สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบห้า สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

มีคำกล่าวว่าทหารแดนเหนือนั้นแข็งแกร่งดุดันที่สุดส่วนทหารองครักษ์ที่ทักษะสูงมากที่สุดคือทหารองครักษ์วังหลวง

แต่ด้วยเหตุผลบางประการกองทัพของดยุกอูลริกดันใช้ปืนได้ในขณะที่คนอื่นยังใช้ธนูธรรมดา

ด้วยเหตุผลบางประการยังสามารถต่อสายตรงกับท่านคาร์ดินัลได้อีกต่างหาก

แต่ไม่เคยใช้ความสามารถไปเพื่อจัดการกับตัวร้ายสัตว์ประหลาดต่างๆเลยทั้งที่พลังชีวิตของดยุกอูลริกยาวตั้งสามหลอดใหญ่

เป็นที่น่าสงสัยอย่างมากว่าคนอ้วนที่จับสาวขึ้นเตียงไปวันวันนั้นเก่งขนาดนั้นเลยหรือนี่?

แต่พอผมมาเทียบกับคนอื่นผมก็ได้รู้ว่าเป็นเรื่องจริง

ด้วยทักษะของผมนั้นยังด้อยกว่าผู้เชี่ยวชาญในตอนแรกๆแต่ด้วยคุณสมบัติของความเป็นขุนนางที่เหนือกว่าขชาวบ้านธรรมดาอยุ่แล้วและไอเท็มที่ช่วยในการเรียนรู้ก็ทำให้เก่งขึ้นมาได้ด้วยความรวดเร็ว

ประสานกับคุณสมบัติร่างกายที่เนหือกว่าชาวบ้านธรรมดาที่ท่าทางดยนุกหมูอ้วนจะพลังสามหลอดใหญ่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเพราะผมไม่เคยรู้สึกเหนื่อยมาก่อนเวลาทำอะไรนั่นเอง

หรือเพราะดยุกหมูอ้วนมันมีอะไรกับสาวๆตลอดเลยนับว่าเป็นการฝึกค่าความอดทนก็มิอาจจะทราบได้

แต่ตอนนี้นั้นทำให้ผมสามารถโจมตีด้วยคฑาที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เงินจะสามารถเล่นแร่แปรธาตุได้แล้ว

ด้วยการใช้เงินมหาศาลในการอัพเกรดทุกครั้งที่อาวุธเลื่อนระดับหลังจากการปราบศัตรูได้

ทำให้หากไม่ใช่ศัตรูระดับบอสที่มีพลังชีวิตสูงหรือสามารถรักษาตัวเองได้อย่างโทรลไฮดร้า แล้วไม่น่าจะมีใครสามารถทนการโจมตีของผมได้แล้ว

และผมทำอย่างที่คนโลภโมโทสันควรจะทำมาตลอดคือ

ไม่พอใจอยู่แค่นี้พยายามทำให้ตนเองแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีกขั้น

ตามสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

เพี๊ยะ

ผมฟาดแส้ที่ไปกลุ่มกางเขนสีชาดที่ผมจับทั้งกลุ่มมาในชุดนุ่งน้อยห่มน้อย

“บุฮิ บุฮิ บุฮิ เต้นต่อไป”