หนึ่งฝ่ามือพิชิตสวรรค์

เมื่อมีลั่วอู่หลินเข้ามาเสริมทัพ ตระกูลราชามังกรอัสนีบาตตอนนี้ได้สังหารทำลายเหล่ายักษ์น้ำแข็งได้จนเหลือเพียงหนึ่งร้อยตัวเท่านั้น แต่ทว่านี่คือความโหดหินของจริง เนื่องจากร้อยตัวนี้นั้นอยู่ระดับบรรพชนขั้นที่ห้า อีกทั้งรูปแบบการโจมตีของพวกมันก็พลันเปลี่ยนไปกลายเป็นดุดันยิ่งกว่าเก่าจนแม้แต่ตระกูลราชามังกรอัสนีบาตที่ได้รับการเสริมพลังยังมิอาจต้านทานได้

"พี่สาวให้พวกเขาถอยมาเถอะไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดความสูญเสียครั้งใหญ่"เซียนหนิงซีทำตามในทันที และออกคำสั่งออกไปทำให้ตระกูลราชามังกรอัสนีบาตทุกคนถอยหล่นกลับมา ในเวลานี้ขุมกำลังอื่นๆไม่กล้าแม้แต่จะเคลื่อนไหว

"คุณหนูตอนนี้พวกเขากำลังจะชนะทำไมถึงเรียกกลับมาเจ้าคะ"เซียนจีเหยาที่กลับมาจากแนวหน้าเอ่ยปากถาม ทว่ากลับต้องนิ่งอึ้งไปเพราะด้านข้างคุณหนูของนางกลับมีชายที่หน้าตา เส้นผม และดวงตาเหมือนกันกับคุณหนูอย่างกับแกะกันมายืนอยู่

"ท่านอธิบายให้นางฟังเองก็แล้วกัน ข้าจะไปจัดการที่เหลือก่อน"ลั่วอู่หลินคลายดวงจิตอสูรเทวะพฤกษาจรัสแสงในทันที ก่อนที่ดวงจิตอสูรเทวะมังกรอัสนีบาตทรราชที่ขนาดตัวเท่ากับราชามังกรอัสนีบาตสวรรค์จะปรากฏขึ้นมาและหลอมรวมเข้ากับร่างกายของชายหนุ่มด้วยทักษะเทพอสูรผสานกายซึ่งเป็นทักษะประจำตัวของผู้ที่มีดวงจิตอสูรเทวะ

จนทำชายหนุ่มมีกรงเล็ก เขา และปีกสีดำทมิฬปรากฏขึ้นมาบนร่างกาย ดวงตาสีแดงฉานตอนนี้กลับเปล่งประกายสีม่วงด้วยการใช้ดวงเนตรอสรพิษสวรรค์ สายฟ้าสีดำทมิฬไหลเวียนจนไปมาทำให้ดูน่าหวาดสะพรึงยิ่ง วงแหวนเซียนเทียนปรากฏเพิ่มขึ้นอีกสี่รวมเป็นเก้าวงสร้างความตกตะลึงไปทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะรุ่นเยาว์ของตระกูลราชามังกรอัสนีบาตที่เนื้อตัวพากันสั่นเทาเมื่อได้เห็น

นี่คืออีกหนึ่งตัวตนในตำนานของตระกูลราชามังกรอัสนีบาตอย่างแน่นอน สายฟ้าสีดำทมิฬเหล่านั้นสามารถเป็นเครื่องการันตีได้อย่างดี ลั่วอู่หลินไม่ได้สนใจใคร ดวงเนตรอสรพิษสวรรค์สาดส่องไปทั่วหาต้นตอพลังของเจ้าพวกยักษ์น้ำแข็งเหล่านั้นจนกระทั้งพบเข้ากับจุดหนึ่งที่มีความผันผวนของพลังปราณที่หนาแน่นเป็นพิเศษ

"ฟุ๊บ!!"

เหล่ายักษ์น้ำแข็งพากันเข้ามาโจมตีลั่วอู่หลินในทันใด ทว่าน่าเสียดายนักที่มิอาจจะทำได้ เพียงแค่ชายหนุ่มเคลื่อนไหว คลื่นสายฟ้าสีทมิฬก็ทำลายพวกมันจนหมดสิ้น ส่วนตัวของลั่วอู่หลินนั้นพุ่งทะยานไปที่จุดที่มีความผันผวนของพลังปราณนั้น ในมือปรากฏหอกสีเงินฟาดฟันอย่างสุดแรงไปยังเป้าหมาย

"เปรี้ยง!!"

"ฮ่าๆๆน่าสนใจๆจริงๆถึงกับหาตัวตนของข้าผู้นี้เจอ"เสียงหญิงสาวที่ได้ยินข้างต้นดังขึ้นมา บริเวณที่ถูกลั่วอู่หลินฟาดฟันบัดนี้ค่อยๆปรากฏร่างของมังกรน้ำแข็งสีแดงออกมาจากความว่างเปล่า ทำให้เขาต้องถอยหล่นในทันใด

"ที่แท้ก็คือแก่นแท้น้ำแข็ง!!"ไฉ่เยว่เอ่อร์กล่าวออกด้วยความตื่นเต้น

"แก่นแท้น้ำแข็งมันคืออะไร?"

"มันก็คือที่สุดแห่งธาตุน้ำแข็งอย่างไรละ เป็นสมบัติที่มีลักษณะเหมือนกับเปลวเพลิงสวรรค์ที่เป็นที่สุดแห่งธาตุไฟ หากจะให้เทียบกันก็น่าจะพอๆกับธาตุหยิน เพียงแต่มันใช้ออกได้เพียงน้ำแข็งที่สุดขั่วเท่านั้นใช้พลังอื่นของธาตุหยินไม่ได้"

"เช่นนั้นก็ถือเป็นของดีน่ะสิ แล้วข้าจะกำราบมันได้อย่างไร??"

"ดูแล้วก็ไม่น่าจะใช่เรื่องง่าย แก่นแท้น้ำแข็งนี้ดูเหมือนว่าจะอยู่มานานถึงขนาดสร้างสติปัญญาและตัวตนออกมาได้ ตอนนี้คงมีแต่ต้องใช้กำลังสยบเท่านั้น"

ลั่วอู่หลินที่ได้ยินดวงตาก็พลันเปร่งประกาย เขาใช้ออกด้วยสายฟ้าทรราชอีกทั้งยังเปลี่ยนไปใช้หอกระดับสวรรค์ที่ส่งเสริมพลังสายฟ้าก่อนจะเข้าไปโจมตีมังกรน้ำแข็งในทันที

"หึ คิดจะกำราบข้าด้วยกำลัง ไหนเลยจะง่ายดายปานนั้น"มังกรแก่นแท้น้ำแข็งราวกับล่วงรู้เจตนาของอีกฝ่าย กรงเล็บของนางเข้าปะทะกับหอกของชายหนุ่มอย่างไม่หยุดยั้ง การต่อสู้นี้ทำให้รุ่นเยาว์ของแดนสวรรค์ได้แต่เงยหน้ามองด้วยสายตาที่เหม่ยลอยอย่างช่วยไม่ได้

แค่พลังปราณที่ทั้งสองตัวตนแผ่ออกมาก็ทำให้พวกเขาหายใจกันแทบไม่ออก แล้วจะให้พวกเขาเข้าไปต่อสู้แทรกแซงได้อย่างไร

ขุมกำลังราชามังกรอัสนีบาต ในตอนนี้เย็นหนิงซีกำลังยืนมองน้องชายของตนด้วยแววตาที่สุดแสนจะภาคภูมิใจ แต่ทว่าคนอื่นกลับไม่คิดเช่นนั้น พวกเขาแม้จะรู้ว่าถูกอีกฝ่ายช่วยเอาไว้แต่ในใจก็ยังมีความสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน

"นะ นั่นคือศิษย์น้อง??"หยางเหมยกุ้ยและหลี่อิงตัวสั่นเทา ในตอนแรกนางก็ตกตะลึงมากพออยู่แล้วที่ชายหนุ่มปลดปล่อยพลังแห่งแสงออกมาได้ถึงขนาดนั้น ทว่านี้ตอนนี้ออร่าพลังของเขาเปลี่ยนเป็นอัสนีบาตสีดำยิ่งทำให้ดูน่ายำเกรงเข้าไปใหญ่ ความลับของศิษย์น้องคนนี้จะยิ่งใหญ่ไปถึงไหนกัน ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้พวกนางก็รู้สึกอยากร้องไห้ยิ่งนักที่ต้องแบกรับความลับที่หนักอึ้งนี้เอาไว้

"อัสนีบาตพิโรธ"

ลั่วอู่หลินตะโกนกึงก้องสายฟ้าสีดำถูกหลอมรวมและผ่าไปยังมังกรแก่นแท้น้ำแข็งโดยฉับพลัน แต่ทว่ากลับโดนผลึกน้ำแข็งสีแดงสิบชั้นหยุดเอาไว้

"ถึงกับหยุดสายฟ้าทรราชได้!!"

"ฮ่าๆๆก็ไม่เห็นเท่าไร นี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดแล้วงั้นหรือ ข้ายังไม่ทันได้ออกแรงด้วยซ้ำ"มังกรแก่นแท้เอ่ยปากเย้ยหยัน ปราณน้ำแข็งสรรค์สร้างกลายเป็นโซ่สีแดงพุ่งเข้าไปหาชายหนุ่มหมายจะจับเอาไว้

ลั่วอู่หลินใช้ท่าร่างหลบหลีกในทันที หอกระดับสวรรค์ของเขาแทงไปยังโซ่จนพวกมันแหลกเป็นเสี่ยงๆ นี่คืออำนาจแห่งศาสตราวุธระดับสวรรค์ที่ทรงพลังแม้แต่น้ำแข็งระดับแก่นแท้ยังมิอาจต้านทานได้ แต่ทว่าในขณะที่ชายหนุ่มกำลังหมายที่จะพุ่งฝ่าเข้าไป เศษโซ่น้ำแข็งเมื่อครู่ก็พลันเข้าโจมตีลั่วอู่หลินในทันที จนทำให้เขาต้องกางม่านพลังเพื่อป้องกัน

"เปรี้ยง!!"

ท่ามกลางเศษน้ำโช่น้ำแข็งที่โหมกระหน่ำ กรงเล็บของมังกรแก่นแท้น้ำแข็งปะทะเข้ากับม่านพลังจนแตกพร้อมกับร่างกายของลั่วอู่หลินที่กระเด็นออกไปชนกำแพงวิหารที่ถูกเคลือบไปด้วยน้ำแข็งสีแดงจนทะลุทะลวงออกไป

ชายหนุ่มแม้จะไม่มีบาดแผลสาหัสใดแต่กลับมีเลือดไหลออกมาจากมุมปากเล็กน้อย ทว่าเมื่อกวาดสายตามองรอบๆปรากฏว่าเขากำลังอยู่ในห้องโถงที่เก็บสมบัติเอาไว้มากมาย

"หึหึ เจ้าแก่นแท้น้ำแข็งตัวดี กลับให้โชคกับข้าเสียได้"ชายหนุ่มปาดเลือดออกจากมุมปาก กระตุ้นหอคอยมหาสมบัติออกมาในทันใดและให้มันดูดกลืนสมบัติเข้าไป ส่วนเขาก็บินทะยานออกไปประจันหน้ากับมังกรแก่นแท้น้ำแข็งตามอีกครั้ง

"เจ้ามีแรงแค่นี้หรือ ช่างทำให้ข้าผิดหวังซะจริง"เมื่อบินทะยานออกมาลั่วอู่หลินพลันกล่าวเย้ยหยันอย่างที่มังกรแก่นแท้น้ำแข็งเคยกล่าวกับเขาเอาไว้

"หึ มนุษย์ผู้ดื่อด้าน! ตายไปเช่นนั้นก็ดีแล้วยังจะหาความทรมานใส่ตัว"มังกรแก่นแท้น้ำแข็งกล่าวอย่างหงุดหงิดใจ แต่ทว่ามันเพียงเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากชายหนุ่มเท่านั้น โดยที่หารู้ไม่ว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดจากทักษะท่าร่างของเขา

"แย่แล้ว!!"

มังกรแก่นแท้น้ำแข็งอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าร่างกายของชายหนุ่มเริ่มเป็นเงาเลือนราง

"ช้าไป!"

ลั่วอู่หลินเอ่ยปากเมื่อเคลื่อนกายมาถึงยังบนหัวของมังกรแก่นแท้น้ำแข็งและใช้หอกที่สะสมสายฟ้าทรราชแทงใส่ใจกลางศรีษะในทันทีจนร่างของมังกรน้ำแข็งสีแดงเริ่มแตกสลายไป

"ฮ่าๆๆข้ามีต้นกำเนิดจากสวรรค์และโลก ต่อให้เจ้าใช้พลังมากเท่าไรก็ไม่มีทางทำอะไรข้าได้"เสียงของหญิงสาวดังออกมาเช่นนั้นน้ำแข็งเริ่มก่อตัวกลายเป็นมังกรอีกครั้ง ทว่าชายหนุ่มจะปล่อยให้โอกาสครั้งนี้หลุดลอยไปได้อย่างไร

"เห็นทีคงจะทำให้เจ้าต้องผิดหวังแล้ว มาเป็นส่วนหนึ่งในพลังของข้าวซะเถอะ"ร้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่ม ทันใดนั้นยังไม่ทันที่มังกรน้ำแข็งจะก่อตัวดีมันก็พลันถูกทำให้แตกกระจายอีกครั้ง มือของลั่วอู่หลินคว้าจับมือคริสตัลสีแดงลักษณะคล้ายเกล็ดน้ำแข็งเอาไว้แน่นแม้มันจะแผ่ไอเย็นออกมาแค่ไหนก็ตาม

"เข้ามนุษย์ชั่วช้า ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!!"เสียงของแก่นแท้น้ำเเข็งร้อนรนแกมประหลาดใจ ชายคนนี้ใช้มือจับแก่นแท้น้ำแข็งอย่างนางโดยที่ไม่เป็นอะไร นี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้โดยซ้ำ นางเป็นที่สุดแห่งธาตุเหมันต์เชียวนะ

"ขัดขืนไปก็ไร้ค่า"กล่าวจบเขาก็ใช้ปราณหยินที่ทรงพลานุภาพผนึกแก่นแท้น้ำแข็งเอาไว้ในทันที ก่อนที่จะสร้างกล่องหยินขึ้นมาใส่แล้วใส่มันเอาไว้ข้างในก่อนที่จะปิดผนึกซ้ำอีกครั้ง เนื่องจากเขาไม่สามารถดูดซับมันตอนนี้ได้ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นหอคอยมหาสมบัติก็ลอยกลับเข้ามาในตัวของเขาเช่นเดียวกัน

เขาเก็บแก่นแท้น้ำแข็งเอาไว้ในหอคอยชั้นห้าทันทีก่อนที่จะเรียกหอคอยมหาสมบัติให้กลับไปเข้าในตัวอย่างง่ายดาย เวลานี้ชายหนุ่มรู้สึกได้กำไรเป็นอย่างมาก การที่ได้แก่นแท้น้ำแข็งมาเช่นนี้จะทำให้ดวงจิตอสูรเทวะอสรพิษหยกจันทราพัฒนาไปอีกขั้นและเมื่อขั้นเขาอาจจะเข้าถึงดวงเนตรอสรพิษสวรรค์ขั้นที่สามได้