม ในพริบตาต่อมานางก็รีบปิดประตูห้องแล้วเอาหนังสือกับของเล่นเด็กพวกนั้นไปซ่อน เพราะนางไม่ต้องการให้สามีมาเห็น ไม่อย่างงั้นจะเป็นนางนั่นแหละที่ซวย

ด้วยความเร่งรีบกับความไม่ทันระวังของตน เลยทำให้นางเผลอทำหนังสือเล่มนึงตก แถมหนังสือเล่มนั้นก็ไม่ใช่เล่มไหนเลยนอกจากหนังสือปกขาวที่ท่านเทพบอกให้อ่านกับสามี ซึ่งคนที่เก็บได้ก็ดันเป็นชายหนุ่มที่บอกว่าจะไปทำงาน เขาเดินกลับมาเพราะพึ่งนึกได้ว่างานส่วนใหญ่ที่สำคัญๆ ทำเสร็จหมดแล้ว ที่เหลือเป็นงานที่ไม่รีบ เขาจึงเดินกลับมาหาภรรยาด้วยรอยยิ้ม แต่พอมาถึงเข้าก็ได้รู้ว่าภรรยากำลังอาบน้ำอยู่ เขาจึงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเตรียมชุดให้นาง แต่ก็สะดุดตากับหนังสือปกขาวบนพื้นซะก่อน

ชายหนุ่มจึงหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความสงสัย หลังจากที่เขาเปิดอ่านไปได้ไม่กี่หน้า ใบหน้าของชายหนุ่มก็แดงก่ำ พลางคิดว่าภรรยาช่างรอบคอบจริงๆ ที่เตรียมหนังสือนี้ไว้เพราะรู้ว่าตนกำลังตั้งใจมีลูก นางก็เตรียมหนังสือที่ช่วยเรื่องมีบุตรไว้ให้ นางช่างน่ารักสียจริง ทั้งที่ปากบอกว่ายังไม่อยากมีแท้ๆ ชายหนุ่มมองดูหนังสือในมือด้วยแววตาเป็นประกาย พร้อมทั้งคิดว่าถ้าภรรยาอาบน้ำเสร็จเมื่อไหร่ เขาจะรีบพานางมาศึกษาตำรานี้ด้วยกันทันที

ด้วยเหตุนี้เองหนิงหนิงผู้ซึ่งคิดว่าตัวเองเก็บทุกอย่างไว้ดีแล้ว สุดท้ายนางก็ต้องมาตกมาตายเพียงเพราะความเร่งรีบกับความสะเพร่าของตนเอง

“ภรรยาสามีจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่นอน^^”

“ผิดหวังบ้าอะไรก่อน ท่านอย่าเข้ามานะ!!”