บทที่ 47 สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ
[ตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับความไว้วางใจเบื้องต้นจากฝูงอูฐหนอกเดียว ระบบมอบรางวัลไอเทมพิเศษ : สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ (อูฐหนอกเดียว)!]
ก่อนที่เฉียวซู่จะทันได้ตอบสนอง เขาก็รู้สึกเจ็บบริเวณอกซ้ายของตัวเอง
มันเป็นความรู้สึกที่คล้ายกับการถูกมดกัด และรู้สึกแสบร้อนบริเวณผิวหนัง โชคดีที่เฉียวซู่มีแรงใจที่แข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงไม่ส่งเสียงร้องออกไปต่อหน้าผู้ชม
นี่มันบ้าอะไรกัน?
เฉียวซู่หันหลังให้กล้องและถกเสื้อขึ้น ก่อนจะพบว่ามีรอยสักหน้าอูฐโง่ ๆ ปรากฏขึ้นที่อกของเขา!
ขนตายาว ริมฝีปากหน้า และหน้าตาที่ดูซื่อบื้อ...
เฉียวซู่ยกมือขึ้นแตะมัน และถูมันอย่างแรงด้วยสีหน้าแห่งความสิ้นหวัง
แต่มันกลับเช็ดไม่ออกเลยแม้แต่น้อย รอยสักดังกล่าวหลอมรวมเข้ากับผิวหนังของเขาแล้ว
ความเจ็บปวดเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว แต่รอยสักโง่ ๆ นี่ดูเหมือนจะคงอยู่ถาวร...
เฉียวซู่จินตนาการได้เลยว่าหลังจากที่เขากลับไปยังบ้านเกิดของตัวเองทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน คนที่โรงอาบน้ำคงจะกลั้นรอยยิ้มของตัวเองไม่ได้แน่
และหลังจากที่พ่อของเขาเห็นรอยสักนี้ อีกฝ่ายคงจะทุบตีเขาด้วยความรักอย่างแน่นอน
ไม่ใช่ว่านายบอกว่า [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] หรอกเหรอ? ทำไมมันถึงกลายเป็นรอยสักไปได้?
นอกจากนี้ มีคนปกติที่ไหนที่สักรูปอูฐกัน!
ความเจ็บปวดลดลงราวกับกระแสน้ำ และข้อมูลเฉพาะของ [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเฉียวซู่
[สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ]
[ระดับคุณภาพ : ไม่มีระดับ (เป็นเอกลักษณ์ ไม่สามารถซื้อได้ ไม่สามารถรับได้จากช่องทางใด ๆ)]
[ประเภท : อูฐหนอกเดียว]
[คำแนะนำ : ศูนย์รวมแห่งมิตรภาพและความไว้วางใจของสัตว์ป่าที่สามารถรับได้หลังจากที่ได้รับความไว้วางใจจากทั้งฝูง ยิ่งไว้ใจมากเท่าไหร่ สีของรอยสักก็จะเข้มขึ้นและมีเอฟเฟกต์ที่ชัดเจนขึ้นเท่านั้น]
[ฟังก์ชัน : ความสัมพันธ์ระหว่างอูฐหนอกเดียวจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก สัตว์สายพันธุ์นี้จะไม่เป็นฝ่ายริเริ่มโจมตีคุณ และจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนพวกเดียวกัน ในช่วงเวลาวิกฤต คุณจะสามารถขอความช่วยเหลือจากสัตว์สายพันธุ์นี้ได้]
[ระดับสายสัมพันธ์ปัจจุบัน : เป็นมิตร (ระดับสายสัมพันธ์ : เป็นกลาง เป็นมิตร เคารพ นับถือ ไม่ทอดทิ้ง)]
[การประเมิน : มิตรภาพของเราคงอยู่ตลอดไป]
เฉียวซู่มองรอยสักที่อกของตัวเอง
ตอนนี้สีของมันอ่อนมาก และแม้จะเป็นสีเขียวเล็กน้อย แต่มันก็เห็นได้ชัดว่ามิตรภาพระหว่างฝูงอูฐและเขายังอยู่ในระดับเบื้องต้นเท่านั้น
เมื่อมองไปยังฝูงอูฐตรงหน้า พวกมันทุกตัวมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ต่างออกไป
ตอนที่พวกอูฐมองเขาก่อนหน้านี้ เขาสัมผัสได้ถึงความแตกแยกและการระมัดระวังตัว
แต่ตอนนี้ พวกมันกลับไม่สนใจเขาและทำสิ่งต่าง ๆ ที่ตัวเองต้องการ ราวกับว่าเฉียวซู่ได้กลายเป็นสมาชิกฝูงของพวกมันไปแล้ว
ในโลกของสัตว์ การไม่สนใจคือความไว้ใจสูงสุด
มุมปากของเฉียวซู่ยกยิ้ม และความรู้สึกหงุดหงิดที่เกิดจากรอยสักก่อนหน้านี้เองก็หายไปเช่นกัน
ฝึกอูฐน้อย (x)
ฝึกอูฐทั้งฝูง (√)
แน่นอน การพูดว่าฝึกคงไม่ถูกนัก เพราะตอนนี้พวกเขากลายเป็นพี่น้องกัน
แต่เพราะอูฐไม่สามารถดื่มได้ ไม่เช่นนั้น ตอนนี้เฉียวซู่คงถือขวดไวน์และดื่มมันกับอูฐจ่าฝูงไปแล้ว
เฉียวซู่เดินไปหาอูฐจ่าฝูงและลูบหัวขนาดใหญ่ของมัน "นี่เจ้าอูฐ"
อูฐจ่าฝูง : ???
“รถของพี่ชายคนนี้พังไปแล้ว พรุ่งนี้พวกนายพาฉันกลับบ้านทีสิ" เฉียวซู่ยิ้มชั่วร้าย
อูฐจ่าฝูงส่ายหน้าไปมาและไม่ส่งเสียงอะไรออกไป
ในทะเลทราย อูฐเปรียบได้กับรถไฟใต้ดินของสังคมมนุษย์
พวกมันสามารถพาคุณไปยังมุมต่าง ๆ ของทะเลทรายได้อย่างปลอดภัยและรวดเร็วที่สุด และคุณก็ไม่จำเป็นต้องเติมน้ำมันหรือแก๊ส เพียงแค่ต้องให้น้ำและต้นหนามอูฐเล็กน้อยเท่านั้น
การปรากฏของ [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] ได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในความคิดของเฉียวซู่
เดิมทีเขาวางแผนที่จะประชาสัมพันธ์เขตพื้นที่ปกครอง 044 ผ่านการไลฟ์สด เพื่อที่ประเทศและเหล่านักธุรกิจจะได้เห็นคุณค่าในการพัฒนาที่นี่ และดึงดูดเงินทุนเพื่อเปลี่ยนแปลงทะเลทราย
แต่หากมันไม่ได้ผลจริง ๆ เขาก็แค่ต้องนำเงิน 100 ล้านหยวนของตระกูลมาใช้เปลี่ยนแปลงที่นี่
ทว่าหลังจากที่ได้รับ [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] เฉียวซู่ก็มีอีกความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา
บางทีเขาอาจจะพาชนพื้นเมืองมาที่นี่และเปลี่ยนแปลงบ้านของอีกฝ่ายด้วยตัวเอง
อูฐเป็นพาหนะ หมาป่าเป็นบอดี้การ์ด จิ้งจอกเฟนเนกเป็นมาสคอต และนกแร้งเป็นหน่วยสอดแนม...
ตราบใดที่เขามี [สัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ] มากพอ สัตว์ทั้งทะเลทรายก็จะกลายเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุด
“มาเถอะเจ้าอูฐ ฉันขอขี่แกหน่อย" เฉียวซู่เดินไปหาอูฐจ่าฝูงและมองไปที่ร่างสูงของมันด้วยเจตนาชั่วร้าย
สิ้นสุดเสียงพูดของเฉียวซู่ อูฐจ่าฝูงก็สับสนยิ่งกว่าเดิม
ก่อนที่มันจะทันได้ตอบสนอง มนุษย์เจ้าเล่ห์ก็ปีนขึ้นไปบนหลังของมัน และจับหนอกพร้อมกับหัวเราะคิกคัก
“ขี่เลย พี่น้องกันทั้งนั้น"
อูฐจ่าฝูงไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด รูจมูกขนาดใหญ่ของมันพ่นลมออกมาเหมือนกับพัดลมดูดอากาศ
มันควรทำอย่างไรดี? อีกฝ่ายขึ้นมาแล้ว และมันคงจะไม่สามารถสลัดน้องชายไร้ขนที่มันเพิ่งยอมรับลงได้
ความรู้สึกของอูฐจ่าฝูงในตอนนี้เหมือนกับคำพูดในสังคมมนุษย์ ถ้าต่อต้านไม่ได้ก็แค่เข้าร่วมมันซะ
คนส่วนใหญ่ไม่มีประสบการณ์การขี่อูฐ ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่แตกต่างจากการขี่ม้าอย่างสิ้นเชิง
ทันทีที่คุณขึ้นไปนั่งบนหลังอูฐ มันค่อนข้างจะสูง และอาจตกได้ง่ายเนื่องจากความไม่มั่นคง
เมื่อเฉียวซู่ปีนขึ้นไปนั่งบนหลังอูฐ เขารู้สึกถึงความสูงของมัน ซึ่งเป็นความรู้สึกของการอยู่ห่างจากพื้นโดยสมบูรณ์ และสูญเสียจุดศูนย์ถ่วงของตัวเอง
โชคดีที่ความสามารถในการทรงตัวของเฉียวซู่ยังคงดีมาก ดังนั้นเขาจึงสามารถทรงตัวได้อย่างง่ายดาย
"ฮิฮิฮิ" เฉียวซู่กอดคออูฐจ่าฝูงและหัวเราะคิกคัก
ฉันมีอูฐเป็นของตัวเองแล้ว!
เฉียวซู่ขี่อูฐจ่าฝูงไปรอบ ๆ ฝูงอูฐ เหมือนกับนายพลที่กำลังตรวจสอบกองทัพของตัวเอง
อูฐเคลื่อนที่ผ่านไปไม่เพียงแค่ไม่หวาดกลัว แต่ยังเดินเข้ามาและขอให้ชายหนุ่มลูบหัวของพวกมัน
เหล่าผู้ชมภายในห้องไลฟ์สดมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อ
ทำไมจู่ ๆ อูฐที่ยังเมินพี่ซู่ในตอนกลางวันถึงยอมให้เขาขี่แบบนี้?
แม้ว่าพี่ซู่จะช่วยชีวิตพวกมันไปก่อนหน้านี้ แต่การเปลี่ยนแปลงนี้มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ?
เดี๋ยวนี้สัตว์ป่ารู้จักบุญคุณขนาดนี้เชียว?
…
วันต่อมา
ทะเลทรายกลับมาร้อนระอุอีกครั้ง และพื้นทรายที่ร้อนทำให้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยากเหยียบย่ำมัน
ห่างออกไปในระยะไกล ฝูงอูฐเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างช้า ๆ
พวกมันมีจำนวนประมาณยี่สิบตัว หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน ผู้พลัดหลงที่กระจัดกระจายไปเพื่อหลบหนีหมาป่าก็กลับมารวมตัวกับฝูงอีกครั้ง
เฉียวซู่นั่งอยู่บนหลังของอูฐจ่าฝูงโดยมีอูฐน้อยตามหลังเขามาติด ๆ
พ่อแม่ของเจ้าตัวเล็กมองลูกของตัวเองด้วยความขุ่นเคือง
หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เจ้าตัวเล็กก็เกาะติดเฉียวซู่ไม่ยอมห่าง มันตามชายหนุ่มแม้แต่ตอนที่เขาไปทำธุระส่วนตัวด้วยซ้ำ
เฉียวซู่เองก็มองเจ้าตัวเล็กอย่างช่วยไม่ได้เช่นกัน
ครอบครัวใครจะเข้าใจ...
ใครบ้างที่จะเข้าใจถึงความรู้สึกของการมีใบหน้าอูฐโง่ ๆ โผล่ออกมาจากด้านหลังขณะที่กำลังถอดกางเกงและนั่งยองเพื่อทำธุระ!